Katalog podatności CVE

Wielokrotne przepełnienia bufora na stosie w plikach HWOPOSScale.ocx i HWOPOSSCANNER.ocx w Honeywell OPOS Suite przed wersją 1.13.4.15 umożliwiają zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez spreparowany plik, który jest niewłaściwie obsługiwany przez metodę Open.

Występuje przepełnienie bufora na stosie w sterowniku K7Sentry.sys w trybie jądra, co pozwala lokalnym użytkownikom na wykonanie dowolnego kodu z uprawnieniami jądra.

Funkcja host_from_stream_offset w arch_init.c w QEMU, podczas ładowania RAM w trakcie migracji, umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez spreparowaną wartość (1) offsetu lub (2) długości w danych savevm.

W systemie K7FWFilt.sys, który jest sterownikiem w trybie jądra, występuje przepełnienie bufora oparte na stercie. Umożliwia to lokalnym użytkownikom wykonanie dowolnego kodu z uprawnieniami jądra poprzez odpowiednio skonstruowany parametr w wywołaniu API DeviceIoControl.

Docker w wersjach przed 1.3.2 umożliwia zdalnym atakującym zapis do dowolnych plików oraz wykonanie dowolnego kodu poprzez atak symlink lub hard link w archiwum obrazu podczas operacji pull lub load.

Funkcja mdp_lut_hw_update w sterowniku wyświetlacza MDP dla jądra Linux 3.x nie weryfikuje wartości startowych i długości w wywołaniu ioctl, co umożliwia atakującym uzyskanie uprawnień za pomocą spreparowanej aplikacji.

Implementacja Server Side Includes (SSI) w komponencie przesyłania plików BBS w ULTRAPOP.JP i-HTTPD umożliwia zdalnym atakującym wykonywanie dowolnych poleceń poprzez przesyłanie plików zawierających polecenia w dyrektywach SSI.

Przepełnienie bufora na stosie w .NET Data Provider w SAP SQL Anywhere umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez spreparowany alias kolumny.

Przepełnienie całkowitej liczby w Trihedral Engineering VTScada w wersjach 6.5 do 9.x przed 9.1.20, 10.x przed 10.2.22 oraz 11.x przed 11.1.07 umożliwia zdalnym atakującym spowodowanie awarii serwera poprzez spreparowane żądanie, które wywołuje dużą alokację pamięci.

Funkcja VMware Remote Console (VMRC) w VMware vCloud Automation Center (vCAC) w wersjach 6.0.1 do 6.1.1 pozwala zdalnym uwierzytelnionym użytkownikom na uzyskanie uprawnień poprzez wykorzystanie funkcji 'Połącz (przez) używając VMRC'.

W podatności CVE-2014-7192 występuje luka w pakiecie syntax-error przed wersją 1.1.1, używanym w Node.js 0.10.x, co pozwala zdalnym atakującym na wykonanie dowolnego kodu poprzez spreparowany plik.

BIND w wersjach od 9.0.x do 9.8.x, 9.9.0 do 9.9.6 oraz 9.10.0 do 9.10.1 nie ogranicza łańcuchów delegacji, co pozwala zdalnym atakującym na spowodowanie odmowy usługi poprzez dużą lub nieskończoną liczbę referencji.

Microsoft Internet Explorer w wersjach 6 do 8 umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie odmowy usługi (uszkodzenie pamięci) poprzez specjalnie przygotowaną stronę internetową.

Microsoft Internet Explorer 11 umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie odmowy usługi (uszkodzenie pamięci) poprzez spreparowaną stronę internetową, znaną jako 'Podatność na uszkodzenie pamięci Internet Explorera'.

Microsoft Internet Explorer 8 umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie odmowy usługi (uszkodzenie pamięci) poprzez specjalnie przygotowaną stronę internetową.

Microsoft Internet Explorer w wersjach od 6 do 11 umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie odmowy usługi (uszkodzenie pamięci) poprzez spreparowaną stronę internetową, znaną jako 'Podatność na uszkodzenie pamięci w Internet Explorer'.

Microsoft Internet Explorer 10 zawiera podatność, która pozwala zdalnym atakującym na wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie odmowy usługi poprzez złośliwie skonstruowaną stronę internetową. Jest to znane jako 'Podatność na uszkodzenie pamięci w Internet Explorer'.

Microsoft Internet Explorer w wersjach 9 do 11 umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie odmowy usługi (uszkodzenie pamięci) poprzez specjalnie przygotowaną stronę internetową.

Microsoft Internet Explorer 6 i 7 pozwala zdalnym atakującym na wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie odmowy usługi (uszkodzenie pamięci) poprzez spreparowaną stronę internetową, znaną jako 'Podatność na uszkodzenie pamięci w Internet Explorer'.

Podatność typu use-after-free w Microsoft Office 2007 SP3, 2010 SP2, 2013 Gold, SP1 i SP2 oraz 2013 RT Gold i SP1 umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez spreparowany dokument Office.