Katalog podatności CVE

Podatność w girishsaraf Online-Appointment-Booking-System do wersji f427b4757128ca253d33d0cc4e87bbb9c999a4d5 dotyczy brakującej autoryzacji w pliku changebookingstatus.php, w komponencie submit2 Handler. Manipulacja argumentami username[]/timestamp[]/status[] prowadzi do braku autoryzacji. Atak może być przeprowadzony zdalnie, a exploit jest publicznie dostępny. Producent nie odpowiedział na zgłoszenie.

W projekcie girishsaraf Online-Appointment-Booking-System do wersji f427b4757128ca253d33d0cc4e87bbb9c999a4d5 wykryto lukę w pliku Admin/showdoctor.php, polegającą na braku autoryzacji. Atakujący może zdalnie wykorzystać tę podatność, a exploit został publicznie ujawniony. Projekt nie odniósł się jeszcze do zgłoszenia, a ze względu na strategię rolling release nie można określić konkretnych wersji.

W narzędziu btmon (część BlueZ) występuje luka polegająca na odczycie poza zakresem bufora podczas przetwarzania spreparowanych zdarzeń HCI Return Link Keys. Złośliwie przygotowany plik przechwytywania btsnoop może określać dużą liczbę kluczy łącza przekraczającą rzeczywiste dane pakietu, powodując odczyt poza przydzielonym buforem i awarię btmon.

W MongoDB mongos uwierzytelniony użytkownik z uprawnieniami readWrite może spowodować awarię procesu mongos poprzez spreparowany potok agregacji. Luka wykorzystuje wewnętrzny etap agregacji, który nie ma odpowiednich kontroli autoryzacji, co pozwala na wykonanie kolejnego etapu na routerze w nieprzewidzianych warunkach i prowadzi do nieobsłużonego błędu krytycznego, natychmiastowo przerywając proces mongos. Powoduje to odmowę usługi dla wszystkich klientów kierowanych przez tę instancję.

Funkcja walidacji kolekcji w MongoDB Server może nieprawidłowo obsługiwać pewne wyrażenia przechowywane w walidatorze. W niektórych przypadkach może to spowodować zatrzymanie procesu serwera przy późniejszym wstawianiu dokumentu. Problem dotyczy uwierzytelnionych użytkowników z prawem zapisu.

Problem w frameworku agregacji MongoDB Server może powodować nieprawidłową obsługę pewnych stałych wartości podczas wewnętrznego przepisywania zapytań. W określonych warunkach uwierzytelniony użytkownik z prawem odczytu może otrzymać w wynikach agregacji wartości pól, których zapytanie nie miało zamiaru zwracać.

Metabase to otwartoźródłowa platforma business intelligence i analityki. Od wersji 1.55.0 do 1.58.16, 1.59.13, 1.60.9 i 1.61.4 zapytania natywne i akcje przeciwko źródłu danych H2 są przekazywane bez ograniczania wbudowanych funkcji skierowanych do hosta. Użytkownik uprawniony do uruchamiania zapytań natywnych lub akcji może wywołać FILE_READ, FILE_WRITE, CSVREAD, CSVWRITE lub LINK_SCHEMA, aby odczytać lub zapisać dowolne pliki na serwerze Metabase albo podłączyć inne bazy danych. Domyślna baza przykładowa używa H2, więc podatna powierzchnia jest domyślnie eksponowana.

W Plane przed wersją 1.4.0 wiele punktów końcowych listy zgłoszeń, w tym nieuwierzytelnione publiczne tablice, przekazuje kontrolowany przez użytkownika parametr order_by do Django order_by bez walidacji allowlisty. Atakujący może użyć podwójnego podkreślenia do przechodzenia przez relacje i odwoływania się do dowolnych pól powiązanych modeli, ujawniając szczegóły schematu bazy danych poprzez błędy i potencjalnie ujawniając wartości pól poprzez różnicowe sortowanie. Luka naprawiona w wersji 1.4.0.

Podatność w Plane przed wersją 1.4.0 dotyczy braku sanityzacji niebezpiecznych schematów URL w komentarzach (comment_html). Członek projektu może umieścić złośliwy link w komentarzu, a skrypt atakującego wykona się w przeglądarce innego użytkownika, który kliknie link. Problem naprawiono w wersji 1.4.0.

W samodzielnie hostowanych wdrożeniach Plane przed wersją 1.4.0 nieuwierzytelnione żądania GET do api/workspaces/{slug}/invitations/{pk}/join/ przez WorkspaceJoinEndpoint ujawniają tajny token zaproszenia bezpośrednio i poprzez get_invite_link. Zewnętrzny atakujący może pobrać token przeznaczony dla innego użytkownika i przesłać go do procesu akceptacji zaproszenia, dołączając do przestrzeni roboczej bez otrzymania zaproszenia i uzyskując przypisaną do niego rolę. Luka naprawiona w wersji 1.4.0.

W JupyterLab od wersji 4.5.7 do 4.5.11 i 4.6.4, procedury obsługi poleceń markdownviewer:trust i notebook:trust używają tracker.currentWidget do rozwiązania bieżącego dokumentu, zamiast zachować dokument, którego przycisk polecenia kliknięto. Jeśli inny dokument stanie się bieżący, gdy monit jest otwarty, a użytkownik wybierze Zaufaj, JupyterLab oznaczy drugi dokument jako zaufany, pozostawiając kliknięty dokument niezaufany. Późniejsze przyciski poleceń w błędnie zaufanym dokumencie działają bez monitu, a zaufanie notatnika oznacza wszystkie komórki jako zaufane, zapisuje niezapisane zmiany i utrwala podpis serwera na dysku. Luka naprawiona w wersjach 4.5.11 i 4.6.4.

Biblioteka asteval, służąca do bezpiecznego obliczania wyrażeń Pythona, w wersjach przed 1.0.9 pozwala na obejście piaskownicy. Gdy włączone jest numpy, interpreter udostępnia typ ctypes i umożliwia dostęp do pamięci przez from_address, a przypisania atrybutów nie są filtrowane. W efekcie złośliwe wyrażenie może czytać i modyfikować pamięć procesu, wykonywać kod lub ujawniać dane.

Podatność w Xen dotyczy operacji GNTTABOP_cache_flush, która może być wykonywana na pamięci zmapowanej z innej domeny przez interfejs tabeli grantów. Brakuje ograniczenia uniemożliwiającego użycie invalidate-without-clean na mapowaniach tylko do odczytu, co może uszkodzić przyznaną pamięć.

Podatność w Xen dotyczy operacji GNTTAB_cache_flush, gdzie w ścieżce błędu po dodaniu sprawdzenia NULL nie jest zwalniane odwołanie do strony, jeśli strona należy do specjalnej domeny systemowej (DOM_IO lub DOM_COW).

Podatność w Xen dotyczy operacji GNTTABOP_cache_flush, gdzie poprawka dla XSA-437 wprowadziła obliczenie, które może powodować niedomiar, prowadząc do bardzo długiej pętli, co może doprowadzić do awarii hiperwizora, szczególnie na 64-bitowym Arm.

Aplikacje Electron na macOS korzystające z automatycznych aktualizacji opartych na Squirrel.Mac są podatne na lokalny wyścig w uprzywilejowanym pomocniku ShipIt w wersjach przed 39.8.10, 41.10.5 i 42.0.0-beta.2. Pomocnik nie wiązał zweryfikowanego celu aktualizacji z jedną kanoniczną ścieżką pakietu aplikacji, co pozwala lokalnemu atakującemu przekierować zapis z uprawnieniami roota i nadpisać pliki innej aplikacji.

Klient HTTP Axios w wersjach od 1.15.0 do 1.20.0 błędnie interpretuje zapis CIDR w zmiennej NO_PROXY jako tekstowy sufiks hosta zamiast zakresu sieci. Żądanie do adresu objętego regułą CIDR w NO_PROXY nie jest dopasowane i zostaje wysłane przez skonfigurowane proxy. Dla HTTP proxy może obserwować i modyfikować URL, nagłówki i treść, a dla HTTPS metadane połączenia i żądania CONNECT.

Podatność w ProPhoenix Law RMS w wersji v2022.2403.3.101 to odbity XSS (cross-site scripting) przez parametry PageTitle/Alert/MsgType w punkcie końcowym errorHandler.aspx.

W ProPhoenix Law RMS w wersji 2022.2403.3.101 występuje luka umożliwiająca atakującemu przeprowadzenie ataku przejęcia sesji poprzez wstrzyknięcie specjalnie spreparowanego 24-znakowego ciągu do ciasteczka ASP.NET_SessionId.