Katalog podatności CVE

W funkcji isofs_real_readdir w pliku isofs.c w FuseISO 20070708 występuje przepełnienie bufora na stosie, które może być wykorzystane przez zdalnych atakujących. Atakujący mogą spowodować awarię aplikacji lub potencjalnie wykonać dowolny kod, przesyłając długą ścieżkę w pliku ISO.

Przepełnienie całkowite w funkcji isofs_real_read_zf w pliku isofs.c w FuseISO 20070708 może umożliwić zdalnym atakującym spowodowanie awarii aplikacji lub potencjalnie innych nieokreślonych skutków poprzez dużą wielkość bloku ZF w pliku ISO, co prowadzi do przepełnienia bufora w stercie.

Cogent DataHub w wersjach przed 7.3.10 pozwala lokalnym użytkownikom na uzyskanie uprawnień poprzez wykorzystanie roli użytkownika lub gościa do modyfikacji pliku.

Wielokrotne nieokreślone podatności w Google V8 przed wersją 4.9.385.33, używanej w Google Chrome przed wersją 49.0.2623.108, mogą umożliwić atakującym spowodowanie odmowy usługi lub potencjalnie inny wpływ poprzez nieznane wektory.

Funkcja PageCaptureSaveAsMHTMLFunction::ReturnFailure w Google Chrome przed wersją 49.0.2623.108 umożliwia atakującym spowodowanie odmowy usługi lub potencjalnie innych nieokreślonych skutków poprzez wywołanie błędu podczas tworzenia dokumentu MHTML.

Funkcja Program::getUniformInternal w Program.cpp w libANGLE, używana w Google Chrome przed wersją 49.0.2623.108, nieprawidłowo obsługuje niezgodność typów danych, co może prowadzić do awarii usługi (przepełnienie bufora) lub innych nieokreślonych skutków za pomocą stworzonych etapów shaderów.

Podatność typu use-after-free w funkcji GetLoadTimes w implementacji rozszerzeń Google Chrome przed wersją 49.0.2623.108 może umożliwić zdalnym atakującym spowodowanie odmowy usługi lub potencjalnie inny nieokreślony wpływ za pomocą spreparowanego kodu JavaScript.

Podatność typu use-after-free w funkcji RenderWidgetHostImpl::Destroy w implementacji nawigacji w Google Chrome przed wersją 49.0.2623.108 może pozwolić zdalnym atakującym na spowodowanie odmowy usługi lub potencjalnie innego nieokreślonego wpływu.

W systemie Autodesk Backburner 2016 występuje przepełnienie bufora na stosie w pliku manager.exe, co pozwala zdalnym atakującym na wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie awarii usługi. Problem ten dotyczy wersji 2016.0.0.2150 i wcześniejszych.

Implementacja klienta w IBM Informix Dynamic Server 11.70.xCn na systemie Windows nie ogranicza prawidłowo dostępu do plików wykonywalnych nsrd, nsrexecd i portmap, co pozwala lokalnym użytkownikom uzyskać uprawnienia za pomocą złośliwego pliku.

W PCRE 8.35 występuje problem z optymalizacją zagnieżdżonych alternatyw, co może prowadzić do usunięcia usługi poprzez uszkodzenie pamięci stosu. Atakujący zdalnie mogą wykorzystać tę podatność, wysyłając odpowiednio skonstruowany ciąg.

Implementacja protokołu Locator/ID Separation Protocol (LISP) w Cisco IOS 15.1 i 15.2 oraz NX-OS 4.1 do 6.2 pozwala zdalnym atakującym na spowodowanie odmowy usługi (przeładowanie urządzenia) poprzez spreparowany nagłówek w pakiecie.

Cisco IOS w wersjach 15.3 i 15.4, Cisco IOS XE w wersjach od 3.8 do 3.11 oraz Cisco Unified Communications Manager są podatne na atak, który może prowadzić do awarii urządzenia poprzez złośliwe wiadomości SIP.

Implementacja klienta Smart Install w Cisco IOS 12.2, 15.0 i 15.2 oraz IOS XE 3.2 do 3.7 pozwala zdalnym atakującym na spowodowanie odmowy usługi (przeładowanie urządzenia) poprzez spreparowane parametry listy obrazów w pakiecie Smart Install.

Cisco IOS w wersjach od 15.0 do 15.5 oraz IOS XE od 3.3 do 3.16 są podatne na atak, który może prowadzić do odmowy usługi poprzez specjalnie skonstruowaną wiadomość DHCPv6 Relay. Atakujący mogą zdalnie spowodować ponowne uruchomienie urządzenia.

Implementacja Wide Area Application Services (WAAS) Express w Cisco IOS w wersjach od 15.1 do 15.5 pozwala zdalnym atakującym na spowodowanie odmowy usługi (przeładowanie urządzenia) poprzez odpowiednio skonstruowany segment TCP.

Nieokreślona podatność w Oracle Java SE 7u97, 8u73 i 8u74 umożliwia zdalnym atakującym wpływ na poufność, integralność i dostępność systemu poprzez nieznane wektory związane z podkomponentem Hotspot.

WebKit w systemach Apple iOS przed wersją 9.3, Safari przed wersją 9.1 oraz tvOS przed wersją 9.2 umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie odmowy usługi (uszkodzenie pamięci) poprzez specjalnie przygotowaną stronę internetową.

WebKit w systemie iOS przed wersją 9.3 oraz w Safari przed wersją 9.1 umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie odmowy usługi (uszkodzenie pamięci) poprzez spreparowaną stronę internetową.