Katalog podatności CVE

W funkcjonalności Smart Polling odkryto podatność na wstrzykiwanie HTML, spowodowaną niewłaściwą walidacją parametru wejściowego. Użytkownik z ograniczonymi uprawnieniami może przesłać złośliwe strategie zdalne zawierające tagi HTML, które są renderowane w przeglądarce ofiary.

W funkcjonalności przywracania archiwum odkryto podatność na wstrzykiwanie HTML, spowodowaną niewłaściwą walidacją parametru wejściowego. Użytkownik z uprawnieniami administratora może zdefiniować złośliwy harmonogram przywracania zawierający tagi HTML.

Wykryto podatność na wstrzykiwanie HTML w funkcjonalności użytkowników z powodu niewłaściwej walidacji parametru wejściowego. Użytkownik z uprawnieniami administratora może stworzyć złośliwego użytkownika, którego nazwa zawiera tagi HTML, co prowadzi do potencjalnych ataków phishingowych.

W funkcjonalności Menedżera Poświadczeń odkryto podatność na wstrzyknięcie HTML, spowodowaną niewłaściwą walidacją parametru wejściowego. Użytkownik z uprawnieniami administratora może zdefiniować złośliwą tożsamość zawierającą tagi HTML, co prowadzi do potencjalnych ataków phishingowych.

W funkcjonalności raportów odkryto podatność na wstrzykiwanie szablonów Angulara z powodu niewłaściwej walidacji parametru wejściowego. Użytkownik z uprawnieniami do raportów może zdefiniować złośliwy raport zawierający ładunek szablonu Angulara.

W Keycloak znaleziono lukę, która pozwala uwierzytelnionemu klientowi wykorzystać podatność Insecure Direct Object Reference (IDOR) w punkcie końcowym API Ochrony Usług Autoryzacji. Znając unikalny identyfikator zasobu (UUID) należący do innego Serwera Zasobów w tym samym obszarze, klient może obejść kontrole autoryzacji.

W jądrze Linux wykryto podatność na niedomiar liczby całkowitej w funkcji mpi_read_raw_from_sgl() w bibliotece MPI. Błąd występuje, gdy scatterlist zajmuje więcej bajtów niż parametr 'nbytes', a pierwsze 'nbytes + 1' bajtów jest zerowych, co prowadzi do pętli nieskończonej i DoS.

W jądrze Linux wykryto podatność w module net: qrtr: ns, która pozwalała na nieograniczoną rejestrację serwerów na węzeł. Złośliwy klient może wysłać lawinę komunikatów NEW_SERVER, co prowadzi do wyczerpania pamięci systemowej. Problem został rozwiązany poprzez ograniczenie maksymalnej liczby rejestracji do 256 na węzeł oraz dodanie limitowania szybkości komunikatów błędów.

W Keycloak odkryto lukę w uwierzytelnianiu, która pozwala zdalnemu atakującemu na ponowne wykorzystanie tokenów `ExecuteActionsActionToken` w procesie WebAuthn. Atakujący, przechwytując link e-mailowy do wykonania akcji, może zarejestrować własny uwierzytelniający w koncie ofiary.

W Keycloak odkryto lukę w kontroli dostępu, która pozwala zdalnemu uwierzytelnionemu użytkownikowi, posiadającemu przynajmniej jeden zasób zarządzany przez użytkownika (UMA), na enumerację i zbieranie danych osobowych wszystkich użytkowników w danym realmie. Wysyłając odpowiednio skonstruowane żądania z dowolnymi nazwami użytkowników lub adresami e-mail, można uzyskać pełne obiekty profilu dla niepowiązanych użytkowników.

W Keycloak odkryto lukę w kontroli dostępu, która pozwala poufnemu klientowi na ominięcie ograniczeń dotyczących odbiorców w punkcie introspekcji tokenów OpenID Connect (OIDC). Klient kontrolowany przez atakującego, posiadający ważne poświadczenia, może uzyskać dostęp do wrażliwych informacji zawartych w tokenach przeznaczonych dla innych serwerów zasobów.

W Keycloak znaleziono lukę, która pozwala administratorowi o niskich uprawnieniach z rolą 'view-clients' na wykorzystanie punktów końcowych API Admin 'evaluate-scopes' z dowolnym identyfikatorem użytkownika. Ta podatność umożliwia wyciek danych osobowych (PII) między rolami, co pozwala na nieautoryzowany dostęp do tożsamości użytkowników i ich uprawnień.

W Keycloak wykryto błąd polegający na tym, że gdy skonfigurowane są zarówno polityki unieważniania `notBefore` na poziomie realm, jak i klienta, funkcja OIDC Introspection nie honoruje prawidłowo polityki realm. Powoduje to, że tokeny, które powinny być unieważnione, pozostają aktywne, co może prowadzić do nieautoryzowanego dostępu lub przedłużenia ważności sesji.

Podatność na niekontrolowaną rekurencję w Samsung Open Source Escargot pozwala na nadmierne przydzielanie zasobów. Problem ten dotyczy wersji Escargot: 590345cc6258317c5da850d846ce6baaf2afc2d3.

Podatność CVE-2026-47316 w Samsung Open Source Escargot wynika z niewłaściwego sprawdzania lub obsługi wyjątkowych warunków, co umożliwia manipulację danymi wejściowymi. Problem ten dotyczy wersji Escargot: 590345cc6258317c5da850d846ce6baaf2afc2d3.

Podatność CVE-2026-47315 w Samsung Open Source Escargot polega na niewłaściwej weryfikacji nietypowych lub wyjątkowych warunków, co umożliwia manipulację danymi wejściowymi.

Podatność w Samsung Open Source Escargot związana z alokacją pamięci z nadmierną wartością rozmiaru pozwala na nadmierną alokację. Problem dotyczy wersji Escargot: 590345cc6258317c5da850d846ce6baaf2afc2d3.

W podatności CVE-2026-47312 występuje uwolnienie nieprawidłowego wskaźnika lub odniesienia w Samsung Open Source Escargot, co umożliwia manipulację buforem. Problem ten dotyczy wersji Escargot: 590345cc6258317c5da850d846ce6baaf2afc2d3.

W Keycloak znaleziono lukę, która pozwala uwierzytelnionemu użytkownikowi ominąć skonfigurowane polityki WebAuthn podczas rejestracji poświadczeń poprzez manipulację kodem JavaScript po stronie klienta. Dzieje się tak, ponieważ serwerowa metoda processAction() nie weryfikuje, czy parametry nowo utworzonego poświadczenia, takie jak algorytmy klucza publicznego, są zgodne z politykami WebAuthn zdefiniowanymi dla domeny.

Podatność na niekontrolowaną rekurencję w Samsung Open Source Escargot umożliwia przetwarzanie zbyt dużych ładunków danych zserializowanych. Problem ten dotyczy wersji Escargot: 590345cc6258317c5da850d846ce6baaf2afc2d3.