Katalog podatności CVE

W bibliotece jsmn (zserge jsmn, wersja HEAD 25647e6) występuje luka typu przepełnienie bufora, która pozwala zdalnemu atakującemu wywołać odmowę usługi poprzez komponenty jsmn.h, jsmn_parse(), example/jsondump.c oraz dump().

W bibliotece libwebsockets (wersja main 106d542c) występuje luka typu przepełnienie bufora, która pozwala zdalnemu atakującemu wywołać odmowę usługi poprzez parser JSON LEJP.

Biblioteka libwebsockets zawiera podatność typu out-of-bounds read w inkrementalnym parserze LEJP w pliku lib/misc/lejp.c. Błąd pozwala zdalnemu atakującemu wywołać odczyt poza zakresem bufora.

SFTPGo w wersjach przed 2.7.5 pozwala uwierzytelnionemu użytkownikowi SSH wysłać zniekształconą wiadomość protokołu podczas otwierania kanału. Powoduje to nieobsłużony błąd, który kończy proces serwera i wpływa na wszystkich połączonych użytkowników do czasu restartu. Nie stwierdzono wpływu na poufność ani integralność.

Podatność w MediaAgent (część Commvault) dotyczy przepełnienia bufora na stercie, co wpływa na dostępność usług. Zalecane jest zastosowanie poprawki z wersji konserwacyjnej.

CVFS zawierał problem walidacji danych wejściowych wpływający na wykonywanie poleceń. Klienci oprogramowania powinni zaktualizować do rozwiązanej wersji maintenance.

Podatność w CVFS (część Commvault) dotyczy braku warunku uwierzytelnienia, co wpływa na wykonywanie poleceń. Zalecane jest zastosowanie poprawki z wersji konserwacyjnej.

W komponencie CvFWD występuje dereferencja wskaźnika null, która wpływa na dostępność usługi. Producent zaleca aktualizację do poprawionej wersji maintenance release.

W komponencie CvFWD występuje zapis poza granicami bufora (out-of-bounds write), który wpływa na dostępność usługi. Producent zaleca aktualizację do poprawionej wersji maintenance release.

W komponencie CvFWD występuje przepełnienie liczbowe (integer overflow), które wpływa na dostępność usługi. Producent zaleca aktualizację do poprawionej wersji maintenance release.

W komponencie CVFS występuje problem z obsługą odwołań do zewnętrznych encji XML (XXE), który może prowadzić do ujawnienia informacji. Producent zaleca aktualizację do poprawionej wersji maintenance release.

Proces zarządzania urządzeniami openUBMC przetwarza odpowiedzi PLDM-over-MCTP i NCSI-over-MCTP od urządzeń na magistrali, a trzy parsery odpowiedzi w bibliotekach transportowych odejmują stały rozmiar nagłówka lub pola zarezerwowanego od długości odpowiedzi dostarczonej przez urządzenie bez sprawdzenia dolnej granicy. Zbyt mała odpowiedź powoduje zawinięcie różnicy długości do bardzo dużej wartości, a parser odczytuje dane daleko poza bufor odpowiedzi. Podatny kod znajduje się w bazowej klasie kontroli PLDM i sterowniku Huawei NCSI, więc jest osiągalny dla dowolnego punktu końcowego PLDM lub karty Huawei NIC na wewnętrznej magistrali zarządzania.

openUBMC przypisuje pełny zestaw uprawnień pseudo-tożsamościom reprezentującym wywołujących SNMP. Uwierzytelniony, ale nisko uprawniony użytkownik SNMP może wywoływać zmapowane operacje backendu jako tożsamość administracyjna. W route_mapper/account.lua funkcja get_user_privilege zwraca pełny zestaw dziewięciu uprawnień dla grupy special_users zawierającej pseudo-użytkownika SNMPv1_v2c.

Huawei openUBMC dostarcza domyślny klucz SNMPv3 USM, który używa tej samej wartości zarówno do uwierzytelniania, jak i do szyfrowania. Atakujący znający ten klucz (możliwy do odzyskania z otwartoźródłowej kompilacji) może uwierzytelnić się w SNMPv3 oraz odszyfrować ruch SNMPv3 z każdego urządzenia, które nadal używa dostarczonego klucza. Klucze są stałymi wbudowanymi w kompilację, nie są rotowane przy resecie hasła administratora i przetrwają proces provisioningu konta.

H3C HDM Family-A weryfikuje podpis RSA obrazu oprogramowania układowego za pomocą klucza publicznego odczytywanego z modyfikowalnego pliku `/conf/public.pem`. Plik ten może być zapisany przez uwierzytelnionego klienta Redfish poprzez akcję `UpdateService.UploadSignKey`, która zapisuje przesłaną treść dosłownie, sprawdzając jedynie, czy nazwa pliku w multipart kończy się na `.pem`. Administrator lub konto z uprawnieniem `firmware-update` może zastąpić zaufany klucz własnym, podpisać złośliwy obraz pasującym kluczem prywatnym i sprawić, że przejdzie weryfikację. Family-A nie ma sprzętowego root-of-trust (brak PFR), który wykryłby podmieniony klucz.

MCP Context Forge w wersjach od 0.2.0 do 0.3.1 przechowuje szablon promptu bez wystarczającego kodowania wyjściowego przed renderowaniem w MCP Admin UI. Uwierzytelniony atakujący może zapisać znaczniki zawierające obsługę zdarzeń skryptowych, które wykonują się, gdy inny użytkownik wyświetli zapisany prompt. Umożliwia to trwały XSS, zmianę interfejsu, phishing, podglądanie klawiszy i działania w sesji przeglądarki ofiary.

MCP Context Forge to brama MCP i platforma administracyjna. Przed wersją 1.0.2 pliki mcpgateway/config.py i .env.example zawierają znany klucz JWT_SECRET_KEY, a verify_jwt_token() akceptuje tokeny HS256 podpisane tym kluczem, podczas gdy get_current_user() tworzy administratora platformy, gdy podmiot tokenu pasuje do PLATFORM_ADMIN_EMAIL, a REQUIRE_USER_IN_DB jest fałszywe. Zdalny nieuwierzytelniony atakujący może zatem wygenerować akceptowane tokeny administratora bez konta w bazie danych. Dopóki podatny klucz podpisywania pozostaje skonfigurowany, a bootstrap administratora platformy jest włączony, sfałszowany dostęp przetrwa rotację haseł, usunięcie konta i unieważnienie sesji, umożliwiając administracyjne ujawnienie, modyfikację i zakłócenie usługi.

Przepełnienie bufora w funkcji Zoom Phone klientów Zoom Workplace może pozwolić nieuwierzytelnionemu użytkownikowi na eskalację uprawnień poprzez dostęp sieciowy.

Nieprawidłowa autoryzacja w obsłudze niestandardowego schematu URL w Zoom Workplace dla Androida przed wersją 7.2.1 może pozwolić nieuwierzytelnionemu użytkownikowi na eskalację uprawnień poprzez dostęp sieciowy.

W InstallShield w wersji 2025 R2 i wcześniejszych występuje potencjalna eskalacja uprawnień przy uruchamianiu skompresowanego instalatora Basic MSI z prerekwizytami z niezabezpieczonej lokalizacji. Jeśli lokalny administrator uruchomi Setup.exe z niezabezpieczonego miejsca, instalatory prerekwizytów również mogą zostać załadowane z niezabezpieczonej lokalizacji, co może prowadzić do eskalacji uprawnień.