Katalog podatności CVE

pypdf to darmowa biblioteka PDF w czystym Pythonie. Przed wersją 6.19.0 spreparowany plik PDF z wartościami pól formularza może powodować, że generowanie strumienia wyglądu w pypdf/generic/_appearance_stream.py powtarza niezmienną pracę związaną z danymi wyboru w pętli, gdy aplikacja aktualizuje pola z włączonym spłaszczaniem, co skutkuje nadmiernymi czasami działania i niedostępnością aplikacji. Problem został naprawiony w wersji 6.19.0.

pypdf to darmowa biblioteka PDF w czystym Pythonie. Przed wersją 6.18.1 spreparowany plik PDF zawierający częściowo uszkodzony strumień /FlateDecode z danymi wypełniającymi może wymusić na pypdf/filters.py nieefektywną dekompresję bajt po bajcie, podczas gdy wcześniejszy licznik odzyskiwania nie przesuwa się dla bajtów, które pomyślnie się zdekodowały, powodując długie czasy działania i niedostępność aplikacji. Jest to problem resztkowy po poprawce odzyskiwania uszkodzonego FlateDecode. Problem został naprawiony w wersji 6.18.1.

pypdf to darmowa biblioteka PDF w czystym Pythonie. Przed wersją 6.18.1 spreparowany plik PDF może zawierać prostą czcionkę TrueType lub Type1 z nietypowo dużą tablicą /Widths, powodując, że pypdf/_font.py Font._collect_tt_t1_character_widths przetwarza wpisy poza 256 kodami znaków istotnymi dla prostej czcionki i zużywa nadmierną pamięć podczas operacji takich jak ekstrakcja tekstu. Problem został naprawiony w wersji 6.18.1.

pypdf to darmowa biblioteka PDF w czystym Pythonie. Przed wersją 6.18.1, specjalnie spreparowany plik PDF może umieścić niezwykle duże tokeny w mapowaniu /ToUnicode czcionki, powodując, że funkcja parse_bfchar w pypdf/_cmap.py dekoduje i przechowuje zbyt duże wartości podczas operacji takich jak ekstrakcja tekstu, co prowadzi do nadmiernego zużycia pamięci. Jest to drugie uzupełnienie wcześniejszych poprawek dotyczących zużycia zasobów /ToUnicode i ogranicza się do pozostałej ścieżki długości tokenu. Problem został naprawiony w wersji 6.18.1.

Funkcja w komponencie Kiteworks Advanced Forms była osiągalna bez uwierzytelnienia. Nieuwierzytelniony atakujący mógł potencjalnie wykorzystać ją do przeprowadzenia ograniczonego zestawu wewnętrznych operacji serwisowych na platformie Kiteworks; nie pozwalała ona na dostęp do kont użytkowników, przechowywanych plików ani przesłanych formularzy.

Nieuwierzytelniony atakujący mógł spowodować zapisanie pliku o treści kontrolowanej przez atakującego w systemie plików urządzenia przez moduł obsługi przesyłania administracyjnego, który nie uwierzytelniał prawidłowo żądania. To samo w sobie nie prowadziło do wykonania kodu, co wymagałoby osobnej podatności umożliwiającej umieszczenie pliku w lokalizacji wykonywalnej.

Szablon powiadomień systemowych na urządzeniu Kiteworks był renderowany przez silnik szablonów, który ewaluował wyrażenia zawarte w treści przechowywanego szablonu. Uwierzytelniony Administrator Systemowy mógł potencjalnie zapisać spreparowany szablon, który wykonywał polecenia systemu operacyjnego na urządzeniu przy następnym wysłaniu powiadomienia.

Funkcja importu administracyjnego w Kiteworks Core nie weryfikowała, czy żądający administrator ma uprawnienia do tworzenia importowanego uprzywilejowanego poświadczenia integracyjnego. Delegowany administrator posiadający jedno wąsko zakresowane uprawnienie administracyjne mógł zatem uzyskać pełne uprawnienia administratora systemu, bez żadnego działania ze strony istniejącego administratora systemu.

Kiteworks Email Protection Gateway odrzucał pewne ustawienia konfiguracyjne, ale jego walidacja nie rozpoznawała każdej formy, w jakiej mogły być one dostarczone. Uwierzytelniony administrator mógł potencjalnie użyć nierozpoznanej formy, aby spowodować zapisanie wybranego pliku w bramie i jego wykonanie, co skutkowało wykonaniem kodu jako konto usługi bramy.

Kiteworks Email Protection Gateway nie dostatecznie weryfikował zawartość przesłanej kopii zapasowej i pozwalał administratorowi wpływać na sposób jej ładowania przez aplikację. Uwierzytelniony administrator mógł potencjalnie wykorzystać to do wykonania dowolnego kodu na bramie jako konto usługi.

Interfejs do provisionowania użytkowników w Kiteworks Core nie weryfikował, czy żądający administrator ma uprawnienia do nadawania przypisywanej roli. Administrator, którego delegowane uprawnienia obejmowały tylko zmiany ról, mógł zatem podnieść konto do pełnych uprawnień administratora systemu.

Słabość weryfikacji tożsamości w Kiteworks Email Protection Gateway pozwalała bramie działać na platformie Kiteworks w imieniu użytkownika, którego nie uwierzytelniła, oraz provisionować konto platformy dla tożsamości, której wcześniej nie znała. Zdalny, nieuwierzytelniony nadawca mógł potencjalnie wykorzystać to do uzyskania kontroli nad kontem platformy.

Parser XML używany przez Kiteworks Email Protection Gateway nie ograniczał odwołań do jednostek zewnętrznych. Tam, gdzie włączona jest opcjonalna, niedomyślna funkcja przetwarzania wiadomości, zdalny i nieuwierzytelniony nadawca mógł potencjalnie użyć spreparowanej wiadomości do odczytania plików dostępnych dla konta usługi bramy, w tym materiału kluczy kryptograficznych i poświadczeń, i wysłania ich do kontrolowanego przez siebie miejsca docelowego.

Podatność na trwały atak XSS w Kiteworks Core umożliwia administratorowi z wąsko zakresowanym uprawnieniem przechowywanie złośliwej treści, która wykonuje się w sesji administratora systemu. Może to pozwolić na eskalację uprawnień do pełnej kontroli nad dzierżawą, w tym utworzenie nowego konta administracyjnego.

Piaskownica izolująca konwersję dokumentów na urządzeniu Kiteworks nie w pełni ograniczała wykonywany kod, co mogło pozwolić na ucieczkę z piaskownicy i działanie z uprawnieniami konta usługowego. Atakujący mógł odczytać lub zmodyfikować dane i konfigurację aplikacji lub zakłócić działanie usługi.

Interfejs konfiguracji urządzenia Kiteworks nie ograniczał ścieżki pliku do zamierzonego katalogu, co mogło pozwolić nieuwierzytelnionemu atakującemu na zapis pliku w dowolnym miejscu zapisywalnym przez konto usługowe. Wykorzystanie wymaga dostępu sieciowego do interfejsu, który w domyślnej konfiguracji nie jest osiągalny po pełnym skonfigurowaniu urządzenia.

Interfejs renderowania formularzy w komponencie Advanced Forms jest dostępny bez uwierzytelnienia, ale zwracał więcej danych niż wymagał formularz. Osoba znająca adres URL opublikowanego formularza mogła potencjalnie pobrać profil konta właściciela formularza oraz części ustawień konfiguracji wdrożenia; nie ujawniono haseł ani tokenów.

Podatność na eskalację uprawnień w Kiteworks mogła pozwolić atakującemu z wykonaniem kodu na jednym węźle klastra na uruchamianie poleceń systemu operacyjnego z podwyższonymi uprawnieniami na innym węźle. Niewystarczająca walidacja danych w wewnętrznej funkcji zarządzania klastrem umożliwiła przekazanie wartości do uprzywilejowanego kontekstu wykonania.

Podatność na przechodzenie po ścieżkach w opcjonalnej, niedomyślnej funkcji administracyjnej umożliwiała uwierzytelnionemu administratorowi przenoszenie plików do nieprzewidzianych lokalizacji poza wyznaczonym katalogiem. Może to zostać wykorzystane do wykonania dowolnego kodu na systemie.

Lokalna podatność na eskalację uprawnień w Kiteworks mogła pozwolić atakującemu z istniejącą powłoką w niskouprzywilejowanym koncie usługowym na eskalację do uprawnień root na urządzeniu.