Katalog podatności CVE

W funkcji decode_block w pliku libavcodec/exr.c w FFmpeg przed wersją 3.1.3 występuje przepełnienie bufora oparte na stercie, które może być wykorzystane przez zdalnych atakujących do spowodowania awarii aplikacji.

Wtyczka integracyjna Hipchat dla Bitbucket Server oraz wtyczki HipChat dla Confluence i JIRA przed określonymi wersjami umożliwiają zdalnym atakującym uzyskanie klucza tajnego do komunikacji z instancjami HipChat poprzez odczytanie nieokreślonych stron.

Podatność typu directory traversal w funkcjonalności pobierania plików w ZOHO WebNMS Framework 5.2 i 5.2 SP1 umożliwia zdalnym atakującym odczyt dowolnych plików poprzez wykorzystanie parametru fileName z sekwencją .. (kropka kropka).

Podatność CSRF w konsoli Grails (Grails Debug Console i Grails Web Console) w wersjach 2.0.7, 1.5.10 i wcześniejszych umożliwia zdalnym atakującym przejęcie uwierzytelnienia użytkowników dla żądań wykonujących dowolny kod Groovy.

tcprewrite w tcpreplay przed wersją 4.1.2 pozwala zdalnym atakującym na spowodowanie odmowy usługi (błąd segmentacji) poprzez wysłanie dużej ramki.

Wielokrotne podatności związane z niezaufanymi ścieżkami wyszukiwania w Microsoft Skype umożliwiają lokalnym użytkownikom wykonanie dowolnego kodu oraz przeprowadzenie ataków typu DLL hijacking za pomocą trojana, który wykorzystuje pliki msi.dll, dpapi.dll lub cryptui.dll znajdujące się w bieżącym katalogu roboczym.

Ruby-saml przed wersją 1.3.0 umożliwia atakującym przeprowadzanie ataków związanych z opakowaniem podpisu XML za pomocą nieokreślonych wektorów.

Funkcja automatycznej aktualizacji w KeePass 2.33 i wcześniejszych wersjach umożliwia atakującym typu man-in-the-middle wykonanie dowolnego kodu poprzez sfałszowanie odpowiedzi na sprawdzenie wersji i dostarczenie przygotowanej aktualizacji.

Extbase w TYPO3 w wersjach 4.3.0 przed 6.2.24, 7.x przed 7.6.8 oraz 8.1.1 umożliwia zdalnym atakującym uzyskanie poufnych informacji lub potencjalne wykonanie dowolnego kodu poprzez spreparowaną akcję Extbase.

Funkcja clientIp w CakePHP w wersji 3.2.4 i wcześniejszych pozwala zdalnym atakującym na fałszowanie swojego adresu IP za pomocą nagłówka HTTP CLIENT-IP.

Funkcja impersonacji w Gitlabie w wersjach 8.7.0 oraz 8.6.0 do 8.6.7, 8.5.0 do 8.5.11, 8.4.0 do 8.4.9, 8.3.0 do 8.3.8 oraz 8.2.0 do 8.2.4 pozwala zdalnie uwierzytelnionym użytkownikom na 'logowanie' jako inny użytkownik za pomocą nieokreślonych wektorów.

Skrypt konfiguracyjny parametru użytkownika MySQL w agencie Zabbix przed wersją 2.0.18, 2.2.x przed 2.2.13 oraz 3.0.x przed 3.0.3, używany z powłoką inną niż bash, umożliwia atakującym wykonanie dowolnego kodu lub poleceń SQL poprzez parametr mysql.size.

Podatność w Snort 2.9.7.0-WIN32 związana z niezaufaną ścieżką wyszukiwania umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu oraz przeprowadzenie ataków typu DLL hijacking poprzez złośliwy plik tcapi.dll znajdujący się w tym samym folderze co przetwarzany plik pcap.

W podatności CVE-2016-1281 występuje niezaufana ścieżka wyszukiwania w instalatorze TrueCrypt 7.2 i 7.1a oraz VeraCrypt przed wersją 1.17-BETA, co pozwala lokalnym użytkownikom na wykonanie dowolnego kodu z uprawnieniami administratora. Możliwe jest przeprowadzenie ataków typu DLL hijacking za pomocą złośliwego DLL w katalogu aplikacji.

Wtyczka eShop w wersji 6.3.14 dla WordPress zawiera wiele podatności na wstrzykiwanie SQL w pliku eshop-orders.php, które pozwalają zdalnym administratorom oraz uwierzytelnionym użytkownikom na wykonywanie dowolnych poleceń SQL.

Terminology w wersji 0.7.0 umożliwia zdalnym atakującym wykonywanie dowolnych poleceń poprzez sekwencje ucieczki, które modyfikują tytuł okna i są następnie zapisywane do terminala.

Pakiet tar przed wersją 2.0.0 dla Node.js pozwala zdalnym atakującym na zapis do dowolnych plików poprzez atak symlink w archiwum.

Pakiet uglify-js w wersji przed 2.6.0 dla Node.js umożliwia atakującym spowodowanie odmowy usługi (zużycie CPU) poprzez spreparowane dane wejściowe w wywołaniu parse, znane jako 'odmowa usługi z wykorzystaniem wyrażeń regularnych (ReDoS)'.

Pakiet semver w wersjach przed 4.3.2 dla Node.js umożliwia atakującym wywołanie odmowy usługi (zużycie CPU) poprzez długi ciąg wersji, co jest znane jako odmowa usługi za pomocą wyrażeń regularnych (ReDoS).

Pakiet marked przed wersją 0.3.4 dla Node.js umożliwia atakującym spowodowanie odmowy usługi (zużycie CPU) poprzez nieokreślone wektory, które wywołują problem z 'katastrofalnym cofnięciem' dla reguły em inline, znany również jako 'odmowa usługi za pomocą wyrażeń regularnych (ReDoS)'.