Katalog podatności CVE

better-auth w wersjach >= 1.1.3 i < 1.6.22 (oraz wersje pre-release >= 1.7.0-beta.0 i < 1.7.0-beta.10) jest podatny na przejęcie konta przez pre-account hijacking przy logowaniu przez magic-link lub email-OTP, gdy włączona jest rejestracja przez email/hasło. Atakujący rejestruje konto z adresem e-mail ofiary i wybranym przez siebie hasłem; konto pozostaje niezweryfikowane. Gdy prawowity właściciel później loguje się przez magic-link lub email-OTP, konto zostaje oznaczone jako zweryfikowane bez usunięcia istniejącego hasła lub unieważnienia istniejących sesji, więc hasło atakującego pozostaje ważne, zapewniając mu trwały dostęp do konta ofiary. Poprawione w wersjach 1.6.22 i 1.7.0-beta.10.

GitPython przed wersją 3.1.50 nie waliduje znaków nowej linii w parametrze section funkcji config_writer(), umożliwiając atakującym wstrzyknięcie dowolnych nagłówków sekcji do pliku .git/config. Atakujący mogą wstrzyknąć znaki nowej linii, aby utworzyć sfałszowaną sekcję [core] z hooksPath wskazującym na kontrolowane przez atakującego katalogi, co prowadzi do zdalnego wykonania kodu po uruchomieniu hooków gita.

GitPython przed wersją 3.1.51 zawiera niekompletną blokadę wstrzykiwania komend, która nie uwzględnia funkcji skracania długich opcji gita. Atakujący mogą ominąć zabezpieczenie przed niebezpiecznymi opcjami, używając skróconych nazw opcji, takich jak upload_p zamiast upload_pack, które git rozpoznaje jako niebezpieczne opcje i wykonuje dowolne komendy.

GitPython przed wersją 3.1.51 nie zabezpiecza przed niebezpiecznymi opcjami Git przekazywanymi jako argumenty słownikowe w metodach Repo.archive() i git.ls_remote(), co umożliwia wstrzyknięcie poleceń przez opcje takie jak --exec/--upload-pack. Dodatkowo, Repo.iter_commits() i Repo.blame() nie sprawdzają argumentów rewizji zaczynających się od myślnika, co pozwala na otwarcie i obcięcie dowolnego pliku poprzez rewizję --output=<path>. Wymagana jest aplikacja przekazująca kontrolowane przez atakującego argumenty do tych metod.

GitPython przed wersją 3.1.52 jest podatny na wyciek zmiennych środowiskowych w metodzie Repo.clone_from(). Adres URL zdalnego repozytorium jest przetwarzany przez Git.polish_url(), który na platformach innych niż Cygwin wywołuje os.path.expandvars() na URL-u przed wykonaniem git clone. Atakujący kontrolujący URL klonowania może osadzić tokeny $NAME lub ${NAME}, które są rozwijane do wartości zmiennych środowiskowych procesu (np. AWS_SECRET_ACCESS_KEY lub GITHUB_TOKEN). Powstały URL, zawierający teraz sekret, jest przesyłany przez sieć do hosta kontrolowanego przez atakującego podczas próby klonowania.

axios w środowisku Node.js używające adaptera HTTP może kierować żądania przez proxy kontrolowane przez atakującego. axios zabezpiecza scaloną konfigurację żądania, tworząc obiekt z prototypem null, ale interceptory żądań działają po scaleniu; popularny wzorzec niezmiennego interceptora, taki jak {...config} lub Object.assign({}, config), konwertuje zabezpieczoną konfigurację z powrotem na zwykły obiekt. axios następnie wysyła ten obiekt bez ponownego zabezpieczania, a adapter HTTP Node odczytuje config.proxy przez łańcuch prototypów. Jeśli atakujący może zanieczyścić Object.prototype.proxy, dotknięte żądania mogą być kierowane przez proxy kontrolowane przez atakującego. W przypadku zwykłych żądań HTTP proxy może obserwować nagłówki Authorization, Basic auth z config.auth, metodę, bezwzględny URL, Host i treść żądania oraz może zwrócić własną odpowiedź. Dotyczy wersji >=0.31.1 (naprawione w 0.33.0) i >=1.15.2 (naprawione w 1.18.0).

Traefik w wersjach >= v3.7.0 i <= v3.7.7 zawiera podatność na path traversal w oprogramowaniu pośredniczącym RewriteTarget dostawcy Kubernetes Ingress NGINX (generowanym z adnotacji nginx.ingress.kubernetes.io/rewrite-target). Gdy ścieżka Ingress używa wyrażenia regularnego przechwytującego tekst kontrolowany przez atakującego bez wymagania separatora ścieżki (np. ścieżka /api(.*) z celem przepisania /$1), spreparowane żądanie, takie jak /api../admin, pasuje do publicznego routera, jest przepisywane na ścieżkę z przejściem kropkowym (/../admin) i przekazywane bez walidacji normalizacji po zastąpieniu. Backend, który normalizuje segmenty kropkowe, rozwiązuje ścieżkę do chronionego punktu końcowego (np. /admin) osiągalnego tylko przez oddzielny router zabezpieczony BasicAuth, DigestAuth lub ForwardAuth, co skutkuje obejściem uwierzytelniania na poziomie trasy. Problem został naprawiony w wersji v3.7.8.

FreeRDP przed wersją 3.29.0 zawiera podatność na dereferencję pustego wskaźnika podczas czyszczenia żądania sterowania urządzeniem smartcard, gdy dekodowanie stanu czytnika nie powiedzie się. Atakujący mogą wysyłać zniekształcone żądania IRP smartcard z niezerowym cReaders i obciętymi danymi stanu czytnika, aby spowodować awarię procesu poprzez dostęp do pustego wskaźnika w funkcjach free_reader_states.

FreeRDP przed wersją 3.29.0 zawiera podatności na odczyt poza zakresem w asynchronicznym proxy komunikatów aktualizacji dla podstawowych poleceń rysowania PolygonSC i PolygonCB. Gdy AsyncUpdate jest włączone (np. xfreerdp /async-update), funkcje update_message_PolygonSC() i update_message_PolygonCB() alokują nową tablicę punktów, ale kopiują dane punktów z adresu struktury order zamiast z polygonSC->points / polygonCB->points, co skutkuje odczytem poza zakresem po stronie klienta. Złośliwy lub skompromitowany serwer RDP wysyłający spreparowane polecenia aktualizacji PolygonSC/PolygonCB może wywołać ujawnienie pamięci lub awarię klienta.

FreeRDP przed wersją 3.29.0 zawiera podatności na use-after-free w stercie po stronie klienta w asynchronicznym proxy komunikatów aktualizacji dla RAIL WINDOW_STATE_ORDER i NOTIFY_ICON_STATE_ORDER, gdy AsyncUpdate jest włączone. Gdy złośliwy lub skompromitowany serwer RDP wysyła spreparowane polecenia aktualizacji, proxy komunikatów płytko kopiuje struktury zawierające zagnieżdżone wskaźniki należące do parsera (np. titleInfo.string, windowRects, visibilityRects, bufory ikon). Parser zwalnia te zagnieżdżone bufory po zakończeniu wywołania zwrotnego, więc zakolejkowana asynchroniczna wiadomość później wysyła nieaktualne wskaźniki, potencjalnie powodując uszkodzenie pamięci lub awarię klienta.

FreeRDP przed wersją 3.29.0 zawiera podatność na use-after-free w stercie po stronie klienta w asynchronicznym proxy komunikatów aktualizacji dla WINDOW_ICON_ORDER, gdy AsyncUpdate jest włączone (np. xfreerdp /async-update). W funkcji update_message_WindowIcon() płytkie CopyMemory() nadpisuje świeżo zaalokowane lParam->iconInfo wskaźnikiem iconInfo należącym do parsera (windowIcon->iconInfo). Po zakończeniu wywołania zwrotnego parsera, update_recv_window_info_order() zwalnia window_icon.iconInfo, ale zakolejkowana asynchroniczna wiadomość nadal przechowuje i później wysyła ten nieaktualny wskaźnik. Złośliwy lub skompromitowany serwer RDP wysyłający spreparowane RAIL Window Alternate Secondary Order z WINDOW_ORDER_ICON może wywołać use-after-free, prowadząc do uszkodzenia pamięci i awarii klienta.

FreeRDP w wersjach 3.28.0 i wcześniejszych zawiera przepełnienie bufora sterty w obsłudze kanału RAIL po stronie serwera (rail_server_handle_messages() w channels/rail/server/rail_main.c). Podczas przetwarzania nagłówka PDU RAIL, kod odejmuje RAIL_PDU_HEADER_LENGTH od kontrolowanego przez rówieśnika pola orderLength bez uprzedniego sprawdzenia, czy orderLength jest co najmniej równe długości nagłówka. Dla wartości orderLength 0..3 powoduje to niedomiar liczby całkowitej bez znaku do bardzo dużego rozmiaru, co omija sprawdzenie pojemności Stream_EnsureRemainingCapacity() (z powodu zawijania arytmetyki wskaźników), a następnie jest przekazywane do WTSVirtualChannelRead(), co skutkuje zapisem poza zakresem sterty. Złośliwy lub skompromitowany klient RDP może to wykorzystać do uszkodzenia sterty i awarii serwera. Naprawione w FreeRDP 3.29.0.

FreeRDP przed wersją 3.29.0 nie egzekwuje limitu RESPONSE_SIZE_LIMIT podczas przetwarzania odpowiedzi HTTP z kodowaniem Transfer-Encoding: chunked w http_response_recv_body(). Atakujący kontrolujący złośliwy punkt końcowy RD Gateway mogą wysyłać zbyt duże fragmentaryczne treści odpowiedzi, aby wyczerpać zasoby pamięci klienta bez wyzwalania skonfigurowanego limitu rozmiaru.

FreeRDP przed wersją 3.29.0 zawiera podatność na odmowę usługi w handlerze kanału serwera RDPEI. Złośliwy klient RDP może wysłać wiadomość RDPEI zawierającą tylko nagłówek z dużą zadeklarowaną długością treści, co powoduje nadmierne przydzielenie pamięci na serwerze.

FreeRDP przed wersją 3.29.0 zawiera podatność odczytu poza dozwolonym obszarem sterty w funkcjach update_process_glyph_fragments() i glyph_cache_fragment_put(). Złośliwy serwer RDP może wysłać krótki fragment z zawyżonym rozmiarem, powodując odczyt poza buforem i awarię klienta.

FreeRDP przed wersją 3.29.0 zawiera podatność odczytu poza dozwolonym obszarem sterty w dekoderze TSMF FFmpeg podczas parsowania typów multimediów AVC1 MPEG2VIDEOINFO z niewystarczającymi danymi dodatkowymi. Atakujący może wysłać nieprawidłowe dane formatu multimediów, powodując awarię.

FreeRDP przed wersją 3.29.0 zawiera podatność dereferencji wskaźnika NULL w dekoderach żądań pamięci podręcznej kart inteligentnych. Gdy emulacja kart inteligentnych jest włączona, atakujący może wysłać spreparowane żądanie z pustym wskaźnikiem, powodując wywołanie strlen() na NULL i zakończenie procesu klienta.

better-auth przed wersją 1.1.20 zawiera podatność obejścia w logice walidacji trustedOrigins dla bezwzględnych adresów URL i domen z symbolami wieloznacznymi. Atakujący może skonstruować złośliwy parametr callbackURL, który przechodzi kontrolę pochodzenia i powoduje otwarte przekierowanie, umożliwiając kradzież wrażliwych tokenów i przejęcie konta.

Moduł Data::Entropy dla Perla w wersjach przed 0.010 pobiera dane entropii ze zdalnych źródeł przez zwykłe HTTP. Źródła Data::Entropy::RawSource::RandomOrg i Data::Entropy::RawSource::RandomnumbersInfo są dostępne przez HTTP, a kontrola integralności Data::Entropy::RawSource::RandomOrg dopasowuje dowolny niepusty ciąg bajtów.

Wtyczka Pronamic Pay dla WordPressa jest podatna na eskalację uprawnień. Funkcja `maybe_update_user_role()` przekazuje wartość pola formularza Gravity Forms bezpośrednio do `WP_User::set_role()` bez walidacji, co pozwala uwierzytelnionym atakującym z dostępem Subskrybenta na zmianę swojej roli na Administratora.