Katalog podatności CVE

Podatność w Legion of the Bouncy Castle Inc. bc-csharp przed 2.7.0 polega na alokacji zasobów bez ograniczeń w odszyfrowywaniu klucza prywatnego opartego na haśle (PbeUtilities.GenerateCipherParameters). Atakujący może dostarczyć zaszyfrowany klucz prywatny, taki jak PKCS#8 EncryptedPrivateKeyInfo lub plik PEM "ENCRYPTED PRIVATE KEY", i spowodować odmowę usługi poprzez wyczerpanie CPU, używając liczby iteracji bliskiej 2^31, ponieważ liczba jest pobierana z nieuwierzytelnionych parametrów algorytmu bez górnego ograniczenia, a wyprowadzanie klucza odbywa się przed sprawdzeniem hasła lub danych. Dotyczy to PKCS#5 PBES1 i PBES2 (PBKDF2), algorytmów PBE PKCS#12 oraz odbiorców haseł CMS (CmsPbeKey).

Nieprawidłowa walidacja certyfikatu w sprawdzaniu ograniczeń nazw directoryName (PkixNameConstraintValidator.WithinDNSubtree) w Legion of the Bouncy Castle Inc. bc-csharp przed 2.7.0 pozwala atakującemu kontrolującemu lub mogącemu uzyskać certyfikaty od pośredniego CA z ograniczeniami nazw na uzyskanie akceptacji certyfikatów przez walidację ścieżki PKIX, których nazwa wyróżniająca podmiotu lub directoryName subjectAltName znajduje się poza dozwolonymi poddrzewami CA. Atak wykorzystuje nazwę, która umieszcza inne RDN przed kopią dozwolonej sekwencji RDN, ponieważ sprawdzenie szuka pierwszego RDN ograniczenia w dowolnym miejscu nazwy i porównuje pozostałe RDN od tej pozycji, zamiast wymagać, aby ograniczenie było początkowym prefiksem nazwy zgodnie z RFC 5280 sekcje 4.2.1.10 i 7.1.

Nieprawidłowa walidacja certyfikatu w PkixNameConstraintValidator (ExtractHostFromURL) w Legion of the Bouncy Castle Inc. bc-csharp przed 2.7.0 pozwala podrzędnemu CA z ograniczeniami nazw lub komukolwiek mogącemu uzyskać certyfikaty z wybranymi subjectAltName URI od takiego CA na obejście dozwolonych lub wykluczonych ograniczeń nazw uniformResourceIdentifier podczas walidacji ścieżki certyfikacji. Atak wykorzystuje URI, którego ścieżka, zapytanie, fragment lub userinfo zawiera znaki takie jak '@' lub ':', ponieważ host był wyodrębniany przez cięcie łańcucha bez uprzedniego wyizolowania komponentu authority zgodnie z RFC 3986, więc host porównywany z ograniczeniami mógł różnić się od rzeczywistego hosta URI.

Pętla z nieosiągalnym warunkiem wyjścia w wyprowadzaniu klucza PKCS#12 (Pkcs12ParametersGenerator) w Legion of the Bouncy Castle Inc. bc-csharp przed 2.7.0 pozwala atakującemu mogącemu dostarczyć plik PKCS#12 (PFX) lub zaszyfrowany klucz prywatny PKCS#8 używający algorytmu szyfrowania opartego na haśle PKCS#12 na wywołanie odmowy usługi poprzez wyczerpanie CPU przy użyciu liczby iteracji równej zero lub poniżej. Pętla wyprowadzania działała, aż jej licznik osiągnął wartość, więc dla takiej liczby wykonała około 2^32 iteracji, zanim MAC lub hasło mogły zostać sprawdzone. Plik PFX o rozmiarze 75 bajtów z ujemną liczbą iteracji MacData utrzymywał Pkcs12Store.Load zajęty przez wiele minut.

Alokacja pamięci z nadmierną wartością rozmiaru w parserach podpakietów sygnatur i atrybutów użytkownika OpenPGP (SignatureSubpacketsParser.ReadPacket, UserAttributeSubpacketsParser.ReadPacket) w Legion of the Bouncy Castle Inc. bc-csharp przed 2.7.0 pozwala zdalnemu, nieuwierzytelnionemu atakującemu mogącemu dostarczyć spreparowany klucz publiczny, certyfikat lub sygnaturę OpenPGP na wywołanie odmowy usługi (OutOfMemoryException lub wyczerpanie pamięci w procesie parsowania) poprzez nagłówek podpakietu używający pięciooktetowej formy długości. Zadeklarowana długość była używana do rozmiaru bufora podpakietu bez górnego ograniczenia i bez porównania z rozmiarem otaczającego obszaru podpakietu lub pakietu, więc kilka bajtów wejścia mogło zażądać alokacji do około 2 GB, zanim jakiekolwiek dane podpakietu zostały odczytane.

Obserwowalna rozbieżność w odwijaniu transportu klucza CMS RSA PKCS#1 v1.5 (KeyTransRecipientInformation.UnwrapKey) w Legion of the Bouncy Castle Inc. bc-csharp przed 2.7.0 pozwala zdalnemu atakującemu posiadającemu przechwyconą wiadomość CMS EnvelopedData i mogącemu przesyłać wiele zmodyfikowanych wiadomości do aplikacji, która je odszyfrowuje kluczem prywatnym RSA odbiorcy i ujawnia, jak odszyfrowanie się nie powiodło, na odzyskanie klucza szyfrowania zawartości przechwyconej wiadomości, a tym samym jej zawartości, poprzez atak adaptacyjny wybranego szyfrogramu w stylu Bleichenbachera. Szyfrogram transportu klucza z nieprawidłowym wypełnieniem PKCS#1 v1.5 jest odrzucany podczas odwijania z odrębnym wyjątkiem "bad padding in message." CmsException zamiast być zastąpiony losowym kluczem, więc można go odróżnić od poprawnie wypełnionego szyfrogramu, który zawodzi dopiero później przy odszyfrowywaniu zawartości.

Alokacja zasobów bez ograniczeń w ładowaniu magazynu kluczy PKCS#12 (Pkcs12Store.Load) w Legion of the Bouncy Castle Inc. bc-csharp przed 2.7.0 pozwala atakującemu mogącemu dostarczyć plik PKCS#12 (PFX) na wywołanie odmowy usługi poprzez wyczerpanie CPU przy użyciu liczby iteracji bliskiej 2^31 w MacData pliku lub w parametrach PBE zaszyfrowanego SafeContents lub shrouded key bag. Liczby są pobierane z pliku bez górnego ograniczenia, a wyprowadzanie klucza odbywa się przed sprawdzeniem MAC lub hasła. Zero lub ujemna liczba jest objęta CVE-2026-63575. Pkcs12Utilities.ConvertToDefiniteLength jest również dotknięty.

Nieprawidłowa weryfikacja podpisu kryptograficznego w walidatorze ścieżki certyfikatów atrybutów (PkixAttrCertPathValidator, używany również przez PkixAttrCertPathBuilder) w Legion of the Bouncy Castle Inc. bc-csharp przed 2.7.0 pozwala zdalnemu atakującemu na akceptację sfałszowanego certyfikatu atrybutów X.509 jako ważnego, a tym samym uzyskanie ról lub uprawnień przyznawanych przez aplikację na podstawie jego atrybutów. Atak wykorzystuje certyfikat atrybutów, który wskazuje zaufany urząd atrybutów jako wystawcę, ale nie został przez niego podpisany, ponieważ kroki walidacji RFC 3281 sprawdzają ścieżki certyfikacji posiadacza i wystawcy, okres ważności, rozszerzenia i status unieważnienia, ale nigdy nie weryfikują podpisu certyfikatu atrybutów kluczem publicznym wystawcy. Dotyczy to tylko aplikacji używających tych klas do walidacji certyfikatów atrybutów.

Podatność w bibliotece bc-csharp (Bouncy Castle dla .NET) w metodzie Pkcs12Store.GetCertificateChain polega na pętli bez osiągalnego warunku wyjścia. Atakujący może dostarczyć spreparowany plik PKCS#12, w którym łańcuch certyfikatów tworzy cykl (np. dwa certyfikaty wskazujące nawzajem swoje klucze publiczne przez AuthorityKeyIdentifier), co powoduje zawieszenie aplikacji i wyczerpanie pamięci aż do OutOfMemoryException.

W bibliotece Bouncy Castle for Java przed wersją 1.86 występuje podatność typu side-channel w implementacji NTRU. Redukcja tajnych wartości za pomocą operatora % w trzech funkcjach pomocniczych powoduje, że czas wykonania zależy od operandu (dzielenie przez zmienną), co może pozwolić atakującemu na odzyskanie informacji o kluczu prywatnym NTRU poprzez pomiar czasu.

W implementacji MLS (RFC 9420) w Bouncy Castle for Java przed wersją 1.86 wartość leaf_index typu uint32 jest przechowywana jako signed int, co pozwala na przesłanie wartości z ustawionym najstarszym bitem, która dekoduje się jako liczba ujemna. Nieprawidłowe porównanie w GroupKeySet.SecretTree.hasLeaf i Group.validateRemove pozwala na obejście sprawdzania przynależności, co może prowadzić do ataku DoS poprzez nieograniczony wzrost listy węzłów i wyczerpanie sterty JVM.

W bibliotece bc-csharp (Bouncy Castle dla .NET) przed wersją 2.7.0 występuje nieefektywna złożoność algorytmiczna w konwersji nazw wyróżniających X.509 (X509Name.ToString i IetfUtilities.ValueToString). Atakujący może zdalnie, bez uwierzytelnienia, wywołać odmowę usługi poprzez wyczerpanie CPU, dostarczając certyfikat, CRL, żądanie certyfikatu lub inną strukturę, której nazwa zawiera długą wartość atrybutu wymagającą escapowania (np. przecinki, spacje wiodące/końcowe), powodując kwadratowy wzrost czasu przetwarzania.

W bibliotece bc-csharp (Bouncy Castle dla .NET) przed wersją 2.7.0 występuje podatność w kodzie podpisów HSS/LMS (HssPublicKeyParameters, HssSignature) polegająca na alokacji pamięci o nadmiernym rozmiarze. Atakujący może dostarczyć klucz publiczny HSS z nadmierną liczbą poziomów (L), co prowadzi do alokacji tablicy o rozmiarze L-1 i wyczerpania pamięci (nawet do ~17 GB) lub OutOfMemoryException.

W bibliotece bc-csharp (Bouncy Castle dla .NET) przed wersją 2.7.0 występuje nieprawidłowa walidacja certyfikatów w PkixNameConstraintValidator. Atakujący kontrolujący lub mogący uzyskać certyfikaty od pośredniego CA z ograniczeniami nazw może spowodować akceptację certyfikatów dla adresów e-mail, nazw DNS lub URI, które znajdują się w wykluczonych poddrzewach, poprzez nazwy kończące się kropką (np. rfc822Name, dNSName, uniformResourceIdentifier), ponieważ porównanie nie usuwa końcowej kropki (root-label) zgodnie z RFC 1034.

W bibliotece bc-csharp (Bouncy Castle dla .NET) przed wersją 2.7.0 występuje podatność w trybach AEAD CCM (CcmBlockCipher) i DSTU 7624 CCM (KCcmBlockCipher) polegająca na ujawnieniu niezweryfikowanego tekstu jawnego. Odszyfrowywanie zapisuje odzyskany tekst jawny do bufora wyjściowego dostarczonego przez wywołującego przed sprawdzeniem znacznika uwierzytelnienia i pozostawia go tam w przypadku niepowodzenia weryfikacji, co pozwala atakującemu na uzyskanie odszyfrowań wybranych szyfrogramów poprzez sfałszowane wiadomości.

W bibliotece bc-csharp (Bouncy Castle dla .NET) przed wersją 2.7.0 występuje niekontrolowana rekurencja w parserze ASN.1 (Asn1InputStream, Asn1StreamParser). Zdalny, nieuwierzytelniony atakujący może wywołać odmowę usługi poprzez spreparowane kodowanie ASN.1 z głęboko zagnieżdżonymi elementami konstruowanymi (np. SEQUENCE w SEQUENCE), ponieważ każdy poziom zagnieżdżenia jest parsowany przez kolejne wywołanie rekurencyjne bez ograniczenia głębokości. Około 2000 poziomów (8 KB DER) wystarcza do wyczerpania stosu wątku i wywołania StackOverflowException, którego .NET nie może przechwycić, co kończy się zakończeniem całego procesu.

Wtyczka Relevanssi Premium dla WordPressa w wersjach do 2.31.4 włącznie jest podatna na przechowywany cross-site scripting (XSS) poprzez parametr '_rt' z powodu niewystarczającej sanityzacji danych wejściowych i escapowania danych wyjściowych. Nieuwierzytelniony atakujący może wstrzyknąć dowolne skrypty do stron, które zostaną wykonane, gdy użytkownik odwiedzi zainfekowaną stronę. Wymaga to aktywnej funkcji śledzenia kliknięć i logowania, a wykorzystanie jest trywialne, ponieważ ważny nonce '_rt_nonce' jest publicznie emitowany na każdej stronie wyników wyszukiwania.

Wtyczka CMB2 dla WordPressa w wersjach do 2.13.1 włącznie jest podatna na przechowywany cross-site scripting (XSS) poprzez parametr '<textarea_code field id>' (np. kl_code, kl_post_code) z powodu niewystarczającej sanityzacji danych wejściowych i escapowania danych wyjściowych. Nieuwierzytelniony atakujący może wstrzyknąć dowolne skrypty do stron, które zostaną wykonane, gdy użytkownik odwiedzi zainfekowaną stronę. Ścieżka zapisu po stronie frontendu wymaga jedynie nonce'a CMB2 box, który jest emitowany do wszystkich odwiedzających, w tym niezalogowanych gości, poprzez proste żądanie GET, co czyni atak trywialnie osiągalnym bez poświadczeń na stronach z publicznym formularzem CMB2 zapisującym pole textarea_code.

Wtyczka Download Monitor dla WordPressa jest podatna na przechowywany atak XSS przez postMessage do edytora administratora. Brak odpowiedniego czyszczenia danych wejściowych i wyjściowych pozwala nieuwierzytelnionym atakującym wstrzyknąć skrypty, które wykonają się po otwarciu zainfekowanej strony.

Wtyczka Kubio AI Page Builder dla WordPressa jest podatna na przechowywany atak XSS przez parametr 'comment'. Brak odpowiedniego czyszczenia danych wejściowych i wyjściowych pozwala nieuwierzytelnionym atakującym wstrzyknąć skrypty, które wykonają się po otwarciu zainfekowanej strony.