Katalog podatności CVE

HireFlow w wersji 1.2 i wcześniejszych używa zakodowanego na stałe klucza secret_key Flask do podpisywania ciasteczek sesji. Znając tę wartość (dostępną publicznie w kodzie źródłowym), nieuwierzytelniony atakujący może sfałszować ciasteczka z rolą admin i dowolnym user_id, co pozwala ominąć uwierzytelnianie.

Grafana OnCall do wersji 1.16.11 zawiera podatność na nieuwierzytelniony dostęp, umożliwiającą zdalnym atakującym uzyskanie ważnego tokena PluginAuthToken poprzez wysłanie żądania POST do wewnętrznego punktu końcowego instalacji wtyczek z użyciem zakodowanych na stałe wartości stack_id i org_id dostępnych w publicznym kodzie źródłowym. Atakujący mogą wykorzystać uzyskany token do uwierzytelnienia się we wszystkich wewnętrznych punktach końcowych API, tworzyć dowolnych użytkowników Admin przez ścieżkę bootstrap nagłówka user-context, unieważnić prawowity token wtyczki oraz przekierować wywołania API OnCall do Grafany na kontrolowany przez atakującego host, nadpisując grafana_url i api_token organizacji.

Podatność w bibliotece XML::Bare dla Perla (wersje do 0.53) wynika z nieograniczonego wyprzedzania znaków w funkcji parserc_parse. Funkcja ta nie sprawdza, czy przesunięcia w buforze są prawidłowe, co przy skróconych ciągach, takich jak "<a/", może prowadzić do odczytu poza zakresem pamięci.

Podatność w bibliotece HTML::Bare dla Perla (wersje do 0.04) wynika z nieograniczonego wyprzedzania znaków. Funkcja parserc_parse nie sprawdza, czy przesunięcia mieszczą się w buforze podczas wyszukiwania ciągów wieloznakowych, takich jak "<![CDATA" lub terminatorów elementów, np. ">". Skrócone ciągi, jak "<a/", mogą spowodować odczyt poza dozwolonym zakresem pamięci.

Podatność w Yamcs przed wersją 5.12.7 pozwala uwierzytelnionemu użytkownikowi z uprawnieniem ChangeMissionDatabase na zdalne wykonanie kodu poprzez nadpisanie algorytmu Python w skryptowym silniku Jython. Brak sandboksowania umożliwia import i wykonanie dowolnych klas Java, w tym java.lang.Runtime.

W Yamcs przed wersją 5.12.7 silnik skryptowy Nashorn użyty do oceny algorytmów JavaScript nie posiadał filtru klas, co pozwalało użytkownikowi z uprawnieniami ChangeMissionDatabase na podmianę algorytmu i wykonanie dowolnego kodu Java, w tym poleceń systemowych. W domyślnej konfiguracji bez pliku security.yaml wbudowany użytkownik gość ma superuser=true, co umożliwia atak bez uwierzytelnienia.

Podatność w zrok przed wersją 2.0.3 pozwala atakującemu na przekazanie absolutnego URL-a w ścieżce żądania do proxy Flask SDK Python. Funkcja urllib.parse.urljoin umożliwia zastąpienie skonfigurowanego hosta docelowego, co skutkuje wysłaniem żądania przez serwer do adresu URL wybranego przez atakującego.

Yamcs przed wersją 5.12.7 zawiera podatność na wstrzykiwanie kodu po stronie serwera w silniku ewaluacji algorytmów. Uwierzytelniony użytkownik z uprawnieniami ChangeMissionDatabase może nadpisać istniejący algorytm przez REST API i wstrzyknąć kod Java, co prowadzi do zdalnego wykonania kodu na hoście.

Biblioteka Perl Image::EPEG do wersji 0.15 włącznie zawiera nieobsługiwaną wersję biblioteki Epeg 0.9.0, która nie była aktualizowana od 2004 roku. Użycie przestarzałej biblioteki może prowadzić do niezałatanych luk bezpieczeństwa.

Kiota przed wersjami 1.29.1 i 1.32.5 nie sanityzował wartości clientClassName i clientNamespaceName z opisu OpenAPI, co pozwalało na zapis wygenerowanego kodu poza katalogiem wyjściowym i wstrzyknięcie dowolnego tekstu do deklaracji klas lub przestrzeni nazw.

Kiota przed wersjami 1.29.1 i 1.32.5 wyświetlał polecenia instalacji zależności pochodzące z opisu OpenAPI jako zalecane, co pozwalało na wstrzyknięcie komend, gdy użytkownik uruchomił sugerowane polecenie ręcznie lub przez rozszerzenie VS Code.

Kiota przed wersjami 1.29.1 i 1.32.5 w poleceniach plugin add i plugin generate nie walidował ścieżek w polu static_template.file, co pozwalało na path traversal lub dołączanie plików spoza pakietu w wygenerowanych manifestach pluginów.

Wtyczka Microsoft 365 i Microsoft Entra ID dla Moodle zawiera podatność w punkcie końcowym SSO Teams (sso_login.php), która dekoduje JWT w base64 i uwierzytelnia użytkowników na podstawie roszczenia upn bez weryfikacji podpisu JWT. Nieuwierzytelniony atakujący może sfałszować token i uzyskać sesję Moodle jako użytkownik uwierzytelniony przez O365.

Kopia przed wersją 0.23.0, gdy serwer HTTP jest uruchomiony z flagą --without-password, akceptuje nieuwierzytelnione żądania do /api/v1/repo/exists i przekazuje konfigurację SFTP dostarczoną przez atakującego do blob.NewStorage. Ustawienie externalSSH: true oraz sshArguments zawierające -oProxyCommand=<cmd> powoduje wykonanie dowolnego polecenia przez OpenSSH.

Podatność w SGLang dotyczy podsystemu kopii zapasowej ekspertów równoległych, który udostępnia gniazdo ZeroMQ PULL na routowalnym interfejsie sieciowym bez uwierzytelniania ani zabezpieczeń deserializacji. Umożliwia to atakującemu dostarczenie złośliwego pliku pickle, prowadząc do nieuwierzytelnionego zdalnego wykonania kodu, gdy funkcja jest włączona, a usługa jest osiągalna przez sieć.

Podatność w kliencie ubuntu-pro-client (dawniej ubuntu-advantage-tools) pozwala na wstrzyknięcie dowolnych konfiguracji repozytoriów APT oraz instalację złośliwych pakietów z uprawnieniami roota. Problem wynika z braku walidacji danych pochodzących z serwera kontraktowego, które są używane do generowania plików źródłowych APT oraz wykonywania poleceń apt-get install.

Nieuwierzytelniony zdalny atakujący może wykonać zdalne wykonanie kodu z powodu nieprawidłowego oczyszczania danych wejściowych użytkownika w poleceniu SetParameter.

Nieuwierzytelniony zdalny atakujący może wykonać dowolne polecenie na podatnym urządzeniu z powodu nieprawidłowej weryfikacji pochodzenia kanału komunikacyjnego.

Podatność w Spring Authorization Server umożliwia ominięcie uwierzytelniania z powodu słabości pierwotnej. Dotyczy wersji od 7.0.0 do 7.0.4, od 1.5.0 do 1.5.6, od 1.4.0 do 1.4.9 oraz od 1.3.0 do 1.3.10.

W Snowflake Connector dla Pythona przed wersjami 4.7.1 i 3.18.1 wykryto brak właściwej weryfikacji nazwy hosta w certyfikatach TLS. Atakujący z dostępem do sieci mógł przechwycić lub przekierować ruch HTTPS i przedstawić certyfikat podpisany przez zaufane CA dla dowolnej domeny, co powodowało akceptację połączenia bez sprawdzenia zgodności certyfikatu z żądanym hostem.