Katalog podatności CVE

Menadżer urządzeń domowych Alcatel-Lucent przed wersją 4.1.10 oraz 4.2.x przed wersją 4.2.2 umożliwia zdalnym atakującym podszywanie się i wykonywanie połączeń jako docelowe urządzenia.

Moduł mod_nss w wersjach przed 1.0.11 w systemie Fedora pozwala zdalnym atakującym na uzyskanie list szyfrów z powodu błędnego parsowania ciągu szyfrów z wieloma słowami kluczowymi.

W wersjach Sandstorm Cap'n Proto przed 0.4.1.1 oraz 0.5.x przed 0.5.1.2, metoda totalSize na obiekcie readera może być wykorzystana przez zdalnych użytkowników do wywołania odmowy usługi poprzez specjalnie skonstruowaną małą wiadomość, co prowadzi do intensywnego zużycia CPU.

Sandstorm Cap'n Proto w wersjach przed 0.4.1.1 oraz 0.5.x przed 0.5.1.1 umożliwia zdalnym użytkownikom spowodowanie odmowy usługi poprzez przesłanie listy z dużą liczbą elementów.

W Novell ZENworks Configuration Management (ZCM) występuje podatność, która pozwala zdalnym atakującym na odczyt dowolnych folderów za pomocą zmiennej dirname.

Klasa Rtrlet w Novell ZENworks Configuration Management (ZCM) umożliwia zdalnym atakującym uzyskanie identyfikatorów sesji zalogowanych użytkowników poprzez wartość ShowLogins dla zmiennej maintenance.

W podatności CVE-2017-9370 w serwerze BlackBerry Workspaces występuje ujawnienie informacji oraz możliwość podniesienia uprawnień. Atakujący z legalnym dostępem do BlackBerry Workspaces może uzyskać dostęp do przestrzeni roboczej innego użytkownika, wykonując wiele żądań logowania do serwera.

Lemur w wersji 0.1.4 nie wykorzystuje wystarczającej entropii w wektora inicjalizacyjnego (IV) podczas szyfrowania AES w trybie CBC, co może prowadzić do osłabienia bezpieczeństwa danych.

API migawki w Elasticsearch przed wersją 1.6.0 jest podatne na atak, gdy na systemie istnieje inna aplikacja, która może odczytywać pliki Lucene i wykonywać kod z nich. Umożliwia to zdalnym uwierzytelnionym użytkownikom pisanie i tworzenie dowolnych plików metadanych migawki oraz potencjalne wykonywanie dowolnego kodu.

Program ntp-keygen w wersjach 4.2.8px przed 4.2.8p2-RC2 oraz 4.3.x przed 4.3.12 nie generuje kluczy MD5 z wystarczającą entropią na maszynach big endian, co może umożliwić zdalnym atakującym uzyskanie wartości wygenerowanych kluczy MD5 poprzez atak brute force.

Przepełnienie bufora stosu w httpd w oprogramowaniu Asuswrt-Merlin 380.67_0RT-AC5300 i wcześniejszych wersjach dla urządzeń ASUS umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu na routerze poprzez wysłanie odpowiednio skonstruowanego pakietu http GET z długim parametrem delete_offline_client w adresie URL.

Konsola w Puppet Enterprise 2015.x i 2016.x przed wersją 2016.4.0 zawiera niebezpieczne odczyty ciągów, co potencjalnie umożliwia zdalne wykonanie kodu na węźle konsoli.

Nessus 6.x przed wersją 6.11 nie weryfikuje certyfikatu TLS menedżera podczas nawiązywania początkowego połączenia. To może umożliwić ataki typu man-in-the-middle.

Windows Server 2008 SP2 i R2 SP1 oraz Windows 7 SP1 umożliwiają atakującemu zdalne wykonanie kodu na docelowym systemie, gdy biblioteka czcionek Windows nieprawidłowo obsługuje specjalnie przygotowane osadzone czcionki.

Microsoft Edge w systemie Windows 10 w wersji 1703 pozwala atakującemu na wykonanie dowolnego kodu w kontekście bieżącego użytkownika z powodu sposobu, w jaki silniki JavaScript przeglądarki Microsoft renderują zawartość przy obsłudze obiektów w pamięci.

Microsoft Edge w systemach Windows 10 (1511, 1607, 1703) oraz Windows Server 2016 pozwala atakującemu na wykonanie dowolnego kodu w kontekście bieżącego użytkownika z powodu błędów w renderowaniu treści przez silniki JavaScript przeglądarki. Problem ten dotyczy uszkodzenia pamięci w silniku skryptowym.

Microsoft Edge w systemach Windows 10 (1511, 1607, 1703) oraz Windows Server 2016 umożliwia atakującemu wykonanie dowolnego kodu w kontekście bieżącego użytkownika z powodu błędu w silniku JavaScript przeglądarki. Problem ten dotyczy sposobu, w jaki silnik renderuje zawartość przy obsłudze obiektów w pamięci.

Microsoft Edge w systemach Windows 10 1607, 1703 oraz Windows Server 2016 pozwala atakującemu na wykonanie dowolnego kodu w kontekście bieżącego użytkownika z powodu błędów w renderowaniu treści przez silniki JavaScript przeglądarki.

Przeglądarki Microsoftu w systemach Windows 7 SP1, Windows Server 2008 R2 SP1, Windows 8.1, Windows RT 8.1, Windows Server 2012 R2, Windows 10 oraz Windows Server 2016 pozwalają atakującemu na wykonanie dowolnego kodu w kontekście bieżącego użytkownika z powodu niewłaściwego zarządzania obiektami w pamięci podczas renderowania treści.