Katalog podatności CVE

Przepełnienie liczby całkowitej lub zawinięcie w Windows iSCSI pozwala nieautoryzowanemu atakującemu na wykonanie kodu przez sieć.

Odczyt poza zakresem bufora w Windows Key Storage Provider pozwala uwierzytelnionemu atakującemu na ujawnienie informacji lokalnie.

Przepełnienie bufora oparte na stercie w Windows Installer pozwala autoryzowanemu atakującemu na lokalną eskalację uprawnień.

Odczyt poza zakresem w usługach Microsoft Azure Attestation i Device Health Attestation pozwala nieautoryzowanemu atakującemu na ujawnienie informacji przez sieć.

Użycie po zwolnieniu w Windows Enterprise App Management pozwala autoryzowanemu atakującemu na eskalację uprawnień przez sieć.

Użycie po zwolnieniu w Windows Error Reporting pozwala autoryzowanemu atakującemu na lokalną eskalację uprawnień.

Niewłaściwa neutralizacja specjalnych elementów używanych w poleceniu (wstrzyknięcie polecenia) w Visual Studio Code pozwala nieautoryzowanemu atakującemu na wykonanie kodu przez sieć.

Przepełnienie bufora oparte na stercie w Windows Error Reporting pozwala autoryzowanemu atakującemu na eskalację uprawnień przez sieć.

Przepełnienie bufora oparte na stercie w Windows Error Reporting pozwala autoryzowanemu atakującemu na lokalną eskalację uprawnień.

Podatność przepełnienia bufora na stercie w bibliotece Graphic Fonts pozwala nieautoryzowanemu atakującemu na wykonanie kodu przez sieć.

Przepełnienie bufora na stercie w kernel32.dll systemu Windows pozwala autoryzowanemu atakującemu na lokalną eskalację uprawnień.

Wstawienie informacji wrażliwych do wysyłanych danych w .NET pozwala nieuwierzytelnionemu atakującemu na ujawnienie informacji przez sieć.

Brak uwierzytelniania dla krytycznej funkcji w Windows SmartScreen pozwala uwierzytelnionemu atakującemu na lokalną manipulację.

Nieprawidłowe rozwiązywanie dowiązań przed dostępem do pliku (podążanie za dowiązaniem) w Windows Backup Engine pozwala uwierzytelnionemu atakującemu na lokalne ujawnienie informacji.

Użycie po zwolnieniu (use-after-free) w usłudze Windows Perception Simulation Service pozwala autoryzowanemu atakującemu na lokalną eskalację uprawnień.

Użycie złamanego lub ryzykownego algorytmu kryptograficznego w Windows Remote Desktop pozwala nieuwierzytelnionemu atakującemu na obejście funkcji zabezpieczeń przez sieć.

Nieograniczona rekurencja w .NET pozwala nieautoryzowanemu atakującemu na odmowę usługi przez sieć.

SLE API for Java to implementacja usług CCSDS Space Link Extension. Przed wersją 5.1.7 ścieżka obsługi PDU ISP1 dekoduje kontrolowaną przez atakującego długość treści i alokuje tablicę bajtów bez górnego limitu, a nieprawidłowe lub obcięte dane wejściowe mogą również nieoczekiwanie przerwać odczyt, co pozwala nieuwierzytelnionemu klientowi usługi nasłuchującej SLE wywołać wyjątki, wyciek zasobów i odmowę usługi.

Niewłaściwe zamykanie lub zwalnianie zasobów w systemie Windows UEFI pozwala autoryzowanemu atakującemu na lokalne obejście funkcji zabezpieczeń.

Finsys Dockhand do wersji 1.0.18 zawiera podatność na wstrzyknięcie LDAP w funkcji tryLdapAuth w pliku src/lib/server/auth.ts, która wstawia nazwę użytkownika logowania do filtra wyszukiwania LDAP bez escapowania znaków wieloznacznych. Nieuwierzytelniony atakujący może wysyłać przyrostowe wzorce wieloznaczne, takie jak 'a*', do /api/auth/login i mierzyć czas odpowiedzi, aby wyliczyć prawidłowe nazwy użytkowników LDAP, omijając ograniczenia szybkości na poziomie użytkownika.