Katalog podatności CVE

Loofah w wersjach od 2.25.0 do 2.25.2 nie odrzuca URI javascript:, których schemat jest podzielony lub poprzedzony nazwanymi odwołaniami do białych znaków HTML5, takimi jak 	 lub 
. Funkcja CGI.unescapeHTML pozostawia te odwołania nienaruszone, więc allowed_uri? uznaje URL za bezpieczny, mimo że przeglądarka dekoduje i usuwa tabulator lub znak nowej linii, a następnie wykonuje wynikowy URL javascript:. Problem dotyczy tylko wywołań z bezpośrednio przekazanymi zakodowanymi stringami do allowed_uri?; domyślna ścieżka sanitize() nie jest dotknięta. Problem naprawiono w wersji 2.25.2.

Loofah to biblioteka do manipulacji dokumentami HTML/XML. Przed wersją 2.25.2 sanitizer HTML5 w Loofah stosuje ograniczenie lokalnych referencji tylko do atrybutu xlink:href w elementach SVG use i feImage, podczas gdy przeglądarki akceptują również zwykły atrybut href. Spreparowany zasanitizowany SVG może więc odwoływać się do dowolnego zewnętrznego dokumentu z tego samego pochodzenia; użycie może renderować zewnętrzne treści SVG zawierające skrypty lub inne niebezpieczne treści, a feImage może ładować zewnętrzne obrazy w celu śledzenia. Aplikacje, które sanityzują SVG dostarczane przez użytkowników za pomocą domyślnej listy dozwolonych Loofah, są dotknięte. Problem naprawiono w wersji 2.25.2.

Russh to biblioteka SSH klienta i serwera w języku Rust. Przed wersją 0.62.4 nieuwierzytelniony klient SSH może spowodować odmowę usługi, wysyłając SSH_MSG_KEX_ECDH_INIT z 32-bajtową wartością Q_C składającą się z samych zer. Funkcja Curve25519Kex::server_dh w russh/src/kex/curve25519.rs akceptuje zerową wartość publiczną peer i oblicza zerowy wspólny sekret, po czym compute_exchange_hash wywołuje encode_mpint w russh/src/kex/mod.rs i indeksuje poza koniec danych wejściowych podczas pomijania wiodących zer. Panika występuje przed uwierzytelnieniem i kończy zadanie wymiany kluczy serwera. Problem naprawiono w wersji 0.62.4.

Russh to biblioteka SSH klienta i serwera w języku Rust. Przed wersją 0.62.4 złośliwy serwer SSH może spowodować awarię sesji klienta russh za pomocą nieprawidłowej odpowiedzi KEX_ECDH_REPLY zawierającej wartość efemeryczną serwera, która nie ma 32 bajtów. Funkcja Curve25519Kex::compute_shared_secret po stronie klienta w russh/src/kex/curve25519.rs przekazuje zdekodowaną wartość exchange.server_ephemeral do clone_from_slice bez walidacji jej długości, co powoduje deterministyczną panikę przed weryfikacją klucza hosta serwera. Panika kończy zadanie sesji klienta i objawia się jako JoinError, podczas gdy proces osadzający zwykle pozostaje uruchomiony. Problem naprawiono w wersji 0.62.4.

Trix przed wersją 2.1.18 jest podatny na cross-site scripting, gdy spreparowany ładunek JSON application/x-trix-document zostanie upuszczony do edytora używającego fallback Level0InputController, takiego jak osadzony WebView bez wsparcia Input Events Level 2. Metoda StringPiece.fromJSON ufa atrybutom href z ładunku JSON bez sanityzacji, co pozwala przeciągalnemu elementowi zawierającemu URI javascript: na ominięcie sanityzacji DOMPurify i wstrzyknięcie wykonywalnego JavaScript do DOM. Wykorzystanie wymaga przeciągnięcia i upuszczenia przez ofiarę treści kontrolowanej przez atakującego, a sanityzacja HTML po stronie serwera może zneutralizować ładunek przy zapisie. Problem naprawiono w wersji 2.1.18.

Astro przed wersją 8.1.2, adapter Netlify konwertuje każdy wpis image.remotePatterns na wyrażenie regularne zapisywane do .netlify/v1/config.json pod images.remote_images dla listy dozwolonych obrazów CDN Netlify. W packages/integrations/netlify/src/index.ts, funkcja remotePatternToRegex() escapuje kropki w wartościach hostname, ale interpoluje dosłowne wartości pathname bez escapowania metaznaków wyrażeń regularnych, takich jak ., +, ?, (, i [, więc restrykcyjna ścieżka, np. /img/v1.0/file, pasuje również do ścieżek sąsiadujących z metaznakami, w tym ścieżek przekraczających segment. Netlify egzekwuje wygenerowane wyrażenie regularne bezpośrednio, a funkcja pomocnicza matchPattern() w Astro nie ponownie weryfikuje żądania, co pozwala na optymalizację obrazów na już dozwolonym hoście, który deklarowana ścieżka miała wykluczyć. Problem naprawiono w wersji 8.1.2.

Astro to framework webowy dla stron opartych na treści. Od wersji 7.0.0 do 7.0.6 komponowalny potok astro/hono instaluje security.checkOrigin tylko przez prymityw middleware(), podczas gdy actions() i pages() mogą wywoływać kod użytkownika niezależnie. Zamontowanie actions() przed middleware(), jak w przykładzie advanced-routing i dokumentacji Cloudflare Hono, pozwala na wykonanie żądań akcji w formacie formularza z innego pochodzenia przed sprawdzeniem pochodzenia, a użycie pages() bez middleware() pomija sprawdzenie dla punktów końcowych i stron na żądanie. Błąd umożliwia ślepą, tylko do zapisu, podatność na fałszowanie żądań między witrynami (CSRF) z użyciem ciasteczek ofiary przeciwko ActionHandler.handle i PagesHandler.handleWithErrorFallback, gdy manifest.checkOrigin jest włączony; atakujący może wywołać akcję zmieniającą stan lub handler punktu końcowego, ale nie może odczytać odpowiedzi z innego pochodzenia. Domyślny niekomponowalny potok astro() nie jest dotknięty. Problem naprawiono w wersji 7.0.6.

Astro to framework webowy dla stron opartych na treści. Od wersji 2.9.0 do 7.1.0 generator CSS dla View Transition po stronie serwera interpoluje właściwości animacji do elementu stylu inline bez ich escapowania dla kontekstów CSS i HTML. Wartość animacji View Transition kontrolowana przez atakującego, taka jak czas trwania, może zakończyć wygenerowany element stylu i wstrzyknąć dowolny HTML lub JavaScript. Dotknięty kod to packages/astro/src/runtime/server/transition.ts; renderTransition przekazuje sheet.toString() do markHTMLString(), podczas gdy addAnimationProperty serializuje czas trwania przez toTimeValue() i obsługuje również easing, direction, delay, fillMode i name. Wykorzystanie wymaga trasy na żądanie lub renderowanej po stronie serwera, aby przekazać dane kontrolowane przez atakującego do definicji animacji View Transition i może wykonać dowolny JavaScript w pochodzeniu dotkniętej aplikacji, umożliwiając dostęp do wrażliwych danych strony i uwierzytelnionych akcji dostępnych dla ofiary. Problem naprawiono w wersji 7.1.0.

NextAuth.js przed wersjami @auth/core 0.41.3, next-auth 4.24.15 i 5.0.0-beta.32 przechowuje wartości kontrolne OAuth/OIDC (state, nonce, PKCE verifier) w globalnych plikach cookie niezwiązanych z dostawcą, który je utworzył. Atakujący może wykorzystać to do połączenia swojego konta z kontem ofiary w aplikacjach z wieloma dostawcami i linkowaniem kont.

NextAuth.js przed wersjami @auth/core 0.41.3, next-auth 4.24.15 i 5.0.0-beta.32 może rzucić nieprzechwycony wyjątek w funkcji getToken() podczas odczytu źle sformułowanego nagłówka Authorization: Bearer. Gdy brak ciasteczka sesji, getToken() dekoduje wartość Bearer przed walidacją, a nieprawidłowe kodowanie procentowe powoduje błąd decodeURIComponent(). Może to prowadzić do odmowy usługi na żądanie bez ujawnienia tokenów lub obejścia uwierzytelniania.

Podatność na przechodzenie po ścieżkach (path traversal) w LXD pozwala atakującemu manipulować ścieżkami systemu plików podczas importowania i przywracania kopii zapasowych. Podczas importowania lub przywracania archiwum kopii zapasowej LXD nie sprawdza poprawności nazw instancji i woluminów przechowywanych w metadanych archiwum. Atakujący może wykorzystać tę wadę, dostarczając spreparowane archiwum kopii zapasowej ze złośliwymi nazwami instancji lub woluminów zawierającymi sekwencje przechodzenia po ścieżkach, co potencjalnie umożliwia dostęp do plików lub nadpisanie ich poza wyznaczonym katalogiem przywracania.

ServiceTalk HTTP/1.x nieprawidłowo obsługuje źle sformułowane nagłówki Transfer-Encoding, co może prowadzić do ataków typu request smuggling. Podatność została naprawiona w wersji 0.42.65.

rConfig przed wersją 8.2.13 zawiera podatność na path traversal w metodzie download_export(), umożliwiającą uwierzytelnionym atakującym odczyt dowolnych plików poprzez podanie sekwencji ../ w parametrze filename. Można uzyskać dostęp do plików wrażliwych, takich jak pliki środowiskowe z kluczami szyfrowania, danymi bazy danych i konfiguracją poczty.

Ten rekord CVE został dobrowolnie wycofany.

Nieuwierzytelniony zdalny peer może doprowadzić do awarii rsyslogd z powodu błędu w opcjonalnym module imptcp. Specjalnie spreparowana sekwencja wejściowa podczas odzyskiwania po ramce o nadmiernym rozmiarze może spowodować nieprawidłową wewnętrzną długość wiadomości i zakończyć działanie rsyslogd. Nie stwierdzono wpływu na poufność, integralność, eskalację uprawnień ani wykonanie kodu.

MongoDB Schema Manager i MongoDB Atlas SQL ODBC Driver nie walidują schematu URI w endpointach autoryzacji i tokenów zwracanych przez dokument discovery OIDC. Użytkownik nakłoniony do połączenia z niekontrolowanym wdrożeniem MongoDB przy użyciu uwierzytelniania MONGODB-OIDC może mieć niekontrolowany URI przekazany do domyślnego handlera protokołu systemu operacyjnego, co może ujawnić poświadczenia lub prowadzić do wykonania kodu.

MongoDB SQL Schema Builder CLI zapisuje swoją konfigurację startową na standardowe wyjście oraz, gdy włączone jest logowanie do pliku, do pliku dziennika. Niektóre ustawienia połączenia były zapisywane bez maskowania, więc materiały uwierzytelniające podane przez operatora mogły pojawić się w postaci zwykłego tekstu w tych danych diagnostycznych. Lokalny użytkownik z dostępem do sesji terminala lub katalogu dziennika, lub każdy z dostępem do miejsca, gdzie te logi są zbierane, mógł uzyskać te wartości.

W komponencie provider-credential-controller w multicluster-engine (MCE) znaleziono błąd. Atakujący z określonymi uprawnieniami na klastrze hub i znajomością poprzedniej wartości poświadczeń może wykorzystać obejście autoryzacji. Manipulując etykietami `copiedFrom`, atakujący może przechwycić nowo rotowane poświadczenia dostawcy, prowadząc do nieautoryzowanego ujawnienia informacji.

Aplikacja używająca sterownika ODBC MongoDB BI Connector może doświadczyć problemu bezpieczeństwa pamięci podczas przetwarzania parametrów wyjściowych z procedury składowanej. Wywołanie problemu wymaga połączenia z niezaufanym lub podszytym serwerem bazy danych, który zwraca spreparowane metadane. Może to prowadzić do zakończenia procesu, ujawnienia pamięci procesu lub, w pewnych warunkach, wykonania dowolnego kodu.

Brak kontroli granic podczas analizowania metadanych parametrów procedury składowanej w sterowniku ODBC MongoDB BI Connector może prowadzić do zapisu poza zakresem w procesie aplikacji klienckiej. Wywołanie problemu wymaga kontroli nad serwerem, do którego łączy się sterownik, lub możliwości odpowiedzi w jego imieniu, w celu zwrócenia nieprawidłowych metadanych. Uszkodzenie pamięci może spowodować nieprawidłowe zakończenie aplikacji klienckiej lub, w pewnych warunkach, wykonanie niepożądanego kodu.