Katalog podatności CVE

rsync przed wersją 3.5.0 zawiera podatność na wyścig z dowiązaniami symbolicznymi, która umożliwia lokalnym atakującym spowodowanie zastosowania przez rsync dowolnych list ACL lub rozszerzonych atrybutów do nieprzeznaczonych plików poprzez podmianę dowiązania symbolicznego w przewidywalnej ścieżce docelowej między zapisem pliku a wywołaniem acl_set_file() lub lsetxattr(). Atakujący mogą wykorzystać to okno czasowe do przekierowania zastosowania ACL i atrybutów rozszerzonych przez spreparowane dowiązanie do plików poza zamierzonym drzewem docelowym, potencjalnie nadając podwyższone uprawnienia i umożliwiając lokalną eskalację uprawnień.

rsync przed wersją 3.5.0 zawiera podatność polegającą na pomyleniu uprawnień w podprocesie name-converter podczas mapowania uid/gid. Atakujący lokalnie może wpłynąć na odpowiedzi name-converter, aby zwracał puste wartości, co rsync interpretuje jako poprawne rozwiązanie na uid/gid 0 (root), co prowadzi do przypisania własności root do przesyłanych plików.

rsync przed wersją 3.5.0 zawiera podatność na wyścig z dowiązaniami symbolicznymi w przemierzaniu drzewa źródłowego nadawcy, umożliwiającą atakującemu, który może manipulować katalogiem nadrzędnym drzewa źródłowego, przekierowanie odczytów plików do nieprzeznaczonych ścieżek. Atakujący mogą atomowo podmienić składnik katalogu nadrzędnego na dowiązanie symboliczne wskazujące poza katalog główny źródła między rozwiązywaniem ścieżki a operacjami otwierania pliku, aby ujawnić zawartość plików spoza zamierzonego katalogu głównego transferu.

rsync przed wersją 3.5.0 zawiera podatność na wyścig typu time-of-check to time-of-use (TOCTOU) w obsłudze katalogu docelowego odbiorcy w trybie niedemonicznym, umożliwiającą atakującemu, który może manipulować składnikami nadrzędnymi ścieżki docelowej, przekierowanie zapisów plików do nieprzeznaczonych lokalizacji. Atakujący mogą podmienić dowiązanie symboliczne na składnik ścieżki docelowej między rozwiązywaniem ścieżki a wywołaniem chdir(), powodując, że katalog roboczy odbiorcy zostanie ustanowiony poza zamierzonym drzewem docelowym, przez co kolejne zapisy plików względnych trafią do nieprzeznaczonych lokalizacji w systemie plików.

Rsync przed wersją 3.5.0 zawiera podatność umożliwiającą dowolny zapis plików, która pozwala atakującym zapisywać pliki poza zamierzonym drzewem docelowym poprzez podanie ścieżki bezwzględnej za pomocą opcji --temp-dir lub --link-dest. Logika ograniczająca zmianę nazwy jest omijana, gdy te opcje wskazują ścieżki poza drzewem docelowym, umożliwiając kontrolowanym przez atakującego wartościom zapis plików w dowolnych lokalizacjach dostępnych dla procesu rsync.

rsync przed wersją 3.5.0 zawiera błąd logiczny w obsłudze --max-alloc, który umożliwia nadawcy lub ustawieniu konfiguracji --max-alloc=0 całkowite wyłączenie kontroli poprawności alokacji zamiast egzekwowania limitu zerowego. Atakujący mogą wykorzystać tę wadę, aby spowodować, że odbiorca podejmie nieograniczone alokacje pamięci dla list plików i struktur danych, potencjalnie wyczerpując dostępną pamięć i powodując odmowę usługi.

Rsync przed wersją 3.5.0 zawiera podatność polegającą na obejściu ograniczeń ścieżek, która pozwala zdalnym klientom na ucieczkę z zamierzonego ograniczenia katalogu głównego modułu wewnętrznego poprzez konstruowanie ścieżek, które wychodzą poza granicę chroot, gdy katalog główny modułu zawiera znacznik granicy /./. Atakujący mogą wykorzystać nieprawidłową obsługę notacji /./ lub sfałszować transfery delta-basis odwołujące się do ścieżek xname, które przekraczają granicę /./, aby uzyskać nieautoryzowany odczyt lub zapis plików poza poddrzewem modułu.

rsync przed wersją 3.5.0 zawiera podatność na odczyt poza zakresem w logice dopasowywania bloków po stronie nadawcy, umożliwiającą złośliwemu odbiorcy wywołanie dostępu do pamięci przed początkiem przydzielonego bufora poprzez wysłanie spreparowanego bloku sumy kontrolnej o długości zero. Atakujący mogą wysłać specjalnie spreparowany zestaw sum kontrolnych zawierający blok o zerowej długości, aby spowodować obliczenie ujemnego przesunięcia podczas obliczania delty, co prowadzi do odczytu poza zakresem pamięci bufora danych pliku po stronie nadawcy.

Demon rsync przed wersją 3.5.0 zawiera podatność na fałszowanie adresu IP, która pozwala nieuwierzytelnionym zdalnym atakującym ominąć kontrolę dostępu opartą na adresie IP poprzez wysłanie spreparowanego nagłówka PROXY protocol ze sfałszowanym adresem źródłowym. Atakujący, którzy mogą połączyć się bezpośrednio z demonem rsync, mogą wstrzyknąć sfałszowany źródłowy adres IP w nagłówku PROXY protocol, aby ominąć reguły hosts allow/deny, uzyskując nieautoryzowany dostęp, który w przeciwnym razie byłby zablokowany na podstawie ich rzeczywistego adresu źródłowego.

Rsync przed wersją 3.5.0 zawiera wiele podatności związanych z wstrzykiwaniem poleceń i argumentów, które pozwalają atakującym na wykonanie dowolnych poleceń poprzez dostarczenie złośliwych danych wejściowych przez kilka ścieżek kodu, w tym zmienną środowiskową RSYNC_CONNECT_PROG, haki demona, wrapper rsync-ssl oraz wstrzykiwanie znaków nowej linii do poleceń zdalnej powłoki. Atakujący mogą wstrzykiwać metaznaki powłoki lub znaki nowej linii do nieoczyszczonych wartości dostarczanych przez użytkownika, takich jak nazwy hostów i specyfikacje hostów, aby wykonać dowolne polecenia z uprawnieniami procesu rsync lub wywołującego użytkownika.

Rsync przed wersją 3.5.0 zawiera podatność związaną z nieprawidłowym przetwarzaniem ścieżek, która pozwala złośliwemu nadawcy rozszerzyć zakres operacji --delete poza zamierzone poddrzewo docelowe. Atakujący może wykorzystać wiele wariantów, w tym reklasyfikację katalogów nadrzędnych, konstrukcję syntetycznej ścieżki głównej, zachowanie starszego protokołu poniżej wersji 30 oraz obsługę katalogu niebędącego katalogiem głównym, aby spowodować usunięcie plików poza autoryzowanym katalogiem docelowym.

Rsync przed wersją 3.5.0 zawiera podatność polegającą na wstrzyknięciu znaku nowej linii w interfejsie mapowania uid/gid, która pozwala lokalnym atakującym na sfałszowanie komunikatów protokołu poprzez tworzenie nazw użytkowników lub grup zawierających znaki nowej linii. Atakujący mogą wstrzyknąć złośliwe znaki nowej linii do nazw przesyłanych w protokole liniowym, co powoduje, że demon rsync przetwarza dane wpływające na logikę mapowania uid/gid jako prawidłowe dane wejściowe.

Rsync przed wersją 3.5.0 zawiera podatność polegającą na obejściu reguł filtrów, która pozwala uwierzytelnionym klientom na nadpisanie ograniczeń filtrów na poziomie modułu poprzez dostarczenie złośliwych dyrektyw --filter merge. Atakujący mogą wstrzyknąć dyrektywy scalania plików po stronie klienta podczas oceny filtrów, aby wprowadzić reguły, które zastępują ograniczenia na poziomie modułu demona, uzyskując dostęp do plików, które filtr modułu miał wykluczyć.

Rsync przed wersją 3.5.0 zawiera podatność typu path traversal, która pozwala złośliwemu nadawcy na zapisywanie plików poza zamierzonym drzewem katalogów docelowych poprzez tworzenie względnych ścieżek z komponentami dowiązań symbolicznych w trybie --relative. Funkcja make_path() podąża za dowiązaniami symbolicznymi wskazującymi poza drzewo docelowe podczas tworzenia katalogów pośrednich, bez weryfikacji, czy utworzone ścieżki pozostają w granicach celu, umożliwiając dowolny zapis plików w systemie plików odbiorcy.

Rsync przed wersją 3.5.0 zawiera podatność typu path traversal, która pozwala zdalnym klientom na dostęp do plików poza zamierzonym katalogiem głównym modułu, gdy use chroot jest wyłączone, a ścieżka katalogu głównego modułu lub jego składnik jest dowiązaniem symbolicznym. Demon wywołuje chdir() do katalogu głównego modułu podczas inicjalizacji sesji bez rozwiązywania dowiązań symbolicznych za pomocą realpath() lub odpowiednika, co powoduje, że kolejne operacje na ścieżkach względnych odnoszą się do plików względem celu dowiązania symbolicznego, a nie zamierzonego katalogu głównego modułu, umożliwiając nieautoryzowany dostęp do plików.

Rsync przed wersją 3.5.0 zawiera podatność typu time-of-check to time-of-use (TOCTOU) w wrapperze ograniczonej powłoki rrsync, która pozwala uwierzytelnionym klientom na ucieczkę z nałożonych ograniczeń katalogów poprzez podstawienie dowiązania symbolicznego za składnik ścieżki po walidacji, ale przed przetwarzaniem transferu. Atakujący mogą dodatkowo wykorzystać nieograniczone flagi, takie jak --copy-unsafe-links, -D i --log-file, przez rrsync do odczytu lub zapisu plików poza dozwolonym poddrzewem katalogów.

auth-fetch-mcp to serwer MCP, który pozwala asystentom AI pobierać treści z uwierzytelnionych stron internetowych. Wersja 3.0.1 implementuje ochronę SSRF w `assertSafeUrl()` (`src/security.ts`), aby blokować żądania do prywatnych adresów i adresów pętli zwrotnej. Jednak funkcja `isPrivateV6()` nie wykrywa adresów IPv4-mapped IPv6 loopback w ich znormalizowanej formie szesnastkowej. Gdy atakujący dostarczy URL taki jak `http://[::ffff:127.0.0.1]:PORT/`, parser URL WHATWG w Node.js po cichu normalizuje hosta do `[::ffff:7f00:1]`. Ponieważ `net.isIPv4('7f00:1')` zwraca `false`, kontrola adresów prywatnych jest pomijana i URL jest przekazywany do przeglądarki lub klienta HTTP, umożliwiając narzędziu MCP dotarcie do usług pętli zwrotnej, które powinny być zablokowane. Problem jest wykorzystywalny w domyślnej konfiguracji bez żadnych specjalnych zmiennych środowiskowych. Wersja 3.0.1 łata ten problem.

@jshookmcp/jshook to serwer MCP, który zapewnia narzędzia AI do analizy JavaScript i badań bezpieczeństwa. W wersji 0.3.1 domena sieciowa ma centralną politykę autoryzacji SSRF, która blokuje cele prywatne, pętli zwrotnej, link-local i zarezerwowane, chyba że jawny obiekt autoryzacji zezwala na dostęp do sieci prywatnej. Polityka jest egzekwowana przez narzędzia surowego HTTP/TCP/TLS RTT, ale narzędzia ICMP probe i traceroute rozwiązują cel i wywołują natywny mechanizm ICMP/traceroute bezpośrednio. Klient MCP z dostępem do aktywnej domeny sieciowej może poprosić serwer jshookmcp o sondowanie wewnętrznych adresów, nawet gdy lokalny dostęp SSRF jest wyłączony dla innych narzędzi sieciowych. To ujawnia prymityw wewnętrznej osiągalności i mapowania tras z pozycji sieciowej serwera. Wersja 0.3.2 naprawia ten problem.

W Probo, pakiet `saferedirect` nieprawidłowo walidował adresy URL przekierowań, sprawdzając tylko drugi znak ścieżek względnych. URL taki jak `/../\evil.com` przechodził walidację, a przeglądarki mogły interpretować backslash jako separator hosta, co umożliwiało przekierowanie użytkownika na zewnętrzną domenę. Luka umożliwia ataki typu open redirect i phishing.

Podatność polegająca na niewłaściwej neutralizacji danych wejściowych podczas generowania strony internetowej (Cross-site Scripting) w motywach WordPress Samex - Clean, Minimal Shop WooCommerce oraz M.Anh - Fashion WooCommerce pozwala na odbity XSS. Problem dotyczy motywu Samex w wersjach do 2.5 włącznie oraz motywu M.Anh w wersjach do 1.7 włącznie.