Katalog podatności CVE

Budibase przed wersją 3.40.0 nieprawidłowo sanityzuje klucze obiektów S3, umożliwiając uwierzytelnionym builderom przesyłanie plików z sekwencjami traversal, które są zachowywane podczas eksportu. Atakujący mogą tworzyć nazwy plików zawierające segmenty .., które wychodzą poza katalog tymczasowy podczas eksportu obszaru roboczego, zapisując dowolną treść w dowolnej ścieżce zapisywalnej przez proces Budibase.

Budibase przed wersją 3.40.0 zawiera podatność na Cross-Site Request Forgery (CSRF) w punkcie końcowym handoff linku czatu, która pozwala atakującym na powiązanie zewnętrznej tożsamości czatu z kontem ofiary. Atakujący mogą stworzyć stronę phishingową, która automatycznie wysyła żądanie POST z przeciekiem tokena potwierdzającego, aby powiązać swoją tożsamość czatu z kontem ofiary, umożliwiając podszywanie się w operacjach agenta i dziedziczenie uprawnień ofiary.

luci-app-lxc zawiera niespójność w kontroli dostępu (ACL), która pozwala niskouprzywilejowanym, uwierzytelnionym użytkownikom LuCI na dostęp do backendowych tras zarządzania kontenerami bez odpowiednich autoryzacji. Atakujący mogą wykorzystać traversal ścieżki przez `/.%2E` w parametrze `lxc_name`, aby wydostać się poza katalogi kontenerów i kontrolować skrypty hosta wykonywane przez `lxc.hook.start-host`, osiągając wykonanie kodu z uprawnieniami roota na hoście OpenWrt.

luci-app-openvpn nie waliduje poprawnie parametru instance_name2 podczas przesyłania plików, co pozwala uwierzytelnionym użytkownikom na traversal ścieżki i zapisywanie dowolnych plików poza zamierzonym katalogiem. Atakujący mogą przesłać złośliwe pliki, aby uzyskać trwałe wykonanie kodu z uprawnieniami roota, umieszczając klucze SSH w katalogach systemowych dostępnych po ponownym uruchomieniu.

OpenWrt LuCI zawiera zbyt liberalną definicję ACL w luci-mod-system-mounts, która przyznaje dostęp do zapisu do /etc/crontabs/root użytkownikom przeznaczonym tylko do konfiguracji montowania. Uwierzytelnieni użytkownicy z grupą ACL mount-configuration mogą dodawać dowolne wpisy cron przez ubus file.write, które domyślny demon busybox crond wykonuje jako root w ciągu minuty.

filebrowser do wersji 2.63.16 nie ogranicza prawidłowo zakresu i uprawnień, gdy włączona jest samorejestracja z domyślnym ustawieniem CreateUserDir. Nieuwierzytelnieni atakujący mogą rejestrować konta, które dziedziczą pełny zakres serwera root z uprawnieniami do tworzenia, modyfikowania, usuwania, zmiany nazw, udostępniania i pobierania, co pozwala na nieograniczony dostęp do wszystkich plików.

AgenticSeek (commit fc242c7) zawiera nieuwierzytelnioną podatność na zdalne wykonanie kodu, która pozwala każdemu atakującemu w sieci na wykonanie dowolnych poleceń poprzez wysyłanie spreparowanych zapytań do niezabezpieczonego endpointu POST /query API, nasłuchującego na 0.0.0.0:7777 z wildcard CORS. Atakujący mogą wysyłać nieuwierzytelnione żądania HTTP, które powodują, że autonomiczny agent generuje i wykonuje polecenia powłoki przez BashInterpreter używając subprocess.Popen z shell=True i safety=False, omijając niekompletną listę zablokowanych poleceń, aby osiągnąć pełne wykonanie kodu na poziomie hosta.

Złośliwy GOPROXY mógł wcześniej sfałszować do dwóch kafelków sumdb, co pozwalało na obejście kontroli GOSUMDB dla żądanego modułu i utrwalenie treści modułu kontrolowanej przez atakującego w lokalnym cache modułów Go. Atak umożliwia złośliwemu GOPROXY serwowanie złośliwej treści modułu, która nie może być wykryta przez ocenę dziennika przejrzystości. Wszystkie kafelki są teraz poprawnie weryfikowane względem ich rodziców. Aby sprawdzić, czy zostałeś dotknięty: rm -r go.sum go.work.sum vendor/ && go mod tidy

Złośliwy GOSUMDB mógł serwować dowolną treść modułu nie zawartą w dzienniku przejrzystości. Ten atak pozwala skoordynowanemu GOPROXY i GOSUMDB na serwowanie klientowi złośliwej treści modułu, która nie może być wykryta przez ocenę dziennika przejrzystości. Aby sprawdzić, czy zostałeś dotknięty: rm -r go.sum go.work.sum vendor/ && go mod tidy

Komunikaty uzgadniania, takie jak KeyUpdate, są zawsze uważane za postępujące w stanie, niezależnie od tego, czy uzgadnianie zostało zakończone, czy nie. W rezultacie złośliwy klient może wysyłać komunikaty KeyUpdate, aby zmusić serwer do ciągłego wykonywania operacji wyprowadzania kluczy w nieskończoność.

Wcześniej rozwiązywanie ścieżek względnych zawierających segmenty katalogu nadrzędnego ('..') wykonywało konwersje ciągów i przepisywanie buforów na każdym kroku, co skutkowało złożonością czasową kwadratową i wysokim narzutem alokacji pamięci. Teraz rozwiązywanie ścieżek działa na buforze bajtów przy użyciu indeksowanego cofania dla segmentów '..', eliminując kwadratową złożoność czasową i znacznie zmniejszając alokacje pamięci.

Wcześniej DecodeElement resetował licznik głębokości, co powodowało, że nigdy nie został wyzwolony; mogło to prowadzić do wyczerpania stosu.

Wcześniej patologiczne dane wejściowe mogły zamknąć nieucieczony znak '/' wcześnie, co pozwalało na wstrzyknięcie dowolnej treści kontrolowanej przez atakującego, potencjalnie prowadząc do XSS.

Gdy serwer jest skonfigurowany do obsługi niezaszyfrowanego HTTP/2, odczytuje kilka bajtów z każdego nowego połączenia, aby sprawdzić, czy zawierają one prefiks klienta HTTP/2. W tym przypadku ReadHeaderTimeout nie jest stosowany, co może prowadzić do problemów z limitami czasu.

Podatność dotyczy braku limitu rekurencji w funkcji Unmarshal, co może prowadzić do wyczerpania stosu podczas analizowania głęboko zagnieżdżonych, rekurencyjnych struktur.

Podatność w EnzoVezzaro mcp-dominican-layer do wersji 39dd373786712650097ad31db27d5c477c8f9c82 dotyczy funkcji parse-pdf w pliku src/index.ts komponentu PDF Parsing. Manipulacja argumentem pdfUrl prowadzi do server-side request forgery. Atak może być przeprowadzony zdalnie, a exploit został publicznie ujawniony.

W narzędziu parse-csv w projekcie EnzoVezzaro mcp-dominican-layer wykryto podatność na podrabianie żądań po stronie serwera (SSRF) w funkcji axios.get w pliku src/index.ts. Atak może być przeprowadzony zdalnie, a exploit został opublikowany. Projekt stosuje strategię ciągłego wydawania, więc nie podano konkretnych wersji.

W urządzeniach Tenda CH, CP i TX3 w wersjach V21.x/V22.x/V25.x/V26.x/V27.x stwierdzono podatność w komponencie SSH, która polega na użyciu zakodowanego na stałe hasła. Atak może być przeprowadzony zdalnie, ale wymaga wysokiego poziomu złożoności i jest trudny do wykorzystania. Opublikowano exploit, który może być użyty.

Vault Secrets Operator 1.3.0 do 1.4.1 jest podatny na dowolny odczyt plików i eksfiltrację poświadczeń w konfiguracji uwierzytelniania AppRole, co może pozwolić dzierżawcy z ograniczonymi uprawnieniami Kubernetes RBAC na odczyt plików z systemu plików poda operatora i przesłanie ich do kontrolowanego przez dzierżawcę punktu końcowego, potencjalnie prowadząc do eskalacji uprawnień w klastrze. Ta podatność (CVE-2026-8715) jest naprawiona w Vault Secrets Operator 1.5.0.

Narzędzie gdu nie usuwa sekwencji escape z nazw katalogów i plików podczas drukowania ścieżek po wyjściu z TUI. Atakujący może stworzyć złośliwe nazwy zawierające sekwencje escape, które są interpretowane przez terminal, co umożliwia podmianę tytułu, manipulację schowkiem lub inne efekty zależne od terminala.