Katalog podatności CVE

IBM AIX 7.2, 7.3 oraz IBM PowerVM VIOS 4.1 mogą pozwolić lokalnemu atakującemu na wykonanie dowolnego kodu z powodu przepełnienia bufora.

IBM AIX 7.2, 7.3 oraz IBM PowerVM VIOS 4.1 mogą pozwolić lokalnemu atakującemu na uzyskanie podwyższonych uprawnień z powodu wyścigu typu time-of-check to time-of-use (TOCTOU).

IBM AIX 7.2, 7.3 oraz IBM PowerVM VIOS 4.1 mogą pozwolić lokalnemu atakującemu na uzyskanie podwyższonych uprawnień z powodu przepełnienia bufora opartego na stercie.

W systemie The Library Corporation LS2 Admin w wersjach od v5.7 do v5.8.0 odkryto podatność na ujawnienie informacji.

Tor przed wersją 0.4.9.9 był podatny na zapis do zwolnionej pamięci (NULL write after free) podczas wysyłania komórki CONFLUX_SWITCH, gdy wysyłanie nie powiedzie się. Ignorowanie wartości zwracanej przez relay_send_command_from_edge() prowadzi do awarii.

Tor przed wersją 0.4.9.9 może wpaść w nieskończoną pętlę podczas dekompresji skróconego strumienia zlib/gzip z parametrem done=1. Skrócony strumień nie osiąga Z_STREAM_END, co powoduje błąd Z_BUF_ERROR, który jest błędnie interpretowany jako pełny bufor wyjściowy.

Tor przed wersją 0.4.9.9 był podatny na obejście ochrony przed bombą kompresyjną, gdzie atakujący mógł połączyć wiele pod-strumieni gzip lub zlib, każdy tuż poniżej progu wykrywania, aby całkowicie uniknąć sprawdzenia.

Tor przed wersją 0.4.9.11 jest podatny na wyścig, w którym w odpowiednich okolicznościach punkt rendezvous może podszyć się pod usługę onion, do której klient próbował się połączyć (atak man-in-the-middle).

Tor przed wersją 0.4.9.11 jest podatny na użycie po zwolnieniu (use-after-free) i potencjalne podwójne zwolnienie obiektu conflux, gdy odzyskana noga wskrzesza zestaw conflux, którego ostatnia połączona noga została już zamknięta. Złośliwy węzeł wyjściowy może to wykorzystać do awarii klienta.

Tor przed wersją 0.4.9.10 nie odrzucał komórki CONFLUX_LINK, która dociera na obwód z już podłączonymi strumieniami. Złośliwy klient mógł wysłać RELAY_COMMAND_BEGIN przed CONFLUX_LINK na tym samym obwodzie, co prowadziło do osierocenia strumienia wyjściowego i użycia po zwolnieniu (use-after-free) przy zwalnianiu obwodu.

Znuny przed wersją LTS 6.5.22 zawiera podatność XSS w szablonie AgentTicketEmailResend.

Niewłaściwa kontrola zasobów w Linux Toolkit Theming w Google Chrome przed wersją 151.0.7922.173 pozwoliła zdalnemu atakującemu, który skompromitował proces renderowania, na wykonanie dowolnego kodu poza piaskownicą za pomocą spreparowanej strony HTML. (Wysoka dotkliwość w Chromium)

Przepełnienie bufora w komponencie Network w Google Chrome przed wersją 151.0.7922.173 pozwoliło zdalnemu atakującemu na wykonanie dowolnego kodu poza piaskownicą za pomocą spreparowanej strony HTML. (Wysoka dotkliwość w Chromium)

Użycie po zwolnieniu w komponencie DOM w Google Chrome przed wersją 151.0.7922.173 pozwoliło zdalnemu atakującemu na wykonanie dowolnego kodu wewnątrz piaskownicy za pomocą spreparowanej strony HTML. (Wysoka dotkliwość w Chromium)

Błąd wyścigu w komponencie V8 w Google Chrome przed wersją 151.0.7922.173 pozwolił zdalnemu atakującemu na wykonanie dowolnego kodu wewnątrz piaskownicy za pomocą spreparowanej strony HTML. (Wysoka dotkliwość w Chromium)

Nieprawidłowa autoryzacja w komponencie Workers w Google Chrome przed wersją 151.0.7922.173 pozwoliła zdalnemu atakującemu, który skompromitował proces renderowania i wykorzystał socjotechnikę, na obejście polityki pochodzenia stron internetowych za pomocą spreparowanej strony HTML. (Wysoka dotkliwość w Chromium)

Podniesienie uprawnień w komponencie Import w Google Chrome przed wersją 151.0.7922.173 pozwoliło zdalnemu atakującemu wykorzystującemu socjotechnikę na potencjalne wykonanie dowolnego kodu poza piaskownicą za pomocą spreparowanego pliku. (Wysoka dotkliwość w Chromium)

Użycie po zwolnieniu w komponencie Chromoting w Google Chrome przed wersją 151.0.7922.173 pozwoliło zdalnemu atakującemu na wykonanie dowolnego kodu poza piaskownicą za pomocą spreparowanego ruchu sieciowego. (Krytyczna dotkliwość w Chromium)

Podatność typu CRLF Injection w bibliotece Bandit umożliwia nieuwierzytelnionemu zdalnemu atakującemu przemycenie znaków CR, LF lub NUL do nagłówków żądań widocznych dla aplikacji przez HTTP/2. Walidacja nagłówków nie sprawdza wartości pól, co pozwala na ich niezmienione przekazanie. Dodatkowo, duplikat pseudo-nagłówka :authority jest akceptowany, co może prowadzić do konfliktów.

Podatność w bibliotece Bandit (Elixir) pozwala nieuwierzytelnionemu atakującemu na zablokowanie nieograniczonej liczby procesów strumieni HTTP/2 poprzez sterowanie przepływem na poziomie połączenia. Gdy odpowiedź przekracza okno wysyłki połączenia (domyślnie 65 535 bajtów), proces strumienia blokuje się na stałe, a kolejka nie jest czyszczona, co prowadzi do wyczerpania zasobów.