Katalog podatności CVE

Scriban przed wersją 7.0.0 (dotknięte wersje <= 6.6.0) zawiera podatność na odmowę usługi, w której limit bezpieczeństwa LimitToString (domyślnie 1MB) może zostać ominięty, ponieważ ObjectToString resetuje licznik długości (_currentToStringLength) przy każdym wywołaniu najwyższego poziomu, a StringBuilderOutput nie egzekwuje skumulowanego limitu rozmiaru wyjścia. Atakujący, który może dostarczyć szablon, może wielokrotnie renderować ciąg bliski limitowi w pętli, przydzielając około 1GB pamięci i powodując warunek braku pamięci, który powoduje awarię aplikacji hostującej.

Scriban przed wersją 7.0.0 zawiera trzy odrębne podatności na odmowę usługi w ocenie wyrażeń, które omijają istniejące zabezpieczenia poprzez nieograniczone mnożenie ciągów, niekontrolowane operacje przesunięcia BigInteger oraz ominięcie LoopLimit przez wyliczanie zakresów w funkcjach wbudowanych. Atakujący, którzy mogą dostarczać szablony, mogą powodować wyjątki braku pamięci lub wyczerpanie procesora, zwykle kończąc cały proces hosta.

Scriban przed wersją 7.2.0 zawiera podatność na odmowę usługi w funkcji array.insert_at, która przydziela nieograniczone wpisy null bez przestrzegania ograniczeń LoopLimit lub LimitToString. Atakujący mogą podać duży parametr indeksu, aby wywołać wyjątek OutOfMemoryException i doprowadzić do awarii procesu w mniej niż sekundę.

Scriban w wersjach od 6.6.0 do 7.2.0 zawiera nieegzekwowany mechanizm ExpressionDepthLimit, który nie zatrzymuje rekurencyjnego parsowania głęboko zagnieżdżonych wyrażeń. Atakujący mogą dostarczyć szablony z głęboko zagnieżdżonymi nawiasami, inicjalizatorami tablic, inicjalizatorami obiektów lub operatorami jednoargumentowymi, aby wywołać nieprzechwytywalny wyjątek StackOverflowException, który natychmiast kończy proces hosta.

Scriban w wersjach od 3.0.0 do 7.2.0 zawiera podatność na odmowę usługi w operatorze mnożenia tablic, który przydziela pamięć bez egzekwowania LoopLimit lub bezpiecznych arytmetycznie kontroli przepełnienia. Atakujący mogą podać duży mnożnik całkowity w szablonie, aby wymusić alokacje pamięci rzędu wielu gigabajtów, powodując wyczerpanie zasobów i degradację dostępności.

Scriban przed wersją 7.2.2 zawiera podatność na obejście modyfikatorów dostępu w TypedObjectAccessor, co pozwala kodowi szablonu na zapis właściwości obiektów CLR bez sprawdzania widoczności setterów. Atakujący mogą modyfikować właściwości z prywatnymi, wewnętrznymi lub init-only setterami oraz przeprowadzać masowe przypisania na właściwościach z publicznymi setterami, trwale zmieniając obiekty hosta po renderowaniu szablonu.

Scriban w wersjach od 3.0.0 do 7.2.5 zawiera podatność na odmowę usługi w operatorze ScriptRange.Multiply, który omija LoopLimit, gdy lewy operand jest leniwą sekwencją. Atakujący mogą dostarczyć szablony z mnożeniem tablic na leniwych sekwencjach, aby wykonać miliardy nieobciążonych iteracji, zajmując rdzenie CPU i wyczerpując zasoby garbage collectora, nawet gdy LoopLimit jest ustawione na 1.

stoatchat przed wersją 0.15.0 zawiera podatność polegającą na obejściu uprawnień w trasie message_fetch, która sprawdza tylko uprawnienie ViewChannel zamiast wymaganego ReadMessageHistory. Atakujący z dostępem ViewChannel, ale bez ReadMessageHistory, mogą pobierać pojedyncze wiadomości po ID, omijając ograniczenia historii narzucone przez trasy zbiorczego odczytu.

stoatchat przed wersją 0.15.0 nie blokuje adresu IPv6 unspecified (::) na liście blokad SSRF, co pozwala nieuwierzytelnionym atakującym ominąć zabezpieczenia przez endpointy /proxy i /embed. Atakujący mogą użyć składni literału IPv6, aby uzyskać dostęp do usług na interfejsie loopback i pobrać wrażliwe wewnętrzne treści.

stoatchat przed wersją 0.15.0 nie waliduje wymiarów viewBox w plikach SVG w punkcie końcowym proxy, co pozwala atakującym na spowodowanie odmowy usługi przez wyczerpanie pamięci. Atakujący mogą hostować złośliwe pliki SVG z bardzo dużymi wartościami szerokości i wysokości oraz wywoływać równoczesne żądania, aby wyczerpać dostępną pamięć w replikach proxy.

Jądro SiYuan przed wersją 3.7.4 zawiera podatność na nieograniczone próby uwierzytelnienia w middleware CheckAuth(). Middleware akceptuje token API (Conf.Api.Token) przez nagłówek Authorization (Token/Bearer) lub parametr ?token=, a żadna z tych ścieżek nie jest chroniona mechanizmem CAPTCHA/blokady. Zdalny atakujący bez uwierzytelnienia może przeprowadzać nieograniczone automatyczne zgadywanie tokena API, szczególnie gdy skonfigurowano krótki lub słaby token, a po sukcesie uzyskuje pełny dostęp roli Administratora, umożliwiający dowolne operacje na plikach i zapytania SQL.

Net::OAuth przed wersją 0.32 dla Perla pozwala na wyczerpanie pamięci poprzez nieograniczone buforowanie nieudanych ładowań modułów w smart_require. smart_require przechowuje wyniki w globalnym hashu procesu bez limitu i bez usuwania, zachowując wpis dla każdej nazwy klasy, o którą zapytano, w tym nazw, które nie załadowały się, ponieważ wartość zwracana przez nieudane eval jest przechowywana przed sprawdzeniem błędu. Klucz pochodzi z sieci po stronie serwera: _signature_method_class buduje nazwę klasy z parametru signature_method przychodzącej wiadomości, a verify rozwiązuje ją przed sprawdzeniem podpisu. Zdalny klient wybiera zarówno liczbę wpisów, jak i długość każdego klucza. W trwałym serwerze hash rośnie przez cały czas życia procesu roboczego, aż do wyczerpania pamięci. Limity rozmiaru nagłówka ograniczają długość klucza w ścieżce nagłówka Authorization, ale nie w treści POST.

Net::OAuth::Client przed wersją 0.32 dla Perla pozwala dostawcy usług na ciche obniżenie OAuth 1.0a do OAuth 1.0 w get_request_token. Przekazanie callbacku do konstruktora wybiera OAuth 1.0a. get_request_token następnie odwołuje ten wybór, gdy odpowiedź na żądanie tokena nie zawiera oauth_callback_confirmed, bez wyjątku, ostrzeżenia ani opcji wymagania 1.0a. Żądanie tokena dostępu jest budowane z klasy wiadomości OAuth 1.0, która nie ma parametru verifier, więc oauth_verifier jest usuwany z żądania, nawet jeśli get_access_token otrzymał go. oauth_verifier jest powiązaniem, które OAuth 1.0a dodało między krokiem autoryzacji a wymianą tokenów. Aplikacja, która zażądała 1.0a i otrzymała 1.0, jest otwarta na fiksację sesji OAuth 1.0, gdzie atakujący uzyskuje token żądania, nakłania ofiarę do autoryzacji, a następnie sam kończy wymianę, łącząc konto ofiary u dostawcy z sesją kontrolowaną przez atakującego. Żadne działanie atakującego nie przygotowuje obniżenia: wystarczy dostawca, który nie potwierdza callbacku.

Lemonldap::NG::Portal w wersjach od 2.0.0 do 2.16.9, od 2.17.0 do 2.21.5 oraz od 2.22.0 do 2.23.3 dla Perla umożliwia obejście uwierzytelniania poprzez parametr stanu OAuth2 przechowywany jako sesja SSO w backendach GitHub i LinkedIn. Atakujący może odtworzyć identyfikator sesji jako ciasteczko sesyjne i uzyskać ważną sesję SSO bez uwierzytelniania.

OpenTofu w wersjach od 1.8.0 do 1.8.2 nie ogranicza prawidłowo wrażliwych zmiennych i wartości lokalnych, gdy użytkownicy włączyli statyczną ocenę źródeł modułów, wersji i konfiguracji backendu. W rezultacie wartości oznaczone jako wrażliwe mogą być ujawniane przez te elementy konfiguracji zamiast generować błąd. Problem naprawiono w OpenTofu 1.8.3, które dodaje jawne błędy uniemożliwiające użycie wrażliwych wartości w tych kontekstach.

Rozszerzenie Joomla Phoca Cart w wersjach 5.0.0-6.1.6 zawiera podatność na nieuwierzytelnioną iniekcję SQL przez filtr atrybutów. Parametry GET a[] (atrybut) i s[] (specyfikacja) na publicznej stronie produktów są łączone bezpośrednio z klauzulami SQL WHERE bez parametryzacji lub escapowania. Nieuwierzytelniony atakujący może wstrzyknąć dowolny SQL, umożliwiając pełną ekstrakcję bazy danych technikami ślepymi opartymi na czasie.

W jądrze Linux wykryto podatność w mechanizmie AF_ALG (algif_skcipher), gdzie asynchroniczne przetwarzanie żądań szyfrowania pozwala na nadpisanie wektora inicjalizującego (IV) przez nieuprzywilejowanego użytkownika. Prowadzi to do ponownego użycia IV/keystreamu, co umożliwia odzyskanie tekstu jawnego z równoległej operacji. Poprawka wymusza synchroniczne przetwarzanie, eliminując wyścig.

Wtyczka ARForms dla WordPressa do wersji 1.8.5 włącznie jest podatna na wstrzykiwanie obiektów PHP poprzez deserializację niezaufanych danych z formularzy. Umożliwia to nieuwierzytelnionym atakującym wstrzyknięcie obiektu PHP, ale bez łańcucha POP w samej wtyczce nie ma to wpływu, chyba że zainstalowano inną wtyczkę lub motyw z łańcuchem POP.

Wtyczka Gallery by BestWebSoft dla WordPressa do wersji 4.7.9 włącznie jest podatna na wstrzykiwanie SQL przez klucze tablicy parametru '_gallery_order_{post_id}'. Funkcja gllr_save_postdata() przechowuje niezdezynfekowane klucze tablicy z $_POST bezpośrednio w metadanych posta, które później są używane w zapytaniach SQL bez prepared statements.

Wtyczka Bold Page Builder dla WordPressa do wersji 5.6.8 włącznie jest podatna na Stored Cross-Site Scripting przez shortcode 'bt_bb_shortcode'. Uwierzytelnieni atakujący z dostępem na poziomie contributora mogą wstrzykiwać dowolne skrypty, które wykonają się, gdy użytkownik odwiedzi zainfekowaną stronę.