Katalog podatności CVE

CloudNativePG przed wersjami 1.28.4 i 1.29.2 otwierał połączenia superużytkownika bez przypięcia search_path, co pozwalało posiadaczowi roli DATABASE OWNER na wykonanie funkcji kontrolowanych przez atakującego jako superużytkownik postgres, w tym wykonanie poleceń systemu operacyjnego i dostęp do tokena ServiceAccount.

CloudNativePG przed wersjami 1.28.4 i 1.29.2 przechowywał hasła ról w postaci jawnego tekstu w zapytaniach ALTER ROLE i CREATE ROLE. Jeśli pg_stat_statements był włączony z track_utility, a nieufny dzierżawca miał uprawnienia pg_monitor lub pg_read_all_stats, mógł odzyskać hasła superużytkownika lub właściciela aplikacji, a następnie wykonać polecenia systemu operacyjnego w podzie bazy danych. Problem naprawiono w wersjach 1.28.4, 1.29.2 i 1.30.0.

BigBlueButton to platforma wirtualnej klasy open-source. Przed wersją 3.0.29 BigBlueButton nie escapował pola meetingName w record-and-playback/screenshare/playback/index.html.erb podczas generowania formatu odtwarzania ekranu. Użytkownik z niskimi uprawnieniami mógł zapisać spreparowaną nazwę spotkania zawierającą skrypt, który wykonywał się w przeglądarce innego użytkownika podczas odtwarzania nagrania. Problem naprawiono w wersji 3.0.29.

BigBlueButton to platforma wirtualnej klasy open-source. Przed wersją 3.0.29 prezenterzy mogli przesłać presentationId przez /api/graphql, które identyfikowało prezentację należącą do innego spotkania. Plik akka-bbb-apps/src/main/scala/org/bigbluebutton/core/apps/presentationpod/RemovePresentationPubMsgHdlr.scala nie weryfikował identyfikatora spotkania przed usunięciem, co pozwalało prezenterowi znającemu identyfikator usunąć prezentację innego spotkania i zakłócić jego dostępność. Problem naprawiono w wersji 3.0.29.

Niekontrolowany element ścieżki wyszukiwania w Windows Remote Help pozwala autoryzowanemu atakującemu na lokalną odmowę usługi.

Podatność na niekontrolowany element ścieżki wyszukiwania w Windows Remote Help Defense umożliwia autoryzowanemu atakującemu przeprowadzenie ataku typu spoofing lokalnie.

TREK to aplikacja do planowania podróży. Od wersji 3.0.0 do 3.1.0 trasa GET /api/journeys/:id/share-link w server/src/routes/journey.ts zwraca wynik getJourneyShareLink() z server/src/services/journeyShareService.ts bez sprawdzenia, czy uwierzytelniony żądający ma dostęp do podróży. Każdy zwykły uwierzytelniony użytkownik może przeglądać sekwencyjne identyfikatory podróży i pobierać tokeny z journey_share_tokens dla podróży innego użytkownika. Token umożliwia nieuwierzytelniony dostęp przez GET /api/public/journey/:token do wpisów, podpisów, lokalizacji, nastrojów, zdjęć galerii, ścieżek zdjęć i identyfikatorów zasobów udostępnionej podróży. Problem naprawiono w wersji 3.1.0.

TREK to aplikacja do planowania podróży. Przed wersją 3.1.0 TREK weryfikuje tylko początkowy URL przed natywnym przekierowaniem w importGoogleList() i importNaverList() w server/src/services/placeService.ts oraz resolveGoogleMapsUrl() w server/src/services/mapsService.ts. Dotknięte funkcje wywołują checkSsrf() z server/src/utils/ssrfGuard.ts, a następnie używają fetch() z redirect: 'follow' zamiast bezpiecznej ścieżki safeFetch() z przypiętym DNS, więc publiczny URL kontrolowany przez atakującego może przekierować serwer na adresy loopback, RFC 1918 lub metadane chmury bez ponownej weryfikacji. Uwierzytelniony członek podróży może uzyskać dostęp do tras importu list, a każdy uwierzytelniony użytkownik może uzyskać dostęp do /api/maps/resolve-url, co pozwala na ślepe żądania GET do wewnętrznych usług bez odbicia treści odpowiedzi. Problem naprawiono w wersji 3.1.0.

TREK przed wersją 3.1.0, gdy włączony jest dodatek Journey, interpoluje nieucieczoną wartość activeSuggestion.title do tekstu sugestii i renderuje ją przez dangerouslySetInnerHTML. Właściciel podróży może przechowywać HTML w tytule, który zostanie wykonany w sesji współpracownika.

Ghidra przed wersją 12.1.3 zawiera podatność na niekontrolowane zużycie zasobów w parserze PDB, która pozwala atakującym na zakończenie procesu Ghidra poprzez dostarczenie spreparowanego pliku PDB z przerośniętym parametrem. Procedura deserializacji AbstractPdb odczytuje wszystkie pozostałe parametry do nieograniczonej listy, powodując niekontrolowany wzrost sterty, co wyzwala OutOfMemoryError, który omija obsługę wyjątków i powoduje awarię aplikacji.

Kerberos Agent to otwartoźródłowy agent do zarządzania wideo (monitoring). Przed wersją 3.6.26 ścieżka przesyłania do Kerberos Hub wysyła poświadczenia agenta Hub w niestandardowych nagłówkach X-Kerberos-Hub-PrivateKey i X-Kerberos-Hub-PublicKey do skonfigurowanego adresu URL Hub (config.HubURI). Używany klient HTTP (&http.Client{} w UploadKerberosHub) jest skonstruowany bez polityki CheckRedirect, więc automatycznie podąża za przekierowaniami HTTP. Go's net/http usuwa tylko wrażliwe nagłówki (Authorization, Cookie, WWW-Authenticate) przy przekierowaniu na inny host; nie usuwa niestandardowych nagłówków, takich jak X-Kerberos-Hub-PrivateKey. W rezultacie, jeśli skonfigurowany HubURI zwróci przekierowanie 30x na inny host, klucz prywatny Hub jest przekazywany dosłownie do celu przekierowania, ujawniając poświadczenia nieupoważnionej stronie trzeciej. Wersja 3.6.26 naprawia problem poprzez implementację CheckRedirect strip oraz test regresyjny dla przekierowań między hostami.

LinkAce przed wersją 2.5.7 nie waliduje formatu URL w endpointcie Bulk Link API, co pozwala uwierzytelnionemu użytkownikowi zapisać URI `javascript:`. Zapisany URI jest później renderowany jako `href` w szablonach Blade, a kliknięcie go wykonuje dowolny kod JavaScript w przeglądarce ofiary, umożliwiając kradzież ciasteczek i tokenów sesji. Wersja 2.5.7 naprawia ten problem.

SFTPGo od wersji 2.2.0 do 2.7.3, parametr inline w zapytaniu przy pobieraniu plików z udostępnionych folderów lub katalogów domowych usuwa nagłówek Content-Disposition: attachment, co pozwala na serwowanie plików HTML jako text/html w kontekście przeglądarki.

SFTPGo to otwartoźródłowe, sterowane zdarzeniami rozwiązanie do transferu plików. Od wersji 2.2.0 do 2.7.3 publiczny endpoint web-client do częściowego pobierania ZIP dla udostępnionego katalogu weryfikuje dostarczone przez klienta wpisy plików za pomocą surowego porównania prefiksu bajtów, a nie sprawdzenia granic katalogu. Nieuwierzytelniony żądający, który ma dostęp do publicznego udostępnienia, może wybrać ścieżkę kanoniczną poza udostępnionym katalogiem, gdy ścieżka docelowa zaczyna się od nazwy udostępnionego katalogu, np. ścieżka siostrzana o tym samym prefiksie. Endpoint następnie dołącza plik spoza zakresu do wygenerowanego pobierania, ujawniając jego zawartość. Problem naprawiono w wersji 2.7.3.

Mailu przed wersją 2024.06.52 ma brak kontroli autoryzacji w REST API, co pozwala nieuwierzytelnionemu atakującemu usunąć ograniczenia IP lub zaktualizować pole komentarza dowolnego istniejącego tokenu użytkownika, jeśli REST API jest włączone. Aktualizacja do wersji 2024.06.52 zawiera poprawkę, a obejściem jest wyłączenie REST API.

BigBlueButton przed wersją 3.0.23 pozwala uwierzytelnionym moderatorom na wstrzyknięcie SQL przez wartości meetingId i userId używane w metodzie refreshBreakoutRoomsVisibleForUsers. Metoda interpoluje te wartości do zapytań o widoczność pokoi breakout, umożliwiając wykonanie dowolnego SQL na bazie danych aplikacji. Problem naprawiono w wersji 3.0.23.

BigBlueButton przed wersją 3.0.23 udostępnia endpoint /bigbluebutton/api/handleJoinExistingUser, który był routowalną akcją kontrolera zamiast prywatną funkcją pomocniczą. Osoba mogąca podać existingUserID aktywnego uczestnika może ponownie użyć jego sesji i podszyć się pod uczestnika w tym samym spotkaniu. Problem naprawiono w wersji 3.0.23.

IBM AIX 7.2, 7.3 i IBM PowerVM VIOS 4.1 mogą pozwolić lokalnemu atakującemu na spowodowanie uszkodzenia pamięci jądra z powodu niewystarczającej walidacji. Spreparowany obraz systemu plików może wywołać zapis poza granicami na stosie jądra podczas odczytu katalogów, powodując awarię systemu lub potencjalnie umożliwiając eskalację uprawnień.

IBM AIX 7.2, 7.3 oraz IBM PowerVM VIOS 4.1 mają podatność w cmdnim, która może pozwolić nieuprzywilejowanemu użytkownikowi lokalnemu na wykonanie ładunku jako root.

W systemach IBM AIX 7.2, 7.3 oraz IBM PowerVM VIOS 4.1 występuje podatność na uszkodzenie pamięci stosu w module obsługi dekapsulacji IPsec ESP. Skuteczne wykorzystanie może uszkodzić stan stosu jądra i doprowadzić do awarii systemu, powodując odmowę usługi.