Katalog podatności CVE

Trasa webowa Gitea do usuwania tagów wymaga tylko zapisu do jednostki Code, ale współdzieli handler z usuwaniem wydań i nie sprawdzała, czy cel jest zwykłym tagiem. Współpracownik z prawem zapisu do Code i bez prawa zapisu do Releases mógł trwale usunąć opublikowane wydania tego repozytorium, w tym ich załączniki. Chronione reguły tagów obejmujące tag wydania nadal blokowały usunięcie.

Nieprawidłowa walidacja danych wejściowych w bibliotece AMD ROCm Communication Collectives Library (RCCL) może pozwolić skompromitowanemu peerowi lub atakującemu w sieci na dereferencję wskaźnika kontrolowanego przez atakującego, co może prowadzić do zdalnego wykonania kodu.

Node-convict Mozilli (wersja 6.2.2 i nowsze) jest podatny na podatność Denial of Service spowodowaną niekompletnymi zabezpieczeniami przed prototype pollution w config.set(). Atakujący kontrolujący klucz konfiguracji może zapisać dowolne właściwości do constructor.<key>, które walk() rozwiązuje do globalnej funkcji Object. Pozwala to nadpisać podstawowe metody JavaScript, takie jak Object.assign, prowadząc do trwałych awarii w całym procesie i wymagając restartu. Problem omija istniejące filtry, które blokują tylko constructor.prototype.* i __proto__.*. Eksploatacja wymaga punktu końcowego, który przekazuje klucze kontrolowane przez atakującego do config.set().

Przepełnienie bufora na stercie w funkcji H5VM_array_fill() w pliku src/H5VM.c w bibliotece HDF5 przed wersją 2.2.0. Złośliwy plik HDF5 może spowodować awarię aplikacji, a potencjalnie także wykonanie dowolnego kodu, gdy odczytywane są nieprzydzielone fragmenty zbioru danych, a metadane są niespójne z rozmiarem bufora.

Pakiet @backstage/backend-defaults przed wersjami 0.16.1 i 0.17.8 nieprawidłowo zachowuje ograniczenia dostępu podczas delegowania poświadczeń usług. Zewnętrzne poświadczenie usługi skonfigurowane z ograniczeniami (np. tylko do odczytu) może je obejść, kierując żądania przez ścieżki delegowania wtyczek.

Pakiet @backstage/plugin-auth-backend-module-oidc-provider przed wersją 0.4.20 ma nieprawidłowe uwierzytelnianie w dostawcy OIDC. Wdrożenia używające rozwiązywania tożsamości na podstawie adresu e-mail OIDC z dostawcą zezwalającym na niezweryfikowane adresy e-mail mogą pozwolić uwierzytelnionemu użytkownikowi dostawcy na przyjęcie tożsamości innego użytkownika w katalogu.

Pakiety @backstage/plugin-scaffolder-backend-module-bitbucket-cloud przed 0.3.10 i @backstage/plugin-scaffolder-backend-module-bitbucket-server przed 0.2.25 nie weryfikują wystarczająco ścieżek systemu plików w akcjach Scaffoldera dla pull requestów Bitbucket. Uwierzytelniony użytkownik mogący wykonać odpowiedni szablon i wpłynąć na dozwolone repozytorium Bitbucket może oddziaływać na ścieżki poza oczekiwanym obszarem roboczym.

Pakiet @backstage/plugin-scaffolder-backend-module-sentry od wersji 0.3.0 do 0.3.8 ma nieprawidłową walidację danych wejściowych w akcjach Scaffoldera dla Sentry. Uwierzytelniony użytkownik wewnętrzny mogący wykonać te akcje może spowodować, że backend połączy się z niezamierzonymi miejscami docelowymi i ujawni poświadczenia integracji z Sentry.

Pakiet @backstage/plugin-techdocs-node od wersji 0.11.12 do 1.14.7 i 1.15.5 ma nieprawidłową walidację konfiguracji wtyczki mkdocs w TechDocs. Uwierzytelniony atakujący kontrolujący repozytorium źródłowe TechDocs może spowodować, że kompilacja dokumentacji pobierze i opublikuje dane z lokalizacji sieciowych osiągalnych dla środowiska kompilacji.

W loaderze plików DirectDraw Surface (DDS) w GIMP występuje przepełnienie bufora na stercie. Przy wczytywaniu spreparowanego obrazu DDS obliczenia rozmiaru bufora na podstawie szerokości, wysokości i pitch mogą przepełnić 32-bitową arytmetykę, przez co alokowany bufor jest za mały dla zapisywanych danych pikseli przez GEGL. Może to prowadzić do uszkodzenia sterty, a w najgorszym przypadku do wykonania dowolnego kodu w kontekście procesu GIMP.

Luka w Ghostscript pozwala na obejście sandboxa -dSAFER i wykonanie dowolnych poleceń powłoki w kontekście procesu Ghostscript podczas renderowania spreparowanego dokumentu PostScript lub EPS. Luka łączy uszkodzenie pamięci podczas parsowania dokumentu z wyłączeniem wewnętrznych kontroli dostępu do ścieżek w czasie działania.

Gitea rozszerza statyczną macierz `strategy.matrix` w przepływie pracy do pełnego iloczynu kartezjańskiego bez limitu rozmiaru podczas tworzenia przebiegu, przed zastosowaniem bramki zatwierdzania pull requestów z forka. Użytkownik, który może otworzyć pull request z forka, może przesłać mały plik przepływu pracy, którego macierz rozszerza się do bardzo dużej liczby zadań, zużywając pamięć serwera i potencjalnie kończąc proces Gitea. Nie jest wymagany runner. Macierze statyczne powyżej 256 kombinacji są teraz odrzucane przed rozszerzeniem.

Gdy instalator internetowy Gitea jest dostępny dla bazy danych, która już zawiera użytkowników, na przykład po zresetowaniu `INSTALL_LOCK` do `false`, przesłanie formularza instalacji z nazwą administratora pasującą do istniejącego konta wydawało uwierzytelnioną sesję dla tego konta bez weryfikacji hasła. Jeśli konto jest administratorem, sesja daje pełny dostęp administracyjny, w tym możliwość zmiany hasła konta. Bazy danych z jednym użytkownikiem również nie wymagały potwierdzenia ponownej instalacji.

Wyrażenie regularne zewnętrznego trackera problemów repozytorium zawierające naprzemienne grupy przechwytujące mogło generować nieprawidłowe indeksy wycinka podczas renderowania odniesień do problemów w Gitea, powodując błąd runtime, który kończył proces Gitea. Użytkownik, który może edytować ustawienia zewnętrznego trackera problemów repozytorium, mógł sprawić, że późniejsze renderowanie pasującej treści, takie jak przeglądanie README, spowoduje awarię instancji dla wszystkich użytkowników.

Gitea walidował adres zdalny mirrora push przeciwko listom dozwolonych i blokowanych `[migrations]` tylko podczas tworzenia mirrora. Każda synchronizacja przekazywała zapisany adres bezpośrednio do `git push`, więc nazwa, która później rozwiązała się na zablokowany lub wewnętrzny adres, była nadal osiągana. Użytkownik z dostępem administracyjnym do repozytorium, w tym repozytoriów, które sam tworzy, mógł skierować synchronizację mirrora push na wewnętrzne usługi Git i wymusić wypchnięcie zawartości repozytorium do nich.

Gdy push był uwierzytelniany kluczem wdrożeniowym, Gitea rejestrował właściciela repozytorium jako wypychającego, więc kontrole uprawnień w potoku hooka push oceniały właściciela zamiast klucza wdrożeniowego. Posiadacz zapisywalnego klucza wdrożeniowego mógł tworzyć chronione tagi bez znajdowania się na liście dozwolonych tagów i zmieniać widoczność repozytorium przez opcje push, na przykład czyniąc prywatne repozytorium publicznym. Pull requesty utworzone przez przepływ AGit z kluczem wdrożeniowym były również przypisywane do właściciela.

Luka SQL injection w API ClearPass Policy Manager może pozwolić zdalnemu uwierzytelnionemu atakującemu z uprawnieniami administracyjnymi na przeprowadzenie ataków SQL injection przeciwko instancji ClearPass Policy Manager. Udana eksploatacja może pozwolić atakującemu na wykonanie dowolnych poleceń bazy danych.

Luki zdalnego wykonania kodu w interfejsie HPE Networking ClearPass Policy Manager mogą pozwolić uwierzytelnionemu zdalnemu atakującemu z wysokimi uprawnieniami na wykonanie dowolnego kodu. Udana eksploatacja może pozwolić atakującemu na wykonanie dowolnych poleceń w systemie operacyjnym.

Podatność typu path traversal w punkcie API ClearPass Policy Manager pozwala nieuwierzytelnionemu zdalnemu atakującemu wpływać na decyzje autoryzacyjne i uzyskać nieprzewidzianą rolę.

Podatność przepełnienia bufora w agencie OnGuard ClearPass Policy Manager pozwala uwierzytelnionemu użytkownikowi lokalnemu na wykonanie dowolnego kodu z podwyższonymi uprawnieniami lub zakłócenie dostępności usługi.