Katalog podatności CVE

Podatność w stosie Bluetooth Mesh Zephyr dotyczy obsługi pakietów Solicitation w funkcji sol_pdu_decrypt(). Odebrany pakiet PDU jest kopiowany do stałego bufora 17-bajtowego na stosie bez sprawdzania długości źródła, co w wersjach produkcyjnych (gdzie asercje są wyłączone) prowadzi do przepełnienia bufora. Atakujący może wysłać specjalnie spreparowaną reklamę Bluetooth, która spowoduje zapis danych poza bufor, bez potrzeby posiadania kluczy szyfrujących.

Wtyczka String locator dla WordPressa przed wersją 2.6.8 nie ogranicza klas dozwolonych podczas deserializacji zawartości wiersza bazy danych zapisanego przez edytor bazy danych. Pozwala to nieuwierzytelnionym atakującym na zapisanie serializowanego obiektu PHP, który jest instancjonowany, gdy administrator później otworzy i zapisze ten wiersz. Jeśli istnieje odpowiedni łańcuch POP, może to prowadzić do usunięcia plików, ujawnienia danych lub zdalnego wykonania kodu.

Wtyczka WordPress If-So Dynamic Content przed wersją 1.10.2 nie waliduje schematu URL wartości dostarczonej w żądaniu przed odzwierciedleniem jej w linku na stronie administracyjnej, co pozwala atakującym na wykonanie dowolnego kodu JavaScript w przeglądarce zalogowanego użytkownika, który otworzy spreparowany link.

Wtyczka Koinonia Link dla WordPressa przed wersją 1.1.5 nie sprawdza, czy użytkownik ma uprawnienia do zmiany ról przed zapisaniem wybranej roli podczas aktualizacji profilu, co pozwala każdemu uwierzytelnionemu użytkownikowi (np. subskrybentowi) na nadanie sobie roli Administratora.

Wtyczka WordPress Nexi XPay Build do wersji 7.6.2 nieprawidłowo waliduje token bezpieczeństwa na swojej ścieżce powiadomień o płatnościach, akceptując żądanie, gdy docelowe zamówienie nie ma zapisanego tokenu. Pozwala to nieuwierzytelnionym atakującym na oznaczenie dowolnych zamówień jako opłaconych lub oznaczenie rzeczywiście opłaconych zamówień jako nieudanych.

Wtyczka Nexi XPay Build dla WordPressa do wersji 7.6.2 nie weryfikuje wyniku płatności dostarczonego do kilku nieuwierzytelnionych tras, co pozwala atakującym oznaczać dowolne zamówienia jako opłacone lub nieudane, anulować je oraz uzyskiwać klucze zamówień ujawniające dane gości.

Wtyczka WordPress Magee Shortcodes do wersji 2.1.1 nie sanityzuje i nie escapuje danych wejściowych w niektórych akcjach AJAX dostępnych dla nieuwierzytelnionych użytkowników, co prowadzi do odbitego XSS.

Wtyczka WP Coder dla WordPressa przed wersją 4.5.2 nie ogranicza dostępu do funkcji wykonywania kodu PHP tylko do administratorów, opierając się na uprawnieniu treści, które domyślnie posiada rola Edytora. Pozwala to użytkownikom na poziomie Edytora zapisywać i wykonywać dowolny kod PHP na serwerze, co może całkowicie skompromitować witrynę.

VMware Workstation i Fusion zawierają podatność przepełnienia bufora opartego na stosie w HGFS. Złośliwy aktor z lokalnymi uprawnieniami administracyjnymi na maszynie wirtualnej może wykorzystać ten problem do wykonania kodu jako proces VMX działający na hoście. Dotknięte wersje: Workstation 25H2, 26H1 (naprawione w 26H1u1); Fusion 25H2, 26H1 (naprawione w 26H1u1).

Wtyczka Kirki – Freeform Page Builder, Website Builder & Customizer dla WordPressa do wersji 6.3.1 włącznie jest podatna na Stored Cross-Site Scripting przez metadane rejestracji. Wynika to z niedostatecznego escapowania w funkcji `ExceptionalElements::image_element()`, która łączy wartość user-meta bezpośrednio z atrybutem `<img src="…">`. Umożliwia to nieuwierzytelnionym atakującym wstrzyknięcie dowolnych skryptów, które wykonują się, gdy użytkownik odwiedza stronę renderującą kolekcję użytkowników Kirki z elementem obrazu powiązanym z jednym z dziewięciu pól meta rejestracji. Wymaga włączenia publicznej rejestracji użytkowników i opublikowania strony z elementem `kirki-register`.

Niedopełnienie liczby całkowitej bez znaku w funkcji wstrncat() w src/port.c w wolfSSH od wersji 1.4.11 do 1.5.0 na platformach innych niż Windows umożliwia uwierzytelnionemu zdalnemu atakującemu zapisanie jednego bajtu zerowego poza końcem bufora stosu poprzez wysłanie spreparowanej ścieżki SFTP. Funkcja wolfSSH_RealPath() w src/ssh.c dołącza każdy komponent ścieżki z ograniczeniem pozostałego rozmiaru (outSz - curSz) zamiast pełnego rozmiaru docelowego, więc gdy skumulowana ścieżka osiągnie połowę bufora wyjściowego, obliczenie size_t n - strlen(s1) - 1 zawija się do wartości bliskiej SIZE_MAX. Wywołanie strncat() jest wtedy praktycznie nieograniczone i kopiuje cały komponent; gdy ten komponent dokładnie wypełnia resztę bufora, jego kończący bajt zerowy jest zapisywany jeden bajt poza końcem. Własna kontrola długości przez wywołującego utrzymuje skopiowane dane wewnątrz bufora, więc przepełnienie jest ograniczone do tego pojedynczego bajtu zerowego, który może uszkodzić sąsiednią wartość na stosie i spowodować awarię procesu. Aplikacje wywołujące publiczną funkcję wolfSSH_RealPath() z buforem wyjściowym mniejszym niż ścieżka wejściowa są dodatkowo narażone na nieograniczoną kopię, ponieważ wyrażenie word32 outSz - segSz w tej kontroli długości również zawija się.

W portu Windows wolfSSHd, gdy używane jest uwierzytelnianie hasłem lub kluczem publicznym, token logowania Windows uzyskany dla jednego uwierzytelnionego połączenia nie jest zwalniany przed uzyskaniem tokena dla kolejnego połączenia, co powoduje zatrucie logowania użytkownika między połączeniami. Mniej uprzywilejowany użytkownik z prawidłowym kontem na serwerze może to wykorzystać do wymuszenia logowania jako bardziej uprzywilejowany użytkownik.

wolfSSH nie weryfikuje, czy identyfikator krzywej ECDSA w bloku klucza hosta KEXDH_REPLY odpowiada algorytmowi uzgodnionemu podczas wymiany kluczy. Aktywny atakujący typu man-in-the-middle może podstawić blok klucza hosta z inną krzywą ECDSA, co powoduje zaimportowanie klucza na niewłaściwej krzywej, a ponieważ atakujący kontroluje klucz prywatny dla podstawionej krzywej, weryfikacja podpisu przechodzi.

Przewidywalny ziarno w generatorze liczb pseudolosowych (PRNG) w generowaniu tokena parowania IFTTT w routerze ASUS RT-BE57 pozwala nieuwierzytelnionemu użytkownikowi z pobliskiej sieci na wywnioskowanie tokena parowania i odczyt lub modyfikację ustawień routera na podstawie obserwowanych wartości z sesji parowania IFTTT inicjowanej przez administratora.

W niektórych modelach routerów ASUS występuje wstawianie wrażliwych informacji do pliku dziennika, co pozwala zdalnemu uwierzytelnionemu atakującemu na uzyskanie poświadczeń DDNS z dziennika systemowego, potencjalnie umożliwiając modyfikację ustawień DNS.

W Candlepin wykryto błąd w centralnym filtrze autoryzacji, który przyznaje dostęp, gdy dostępny jest choć jeden z wielu parametrów oznaczonych adnotacją @Verify, zamiast wymagać dostępu do każdej weryfikowanej encji. Uwierzytelniony atakujący z niskimi uprawnieniami, który ma dostęp do pierwszego obiektu, może ominąć kontrole autoryzacji na kolejnych obiektach. Przy znanych identyfikatorach zasobów umożliwia to nieautoryzowane ujawnienie informacji o konsumentach oraz modyfikację uprawnień i powiązanych zasobów subskrypcji, także między organizacjami.

W podatnych wersjach Octopus Server uwierzytelniony użytkownik z uprawnieniem do modyfikacji ról mógł ominąć zabezpieczenia chroniące przed nadużyciem dostępu, co prowadzi do eskalacji uprawnień. Możliwe było osłabienie wbudowanej roli i dodanie konta atakującego do uprzywilejowanego zespołu. Wynikało to z nieprawidłowej walidacji niebezpiecznej równoważności w danych wejściowych.

IBM Langflow OSS w wersjach od 1.0.0 do 1.12.2 może umożliwić zdalnemu uwierzytelnionemu atakującemu uzyskanie informacji wrażliwych lub wstrzyknięcie złośliwych danych z powodu nieprawidłowej kontroli dostępu w podsystemie buforowania wyników vertex.

IBM Langflow OSS w wersjach od 1.0.0 do 1.12.2 może umożliwić zdalnemu uwierzytelnionemu atakującemu wykonanie dowolnego kodu z powodu nieprawidłowej neutralizacji specjalnych elementów używanych w poleceniach systemu operacyjnego (wstrzyknięcie kodu) związanej z nieprawidłową walidacją danych wejściowych.

IBM Langflow OSS w wersjach od 1.0.0 do 1.12.2 może umożliwić zdalnemu uwierzytelnionemu atakującemu wykonanie dowolnego kodu z powodu nieprawidłowej walidacji danych wejściowych.