Katalog podatności CVE

Podatność na lokalną eskalację uprawnień w demonie logowania systemowego Brocade Fabric OS przed 9.2.2d oraz 10.0.0 do 10.0.0a1. Niewystarczająca kontrola dostępu do wewnętrznych kanałów IPC pozwala nieuprzywilejowanemu użytkownikowi lokalnemu na przesłanie złośliwych konfiguracji logowania. Z powodu nieprawidłowej sanityzacji danych wejściowych podczas generowania plików konfiguracyjnych, atakujący może wstrzyknąć dowolne dyrektywy, które wykonują się z podwyższonymi uprawnieniami po przeładowaniu usługi logowania, prowadząc do lokalnej eskalacji uprawnień.

Podatność na wstrzyknięcie komend systemowych w narzędziach diagnostycznych wiersza poleceń konserwacji w Brocade Fabric OS przed 9.2.2d oraz 10.0.0 do 10.0.0a1. Binarka nie sanityzuje opcji wejściowych od użytkownika podczas wywoływania komend systemowych przez interpreter powłoki. Uprzywilejowany użytkownik z dostępem do konta konserwacyjnego może dostarczyć spreparowane parametry, co prowadzi do wykonania dowolnych komend systemowych z uprawnieniami root.

Podatność na wstrzyknięcie poleceń systemu operacyjnego w podsystemie zarządzania czasem i strefą czasową Brocade Fabric OS przed 9.2.2d oraz 10.0.0 do 10.0.0a1. Podczas aktualizacji ustawień strefy czasowej przez API REST lub procedury pobierania konfiguracji, system nie oczyszcza wartości wejściowych przed przetworzeniem ich w podstawowych procedurach wykonywania powłoki. Uwierzytelniony użytkownik z uprawnieniami administracyjnymi niskiego poziomu może wykorzystać tę podatność, wysyłając spreparowany ciąg strefy czasowej zawierający metaznaki powłoki. Skuteczne wykorzystanie pozwala atakującemu na opuszczenie ograniczonego środowiska zarządzania i wykonanie dowolnych poleceń powłoki z podwyższonymi uprawnieniami.

Podatność dotycząca niewłaściwych uprawnień do plików i braku autoryzacji w podsystemie modułu jądra diagnostycznego Brocade Fabric OS przed 9.2.2d oraz 10.0.0 do 10.0.0a1. Nieuprzywilejowany użytkownik lokalny może wywoływać uprzywilejowane testy sprzętowe, wymuszać błędy systemowe, resetować moduły sprzętowe lub zakłócać operacje sieci pamięci masowej.

Podatność przepełnienia bufora pamięci istnieje w wewnętrznych procedurach diagnostycznych i walidacji tras używanych przez protokół Fabric Shortest Path First (FSPF) w Brocade Fabric OS przed wersją 10.0.1. Ta ścieżka kodu jest częścią wewnętrznej funkcjonalności diagnostycznej i nie jest bezpośrednio dostępna przez standardowe interfejsy użytkownika ani polecenia CLI, ale wada przetwarzania danych wejściowych pozwala, aby przychodzące lub wewnętrznie kierowane pakiety stanu diagnostycznego przekraczały przydzielone granice pamięci. Atakujący, który może połączyć inne podatności, aby wykorzystać tę wewnętrzną diagnostykę, może spowodować przepełnienie pamięci sterty lub stosu, prowadząc do awarii demona (odmowa usługi) lub potencjalnego wykonania dowolnego kodu w kontekście demona routingu.

Podatność w logice autoryzacji w frameworku integracji AAA (Authentication, Authorization, and Accounting) w Brocade Fabric OS przed 10.0.1. Zdalnie uwierzytelnieni użytkownicy mogą uzyskać kontrolę dostępu do szafy na poziomie roota. Poprzez zwrócenie specjalnie spreparowanych atrybutów Vendor-Specific Attributes (VSA) lub deklaracji katalogowych z zewnętrznego dostawcy tożsamości (takiego jak RADIUS, LDAP, TACACS+ lub Federated IDP), konto może ominąć sprawdzanie ograniczeń ról administracyjnych podczas nawiązywania sesji.

Podatność na odczyt poza zakresem pamięci w demonie zarządzania siecią Brocade Fabric OS przed 10.0.1. Nieuwierzytelnione punkty końcowe HTTP przetwarzają określone parametry zapytania URL bez sprawdzania granic indeksów tablicy lub zakresów liczbowych. Zdalny nieuwierzytelniony atakujący może wykorzystać ten problem, wysyłając pojedyncze, spreparowane żądanie HTTP zawierające ekstremalne wartości liczbowe w ciągu zapytania. Powoduje to nieprawidłowe wyłuskanie pamięci, co prowadzi do awarii procesu zarządzania siecią (odmowa usługi) i potencjalnego zakłócenia płaszczyzny zarządzania.

Przepełnienie bufora na stosie w obsłudze protokołu IKEv2 w Brocade Fabric OS przed wersją 10.0.1. Podczas przetwarzania początkowych żądań wymiany kluczy na przełącznikach rozszerzeń z FCIP, nieuwierzytelniony zdalny atakujący może wysłać pojedynczy pakiet UDP z nadmiernym polem Nonce, co prowadzi do awarii procesu warstwy danych.

Wiele podatności na przepełnienie bufora na stosie w komponencie zarządzania REST API Brocade Fabric OS przed 10.0.1. Podczas przetwarzania ładunków żądań API (takich jak atrybuty konfiguracji urządzenia lub żądania mapowania portów) usługa REST API nie sprawdza poprawnie liczby tablic i długości ciągów względem pojemności wewnętrznych buforów. Uwierzytelniony atakujący z dostępem do REST API może przesłać spreparowane, zbyt duże parametry żądania, aby wywołać uszkodzenie pamięci na stosie wykonawczym. Może to skutkować odmową usługi (awaria demona) lub potencjalnym wykonaniem dowolnego kodu w kontekście procesu zarządzania.

Wiele podatności na wstrzyknięcie poleceń systemu operacyjnego w interfejsie zarządzania i procedurach przetwarzania sesji Brocade Fabric OS przed 10.0.1. Błędy przetwarzania danych wejściowych podczas zdalnej walidacji połączenia zarządzania i weryfikacji sesji dla kont użytkowników opartych na katalogu pozwalają, aby niezaufane dane zawierające metaznaki powłoki dotarły do wewnętrznych wrapperów wykonywania systemu. Uwierzytelniony użytkownik lub zainfekowane konto usługi katalogowej może wykorzystać te podatności do wykonania dowolnych poleceń systemu operacyjnego z podwyższonymi uprawnieniami na urządzeniu docelowym.

Wtyczka Uncanny Automator – AI + Automation for WordPress | AI Agent, AI Page Builder, Free AI Usage Included dla WordPress jest podatna na wstrzyknięcie obiektu PHP we wszystkich wersjach do 7.6.1.1 włącznie, poprzez deserializację niezaufanych danych. Umożliwia to uwierzytelnionym atakującym z dostępem na poziomie Subscriber i wyższym wstrzyknięcie obiektu PHP, gdy zainstalowana jest wtyczka integracyjna innej firmy (takiej jak PeepSo, MailPoet, WPForms itp.) i skonfigurowany jest przepis, który przechowuje dane kontrolowane przez atakującego jako metadane wyzwalacza. Dodatkowa obecność łańcucha POP w Uncanny Automator pozwala atakującym na usuwanie dowolnych plików na serwerze.

Octopus Server nieprawidłowo ocenia wiele przypisań uprawnień z zasięgiem, co pozwala użytkownikowi o wysokich uprawnieniach uzyskać uprawnienia do wdrożeń wykraczające poza faktycznie przyznane. Problem dotyczy wersji, w których występuje ta błędna logika oceny uprawnień.

Luka wstrzyknięcia poleceń w interfejsie zarządzania REST API w Brocade Fabric OS przed 10.0.1. Uwierzytelniony użytkownik może wykonać dowolne polecenia systemowe poprzez spreparowane parametry wejściowe.

Luka przepełnienia sterty w Brocade Fabric OS przed 10.0.1 podczas przetwarzania operacji konfiguracji trunk. Aplikacja przetwarza ciągi list dostarczone przez użytkownika na dynamicznie alokowane tablice sterty bez sprawdzania granic, co pozwala uwierzytelnionemu administratorowi wywołać uszkodzenie sterty poprzez spreparowane żądania REST API.

Vault i Vault Enterprise nie zawsze oceniały polityki ACL względem kanonicznej formy nazw zasobów i polityk. Może to pozwolić uwierzytelnionemu użytkownikowi z delegowanymi uprawnieniami na ominięcie wyraźnego zakazu i dostęp do chronionego zasobu lub przypisanie zabronionej polityki, co może prowadzić do eskalacji uprawnień. Podatność jest naprawiona w Vault Community Edition 2.1.2 oraz Vault Enterprise 2.1.2, 1.21.12, 1.20.17 i 1.19.23.

Biblioteka AsyncHttpClient (AHC) umożliwia aplikacjom Java łatwe wykonywanie żądań HTTP i asynchroniczne przetwarzanie odpowiedzi. Przed wersjami 3.0.13 i 2.16.1 klucz puli połączeń HTTP/1.1 nie uwzględnia uwierzytelnionego podmiotu dla uwierzytelniania NTLM i Negotiate zorientowanego na połączenie. Połączony gniazdo uwierzytelnione dla jednego żądania może być ponownie użyte przez żądanie z innym podmiotem, a serwer wykonuje to późniejsze żądanie jako pierwszą tożsamość. Basic i Digest nie są dotknięte, ponieważ uwierzytelniają każde żądanie. Problem naprawiono w wersjach 3.0.13 i 2.16.1.

Biblioteka AsyncHttpClient (AHC) umożliwia aplikacjom Java łatwe wykonywanie żądań HTTP i asynchroniczne przetwarzanie odpowiedzi. W wersji 3.0.12, peer oferujący tylko Digest qop=auth-int powoduje pominięcie weryfikacji wzajemnego uwierzytelniania. AuthenticatorUtils.computeExpectedRspAuth nie zwraca oczekiwanej wartości dla auth-int, a Interceptors traktuje ten wynik jako niezweryfikowany, ale niekrytyczny, więc odpowiedź z nieprawidłową wartością rspauth jest akceptowana. Peer, który nie zna wspólnego sekretu, może zostać zaakceptowany jako uwierzytelniony serwer. Problem naprawiono w wersji 3.0.13.

Biblioteka AsyncHttpClient (AHC) umożliwia aplikacjom Java łatwe wykonywanie żądań HTTP i asynchroniczne przetwarzanie odpowiedzi. Przed wersjami 3.0.12 (na 3.x) i 2.16.1 (na 2.x), klient wnioskuje, że tunel proxy HTTP istnieje na podstawie ostatniej metody żądania, a nie wyniku CONNECT. Po odrzuceniu CONNECT przez proxy, handlery przekierowań lub uwierzytelniania mogą zapisać żądanie pochodzenia i jego poświadczenia Authorization na nadal jawnym połączeniu proxy. Podstawowe poświadczenia mogą być odzyskane bezpośrednio, a odpowiedzi NTLM mogą być złamane lub przekazane dalej. Problem naprawiono w wersjach 3.0.12 i 2.16.1.

Biblioteka AsyncHttpClient (AHC) umożliwia aplikacjom Java łatwe wykonywanie żądań HTTP i asynchroniczne przetwarzanie odpowiedzi. Przed wersjami 3.0.13 i 2.16.1, Realm.Builder traktuje wyzwanie Digest, które nie daje użytecznego nonce, jako wyzwanie Basic. Złośliwe źródło lub proxy może oznaczyć wyzwanie jako Digest, pomijając lub opróżniając nonce, co powoduje, że klient wysyła nazwę użytkownika i hasło przy użyciu odwracalnego uwierzytelniania Basic. Dotyczy to zarówno parserów wyzwań źródła, jak i proxy. Problem naprawiono w wersjach 3.0.13 i 2.16.1.

Biblioteka AsyncHttpClient (AHC) w wersjach od 2.0.0 do 3.0.14 nieprawidłowo dzieli pulę połączeń dla uwierzytelniania Kerberos, SPNEGO, NTLM oraz połączeń przez autoryzowany proxy. Brakujące pola identyfikujące tożsamość mogą pozwolić na ponowne użycie gniazda uwierzytelnionego jako inna tożsamość, co prowadzi do wykonania żądania w kontekście pierwszej tożsamości i ujawnienia jej danych lub uprawnień innemu wywołującemu. Problem został naprawiony w wersji 3.0.14.