Katalog podatności CVE

Podatność Cross-Site WebSocket Hijacking w Dozzle przed wersją 10.5.2. WebSocket upgrader dla endpointów /exec i /attach akceptuje żądania z dowolnego pochodzenia, a ciasteczko JWT używa SameSite: Lax. Atakujący z tej samej domeny (np. subdomena) może przejąć sesję WebSocket i uzyskać interaktywny dostęp do powłoki w kontenerze.

GitLab MCP Server przed wersją 0.6.0 nie posiada warstwy uwierzytelniania w transporcie HTTP i używa nagłówka Access-Control-Allow-Origin: *, co pozwala każdemu na dostęp do endpointu RPC z pełnym dostępem do tokena osobistego GitLab. Serwer nasłuchuje na wszystkich interfejsach sieciowych.

Lumiverse przed wersją 0.9.7 zawiera lukę w systemie nadpisywania komponentów, która transpiluje TSX przez Sucrase i wykonuje go za pomocą new Function, z cieniowaniem niebezpiecznych globali. Ochrona statyczna i cieniowanie są omijane przez rekonstrukcję identyfikatorów z fragmentów stringów oraz ucieczkę z piaskownicy przez DOM. Złośliwy pakiet motywu (.lumitheme) może uruchomić kod w sesji uwierzytelnionego użytkownika.

Podatność w Lumiverse (aplikacja AI chat) przed wersją 0.9.7 pozwala zalogowanemu użytkownikowi na wykonanie dowolnego kodu na serwerze poprzez endpoint MCP server creation. Atakujący może użyć flagi -e lub -c w args, co prowadzi do zdalnego wykonania kodu. Serwer nasłuchuje na wszystkich interfejsach, a ochrona przed host-header rebinding jest łatwa do ominięcia.

Lumiverse przed wersją 0.9.7 zawiera podatność na wstrzykiwanie poleceń w funkcji obsługującej ścieżki SMB. Gdy główna metoda toSmbPath zawiedzie, kod używa niezweryfikowanej nazwy pliku (basename) w skrypcie smbclient, co pozwala na wykonanie dowolnych poleceń przez wstrzyknięcie separatora ';' lub lokalnego escape '!cmd'.

Podatność w aplikacji Lumiverse – proces budowania rozszerzenia Spindle uruchamia `bun install` bez flagi `--ignore-scripts`, co pozwala złośliwemu rozszerzeniu na wykonanie kodu na hoście przed skanowaniem bezpieczeństwa. Luka naprawiona w wersji 0.9.7.

FastNetMon Community Edition do wersji 1.2.9 zawiera przepełnienie bufora sterty o jeden bajt w klasie dynamic_binary_buffer_t. Pięć metod używa nieprawidłowego sprawdzenia granic, co pozwala na zapis o jeden bajt poza przydzielonym buforem. Atakujący wysyłający ruch sieciowy (NetFlow, sFlow, IPFIX lub BGP) może wywołać to przepełnienie, potencjalnie prowadząc do zdalnego wykonania kodu.

IBM Engineering Lifecycle Management w wersjach 7.0.3, 7.1.0 i 7.2.0 może pozwolić nieuwierzytelnionemu zdalnemu atakującemu na aktualizację plików właściwości serwera, co umożliwiłoby mu uzyskanie nieautoryzowanego dostępu do aplikacji.

IBM HTTP Server w wersjach 8.5 i 9.0 zawiera podatność związaną z nieprawidłową walidacją danych wejściowych, co może prowadzić do odmowy usługi oraz potencjalnie zdalnego wykonania kodu.

Podatność w IBM Web Server Plug-ins dla WebSphere Application Server i WebSphere Liberty (wersje 8.5, 9.0) umożliwia zdalne wykonanie kodu poprzez specjalnie spreparowane żądanie.

W urządzeniu Eppendorf BioFlo 320 wykryto podatność polegającą na użyciu zakodowanego na stałe hasła w serwerze VNC. Zdalny atakujący, znając adres sieciowy urządzenia, może uzyskać pełną kontrolę nad interfejsem użytkownika.

Podatność nieprawidłowej walidacji tokenów w Kavita przed wersją 0.9.0.2. Zdalny, nieuwierzytelniony atakujący może uzyskać JWT dla dowolnego użytkownika (w tym administratora) znając jego nazwę użytkownika.

Krytyczna podatność w Twenty CRM (wersje 1.7.7 do 1.16.7) umożliwia zdalne wykonanie kodu (RCE) poprzez połączony atak SQL Injection i PostgreSQL COPY TO PROGRAM. Uwierzytelniony atakujący może wykonać dowolne polecenia systemowe na serwerze bazy danych, wstrzykując SQL przez niesanitowany parametr timeZone w punkcie końcowym REST API groupBy.

W FACTION przed wersją 1.8.3, AccessControlInterceptor nie sprawdza ważności sesji przed wywołaniem akcji Struts2. Cztery metody akcji w BoilerPlateConfig również nie weryfikują sesji, co pozwala nieuwierzytelnionemu atakującemu na odczyt, nadpisanie, dezaktywację i trwałe usunięcie dowolnego szablonu boilerplate w systemie.

Podatność w Joomla! związana z nieprawidłową kontrolą dostępu w endpointzie webservice do edycji grup użytkowników (com_users). Umożliwia eskalację uprawnień.

Funkcje resetowania hasła i nazwy użytkownika tworzyły zwykłe linki HTTP dla połączeń HTTPS, jeśli flaga „Wymuś SSL” nie była jawnie ustawiona.

Nieprawidłowa kontrola dostępu umożliwia eskalację uprawnień poprzez zadanie wsadowe com_users.

Niewłaściwa kontrola dostępu w zadaniu wsadowym komponentu com_users umożliwia eskalację uprawnień.

Przepełnienie liczby całkowitej w FastNetMon Community Edition do wersji 1.2.9 w enkoderze atrybutu BGP AS_PATH prowadzi do przepełnienia bufora sterty.

Algernon przed wersją 1.17.7 ma podatność w funkcji DirPage, która przy żądaniu katalogu bez pliku indeksu przeszukuje katalogi nadrzędne (poza skonfigurowanym korzeniem serwera) w poszukiwaniu pliku handler.lua. Znaleziony plik jest wykonywany z pełnym dostępem do API Algernon, co pozwala na zdalne wykonanie kodu bez uwierzytelnienia.