Katalog podatności CVE

CVAT, narzędzie do adnotacji wideo i obrazów, w wersjach od 2.68.0 do 2.70.0 zawiera podatność XSS w rendererze przewodnika adnotacji audio. Użytkownik z uprawnieniami do tworzenia lub edycji przewodnika może przechowywać złośliwy JavaScript, który wykona się u innego użytkownika, umożliwiając wykonanie dowolnych żądań CVAT z uprawnieniami ofiary. Problem naprawiono w wersji 2.70.0.

Handlebars.java przed wersją 4.5.3 zawiera podatność umożliwiającą odczyt plików. SpringTemplateLoader nie waliduje poprawnie nazw widoków, co pozwala zdalnemu atakującemu na odczyt plików dostępnych dla JVM, gdy aplikacja udostępnia kontroler z nazwą widoku kontrolowaną przez użytkownika. Problem naprawiono w wersji 4.5.3.

Skrypty pomocnicze języka specyficzne dla Ubuntu (save-to-pam-env, update-langlist) w accountsservice przed wersją 23.13.9-8ubuntu7 traktują wpis LANGUAGE w ~/.pam_environment jako zaufany. Wartość jest interpolowana bez escapowania do wyrażenia sed, co pozwala atakującemu na wstrzyknięcie flagi 'e' i dowolnych poleceń powłoki wykonywanych z uprawnieniami procesu AccountsService (UID 0) przez metodę D-Bus SetLanguage.

Specyficzna dla Ubuntu poprawka do AccountsService przed wersją 23.13.9-8ubuntu7 tylko częściowo obniża uprawnienia przed uruchomieniem skryptów pomocniczych języka. Zmienia efektywne UID/GID na docelowego użytkownika, ale pozostawia rzeczywisty UID jako 0 (root). Powłoka uruchomiona przez skrypt pomocniczy dziedziczy ruid=0 i może zresetować efektywne UID do roota, umożliwiając lokalną eskalację uprawnień.

W bibliotece aiosmtplib przed wersją 5.1.2 wykryto podatność w metodzie SMTPProtocol.start_tls. Atakujący aktywny w sieci może umieścić własne linie odpowiedzi SMTP po odpowiedzi 220, które po rozpoczęciu TLS są interpretowane jako pierwsza odpowiedź w sesji TLS, co prowadzi do desynchronizacji komunikacji SMTP. Podatne są połączenia z start_tls=True lub oportunistycznym STARTTLS.

Biblioteka lxml przed wersją 6.1.1 nie zawierała atrybutu xlink:href w lxml.html.defs.link_attrs, co może być wykorzystane do ataków typu URL bypass w osadzonych treściach SVG/MathML. Podatność naprawiono w lxml 6.1.1 i lxml_html_clean 0.4.5.

W brokerze EMQX przed wersjami 5.8.11, 5.9.3, 5.10.4, 6.0.3, 6.1.2 i 6.2.1 wykryto podatność w REST API instalacji wtyczek oraz w uploadzie w panelu administracyjnym. Atakujący z naruszonymi danymi administratora lub kluczem API z uprawnieniami do instalacji wtyczek może przesłać złośliwy plik .tar.gz i wykonać dowolny kod Erlanga z uprawnieniami procesu EMQX.

IBM AIX 7.2, 7.3 oraz IBM PowerVM VIOS 4.1 mogą pozwolić lokalnemu atakującemu na wykonanie dowolnych poleceń z powodu nieprawidłowej walidacji zmiennej środowiskowej ODMDIR.

IBM AIX 7.2, 7.3 oraz IBM PowerVM VIOS 4.1 mogą pozwolić zdalnemu atakującemu na spowodowanie odmowy usługi z powodu przepełnienia bufora na stercie.

IBM AIX 7.2, 7.3 oraz IBM PowerVM VIOS 4.1 mogą pozwolić lokalnemu atakującemu na uzyskanie uprawnień roota z powodu warunku wyścigu typu time-of-check to time-of-use (TOCTOU).

IBM AIX 7.2, 7.3 oraz IBM PowerVM VIOS 4.1 mogą pozwolić zdalnemu atakującemu na nadpisanie dowolnych plików z powodu nieprawidłowej neutralizacji specjalnych elementów w danych wejściowych.

IBM AIX 7.2, 7.3 oraz IBM PowerVM VIOS 4.1 mogą pozwolić lokalnemu atakującemu na eskalację uprawnień z powodu nieprawidłowej autoryzacji.

IBM AIX 7.2, 7.3 oraz IBM PowerVM VIOS 4.1 mogą pozwolić zdalnemu atakującemu na spowodowanie odmowy usługi z powodu nieprawidłowego obliczenia przesunięcia pamięci podczas dekapsulacji IPsec.

IBM AIX 7.2, 7.3 oraz IBM PowerVM VIOS 4.1 mogą pozwolić lokalnemu atakującemu na uzyskanie podwyższonych uprawnień z powodu nieprawidłowego zarządzania uprawnieniami.

IBM AIX 7.2, 7.3 oraz IBM PowerVM VIOS 4.1 mogą pozwolić lokalnemu atakującemu na wykonanie dowolnego kodu z powodu warunku wyścigu typu time-of-check to time-of-use (TOCTOU).

W systemie code-projects Simple Inventory System 1.0 znaleziono podatność w pliku /delete.php. Manipulacja argumentem ID prowadzi do wstrzyknięcia SQL. Atak może być przeprowadzony zdalnie. Exploit został ujawniony publicznie i może być wykorzystany.

Pakiet npm @cgauge/yaml zawiera podatność na wykonanie dowolnego kodu, umożliwiającą atakującym wykonanie dowolnego JavaScriptu poprzez osadzenie niestandardowego tagu YAML !js, którego funkcja konstruktora bezwarunkowo wywołuje eval() na dostarczonych przez atakującego wartościach ciągów podczas parsowania dokumentu. Każda aplikacja parsująca niezaufane dane YAML za pomocą tej biblioteki naraża pełne uprawnienia środowiska Node.js, w tym dostęp do zmiennych środowiskowych, odczyt/zapis systemu plików, dostęp do sieci i wykonywanie podprocesów, bez alternatywy trybu bezpiecznego ani mechanizmu rezygnacji.

baserCMS przed wersją 5.3.0 zawiera podatność na wstrzykiwanie SQL w pliku BcDatabaseService.php, która umożliwia uwierzytelnionym administratorom wstrzykiwanie kontrolowanych przez atakującego nazw tabel i wartości konfiguracyjnych bezpośrednio do instrukcji SQL w operacjach aktualizacji sekwencji, eksportu CSV i zarządzania tabelami. Atakujący mogą połączyć tę podatność z wadą wstrzykiwania kodu podczas przywracania kopii zapasowej, gdzie kod PHP poza definicjami klas w plikach schematu wykonuje się bezwarunkowo podczas ładowania, aby umieścić złośliwe nazwy tabel i wywołać błąd-based SQL injection, który umożliwia odzyskanie wersji bazy danych, zawartości schematu i dowolnych danych z backendu PostgreSQL.

W systemie WeGIA przed wersją 3.9.2 wykryto podatność typu Insecure Direct Object Reference (IDOR) na stronie profilu pracownika. Uwierzytelniony atakujący może uzyskać dostęp do dowolnych rekordów pracowników, wstrzykując parametr id_pessoa, który nadpisuje identyfikator z sesji. Możliwe jest wyliczenie wszystkich identyfikatorów i pobranie pełnych danych profilowych, w tym imienia, CPF, adresu, danych kontaktowych i flag administracyjnych.

WeGIA przed wersją 3.9.2 zawiera podatność na obejście autoryzacji w procesie zmiany hasła, która umożliwia każdemu uwierzytelnionemu użytkownikowi zmianę hasła swojego konta bez podawania istniejących poświadczeń, wykorzystując bezwarunkowe wykluczenie metody alterarSenha z kontroli uprawnień w controle/control.php. Atakujący mogą manipulować parametrem redir, aby wskazywał na alterar_senha.php, kierując przez verificarSenhaConfig() zamiast verificarSenha(), aby ominąć weryfikację bieżącego hasła i przekształcić tymczasowy dostęp sesji w trwałe przejęcie konta.