Katalog podatności CVE

Podatność w login.php systemu Inventory-Management-System-PHP polega na konstruowaniu zapytania uwierzytelniającego przez bezpośrednie sklejanie surowych parametrów POST, bez żadnego escapowania czy parametryzacji. Umożliwia to ominięcie uwierzytelniania przez wstrzyknięcie SQL, np. email=' OR 1=1 LIMIT 1-- -.

DjangoCRM ma twardo zakodowany klucz SECRET_KEY Django bezpośrednio w pliku webcrm/settings.py, zamiast odczytywać go ze zmiennej środowiskowej. Ponieważ klucz ten jest używany do podpisywania sesji, generowania tokenów CSRF i tokenów resetowania hasła, każdy, kto przeczyta publiczne repozytorium, może sfałszować ważne ciasteczka sesji (w tym dla konta superadmina), tokeny CSRF i tokeny resetowania hasła, osiągając pełne przejęcie konta.

W Miantang/IoT-PHP, w pliku index.php, trasa POST /userlogin odczytuje hasło bezpośrednio z ['pwd'] bez sanityzacji i łączy je z surowym zapytaniem SQL. Nieuwierzytelniony atakujący może przesłać payload taki jak pwd=' OR '1'='1, aby ominąć uwierzytelnianie, a dzięki wstrzyknięciu UNION wyodrębnić dowolne dane z bazy.

W IOTSmartHome, funkcja checkCookie w gui/login.php buduje zapytanie uwierzytelniające jako SELECT * FROM users WHERE ID='<zdekodowany cookie lastLogin>' po zdekodowaniu cookie lastLogin dostarczonego przez klienta za pomocą safe_decode, które wykonuje dekodowanie base64 URL-safe bez sanityzacji zdekodowanej wartości przed wstawieniem jej do zapytania SQL.

Oprogramowanie routerów Zbtlink zawiera wbudowany implant zdalnego sterowania ENDLESSDOORS, obecny w każdej opublikowanej kompilacji. Jest to narzędzie open-source ycsunjane/rctl zbudowane jako pakiet OpenWrt (librctl.so), uruchamiane przy starcie jako root pod nazwą procesu kworker. Nie otwiera portu nasłuchującego; łączy się przez czysty TCP z zakodowanym serwerem C2 (kanał poleceń 7000, zwrotny interaktywny shell 7001) bez uwierzytelniania i szyfrowania, ponawiając kontakt co około 35 sekund. Obsługa poleceń przekazuje dowolny otrzymany ciąg do popen() jako uid=0, a zarezerwowane polecenie rctlbash zwraca interaktywną powłokę root. Ponieważ kanał jest nieuwierzytelniony i jawny, kontrola nie jest ograniczona do tego, kto go zainstalował: każda strona, która odpowiada na adresie C2, zajmuje ścieżkę sieciową (DNS lub przejęcie trasy) lub uzyska zakodowaną domenę zapasową, uzyskuje nieuwierzytelnione zdalne wykonanie kodu jako root.

Podatność na eskalację uprawnień istnieje w oprogramowaniu pośredniczącym impersonacji Rancher (pkg/auth/requests/impersonate.go). Uwierzytelniony użytkownik Rancher z domyślną globalną rolą użytkownika może uzyskać pełny dostęp administracyjny do płaszczyzny sterowania Rancher, a pośrednio do wszystkich zarządzanych klastrów podrzędnych. Problem dotyczy Rancher: od 2.11.0 przed 2.11.16, od 2.12.0 przed 2.12.12, od 2.13.0 przed 2.13.8 i od 2.14.0 przed 2.14.2.

Wada w kontrolerze subskrypcji aplikacji (multicluster-operators-subscription) Red Hat Advanced Cluster Management for Kubernetes (ACM) pozwala użytkownikowi z uprawnieniami "edit" w przestrzeni nazw ACM hub na utworzenie zasobu Channel wskazującego na kontrolowane repozytorium Helm oraz zasobu Subscription. Kontroler pobiera i stosuje zawartość wykresu Helm z własnymi podwyższonymi uprawnieniami, bez weryfikacji, czy twórca subskrypcji posiada rolę "open-cluster-management:subscription-admin" i bez ograniczania stosowanych zasobów do przestrzeni nazw subskrypcji. Pozwala to atakującemu na umieszczenie w wykresie Helm zasobów klastrowych, takich jak ClusterRoleBinding przyznający ServiceAccount atakującego rolę "cluster-admin". Skuteczna eksploatacja prowadzi do pełnej eskalacji uprawnień do poziomu cluster-admin.

Wada w kontrolerze ClusterCurator w Multicluster Engine for Kubernetes pozwala administratorowi dzierżawy z uprawnieniami ograniczonymi do przestrzeni nazw na utworzenie ClusterCurator w swojej przestrzeni nazw. Ta akcja nieumyślnie przyznaje administratorowi dzierżawy możliwość wybicia tokenu dla ServiceAccount z uprawnieniami administracyjnymi na poziomie klastra. Prowadzi to do eskalacji uprawnień, umożliwiając administratorowi dzierżawy pełną kontrolę nad klastrem.

W Aerie/PlanDev sequencing-server, middleware autoryzacyjny (sequencing-server/src/app.ts) wyprowadza rolę sesji Hasura wywołującego przez getHasuraSession, która preferuje obiekt session_variables pobrany bezpośrednio z treści żądania JSON dostarczonego przez klienta, zamiast roszczeń JWT z nagłówka Authorization, bez weryfikacji, czy żądanie faktycznie pochodzi od Hasury.

Punkt logowania Typemill (POST /tm/login, ControllerWebAuth::login) nie wykonuje ograniczania szybkości, zliczania nieudanych prób ani blokady konta, gdy captcha jest wyłączona (domyślna konfiguracja). Nieuwierzytelniony atakujący może wysyłać nieograniczone żądania zgadywania haseł do dowolnego konta, w tym administratorów, bez ograniczeń.

Aplikacja Stock-Inventory-Management-System w login.php przypisuje surowe wartości nazwy użytkownika i hasła do zapytania SQL bez parametryzacji, co umożliwia wstrzyknięcie SQL. Dodatkowo skrypt zawiera zakodowane na stałe poświadczenia administratora (admin/neola), co stanowi drugą, niezależną ścieżkę całkowitego ominięcia uwierzytelniania.

Panel administracyjny Pluck CMS opiera ochronę CSRF wyłącznie na porównaniu nagłówka Referer, bez użycia tokenów anty-CSRF dla żądań. Oznacza to, że atakujący może potencjalnie wykonywać nieautoryzowane akcje administracyjne, jeśli uda mu się obejść sprawdzenie nagłówka Referer.

W jądrze Linux w xfrm iptfs występuje brak propagacji flagi SKBFL_SHARED_FRAG podczas kopiowania fragmentów w funkcji iptfs_skb_add_frags(). Jeśli źródłowy SKB zawiera współdzielone fragmenty, nowy wewnętrzny SKB może być błędnie traktowany jako posiadający prywatne fragmenty, co prowadzi do zapisu do pamięci nadal używanej przez zewnętrzny SKB. Poprawka ustawia flagę SKBFL_SHARED_FRAG w pętli po każdym dodaniu fragmentu.

Apache Lucy (wszystkie wersje) zawiera podatność na przepełnienie bufora na stosie. Projekt jest wycofany, a poprawka została wydana w wersji 0.8.0 w repozytorium poza ASF.

Apache Lucy (wszystkie wersje) zawiera podatność na deserializację niezaufanych danych. Projekt jest wycofany, a w wersji 0.8.0 poza ASF usunięto wadliwą funkcję.

Wtyczka Multi Uploader for Gravity Forms dla WordPressa jest podatna na nieautoryzowane usuwanie dowolnych multimediów we wszystkich wersjach do 1.1.8 włącznie. Wynika to z braku kontroli uprawnień w funkcji `plupload_ajax_delete_file()`, która jest zarejestrowana przez `wp_ajax_nopriv_gfmu_delete_file`. Nonce przeznaczony do ochrony CSRF jest ujawniany na każdej publicznej stronie zawierającej pole formularza multi-uploader przez obiekt JavaScript `GFMU_options`. Umożliwia to nieuwierzytelnionym atakującym trwałe usunięcie dowolnego załącznika multimediów WordPressa poprzez podanie jego ID, co może prowadzić do całkowitego zniszczenia biblioteki multimediów.

Wtyczka Easy Post Submission dla WordPressa jest podatna na nieautoryzowaną modyfikację danych z powodu braku kontroli uprawnień w funkcji `create_post()` we wszystkich wersjach do 2.3.0 włącznie. Wynika to z rejestracji akcji AJAX `rbsm_submit_post` dla nieuwierzytelnionych użytkowników przez `wp_ajax_nopriv_rbsm_submit_post` bez żadnych kontroli autoryzacji, gdy podany jest parametr `postId`. Umożliwia to nieuwierzytelnionym atakującym modyfikację tytułu, treści, fragmentu, kategorii i tagów dowolnych wpisów, a także zmianę statusu wpisu na szkic (skutecznie go publikując) za pomocą parametru 'postId'.

Wtyczka Custom Fields dla WordPressa przed wersją 1.5.1 nie weryfikuje ścieżki pliku podanej przez użytkownika przed usunięciem, co pozwala nieuwierzytelnionym użytkownikom na usuwanie dowolnych plików na serwerze (takich jak wp-config.php), co może prowadzić do całkowitego przejęcia strony.

Wtyczka Ajax Load More dla WordPressa przed wersją 8.0.1 nieprawidłowo sanityzuje i nie escapuje parametru przed użyciem go w zapytaniu SQL, co pozwala nieuwierzytelnionym atakującym na przeprowadzenie ataku typu time-based blind SQL injection i wyodrębnienie wrażliwych danych z bazy.

Wtyczka OTP Login With Phone Number, OTP Verification dla WordPressa przed wersją 1.8.71 nie ogranicza liczby prób weryfikacji OTP ani nie unieważnia kodu logowania po błędnej próbie. Niezalogowany użytkownik może zażądać kodu logowania dla dowolnego konta, a ponieważ kod jest krótkim numerycznym OTP, możliwy jest atak brute-force i przejęcie konta administratora.