Katalog podatności CVE

Formie, wtyczka do Craft CMS, przed wersjami 2.2.20 i 3.1.24 pozwala nieuwierzytelnionym użytkownikom na przesyłanie spreparowanych wartości do pól Hidden, które są interpretowane jako kod Twig podczas przetwarzania zgłoszenia. Może to prowadzić do poważnego naruszenia bezpieczeństwa witryny Craft.

Biblioteka cpp-httplib przed wersją 0.44.0 nieprawidłowo waliduje nagłówki HTTP, co pozwala na wstrzyknięcie znaków nowej linii przez zakodowane wartości nagłówków.

Podatność ominięcia uwierzytelniania w aplikacji NI SystemLink Enterprise Dashboard. Nieuwierzytelniony zdalny atakujący może ominąć mechanizmy uwierzytelniania, co prowadzi do eskalacji uprawnień lub ujawnienia informacji.

Shopper, panel administracyjny e-commerce headless, przed wersją 2.8.0 zawiera dwie wady autoryzacji w ustawieniach zespołu. Umożliwiają one każdemu uwierzytelnionemu użytkownikowi przejęcie systemu RBAC, tworzenie nowych ról, usuwanie innych użytkowników (w tym administratorów) oraz eskalację uprawnień do pełnego administratora panelu.

SillyTavern przed wersją 1.18.0 zawiera podatność w punkcie końcowym POST /api/extensions/delete, która pozwala na usunięcie całego katalogu rozszerzeń użytkownika poprzez przesłanie nazwy rozszerzenia "." (kropka). Walidacja sanitize-filename jest pomijana, a w domyślnej konfiguracji nie jest wymagane uwierzytelnienie.

SillyTavern, lokalnie instalowany interfejs użytkownika, akceptuje nagłówki HTTP Remote-User i X-Authentik-Username do automatycznego logowania przy skonfigurowanym SSO, bez walidacji, czy pochodzą one z zaufanego proxy.

W oprogramowaniu sprzętowym konwertera USR-W610 RS232/485 firmy Jinan USR IOT Technology Limited (PUSR) znaleziono jawne (niezaszyfrowane) dane uwierzytelniające administratora. Poświadczenia te można wyodrębnić poprzez analizę obrazu firmware'u i wykorzystać do uwierzytelnienia w usługach urządzenia.

Krytyczna podatność nieuwierzytelnionego resetowania hasła w kamerach bezpieczeństwa KMW CCTV. Atakujący może zdalnie zresetować hasło administratora do znanej wartości bez uwierzytelniania, uzyskując pełny dostęp do strumieni wideo i ustawień.

Trilium Notes to wieloplatformowa aplikacja do notatek hierarchicznych. Przed wersją 0.102.2, złośliwe archiwum ZIP zaimportowane z włączonym bezpiecznym importem umożliwia zdalne wykonanie kodu (RCE) poprzez #docName path traversal i XSS. Łączy notatkę ładunku (typ: code, mime: text/plain) z surowym HTML/JS oraz notatkę wyzwalacza (typ: doc lub launcher) z etykietą #docName używającą ../ do wskazania punktu końcowego API notatki ładunku. Klient desktopowy Electron działa z włączonym nodeIntegration, co powoduje RCE po wykonaniu ładunku. Podatność jest naprawiona w wersji 0.102.2.

Krytyczna podatność path traversal w Dokploy w wersji 0.26.5 i wcześniejszych. Uwierzytelnieni użytkownicy mogą zapisywać dowolne pliki w systemie plików podczas wdrażania aplikacji, co w połączeniu z funkcją zdalnego serwera umożliwia zdalne wykonanie kodu i pełne przejęcie serwera.

Dokploy w wersji 0.26.6 i wcześniejszych zawiera podatność wstrzykiwania komend w punkcie końcowym WebSocket /docker-container-logs. Parametry tail i since nie są walidowane i są bezpośrednio konkatenowane do komend powłoki, co pozwala uwierzytelnionym użytkownikom na wykonanie dowolnych komend z uprawnieniami roota.

Dokploy w wersji 0.26.7 i wcześniejszych nie wymusza kontroli organizacji/roli w routerze harmonogramu. Każdy uwierzytelniony użytkownik może tworzyć, aktualizować, uruchamiać lub usuwać harmonogramy innych organizacji, jeśli zna scheduleId/serverId. Typy harmonogramów server i dokploy-server umożliwiają wykonanie kodu na hoście lub zdalnym serwerze (RCE).

Dokploy w wersjach od 0.27.0 do 0.29.3 zawiera zakodowany na stałe klucz BETTER_AUTH_SECRET ("better-auth-secret-123456789"), co pozwala nieuwierzytelnionemu atakującemu na sfałszowanie tokenów JWT do weryfikacji e-mail, automatyczne zalogowanie jako administrator i wykonanie poleceń na hoście przez wbudowany terminal SSH.

Dokploy 0.28.8 i wcześniejsze zawiera podatność na wstrzykiwanie poleceń OS w punkcie końcowym tRPC application.updateTraefikConfig. Uwierzytelnieni użytkownicy z rolą admin/owner mogą wykonywać dowolne polecenia systemowe na zdalnych serwerach przez niesanitowaną interpolację powłoki echo.

Dokploy 0.28.8 i wcześniejsze zawiera podatność na wstrzykiwanie poleceń OS w punkcie końcowym WebSocket /listen-deployment. Każdy członek organizacji może wykonywać dowolne polecenia systemowe na zdalnych serwerach zarządzanych przez Dokploy, prowadząc do pełnego przejęcia serwera.

Dokploy, samodzielnie hostowana platforma PaaS, w wersji 0.29.2 i wcześniejszych konstruuje polecenia powłoki z użyciem literałów szablonów JavaScript i wykonuje je przez child_process.exec() bez odpowiedniego escapowania danych wejściowych użytkownika.

Arcane do wersji 1.19.0 zawiera podatność polegającą na braku weryfikacji roli administratora w ośmiu endpointach API REST związanych z repozytoriami Git. Umożliwia to każdemu zalogowanemu użytkownikowi z domyślną rolą użytkownika na zarządzanie konfiguracją repozytoriów Git oraz kradzież przechowywanych poświadczeń (tokenów PAT, kluczy SSH) poprzez przekierowanie repozytorium na kontrolowany przez atakującego serwer.

W Dokploy w wersji 0.29.1 i wcześniejszych wykryto podatność na wstrzykiwanie poleceń w funkcji przesyłania plików Docker. Parametr destinationPath nie jest odpowiednio sanityzowany i jest bezpośrednio interpolowany do polecenia powłoki, co pozwala uwierzytelnionemu użytkownikowi na wykonanie dowolnych poleceń systemowych na hoście Dokploy.

Plesk zawiera podatność na wstrzykiwanie XPath w funkcji wyszukiwania katalogu aplikacji APS, gdzie dane wejściowe użytkownika są interpolowane do zapytań XPath bez odpowiedniego oczyszczania. Umożliwia to uwierzytelnionemu użytkownikowi z niskimi uprawnieniami wykonanie dowolnych poleceń systemu operacyjnego na serwerze, co prowadzi do eskalacji uprawnień lokalnych.

Wtyczka WP Travel Pro dla WordPressa do wersji 10.6.0 włącznie zawiera podatność umożliwiającą nieautoryzowane usuwanie użytkowników. Problem leży w punkcie końcowym REST API /wp-json/wp-travel/v1/travel-guide/{user_id}, gdzie funkcja check_permission() zawsze zwraca true, a metoda Database::delete() przekazuje identyfikator użytkownika bezpośrednio do wp_delete_user() bez walidacji roli.