Katalog podatności CVE

Urządzenia D-Link DWR-M961 (wersja sprzętowa C1, firmware przed 1.1.5_C1_202607071108) zawierają podatność na wstrzykiwanie komend w interfejsie /boafrm/formL2tpv3ConfigSetup. Zdalny atakujący może wstrzyknąć dowolne złośliwe komendy w pola tunnelid i sessionid, co prowadzi do wykonania komend z uprawnieniami root.

Urządzenia D-Link DWR-M961 (wersja sprzętowa C1, firmware przed 1.1.5_C1_202607071108) zawierają podatność na wstrzykiwanie komend w interfejsie /boafrm/formNtp. Zdalny atakujący może wstrzyknąć dowolne złośliwe komendy w pole ntpServerIp1, co prowadzi do wykonania komend z uprawnieniami root.

Urządzenia D-Link DWR-M961 (wersja sprzętowa C1, firmware przed 1.1.5_C1_202607071108) zawierają podatność na wstrzykiwanie komend w interfejsie /boafrm/formPinManageSetup. Zdalny atakujący może wstrzyknąć dowolne złośliwe komendy w pole oldPIn, co prowadzi do wykonania komend z uprawnieniami root.

Urządzenia D-Link DWR-M961 (wersja sprzętowa C1, firmware przed 1.1.5_C1_202607071108) zawierają podatność na wstrzykiwanie komend w interfejsie /boafrm/formIMEISetup. Zdalny atakujący może wstrzyknąć dowolne złośliwe komendy w pole IMEI_value, co prowadzi do wykonania komend z uprawnieniami root.

Urządzenia D-Link DWR-M961 (wersja sprzętowa C1, firmware przed 1.1.5_C1_202607071108) zawierają podatność na wstrzykiwanie komend w interfejsie /boafrm/formSmsManage. Zdalny atakujący może wstrzyknąć dowolne złośliwe komendy w pole action_value, co prowadzi do wykonania komend z uprawnieniami root.

Urządzenia D-Link DWR-M961 (wersja sprzętowa C1, firmware przed 1.1.5_C1_202607071108) zawierają podatność na wstrzykiwanie komend w interfejsie /boafrm/formUSSDSetup. Zdalny atakujący może wstrzyknąć dowolne złośliwe komendy w pola ussdValue i selectMenuValue, co prowadzi do wykonania komend z uprawnieniami root.

Urządzenia D-Link DWR-M961 (wersja sprzętowa C1, firmware przed 1.1.5_C1_202607071108) zawierają podatność na wstrzykiwanie komend w interfejsie /boafrm/formDebugDiagnosticRun. Zdalny atakujący może wstrzyknąć dowolne złośliwe komendy w pole host, co prowadzi do wykonania komend z uprawnieniami root.

Urządzenia D-Link DWR-M961 (wersja sprzętowa C1, firmware przed 1.1.5_C1_202607071108) zawierają podatność na wstrzykiwanie komend w interfejsie /boafrm/formTracerouteDiagnosticRun. Zdalny atakujący może wstrzyknąć dowolne złośliwe komendy w pola host i ipVer, co prowadzi do wykonania komend z uprawnieniami root.

Urządzenia D-Link DWR-M961 (wersja sprzętowa C1, firmware przed 1.1.5_C1_202607071108) zawierają podatność na wstrzykiwanie komend w interfejsie /boafrm/formPingDiagnosticRun. Zdalny atakujący może wstrzyknąć dowolne złośliwe komendy w pole host, co prowadzi do wykonania komend z uprawnieniami root.

Urządzenia D-Link DWR-M961 (wersja sprzętowa C1, firmware przed 1.1.5_C1_202607071108) zawierają podatność na wstrzykiwanie komend w interfejsie /boafrm/formLtefotaUpgradeFibocom. Zdalny atakujący może wstrzyknąć dowolne złośliwe komendy w pole fota_url, co prowadzi do wykonania komend z uprawnieniami roota.

Urządzenia D-Link DWR-M961 (wersja sprzętowa C1, firmware przed 1.1.5_C1_202607071108) zawierają podatność na wstrzykiwanie komend w interfejsie /boafrm/formLtefotaUpgradeQuectel. Zdalny atakujący może wstrzyknąć dowolne złośliwe komendy w pole fota_url, co prowadzi do wykonania komend z uprawnieniami roota.

W jądrze Linux w funkcji decode_lockers() w libceph wykryto dwie niebezpieczne operacje dekodowania, które pozwalają złośliwemu lub skompromitowanemu serwerowi OSD na wywołanie odczytów poza granicami bufora (slab-out-of-bounds). Brak kontroli granic przed odczytem liczby zamków (num_lockers) oraz typu zamka (type) może prowadzić do nieautoryzowanego odczytu pamięci. Luka została naprawiona przez zastąpienie niebezpiecznych operacji bezpiecznymi wariantami z kontrolą granic.

Wtyczka AI Copilot – Content Generator dla WordPressa do wersji 1.5.6 włącznie ma podatność na obejście autoryzacji. Niezalogowany atakujący może utworzyć konto administratora i przejąć całą witrynę, wykorzystując złośliwy przepływ pracy z funkcją wp_create_user. Dzieje się to przez publicznie dostępny nonce w JavaScript.

OpenYak to lokalny runtime agenta, a przed wersją 1.1.3 backend desktopowy wiąże API HTTP z 127.0.0.1:losowy port bez walidacji Origin, uwierzytelniania pętli zwrotnej ani egzekwowania typu treści, z polityką CORS wildcard. Każda strona internetowa odwiedzana podczas działania OpenYak może wysyłać żądania cross-origin do tego lokalnego serwera, co pozwala na wykonanie dowolnych poleceń powłoki na hoście (RCE), wyłączenie usługi i eksfiltrację historii czatu i danych osobowych.

scim-patch, biblioteka do wykonywania poprawek SCIM, przed wersją 0.9.1 jest podatna na zanieczyszczenie prototypu podczas stosowania operacji SCIM PATCH, gdy obiekt 'value' zawiera klucz taki jak '__proto__.someProp'. Po takiej poprawce Object.prototype.someProp jest ustawiany w całym procesie, wpływając na każdy zwykły obiekt w procesie Node.

Kata Containers przed wersją 3.31.0 jest podatne na eskalację z roota gościa do roota hosta w ścieżce standalone virtio-fs. W tej konfiguracji host virtiofsd działa jako root z opcjami --sandbox none --seccomp none, co pozwala atakującemu z dostępem root w gościu na obejście klienta virtio-fs i wysyłanie surowych żądań FUSE do hosta virtiofsd, tworząc dowiązania symboliczne w wrażliwych lokalizacjach hosta, takich jak /etc/cron.d, co prowadzi do wykonania kodu jako root na hoście.

Kata Containers przed wersją 4.0.0 jest podatne na wykonanie kodu na hoście poprzez niezweryfikowaną adnotację ścieżki konfiguracji. Runtime akceptuje dowolną adnotację io.katacontainers.config_path i ładuje wskazany plik TOML na hoście bez ograniczeń, co pozwala użytkownikowi pod na umieszczenie pliku w ścieżce widocznej dla hosta i dostarczenie konfiguracji wybierającej kontrolowany przez atakującego hipervisor lub binarny plik demona virtio-fs, wykonując kod jako root na hoście.

LightRAG do wersji 1.5.4 włącznie ma serwer API, który wiąże się ze wszystkimi interfejsami sieciowymi z wyłączonym uwierzytelnianiem domyślnie, co pozwala nieuwierzytelnionemu atakującemu sieciowemu na odczyt indeksowanych dokumentów, przesyłanie lub usuwanie dokumentów, modyfikację grafu wiedzy, anulowanie potoków, czyszczenie pamięci podręcznej i zużywanie zasobów LLM.

Meta Ads MCP przed wersją 1.0.109 ma podatność w AuthInjectionMiddleware.dispatch(), która bezwarunkowo przekazuje nieuwierzytelnione żądania Streamable HTTP do handlerów narzędzi MCP bez zwracania odpowiedzi 401, co pozwala każdemu wywołującemu z sieci na wywoływanie narzędzi MCP bez uwierzytelnienia. Gdy brakuje poświadczeń, handlery używają zmiennej środowiskowej META_ACCESS_TOKEN, a gdy wywołanie Meta Graph API nie powiedzie się, odpowiedź JSON-RPC zawiera surowy URL żądania z tokenem dostępu, co ujawnia poświadczenia nieuwierzytelnionemu wywołującemu.

crypto-js przed wersją 4.0.0 generuje losowość w CryptoJS.lib.WordArray.random() za pomocą niestandardowej wariacji generatora Multiply-With-Carry, zasilanego z Math.random(), zamiast kryptograficznie bezpiecznego źródła. Ten generator został wprowadzony w wersji 3.1.2-4 i pozostał w prawie wszystkich wydaniach 3.x. Żądania 128 lub 256 bitów entropii dają efektywne przestrzenie poszukiwań około 2^39 i 2^47 możliwości, co można łatwo przeszukać na zwykłym sprzęcie.