Katalog podatności CVE

Goploy przed wersją 1.18.0 zawiera poważną podatność na path traversal w punktach końcowych API backendu, szczególnie w /deploy/fileDiff (porównywanie plików), podczas obsługi ścieżek plików dostarczanych przez klienta.

Goploy w wersjach do 1.17.5 nie sprawdza, czy projekt należy do przestrzeni nazw wywołującego użytkownika podczas operacji na plikach i edycji projektu. Użytkownik z rolą menedżera może czytać, pisać lub usuwać pliki w dowolnym projekcie oraz zmieniać adres URL zdalnego repozytorium git, co prowadzi do zdalnego wykonania kodu przy następnym wdrożeniu.

oasdiff to narzędzie CLI i pakiet Go do porównywania i wykrywania zmian przełamujących w specyfikacjach OpenAPI. Od wersji 1.13.2 do 1.18.0 oasdiff nie egzekwował opcji --allow-external-refs=false (w bibliotece: openapi3.Loader.IsExternalRefsAllowed = false) podczas ładowania specyfikacji z rewizji git (forma rev:path, np. main:openapi.yaml). Zewnętrzne referencje $refs były rozwiązywane nawet przy jawnym wyłączeniu, więc zabezpieczenie nie działało.

oasdiff-action to akcja GitHub, która wykrywa zmiany przełamujące w specyfikacjach OpenAPI i publikuje recenzję w każdym pull requeście. Przed wersją 0.0.51 akcje oasdiff domyślnie rozwiązywały zewnętrzne $refs w specyfikacji OpenAPI (allow-external-refs: true). Gdy akcja działa na pull requeście, którego specyfikacja jest kontrolowana przez atakującego – co najważniejsze w przypadku pull requestów z forków w publicznych repozytoriach – $ref w tej specyfikacji jest pobierany/odczytywany na runnerze bez żadnej interakcji, co umożliwia SSRF i ujawnienie strukturalnych plików na runnerze.

Podatność w Zephyr RTOS powoduje wyciek buforów sieciowych (net_pkt) w przypadku włączenia mostkowania Ethernet (CONFIG_NET_ETHERNET_BRIDGE). Ramki z nierozpoznanym EtherType, dostarczane również do lokalnego stosu, są oznaczane jako NET_OK, co jest interpretowane jako ich zużycie, ale w rzeczywistości nie są zwalniane. Atakujący w segmencie L2 może wysłać zalew ramek broadcast/multicast z dowolnym EtherType, co prowadzi do wyczerpania puli buforów i trwałej odmowy usługi (DoS) do czasu restartu urządzenia.

W formaterze JSON LwM2M w funkcji get_string() występuje podatność na zapis poza granicami bufora (CWE-787). Warunek sprawdzający długość łańcucha używa porównania 'string_length > buflen', co pozwala na zapis dokładnie wypełniającego bufor łańcucha, a następnie zapisanie bajtu NUL (0x00) jeden bajt poza końcem bufora. Atakujący serwer LwM2M może wykorzystać to do jednobajtowego nadpisania pamięci, co może prowadzić do uszkodzenia danych lub awarii systemu.

Podatność w podsystemie I3C IBI w jądrze Linux (drivers/i3c/i3c_ibi_workq.c) wynika z braku synchronizacji na liście wolnych węzłów pracy (sys_slist_t). Funkcje alokujące i zwalniające węzły są wywoływane z kontekstu przerwania (ISR) i wątku workqueue bez użycia blokad, co prowadzi do wyścigu. Atakujący z fizycznym dostępem do magistrali I3C może wygenerować serię przerwań, powodując uszkodzenie listy, podwójne przydzielenie węzła lub zapis poza pamięć.

Złośliwa funkcja wirtualna może wywołać określone procedury obsługi poleceń w SMU, powodując odmowę usługi z powodu odczytu poza granicami pamięci.

W sterowniku jądra AMD (KMD) zwolnienie nieprawidłowego wskaźnika może pozwolić uprzywilejowanemu atakującemu na stworzenie warunku podwójnego zwolnienia (double free), co potencjalnie prowadzi do wykonania dowolnego kodu.

W dibo-software diboot 3.8.0 wykryto podatność w nieznanej funkcjonalności pliku /admin/ w komponencie Tenant Administrator Management API. Manipulacja argumentem tenantId prowadzi do nieprawidłowej kontroli dostępu. Atak może być przeprowadzony zdalnie, a exploit został publicznie ujawniony.

W dibo-software diboot 3.8.0 wykryto podatność w nieznanej funkcjonalności pliku /api/ai-session/ w komponencie AI Session Endpoint. Manipulacja prowadzi do obejścia autoryzacji. Atak może być przeprowadzony zdalnie, a exploit został publicznie ujawniony.

W MegaEase EaseProbe do wersji 2.3.0 znaleziono błąd w funkcji realIP w pliku web/server.go komponentu Middleware. Manipulacja argumentami X-Forwarded-For, X-Real-IP lub True-Client-IP powoduje nieprawidłową kontrolę dostępu. Atak może być przeprowadzony zdalnie, a exploit został opublikowany.

Wykryto podatność w rozszerzeniu TubeBuddy for YouTube (wersje do 5.8.4) dla przeglądarki Chrome. Dotyczy ona funkcji TBGlobal.GetToken w pliku tubebuddymaster1.js, gdzie manipulacja argumentami t/c/r prowadzi do niewystarczającej weryfikacji autentyczności danych. Atak może być przeprowadzony zdalnie, a exploit jest publicznie dostępny.

Wykryto podatność w rozszerzeniu Toggl Track (wersja 4.11.16). Dotyczy ona nieznanej funkcji w komponencie postMessage Handler, gdzie manipulacja prowadzi do błędu walidacji pochodzenia (origin validation error). Atak może być zainicjowany zdalnie, a exploit został publicznie ujawniony.

MCPHub przed wersją 1.0.30 nie egzekwuje ograniczeń własności w API wykonywania narzędzi. Każdy uwierzytelniony użytkownik niebędący administratorem może wywoływać narzędzia na serwerach MCP należących do innych użytkowników, nawet jeśli nie widzi tych serwerów w GET /api/servers. Może to prowadzić do odczytu plików (np. /etc/passwd) i SSRF.

MCPHub przed wersją 1.0.32 ma lukę w zabezpieczeniu SSRF w src/utils/ssrf.ts. Funkcja isBlockedIpv6 sprawdza tylko adresy loopback, link-local, unique-local, IPv4-mapped i IPv4-compatible, ale nie sprawdza adresów przejściowych IPv6 (NAT64, 6to4, Teredo). Atakujący może zakodować prywatny adres IPv4 w tych formach IPv6, aby ominąć zabezpieczenie i dotrzeć do wewnętrznej infrastruktury.

MCPHub przed wersją 0.12.15 nie sprawdza uprawnień administratora przy tworzeniu lub aktualizacji konfiguracji serwerów MCP, a także nie filtruje pól command i args. Każdy uwierzytelniony użytkownik niebędący administratorem może uruchomić dowolny proces jako użytkownik systemowy MCPHub, często root.

MCPHub przed wersją 1.0.32 pozwala uwierzytelnionemu użytkownikowi niebędącemu administratorem zarejestrować serwer wskazujący na dowolny URL i wysyłać do niego żądania serwerowe bez filtrowania ruchu wychodzącego (brak blokady loopback, RFC1918, link-local). Przez proxy OpenAPI odpowiedź jest zwracana do wywołującego (pełny SSRF), a przez SSE/streamable-http żądanie jest wysyłane na ślepo.

MCPHub przed wersją 1.0.31 ma lukę w autoryzacji dla kluczy bearer z accessType 'servers' lub 'custom' używanych w trasach grupowych. Funkcja isBearerKeyAllowedForRequest przyznaje dostęp do całej grupy, jeśli jakikolwiek serwer w grupie znajduje się na liście allowedServers klucza, bez ponownego sprawdzania po autoryzacji. Klucz ograniczony do jednego serwera daje dostęp do wszystkich serwerów w grupie.

MCPHub przed wersją 1.0.32 nie sprawdza ról w wbudowanych kontrolerach promptów i zasobów. Trasy POST/PUT /api/prompts* i /api/resources* są dołączone do uwierzytelnionego routera bez bramki administratora, a handlery nie czytają req.user. Nie-admin może tworzyć, nadpisywać i cieniować globalne szablony promptów i zasobów, które są serwowane wszystkim użytkownikom.