Katalog podatności CVE

W JumpServer do wersji 4.10.19 wykryto lukę w nieznanej funkcji komponentu Template Rendering; manipulacja argumentem IP/HOST prowadzi do wstrzyknięcia poleceń systemu operacyjnego. Zdalne wykorzystanie jest możliwe, a exploit został publicznie ujawniony; aktualizacja do wersji 5.0.0 usuwa problem (patch fcf2904cdb884230e9676f50f37a44d09fa97040), a producent potwierdza poprawkę również w nadchodzącym wydaniu v4.

W bibliotece aiohttp w wersjach przed 3.14.4 czysty parser Pythona akceptuje niejednoznaczne ramkowanie żądań HTTP. Nieuwierzytelniony atakujący może przemycić żądania, gdy aplikacja działa bez standardowego wheel (np. z AIOHTTP_NO_EXTENSIONS), a pośrednik interpretuje ramkowanie inaczej.

W aiohttp przed 3.14.4 atakujący może wysłać żądanie w formie absolutnej, powodując, że Request.scheme użyje danych schematu z żądania kontrolowanych przez atakującego zamiast protokołu połączenia. Aplikacje używające Request.scheme do decyzji bezpieczeństwa mogą zostać oszukane co do szyfrowania połączenia.

W aiohttp przed 3.14.4 przetwarzanie Max-Age może spowodować przepełnienie i pominięcie zamknięcia połączenia. Atakujący może tymczasowo wyczerpać pulę połączeń, dopóki garbage collection nie rozwiąże problemu.

W aiohttp przed 3.14.4 atrybut Secure dla współdzielonego pliku cookie nie jest wymuszany. Atakujący może spowodować, że współdzielony plik cookie oznaczony jako Secure zostanie wysłany z niezaszyfrowanym żądaniem.

W bibliotece russh przed 0.64.1 serwer agenta tworzy osobne długotrwałe zadanie dla każdego rekordu SSH_AGENT_CONSTRAIN_LIFETIME w żądaniu dodania klucza z ograniczeniami. Pętla akceptuje powtarzające się rekordy, klonuje blob klucza do każdego zadania i nie wycofuje zadań, gdy późniejsze parsowanie ograniczeń zawiedzie, co pozwala atakującemu wyczerpać pamięć i zadania.

W frameworku Mercury od wersji 3.0.0 do 3.2.11 komponent mr.Markdown konwertuje kontrolowany przez atakującego Markdown na HTML bez sanityzacji surowego HTML przed przypisaniem do ipywidgets.HTML. Atrybuty obsługi zdarzeń i inny aktywny HTML mogą trafić do DOM i wykonać się, gdy inny użytkownik wyświetli aplikację.

Konsola zarządzania i pliki produktu ujawniają poufne dane, w tym poświadczenia zdalnego serwera logów, hasła truststore i keystore, w postaci zwykłego tekstu. Dzieje się tak, ponieważ system nie chroni wystarczająco tych poświadczeń, gdy włączona jest funkcja zdalnego logowania.

Klient ForgeRock nieprawidłowo waliduje tokeny odświeżania. Token odświeżania może być traktowany jako ważny token dostępu, umożliwiając jego użycie do konsumpcji chronionych zasobów i obchodząc wymóg ważnych poświadczeń klienta.

Konsola carbon przyjmuje dane wejściowe XML od użytkownika bez wystarczającego kodowania potencjalnie wykonywalnej zawartości, co pozwala na wstrzyknięcie złośliwych skryptów. Udana eksploatacja umożliwia zdalnemu atakującemu wykonanie dowolnego JavaScriptu w kontekście przeglądarki ofiary.

Punkt końcowy uwierzytelniania WSO2 Identity Server nie zapewnia spójnej odpowiedzi systemu, gdy nazwa użytkownika nie istnieje, co pozwala atakującemu rozróżnić ważne i nieprawidłowe nazwy użytkowników. Różnica w odpowiedziach może być wykorzystana do wyliczenia istniejących kont użytkowników.

Tokeny powiązane z sesjami użytkowników nie są unieważniane po zakończeniu sesji, chyba że zostanie zainicjowane kolejne żądanie SSO. Problem występuje, gdy włączona jest walidacja powiązania tokenu z sesją, a opcja „Unieważnij token przy wylogowaniu” jest nieaktywna.

W kliencie Netskope (NSClient) występuje luka: gdy system łączy się z punktem dostępowym z Captive Portal, a następnie przełącza się na sieć z dostępem do internetu, Captive Portal nie zostaje zamknięty. Umożliwia to nadużycie portalu przez fałszywy punkt dostępowy w celu dostępu do złośliwych witryn lub eksfiltracji danych.

Crawl4AI w wersjach od 0.8.7 do 0.9.5 zawiera lukę SSRF w serwerze API Dockera, umożliwiającą nieuwierzytelnionym atakującym obejście kontroli miejsca docelowego poprzez różnice w parsowaniu userinfo w URL. Atakujący mogą ustawić fetch_ssl_certificate=true ze spreparowanymi adresami URL, aby połączyć się z wewnętrznymi hostami na porcie 443 i ujawnić szczegóły certyfikatów.

docling-core w wersji 2.5.0 przed 2.103.0 zawiera lukę ujawnienia lokalnych plików, która pozwala atakującym odczytywać lokalne obrazy poprzez dostarczanie zwykłych ścieżek systemu plików w URI ImageRef, omijając zabezpieczenie allow_image_file_uri. Atakujący może przesłać spreparowany JSON lub YAML DoclingDocument, który przy eksporcie z ImageRefMode.EMBEDDED lub renderowaniu do HTML osadza czytelne lokalne pliki obrazów jako base64 i ujawnia istnienie ścieżek.

Aplikacja desktopowa GDevelop do wersji 5.6.284 zawiera lukę wycieku poświadczeń, umożliwiającą atakującym kradzież ciasteczka gd_resource poprzez podanie kontrolowanych przez atakującego adresów URL zasobów w plikach projektu. Atakujący może nakłonić ofiary do otwarcia spreparowanego projektu, powodując wysłanie ciasteczka do serwera atakującego przez downloadLocalFile() i ujawnienie prywatnych zasobów chmury.

W MikroTik RouterOS do wersji 6.40.5/6.44/7.20.8 występuje słabość w funkcji same_check pliku ipt_SAME.ko, która może prowadzić do przepełnienia liczb całkowitych. Atak może być przeprowadzony zdalnie.

FOSSBilling od wersji 0.1.0 do 0.8.7 zawiera lukę w nieuwierzytelnionym punkcie końcowym POST /api/guest/client/create, który ujawnia, czy podany adres e-mail należy do zarejestrowanego klienta, zwracając odrębny, nieocenzurowany błąd. Atakujący może porównać odpowiedzi, aby ustalić, czy e-mail należy do istniejącego klienta.

FOSSBilling od wersji 0.1.0 do 0.8.7 zawiera lukę path traversal w nieuwierzytelnionym punkcie końcowym api/guest/system/template_exists, ponieważ funkcja templateExists używa Path::join na parametrze file kontrolowanym przez atakującego bez odrzucania sekwencji .. i weryfikacji, czy rozwiązana ścieżka pozostaje w katalogu motywu. Atakujący może ustalić, czy dowolne pliki lub katalogi istnieją na serwerze.

Camunda 7.24.0 przed 7.24.16 i 7.23.0 przed 7.23.17 zawiera podatność obejścia autoryzacji w aplikacji Cockpit, która pozwala uwierzytelnionym atakującym obejść sprawdzanie uprawnień z powodu odwróconej logiki porównania w AbstractCockpitPluginResource.isPermissionDisabled().