Katalog podatności CVE
Przetłumaczone opisy podatności z bazy NVD NIST - w języku polskim
Przeglądaj podatności według pakietuKatalog CISA KEV zaktualizowany: (v2026.10.16)
Cotygodniowy digest CVE
Jeden mail w tygodniu z nowo opublikowanymi podatnościami, o których warto wiedzieć. Bez zakładania konta.
Digest dotyczy ogólnie nowych podatności, nie Twoich serwerów. Jeśli chcesz wiedzieć, które z nich faktycznie działają w Twojej infrastrukturze, tym zajmuje się Secvalis : skanuje Twoje maszyny i zgłasza wyłącznie to, co ich dotyczy.
FreePBX od wersji 16.0.0 do 16.0.11 i 17.0.4 ma podatność w module missedcall, gdzie nazwa dzwoniącego z nagłówka SIP From jest wstawiana do zapytania SQL bez odpowiedniego escapowania. Nieuwierzytelniony dzwoniący może wstrzyknąć SQL, gdy monitorowane rozszerzenie pozostaje nieodebrane, co pozwala na modyfikację kont administratora i uzyskanie zdalnego dostępu.
NextAuth.js od wersji 5.0.0-beta.0 do 5.0.0-beta.32 ma podatność, gdzie aplikacje sprawdzające tylko istnienie obiektu auth mogą przepuścić nieuwierzytelnionych użytkowników, gdy wystąpi błąd konfiguracji serwera. Błąd konfiguracji, taki jak brakujący issuer lub AUTH_SECRET, powoduje, że odpowiedź sesji jest parsowana jako prawdziwy obiekt błędu zamiast null, co prowadzi do fałszywego uwierzytelnienia.
NextAuth.js przed @auth/core 0.41.3 i next-auth 4.24.15 oraz 5.0.0-beta.32 ma podatność w normalizatorze adresów email, gdzie adres z pełnoszerokim znakiem @ (U+FF20) przechodzi walidację, ale po normalizacji Unicode staje się standardowym @, co może spowodować dostarczenie linku do logowania do atakującego.
Budibase przed wersją 3.39.30 ma podatność w przepływie OIDC, gdzie adres e-mail nie jest weryfikowany pod kątem email_verified, a konta są łączone na podstawie adresu e-mail. Atakujący, który może uwierzytelnić się przez dostawcę tożsamości z niezweryfikowanym adresem e-mail ofiary, może przejąć konto ofiary i odziedziczyć jej role.
Budibase przed wersją 3.40.0 zawiera nieuwierzytelnioną podatność na wstrzykiwanie SQL w automatyzacjach wyzwalanych webhookiem z krokami EXECUTE_QUERY. Atakujący może wysłać JSON do endpointu webhooka, aby wstrzyknąć ładunki SQL wykonujące się z poświadczeniami bazy danych skonfigurowanymi przez buildera, umożliwiając eksfiltrację, modyfikację i trwałość danych w połączonych źródłach danych.
Budibase przed wersją 3.40.0 nieprawidłowo sanityzuje klucze obiektów S3, umożliwiając uwierzytelnionym builderom przesyłanie plików z sekwencjami traversal, które są zachowywane podczas eksportu. Atakujący mogą tworzyć nazwy plików zawierające segmenty .., które wychodzą poza katalog tymczasowy podczas eksportu obszaru roboczego, zapisując dowolną treść w dowolnej ścieżce zapisywalnej przez proces Budibase.
luci-app-lxc zawiera niespójność w kontroli dostępu (ACL), która pozwala niskouprzywilejowanym, uwierzytelnionym użytkownikom LuCI na dostęp do backendowych tras zarządzania kontenerami bez odpowiednich autoryzacji. Atakujący mogą wykorzystać traversal ścieżki przez `/.%2E` w parametrze `lxc_name`, aby wydostać się poza katalogi kontenerów i kontrolować skrypty hosta wykonywane przez `lxc.hook.start-host`, osiągając wykonanie kodu z uprawnieniami roota na hoście OpenWrt.
luci-app-openvpn nie waliduje poprawnie parametru instance_name2 podczas przesyłania plików, co pozwala uwierzytelnionym użytkownikom na traversal ścieżki i zapisywanie dowolnych plików poza zamierzonym katalogiem. Atakujący mogą przesłać złośliwe pliki, aby uzyskać trwałe wykonanie kodu z uprawnieniami roota, umieszczając klucze SSH w katalogach systemowych dostępnych po ponownym uruchomieniu.
filebrowser do wersji 2.63.16 nie ogranicza prawidłowo zakresu i uprawnień, gdy włączona jest samorejestracja z domyślnym ustawieniem CreateUserDir. Nieuwierzytelnieni atakujący mogą rejestrować konta, które dziedziczą pełny zakres serwera root z uprawnieniami do tworzenia, modyfikowania, usuwania, zmiany nazw, udostępniania i pobierania, co pozwala na nieograniczony dostęp do wszystkich plików.
AgenticSeek (commit fc242c7) zawiera nieuwierzytelnioną podatność na zdalne wykonanie kodu, która pozwala każdemu atakującemu w sieci na wykonanie dowolnych poleceń poprzez wysyłanie spreparowanych zapytań do niezabezpieczonego endpointu POST /query API, nasłuchującego na 0.0.0.0:7777 z wildcard CORS. Atakujący mogą wysyłać nieuwierzytelnione żądania HTTP, które powodują, że autonomiczny agent generuje i wykonuje polecenia powłoki przez BashInterpreter używając subprocess.Popen z shell=True i safety=False, omijając niekompletną listę zablokowanych poleceń, aby osiągnąć pełne wykonanie kodu na poziomie hosta.
Vault Secrets Operator 1.3.0 do 1.4.1 jest podatny na dowolny odczyt plików i eksfiltrację poświadczeń w konfiguracji uwierzytelniania AppRole, co może pozwolić dzierżawcy z ograniczonymi uprawnieniami Kubernetes RBAC na odczyt plików z systemu plików poda operatora i przesłanie ich do kontrolowanego przez dzierżawcę punktu końcowego, potencjalnie prowadząc do eskalacji uprawnień w klastrze. Ta podatność (CVE-2026-8715) jest naprawiona w Vault Secrets Operator 1.5.0.
IBM Langflow OSS 1.0.0 do 1.9.6 może pozwolić zdalnemu atakującemu na uzyskanie nieautoryzowanego dostępu do kont użytkowników z powodu niewłaściwego ograniczenia nadmiernych prób uwierzytelniania.
IBM Documentation Offline 1.0.0 do 1.4.1 może pozwolić zdalnemu atakującemu na wykonanie dowolnego kodu z powodu niewłaściwej kontroli ścieżek plików.
Trigger.dev to platforma do budowania i wdrażania w pełni zarządzanych agentów AI i workflow. Przed wersją 4.5.6, POST /api/v1/deployments/:deploymentId/background-workers wywołuje CreateDeploymentBackgroundWorkerServiceV4.call() w apps/webapp/app/v3/services/createDeploymentBackgroundWorkerV4.server.ts, gdzie workerDeployment.findFirst() wybiera wdrożenie po friendlyId bez predykatu environmentId. Osoba wywołująca z ważnym kluczem API dla jednego projektu może przesłać identyfikator wdrożenia innego projektu, powiązać worker tła należący do atakującego z wdrożeniem ofiary i przenieść wdrożenie ofiary ze stanu BUILDING do DEPLOYING. Ten problem jest naprawiony w wersji 4.5.6.
Słabość została zidentyfikowana w Tenda CH7, CH7G, CH10, CP3, CP3 Pro, CP7, TC3B14C, TC3B15C, TC3T14C i TC3T15C do 20260625. Wpływa na funkcję CAte::HandleCmd w pliku Kylin w komponencie ATE Module. Ta manipulacja powoduje wstrzyknięcie poleceń. Atak może być przeprowadzony zdalnie.
IBM WebSphere Application Server - Liberty 17.0.0.3 do 26.0.0.8 jest podatny na obejście uwierzytelniania, gdy włączona jest funkcja rtcomm-1.0 lub rtcommGateway-1.0.
Vitest w trybie przeglądarki (Browser Mode) przed wersjami 3.2.7, 4.1.10 i 5.0.0-beta.6 nie egzekwuje uprawnień zapisu (allowWrite) ani nie ogranicza ścieżek do katalogu projektu dla komend takich jak upload, takeScreenshot, screenshotMatcher, stopChunkTrace, deleteTracing i annotateTraces. Klient mający dostęp do API trybu przeglądarki może odczytać dowolne pliki lokalne, tworzyć lub nadpisywać pliki obrazów i śladów, a także usuwać pliki dostępne dla procesu Vitest, nawet gdy allowWrite jest ustawione na false. Problem został naprawiony w wersjach 3.2.7, 4.1.10 i 5.0.0-beta.6.
Velocity.js przed wersją 2.1.7 nie filtruje wyrażeń odczytu właściwości w src/compile/references.ts, co pozwala na dostęp do konstruktora Function przez łańcuch constructor.constructor. Mimo że handler #set waliduje cel przypisania, nie sprawdza wyrażenia po prawej stronie, umożliwiając wykonanie dowolnych poleceń powłoki, dostęp do zmiennych środowiskowych, poświadczeń chmurowych i sieci wewnętrznej w procesie serwera. Problem został naprawiony w wersji 2.1.7.
OpenDJ przed wersją 5.1.2 w mechanizmie SASL PLAIN sprawdza uprawnienie PROXIED_AUTH, ale nie ocenia zakresu proxy ACI (mayProxy), gdy authzid wskazuje na innego użytkownika. Dzięki temu uwierzytelnione konto z uprawnieniem PROXIED_AUTH może przyjąć tożsamość dowolnego użytkownika (poza rootem) bez ograniczeń wynikających z ACI. Poprawka zwraca błąd INVALID_CREDENTIALS (49) przed weryfikacją hasła, gdy docelowa tożsamość nie jest dozwolona. Problem został naprawiony w wersji 5.1.2.
sm-crypto przed wersją 0.5.0 w domyślnej ścieżce sm2.generateKeyPairHex() w Node.js używa modułowej instancji SecureRandom z [email protected], która inicjuje strumień ARC4 z Math.random() i new Date().getTime(), ponieważ window.crypto.getRandomValues jest niedostępne, mimo że globalThis.crypto istnieje. Atakujący, który może obserwować wyniki Math.random() i oszacować czas generowania klucza, może zrekonstruować ziarno, odzyskać prywatne klucze SM2 i przewidzieć efemeryczne skalary podpisu, co umożliwia fałszowanie podpisów. Problem został naprawiony w wersji 0.5.0.
Dane podatności pochodzą z NVD (NIST) · CISA KEV · EPSS

