Katalog podatności CVE

UpSignOn dla Windows przed wersją 7.19.0 zawiera podatność na ujawnienie wrażliwych danych, umożliwiającą lokalnym atakującym odzyskanie danych z pamięci procesu nawet po zablokowaniu aplikacji. Atakujący mogą użyć uprawnienia PROCESS_VM_READ do odczytu pamięci UpSignOn.exe i wyodrębnić nazwy wpisów, URL-e, nazwy użytkowników, hasła, sekrety TOTP i notatki.

UpSignOn dla Windows przed wersją 7.19.0 zawiera podatność na niebezpieczne przechowywanie poświadczeń, umożliwiającą lokalnym atakującym odzyskanie klucza odblokowania biometrycznego przechowywanego w Windows PasswordVault API bez wywoływania żadnego monitu uwierzytelniania. Atakujący mogą uzyskać dostęp do klucza z standardowego procesu lokalnego w tej samej sesji Windows, aby odszyfrować chronione pliki vault i wyeksportować całą zawartość menedżera haseł w postaci jawnego tekstu.

UpSignOn dla Windows przed wersją 7.19.0 zawiera podatność na ujawnienie wrażliwych danych, umożliwiającą lokalnym atakującym odzyskanie hasła głównego i odszyfrowanie zawartości vault poprzez odczytanie zachowanego klucza kopii zapasowej z pamięci procesu UpSignOn.exe, nawet po ponownym zablokowaniu vault. Atakujący mogą wyodrębnić klucz kopii zapasowej z pamięci procesu, aby odszyfrować zaszyfrowaną kopię hasła głównego przechowywaną w v6-vault1.DATA.txt, a następnie użyć odzyskanego hasła głównego do odszyfrowania głównego vault i wyeksportowania wszystkich wpisów menedżera haseł w postaci jawnego tekstu.

Wtyczka SEOWriting dla WordPressa do wersji 1.12.5 zawiera podatność na trwały atak XSS (cross-site scripting), umożliwiającą uwierzytelnionym kontrybutorom wstrzyknięcie złośliwego JavaScriptu poprzez wykorzystanie zbyt liberalnej listy dozwolonych znaczników KSES, która jawnie zezwala na użycie atrybutu onload na elementach iframe. Atakujący mogą przechowywać spreparowane ładunki JavaScript w treści postów, które wykonują się, gdy post jest przeglądany lub podglądany przez użytkowników z wyższymi uprawnieniami, co może prowadzić do eskalacji uprawnień lub przejęcia konta.

Po ustanowieniu kanału złośliwy peer mógł wysyłać spreparowane wiadomości powodujące zakleszczenie całego połączenia. Obecnie obsługiwane są wszystkie wiadomości kanału RFC 4254, a żądania globalne są obsługiwane jawnie. Wszystkie inne wiadomości są traktowane jako błąd protokołu i połączenie jest zrywane zamiast buforowania i blokowania.

Przepełnienie sterty w module SMM może pozwolić atakującemu, który ma dostęp do drugiej podatności umożliwiającej zapis do pamięci SPI flash, na potencjalne wykonanie dowolnego kodu.

Niewystarczająca weryfikacja autentyczności danych w AGESA™ może pozwolić atakującemu na aktualizację danych w pamięci SPI ROM, co może prowadzić do odmowy usługi lub eskalacji uprawnień.

Wykryto podatność w tsi-coop tsi-dpdp-cms do wersji 0.5.0. Dotyczy nieznanego kodu, a manipulacja prowadzi do egzekwowania bezpieczeństwa po stronie klienta zamiast serwera. Atak może być przeprowadzony zdalnie. Exploit został opublikowany i może być wykorzystywany. Aktualizacja do wersji 0.5.1 rozwiązuje problem.

W produkcie tsi-coop tsi-dpdp-cms do wersji 0.5.0 wykryto podatność w pliku InterceptingFilter.java komponentu Bootstrap Setup Endpoint. Manipulacja prowadzi do braku uwierzytelnienia. Atak może być przeprowadzony zdalnie, a exploit jest publicznie dostępny.

W produkcie tsi-coop tsi-dpdp-cms do wersji 0.5.0 wykryto podatność w pliku web.xml komponentu Admin Console/DPO Compliance Console. Wykonanie manipulacji prowadzi do braku uwierzytelnienia. Atak może być przeprowadzony zdalnie, a exploit jest publicznie ujawniony.

HTTPX2 przed wersją 2.12.0 w pełni dekompresuje każdy skompresowany fragment sieciowy (gzip, deflate, br, zstd) przed przekazaniem ograniczonych porcji do aplikacji. Fragment 64 KiB może rozwinąć się do około 64 MiB w jednej alokacji, co może spowodować poważne obciążenie pamięci lub zakończenie procesu z powodu braku pamięci, nawet gdy aplikacja strumieniuje odpowiedź. Problem naprawiono w wersji 2.12.0.

HTTPX2 przed wersją 2.10.0 nie uruchamia TLS w połączeniach przez proxy SOCKS5, gdy zdalny cel używa wss, ponieważ warunek aktualizacji TLS rozpoznaje tylko https. HTTPX2 naraża na to działanie przez Client.websocket() i AsyncClient.websocket() w wersjach 2.6.0-2.9.1, co powoduje, że dane mogą być przesyłane jawnym tekstem bez weryfikacji certyfikatu. Problem naprawiono w httpcore2 2.10.0 i HTTPX2 2.10.0.

W określonych warunkach atakujący może zarejestrować kontrolowany przez siebie klucz FIDO2 dla konta ofiary, a następnie uwierzytelnić się jako ten użytkownik. Podatność dotyczy wyłącznie wdrożeń lokalnych (on-premises).

W produkcie ntegrals openbrowser do wersji 067fc45d649baa961750da8e2f4a75d87c5c75c8 wykryto podatność w pliku packages/core/src/agent/agent.ts komponentu Browser Agent Message Construction. Manipulacja prowadzi do nadmiernego zużycia zasobów. Atak może być przeprowadzony zdalnie, a exploit jest publicznie dostępny.

W HTTPX2 przed wersją 2.11.0 wykryto podatność w metodzie Request._prepare() w pliku src/httpx2/httpx2/_models.py. Może ona dodać nagłówek Content-Length oparty na treści do żądania, które już zawiera nagłówek Transfer-Encoding dostarczony przez wywołującego, ponieważ przetwarzanie setdefault() sprawdza każdy nagłówek domyślny niezależnie, zamiast traktować te dwa nagłówki jako wzajemnie wykluczające się. Może to umożliwić przemycanie żądań (request smuggling) lub desynchronizację połączenia.

W HTTPX2 przed wersją 2.11.0 wykryto podatność w metodzie FileField.render_headers() w pliku src/httpx2/httpx2/_multipart.py. Metoda bezpośrednio interpoluje kontrolowane przez atakującego wartości content_type i niestandardowe nagłówki z krotki files= do nagłówków części multipart/form-data bez walidacji nazw i wartości nagłówków. Znaki CR lub LF mogą zakończyć nagłówek części, wstrzyknąć dodatkowe nagłówki lub zakończyć blok nagłówków, co może pozwolić na zmianę semantyki części lub ominięcie kontroli opartych na nagłówkach.

W HTTPX2 od wersji 2.5.0 do 2.10.0 wykryto podatność w parserze Server-Sent Events w pliku src/httpx2/httpx2/_sse.py. Metoda _SSELineDecoder.decode() wielokrotnie kopiuje i ponownie skanuje buforowany tekst, gdy kontrolowany przez atakującego lub skompromitowany punkt końcowy SSE dzieli niezakończoną linię na wiele fragmentów odpowiedzi. Całkowita praca przetwarzania rośnie kwadratowo wraz z długością linii, co może pozwolić na nadmierne zużycie CPU i zablokowanie synchronicznego wątku lub pętli zdarzeń asynchronicznych.

W LiteLLM przed wersjami 1.88.6 i 1.96.2 wykryto podatność, która pozwala każdemu uwierzytelnionemu użytkownikowi proxy na przekierowanie wychodzącego wywołania dostawcy do kontrolowanego przez siebie miejsca docelowego i spowodowanie wysłania skonfigurowanych poświadczeń dostawcy do tego miejsca. Walidacja żądań w wielu plikach używała niekompletnych kontroli, które nie obejmowały wszystkich wrażliwych parametrów lub nie sprawdzały równoważnych wartości w zagnieżdżonych polach. Parametry routingu i poświadczeń, takie jak api_base, base_url, model_list, fallbacks i litellm_credential_name, mogły być stosowane bez usuwania zapisanego klucza operatora, co ujawniało poświadczenia dostawcy i inne skonfigurowane sekrety oraz umożliwiało żądania po stronie serwera do wewnętrznych usług.

W libjxl przed wersją 0.12 wykryto podatność polegającą na niedomiarze liczby całkowitej w parserze pojemników, która pozwala zdalnym atakującym na wstrzyknięcie dowolnych metadanych poprzez wykorzystanie obcięcia 64-bitowego rozmiaru boxa do size_t na platformach 32-bitowych. Atakujący mogą dostarczyć spreparowany plik JPEG XL, powodując, że dekoder będzie parsował kontrolowane przez atakującego bajty strumienia kodowego jako fantomowe nagłówki boxów, co umożliwia wstrzyknięcie dowolnych metadanych (Exif, XMP, IPTC, JUMBF) i potencjalne odczyty poza zakresem.

W Sonatype Nexus Repository 3 dwa endpointy REST API zarządzania grupami blobstore nie egzekwowały poprawnie autoryzacji. Użytkownik z uprawnieniem nexus:blobstores:create mógł wywołać te endpointy, aby przekonwertować istniejący blobstore na grupowy blobstore, co powinno wymagać uprawnienia nexus:blobstores:update. Może to prowadzić do nieautoryzowanej modyfikacji konfiguracji blobstore bez zgody administratora.