Katalog podatności CVE

Label Studio nie stosuje filtrów organizacji podczas rozwiązywania identyfikatorów URI magazynu dla zadań i projektów w punktach końcowych proxy_api.py. Atakujący mogą uzyskać dostęp do obiektów magazynu w chmurze innych dzierżawców, tworząc oddzielną organizację i podając dowolne identyfikatory URI plików do podpisania lub strumieniowania zawartości zasobników.

Endpoint GET AdminRoleHandler w Oppia jest oznaczony jako open_access, co pozwala każdemu zarejestrowanemu użytkownikowi na wyliczenie uprzywilejowanych kont i ról. Atakujący może wysyłać zapytania z parametrami filter_criterion, aby uzyskać nazwy użytkowników z określonymi rolami, flagi zbanowania oraz identyfikatory zarządzanych tematów bez autoryzacji.

Eclipse aeriOS Self-orchestrator w wersjach przed 1.2.1 zawiera podatność na przechodzenie po ścieżkach w API REST. Identyfikatory kontrolowane przez użytkownika, używane do tworzenia, aktualizacji lub usuwania zasobów Self-orchestrator, były włączane do ścieżek systemu plików bez odpowiedniej walidacji i sanityzacji. Zdalny, nieuwierzytelniony atakujący mający dostęp do API Self-orchestrator może dostarczyć specjalnie spreparowane identyfikatory zawierające sekwencje przechodzenia po ścieżkach, aby zapisywać lub usuwać pliki JSON poza zamierzonymi katalogami aplikacji, zależnie od uprawnień systemu plików procesu Self-orchestrator. Wpływ jest zwiększony przez brak uwierzytelniania w dotkniętym API oraz przez kontener działający z podwyższonymi uprawnieniami w dotkniętej konfiguracji wdrożenia. Problem został rozwiązany w wersji 1.2.1 poprzez wprowadzenie walidacji i sanityzacji identyfikatorów kontrolowanych przez użytkownika przed użyciem ich do konstruowania ścieżek systemu plików, zapobiegając użyciu separatorów ścieżek do ucieczki z zamierzonych katalogów.

Taipy konfiguruje swój serwer socket.io z wildcard CORS origin i włączoną flagą poświadczeń, co pozwala dowolnej stronie internetowej na nawiązywanie poświadczonych połączeń WebSocket z aplikacjami ofiar. Atakujący mogą otwierać sesje socket.io z dowolnych domen i wywoływać modyfikacje zmiennych stanu oraz wywołania zwrotne akcji bez ochrony CSRF.

vhr do commitu 03abbd3 nie weryfikuje, czy identyfikator konta w żądaniu PUT /hr/pass należy do uwierzytelnionego wywołującego. Uwierzytelnieni atakujący mogą zmieniać hasła dowolnych kont, podając docelowy identyfikator konta i bieżące hasło tego konta w treści żądania.

CAT używa Java String.hashCode jako jedynej kontroli integralności dla ciasteczek sesji bez kluczowania po stronie serwera, co pozwala atakującym na fałszowanie poprawnych sum kontrolnych offline. Atakujący mogą ustawić nagłówek x-forwarded-for, aby ominąć walidację powiązania IP i tworzyć sesje administratora z pełnym dostępem do konfiguracji.

Ollama nie weryfikuje miejsc docelowych przekierowań podczas pobierania modeli warstw tensorowych, co pozwala nieuwierzytelnionym atakującym przekierowywać pobieranie blobów do dowolnych hostów. Atakujący może kontrolować rejestr, serwować złośliwy manifest warstwy tensorowej i spowodować, że serwer wyśle żądania GET do wewnętrznych hostów, w tym do punktów końcowych metadanych chmury.

Label Studio do wersji 1.23.0 nie waliduje adresów URL webhooków, co pozwala uwierzytelnionym użytkownikom wysyłać żądania do wewnętrznych usług, w tym adresów RFC 1918 i punktów końcowych metadanych chmury. Atakujący mogą tworzyć webhooki kierowane do prywatnych sieci i eksfiltrować dane adnotacji, włączając przesyłanie ładunku w żądaniach wychodzących.

Funkcja VaultManager.getDecryptedProviderKeyById() w Helicone w punkcie końcowym GET /v1/vault/key/{providerKeyId} nie weryfikuje organizacji żądającego względem identyfikatora organizacji klucza przechowywanego w sejfie. Atakujący z uprawnieniami administratora lub właściciela w dowolnej organizacji mogą pobrać odszyfrowane poświadczenia dostawcy dla innych dzierżawców, w tym klucze API OpenAI, Anthropic i Bedrock w postaci jawnego tekstu.

CRMEB do wersji 6.0.0 nie weryfikuje własności wiadomości w handlerze edit_message w MessageSystemController.php, co pozwala uwierzytelnionym użytkownikom na modyfikację dowolnych systemowych wiadomości w skrzynce odbiorczej. Atakujący mogą aktualizować dowolne kolumny wiadomości, w tym is_del, look i uid, aby usuwać, oznaczać jako przeczytane lub przypisywać powiadomienia ofiar bez autoryzacji.

DbGate nie waliduje parametrów jslid w kontrolerze jsldata, co pozwala uwierzytelnionym użytkownikom czytać i zapisywać dowolne pliki poprzez rozwiązywanie schematu file://. Atakujący mogą wykorzystać getJslFileName() do obejścia ograniczeń katalogów i uzyskać dostęp do wrażliwych plików, w tym zaszyfrowanych poświadczeń baz danych przechowywanych w konfiguracji połączeń.

W ILIAS do wersji 9.21/10.9/11.2 odkryto lukę w funkcji ilObjMediaObjectGUI::uploadMultipleSubtitleFileObject w komponencie MediaPool, która pozwala na nieograniczone przesyłanie plików. Atak może być przeprowadzony zdalnie. Aktualizacja do wersji 9.22, 10.10 i 11.3 łagodzi problem.

ntopng to internetowa aplikacja do monitorowania ruchu sieciowego. W wersjach 6.7.0 do 6.7.260717 dwa punkty końcowe REST v2 zarządzające funkcją tagów/odznak — `POST /lua/rest/v2/delete/tag/tag.lua` i `POST /lua/rest/v2/edit/tag/tag.lua` — nie wykonują żadnej kontroli autoryzacji. Każdy uwierzytelniony użytkownik, w tym konto niebędące administratorem („nieuprzywilejowane”), może usunąć lub zmienić nazwę dowolnego tagu w systemie, w tym tagi utworzone przez administratora. Wersja 6.7.260718 zawiera poprawkę.

Nieprawidłowe obsłużenie nieoczekiwanego rozmiaru wartości w ścieżce deszyfrowania biblioteki szyfrowania po stronie klienta może spowodować nieudaną kontrolę wewnętrzną, która kończy proces korzystający z biblioteki. Osoba, która może umieścić odpowiednio sformowaną zaszyfrowaną wartość tam, gdzie aplikacja ją odszyfruje, lub kontrolować odpowiedzi otrzymywane przez aplikację, może spowodować zatrzymanie działania aplikacji.

W bibliotece BSON MongoDB C++ Driver występuje słabość polegająca na numerycznym ucięciu w komponencie parsowania JSON. Osoba kontrolująca tekst przekazywany do publicznego interfejsu parsowania JSON, gdy tekst jest bardzo duży, może spowodować odczyt pamięci poza dostarczonym buforem i zwrócenie jej do wywołującego, ciche zaakceptowanie tylko części danych jako pełnego dokumentu lub zakończenie procesu. Nie jest wymagany serwer MongoDB, poświadczenia ani niestandardowa konfiguracja; efekt ogranicza się do procesu korzystającego z biblioteki.

Błąd obsługi pamięci w pomocniczych funkcjach konwersji BSON-na-JSON w MongoDB C Driver może zapisać kilka bajtów poza końcem bufora sterty, gdy pole binarne jest kodowane, a wynik jest przycinany do limitu długości ustawionego przez wywołującego. Osoba dostarczająca zawartość dokumentu, bez uprawnień w aplikacji korzystającej z biblioteki, może spowodować zmianę niewielkiej ilości danych poza zamierzonym buforem.

W Rancher Manager sekrety projektów były propagowane do przestrzeni nazw na podstawie samej adnotacji `field.cattle.io/projectId`, bez weryfikacji, czy projekt należy do tego samego klastra. Użytkownik z uprawnieniami do tworzenia przestrzeni nazw mógł ustawić adnotację na identyfikator projektu z innego klastra i uzyskać kopie sekretów.

W Rancher Manager kontroler GlobalRole wyprowadzał nazwę docelowej roli ClusterRole z adnotacji `authz.management.cattle.io/cr-name` i nadpisywał jej reguły bez weryfikacji własności. Użytkownik z uprawnieniami do tworzenia lub aktualizacji GlobalRole mógł wskazać adnotację na istniejącą rolę, np. `cluster-admin`, i odebrać uprawnienia wszystkim podmiotom z nią związanym.

W Rancher Manager ścieżka aktualizacji /v3/users nie egzekwowała niezmienności pól `username` i `principalIds` zasobu User. Użytkownik z uprawnieniem `update` na `users.management.cattle.io` mógł wstrzyknąć obcy identyfikator dostawcy tożsamości do dowolnego konta, tak że następne logowanie właściciela tego identyfikatora było powiązane z kontem ofiary i dziedziczyło jego przypisania ról. Problem dotyczy Rancher przed wersją 2.15.1.

Dell SmartFabric OS10 Software w wersjach przed 10.5.6.14 zawiera podatność na wstrzykiwanie poleceń (Command Injection) z powodu nieprawidłowej neutralizacji specjalnych elementów. Uprzywilejowany atakujący z dostępem zdalnym może wykorzystać tę lukę do wykonania poleceń.