Katalog podatności CVE

Użycie po zwolnieniu w Compositing w Google Chrome przed wersją 152.0.7977.82 umożliwiło zdalnemu atakującemu, który skompromitował proces renderowania, wykonanie dowolnego kodu poza piaskownicą za pomocą spreparowanej strony HTML. (Ważność w Chromium: wysoka)

Nieprawidłowa walidacja danych wejściowych w platformie transakcji w Google Chrome na iOS przed wersją 152.0.7977.82 pozwalała zdalnemu atakującemu na potencjalne wykonanie dowolnego kodu poza piaskownicą przez spreparowaną stronę HTML. (Waga według Chromium: średnia)

W przeglądarce Google Chrome przed wersją 152.0.7977.82 występuje błąd wyścigu w silniku V8, który umożliwia zdalnemu atakującemu wykonanie dowolnego kodu wewnątrz piaskownicy poprzez spreparowaną stronę HTML. Problem ma wysoki poziom ważności wg Chromium.

W Google Chrome na Androidzie przed wersją 152.0.7977.82 występuje podatność na użycie zwolnionego zasobu w komponencie Mobile. Zdalny atakujący wykorzystujący socjotechnikę może ominąć politykę pochodzenia (origin policy) za pomocą spreparowanej strony HTML. (Średnia dotkliwość wg Chromium)

W Google Chrome przed wersją 152.0.7977.82 występuje podatność na niepełne czyszczenie (incomplete cleanup) w komponencie Network. Zdalny atakujący może ominąć ograniczenia dostępu do systemu za pomocą spreparowanego ruchu sieciowego. (Wysoka dotkliwość wg Chromium)

Użycie po zwolnieniu (use-after-free) w DevTools w Google Chrome przed wersją 152.0.7977.82 pozwalało zdalnemu atakującemu na wykonanie dowolnego kodu poza piaskownicą przez spreparowaną stronę HTML. (Waga według Chromium: wysoka)

Aplikacja R2R do wersji 3.6.6 zawiera podatność na wstrzykiwanie SQL, która pozwala nieuwierzytelnionym atakującym na wstrzykiwanie predykatów SQL do zapytania wyszukiwania fragmentów (chunks) poprzez manipulację parametrem filter key w punkcie końcowym wyszukiwania. Atakujący mogą wykorzystać bezpośrednią interpolację kluczy filtrów do klauzuli WHERE bez parametryzacji lub escapowania, aby przeprowadzić eksfiltrację danych z bazy aplikacji metodą czasową i boolean-based.

Medplum przed wersją 5.1.6 zawiera podatność w wywołaniu zwrotnym zewnętrznego dostawcy tożsamości (GET /auth/external), która akceptuje kontrolowane przez atakującego URI przekierowania, o ile zaczynają się one od zarejestrowanego URI przekierowania klienta, zamiast dokładnego dopasowania. Po udanym logowaniu zewnętrznym serwer dołącza wartości logowania i kodu Medplum do adresu URL dostarczonego przez atakującego i wydaje przekierowanie. Ponieważ stan żądania logowania zewnętrznego jest serializowany jako surowy JSON i później ufany przez wywołanie zwrotne, atakujący, który może manipulować state.redirectUri, może spowodować przekierowanie artefaktów autoryzacyjnych do kontrolowanego przez siebie punktu końcowego. Gdy zarejestrowany URI przekierowania jest gołym originem lub prefiksem, który można rozszerzyć na inną nazwę hosta, dochodzi do wycieku kodu autoryzacyjnego między domenami. Problem naprawiono w wersji 5.1.6.

Medplum w wersjach od 4.1.10 do 5.1.6 zawiera podatność w punkcie końcowym /oauth2/register, która może zwracać client_secret wstępnie skonfigurowanych klientów OAuth zdefiniowanych w konfiguracji serwera defaultOAuthClients, gdy podano pasujący redirect_uri. Problem naprawiono w wersji 5.1.7.

Qiskit może pozwolić lokalnemu atakującemu na spowodowanie denial-of-service z powodu przepełnienia stosu podczas deserializacji ładunków QPY. Złośliwy ładunek QPY może wywołać błąd segmentacji, powodując awarię aplikacji podczas deserializacji niezaufanych danych wejściowych.

Biblioteka rubyzip przed wersją 3.4.0 zawiera podatność na przechodzenie poza katalog (path traversal) w metodzie Zip::Entry#extract, która nieprawidłowo waliduje ścieżki ekstrakcji, używając porównania prefiksów bez separatorów końcowych. Atakujący mogą stworzyć wpisy archiwum o nazwach takich jak ../upload_backup/owned.sh, aby zapisywać pliki poza zamierzonym katalogiem ekstrakcji do ścieżek współdzielących prefiks.

UnoPim przed wersją 2.1.3 nie uwzględnia tras integracji (store, update, key-generation) w mapie ACL, co pozwala każdemu administratorowi na ominięcie kontroli uprawnień. Atakujący z minimalnymi uprawnieniami administratora mogą tworzyć integracje OAuth API, generować poświadczenia klienta i eskalować uprawnienia, wykorzystując brak walidacji autoryzacji w oprogramowaniu pośrednim Bouncer.

python-jose do wersji 3.5.0 nieprawidłowo waliduje klucze asymetryczne w inicjalizacji HMAC, akceptując klucze publiczne w formacie DER bez otoczki PEM lub prefiksów SSH. Atakujący posiadający klucz publiczny usługi może sfałszować tokeny HS256, które przejdą weryfikację, gdy algorytmy nie są jawnie ograniczone. Jest to niepełna poprawka dla CVE-2024-33663.

Biblioteka node-forge do wersji 1.4.0 nie waliduje liczby elementów w zagnieżdżonych sekwencjach DigestAlgorithm podczas weryfikacji podpisu RSA PKCS#1 v1.5. Atakujący mogą osadzić śmieciowe bajty wewnątrz sekwencji DigestAlgorithm, aby sfałszować prawidłowe podpisy dla dowolnych wiadomości przy użyciu kluczy RSA z niskim wykładnikiem. Jest to niepełna poprawka dla CVE-2026-33894.

Peppermint do wersji 0.5.5 zawiera podatność na ominięcie autoryzacji w punkcie końcowym GET /api/v1/auth/user/:id/logout, która pozwala uwierzytelnionym atakującym na usuwanie sesji dowolnego użytkownika poprzez podanie dowolnych identyfikatorów użytkowników. Atakujący mogą wymusić wylogowanie dowolnego użytkownika, w tym administratorów, wywołując procedurę wylogowania z identyfikatorem innego użytkownika, ponieważ punkt końcowy nie przeprowadza żadnych kontroli autoryzacji w celu weryfikacji, czy wywołujący jest właścicielem docelowego konta.

Peppermint do wersji 0.5.5 zawiera zakodowany na stałe sekret podpisywania JWT w pliku docker-compose.yml, co pozwala nieuwierzytelnionym atakującym na fałszowanie tokenów sesji dla dowolnego konta. Atakujący mogą użyć opublikowanego sekretu do generowania ważnych tokenów dla dowolnych identyfikatorów użytkowników i uzyskać dostęp do chronionych punktów końcowych bez poświadczeń.

Checkmate do wersji 3.11.0 pomija oprogramowanie pośrednie ochrony roli isAllowed na trasach dotyczących okien konserwacyjnych, powiadomień i usuwania kontroli, co pozwala użytkownikom tylko do odczytu na wykonywanie działań administracyjnych. Atakujący z sesją roli użytkownika mogą tworzyć dowolne okna konserwacyjne w celu wyciszenia alertów, modyfikować kanały powiadomień i usuwać historię kontroli monitorów, aby zatrzeć dowody incydentów.

Worklenz przed wersją 3.0.0 nie weryfikuje własności zadań względem organizacji podczas obsługi endpointów API dotyczących zadań, co pozwala uwierzytelnionym użytkownikom na dostęp do danych zadań innej organizacji. Atakujący mogą wysyłać zapytania do endpointów zadań z dowolnymi identyfikatorami UUID, aby pobrać dzienniki pracy, komentarze, załączniki i informacje o projektach należących do innych organizacji.

Worklenz do wersji 3.0.0 nieprawidłowo waliduje parametr sort-field w funkcjach pomocniczych paginacji, co pozwala uwierzytelnionym użytkownikom na wstrzykiwanie dowolnych wyrażeń PostgreSQL do klauzul ORDER BY. Atakujący mogą użyć technik ślepych wstrzyknięć SQL opartych na czasie i wartościach logicznych, aby wyodrębnić wrażliwe dane z bazy, w tym hashe haseł innych dzierżawców. Jest to niepełna poprawka dla CVE-2026-25947.