Katalog podatności CVE

MOOS core-moos do wersji 10.4.0 nie waliduje deklaracji długości pakietu w CMOOSCommPkt::OnBytesWritten(), co pozwala nieuwierzytelnionym atakującym na wyzwolenie nieograniczonej alokacji bufora poprzez wysyłanie spreparowanych pakietów. Atakujący mogą wysyłać pakiety z dużymi zadeklarowanymi długościami, co prowadzi do wyczerpania pamięci serwera i odmowy usługi przed zakończeniem uwierzytelniania klienta.

MOOS core-moos do wersji 10.4.0 nie sprawdza, czy długości serializowanych stringów są nieujemne w funkcji CMOOSMsg::operator>>. Nieuwierzytelnieni atakujący mogą wysłać spreparowaną wiadomość z ujemną długością na port MOOSDB, powodując nieobsłużony wyjątek, który kończy proces bazy danych.

Podatność przepełnienia sterty przed uwierzytelnieniem w MOOS core-moos do wersji 10.4.0, występująca w obsłudze pakietów MOOSCommPkt. Atakujący może zadeklarować ujemną długość pakietu, co prowadzi do zapisu dowolnych danych poza granicami czterobajtowego bufora sterty podczas fazy HandShake.

MOOS-IvP do wersji 24.8.1 zawiera podatność na zdalne wykonanie kodu w funkcji SplitHandler::handlePreCheckSplitDir() narzędzia alogsplit, która nie oczyszcza metaznaków powłoki w ścieżkach plików dziennika. Atakujący mogą osadzić składnię powłoki w nazwach plików dziennika lub w parametrze --dir, aby wykonać dowolne polecenia z uprawnieniami operatora uruchamiającego alogsplit.

Podatność przepełnienia bufora w MOOS-IvP do wersji 24.8.1 w funkcji StringToIvPFunction(), gdzie liczniki wymiarów, elementów i stopni z zakodowanych danych BHV_IPF są używane bez walidacji jako rozmiary alokacji i granice pętli. Atakujący może dostarczyć spreparowane dane z niezgodnymi wartościami wymiarów, aby zapisać dane poza tablicą wag IvPBox.

Wiele podatności przepełnienia bufora w MOOS-IvP do wersji 24.8.1 w dekoderach stringów funkcji IvP, które ufają kontrolowanym przez atakującego polom długości bez walidacji. Atakujący mogą tworzyć złośliwe zakodowane stringi z niezgodnymi deklarowanymi i rzeczywistymi długościami pól, co prowadzi do przepełnienia buforów sterty i stosu.

MOOS essential-moos do wersji 10.0.1 zawiera podatność na przepełnienie bufora w funkcji CMOOSUDPLink::ReadPktFromArray(), która pozwala zdalnym atakującym na uszkodzenie pamięci sterty poprzez wysyłanie datagramów UDP z ujemnymi deklarowanymi długościami. Atakujący mogą wysyłać spreparowane pakiety UDP na skonfigurowany port UDPListen, aby wywołać operację memcpy o nadmiernym rozmiarze, która zapisuje poza bufor docelowy, powodując uszkodzenie sterty i odmowę usługi.

MOOS-IvP uFldNodeBroker do wersji 24.8.1 nie weryfikuje źródła komunikatów TRY_SHORE_HOST na magistrali pojazdu, co pozwala każdemu wydawcy na zapisanie tras kontrolowanych przez atakującego. Atakujący mogą publikować złośliwe komunikaty tras, aby otrzymywać mostkowany ruch pojazdu, w tym dane czujników i informacje sterujące.

MOOS-IvP uFldShoreBroker do wersji 24.8.1 nie weryfikuje autentyczności pingów węzłów przed utworzeniem wychodzących tras mostkowych. Atakujący mogą publikować komunikaty NODE_BROKER_PING ze spreparowanymi danymi HostRecord, aby przekierować mostkowane zmienne na adresy kontrolowane przez atakującego.

MOOS essential-moos pShare do wersji 10.0.1 nie autoryzuje poprawnie komunikatów PSHARE_CMD, co pozwala każdemu wydawcy na rekonfigurację tras sieciowych i nasłuchów w czasie rzeczywistym. Atakujący mogą wysyłać spreparowane komunikaty PSHARE_CMD z parametrami cmd=output lub cmd=input, aby otworzyć nowe nasłuchy na dowolnych adresach i przekierować lub zduplikować ruch do kontrolowanych miejsc.

MOOS core-moos do wersji 10.4.0 nie weryfikuje tożsamości klienta w przetwarzaniu wiadomości MOOSDB, co pozwala uwierzytelnionym atakującym na przypisywanie zapisów innym klientom poprzez podanie dowolnych identyfikatorów źródłowych w serializowanych wiadomościach. Atakujący mogą fałszować pochodzenie wiadomości i anulować subskrypcje osób trzecich, wykorzystując rozbieżność między uwierzytelnioną tożsamością połączenia a atrybucją źródła dostarczaną przez sieć.

MOOS essential-moos do wersji 10.0.1 zawiera podatność na nieuwierzytelnione wstrzykiwanie pakietów UDP w pMOOSBridge, gdy jest skonfigurowany z UDPListen. Atakujący mogą wysyłać spreparowane pakiety UDP na skonfigurowany port, aby wstrzyknąć dowolne zmienne do lokalnej społeczności MOOS ze sfałszowanym źródłem i identyfikatorami społeczności.

MOOS essential-moos do wersji 10.0.1 zawiera podatność obejścia uwierzytelniania w pShare, która akceptuje datagramy UDP z dowolnego źródła i ponownie publikuje je z tożsamością zadeklarowaną przez atakującego. Atakujący mogą wysyłać spreparowane datagramy UDP do tras wejściowych pShare, aby wstrzykiwać komunikaty do lokalnej społeczności MOOS pod sfałszowanymi tożsamościami lub wysyłać złośliwe datagramy w celu awarii procesu pShare.

MOOS-IvP uFldNodeComms do wersji 24.8.1 ufa tożsamości węzła źródłowego z treści wiadomości, zamiast weryfikować ją na podstawie źródła połączenia. Atakujący mogą tworzyć pakiety NODE_MESSAGE ze sfałszowaną tożsamością źródłową, aby podszywać się pod inne węzły i publikować dowolne powiadomienia o zmiennych bez walidacji.

MOOS core-moos do wersji 10.4.0 zawiera podatność obejścia uwierzytelniania w opcjonalnym serwerze HTTP MOOSDB, która pozwala nieuwierzytelnionym klientom na zapis zmiennych. Atakujący mogą wysyłać żądania HTTP z nazwami i wartościami zmiennych na port serwera HTTP MOOSDB, aby modyfikować zmienne MOOS, w tym komendy siłowników i nadrzędne, bez uwierzytelnienia.

MOOS essential-moos pAntler do wersji 10.0.1 zawiera podatność na zdalne wykonanie kodu, która pozwala nieuwierzytelnionym atakującym na wykonanie dowolnych programów poprzez opublikowanie spreparowanej wiadomości MISSION_FILE do MOOSDB. Atakujący mogą opublikować plik misji zawierający złośliwe wpisy Run, które pAntler parsuje i wykonuje przez execvp() bez walidacji uwierzytelnienia.

MOOS-IvP uMemWatch do wersji 24.8.1 konstruuje komendy powłoki z wybranych przez atakującego nazw klientów MOOS bez sanityzacji. Atakujący mogą wstrzykiwać metaznaki powłoki do nazw klientów, aby wykonać dowolne komendy jako użytkownik procesu uMemWatch poprzez niecytowane cele przekierowania w wywołaniach systemowych.

MOOS-IvP iSay do wersji 24.8.1 zawiera podatność zdalnego wykonania kodu w obsłudze zmiennej SAY_MOOS, która przekazuje nieoczyszczony tekst do komendy powłoki. Atakujący mogą publikować komunikaty SAY_MOOS zawierające backticki lub składnię podstawiania komend, aby wykonać dowolne komendy jako użytkownik procesu iSay.

MOOS core-moos do wersji 10.4.0 nie wymaga uwierzytelniania w protokole sieciowym, co pozwala nieuwierzytelnionym klientom na pełny dostęp do publikowania, subskrypcji i czyszczenia bazy danych. Atakujący mogą ominąć sprawdzanie ciągu protokołu w czasie kompilacji i połączyć się z dowolnymi nazwami klientów, aby wykonywać uprzywilejowane operacje, w tym DB_CLEAR, które resetuje wszystkie zmienne i czyści kolejki pocztowe klientów.

Podatność w light0011 cms (konkretne wersje) dotyczy funkcji AuthController::_initialize w pliku App/Admin/Controller/ChapterController.class.php komponentu Chapter Controller. Manipulacja prowadzi do obejścia autoryzacji. Atak może być przeprowadzony zdalnie. Exploit jest publicznie dostępny i może być użyty. Produkt używa ciągłego dostarczania z wydaniami kroczącymi, więc nie są dostępne szczegóły dotyczące wersji dotkniętych ani zaktualizowanych. Projekt został poinformowany o problemie przez zgłoszenie, ale nie odpowiedział.