Katalog podatności CVE

Wtyczka Conekta Payment Gateway dla WordPressa przed wersją 6.2.2 nie weryfikuje autentyczności przychodzących powiadomień webhook z bramki płatności, ani nie wiąże potwierdzonej płatności z docelowym zamówieniem ani nie weryfikuje jej kwoty. Pozwala to nieuwierzytelnionym atakującym oznaczać dowolne zamówienia jako opłacone bez dokonania płatności.

Wtyczka FiboSearch dla WordPressa przed wersją 1.34.1 nie wyklucza konsekwentnie produktów chronionych hasłem z nieuwierzytelnionych punktów końcowych AJAX. Pozwala to nieuwierzytelnionym użytkownikom ujawniać i enumerować produkty chronione hasłem oraz ich metadane bez podawania hasła. Dotknięte są dwa punkty końcowe: autouzupełnianie (dgwt_wcas_ajax_search) oraz panel szczegółów (dgwt_wcas_result_details) przy zapytaniach o szczegóły taksonomii.

Wtyczka Post Grid, Slider & Carousel Ultimate dla WordPressa przed wersją 1.8.1 nie sanityzuje i nie escapuje jednego z ustawień własnego typu treści przed wypisaniem go w atrybucie HTML na ekranie edycji w panelu administracyjnym. Pozwala to użytkownikom z rolą Współautor i wyższym na wstrzyknięcie JavaScript, który wykonuje się w sesji każdego administratora otwierającego dotknięty element.

Wtyczka Tutor LMS dla WordPressa przed wersją 4.0.6 nie egzekwuje kontroli własności obiektów dla swojego typu treści kursów. Pozwala to każdemu użytkownikowi z rolą instruktora na odczyt treści prywatnych kursów należących do innych instruktorów.

Wtyczka AutomatorWP dla WordPressa do wersji 5.8.4 włącznie jest podatna na obejście autoryzacji z powodu niewłaściwego weryfikowania uprawnień użytkownika. Uwierzytelnieni atakujący z dostępem na poziomie subskrybenta lub wyższym mogą pobrać katalog list mailingowych Campaign Monitor, w tym identyfikatory i nazwy list, które powinny być dostępne tylko dla menedżerów.

Wtyczka AutomatorWP dla WordPressa do wersji 5.8.4 włącznie jest podatna na obejście autoryzacji z powodu niewłaściwego weryfikowania uprawnień użytkownika. Uwierzytelnieni atakujący z dostępem na poziomie subskrybenta lub wyższym mogą pobrać wszystkie dane formularzy ConvertKit skonfigurowane przez menedżera witryny, ujawniając szczegóły integracji przeznaczone tylko dla menedżerów.

Wtyczka Themify Builder dla WordPressa do wersji 7.8.0 włącznie jest podatna na obejście autoryzacji z powodu niewłaściwego weryfikowania uprawnień użytkownika. Nieuwierzytelnieni atakujący mogą modyfikować dane stylowania (właściwości marginesów i dopełnień) dowolnych postów, w tym prywatnych i szkiców, podając identyfikator posta i dane JSON.

Wtyczka WPeMatico RSS Feed Fetcher dla WordPressa do wersji 2.8.24 włącznie jest podatna na nieautoryzowaną modyfikację danych z powodu braku sprawdzenia uprawnień w funkcji wpematico_import_settings. Uwierzytelnieni atakujący z dostępem na poziomie subskrybenta lub wyższym mogą aktualizować dowolne opcje w witrynie WordPress, co może prowadzić do eskalacji uprawnień.

Moduł Tie::Hash::Regex dla Perla przed wersją 2.0.0 rzuca wyjątek przy niepoprawnych kluczach wyszukiwania. Metody FETCH, EXISTS i DELETE rzucają wyjątek, gdy klucz jest nieprawidłowym wyrażeniem regularnym, co może spowodować zakończenie działania aplikacji.

Ten numer CVE został odrzucony lub wycofany przez jego CVE Numbering Authority.

Ten numer CVE został odrzucony lub wycofany przez jego CVE Numbering Authority.

Ten numer CVE został odrzucony lub wycofany przez jego CVE Numbering Authority.

OliveTin przed commitem ebffd9f040f791208aee1db2e5a8aecd1e3e603d zawiera podatność, która pozwala argumentom o nazwie zaczynającej się od 'ot_' ominąć filtr filterToDefinedArgumentsOnly. Te argumenty nie są sprawdzane pod kątem typów, są ustawiane jako zmienne środowiskowe i przekazywane do wykonywanych poleceń, a także dostępne w kontekście szablonów.

WeeChat w wersjach 0.3.1 do 4.9.0 używa funkcji porównujących ciągi znaków w czasie niezależnym od danych (weechat_strcasecmp i strcmp) do weryfikacji haseł i ich skrótów w uwierzytelnianiu relay. Atakujący może wykorzystać różnice czasowe, aby odczytać skrót hasła znak po znaku, a następnie uwierzytelnić się bez znajomości hasła. Problem został naprawiony w wersji 4.9.1.

WeeChat w wersjach 4.3.0 do 4.9.0 zawiera podatność w funkcji dekompresji WebSocket permessage-deflate w module relay, która nie ma górnego limitu rozmiaru wyjścia. Uwierzytelniony użytkownik relay może wysłać małą skompresowaną ramkę WebSocket (~100 bajtów), która dekompresuje się do gigabajtów, wyczerpując pamięć serwera i powodując awarię całego procesu WeeChat.

FORT Validator w wersjach do 1.6.7 zawiera błąd walidacji pochodzenia w przetwarzaniu RRDP: delegowany CA pod tym samym TAL może odwoływać się do publicznych adresów RRDP ofiary, co powoduje, że cache pobierania oparty na URL zgłasza sukces po usunięciu lokalnego snapshotu ofiary. Może to prowadzić do cichego usunięcia VRP i innych podpisanych obiektów z danych wyjściowych FORT, umożliwiając przejęcie trasy lub utratę osiągalności. Wersja 1.6.8 zawiera poprawkę odrzucającą URL-e RRDP z innych źródeł.

Recce przed wersją 1.50.0, w przypadku serwerów OSS wystawionych na niezaufaną sieć bez uwierzytelniania, jest podatny na nieuwierzytelnione wykonywanie zapytań SQL przez API wykonywania zapytań. Gdy Recce jest skonfigurowany z projektem opartym na DuckDB, atakujący może użyć prymitywów systemu plików DuckDB do odczytu i zapisu plików dostępnych dla procesu serwera Recce.

Arc Enterprise przed wersją 26.06.1 w odbiorniku replikacji klastra waliduje tylko kopertę formatu wire (długość, opcode), a sam payload MsgReplicateSync jest akceptowany bez uwierzytelniania na poziomie aplikacji (brak HMAC, podpisu, nonce). Ochrona transportowa TLS/mTLS nie chroni przed manipulacją lub replayem na poziomie aplikacji. Problem naprawiono w wersji 2026.06.1.

Arc Enterprise przed wersją 26.06.1 w Raft FSM akceptuje ścieżki plików wybrane przez atakującego w propozycjach rejestracji manifestu bez walidacji względem skonfigurowanego backendu. Jedynym sprawdzeniem jest niepustość ścieżki; brak odrzucania przejść nadrzędnych (..), listy dozwolonych prefiksów, ograniczeń schematu (s3:// vs lokalny) ani limitu długości. Problem naprawiono w wersji 2026.06.1.

Arc przed wersją 26.06.1 rejestruje handlery net/http/pprof pod /debug/pprof/* i dodaje /debug/pprof do PublicPrefixes, co powoduje, że endpointy są dostępne bez uwierzytelnienia. Wersja 26.06.1 zawiera poprawkę. Dostępne są obejścia, takie jak blokowanie /debug/pprof* na reverse proxy lub ograniczenie portu API do zaufanych sieci.