Katalog podatności CVE

Grav przed wersją 2.1.7 zawiera podatność ujawniania informacji, ponieważ dołączone konfiguracje nginx, lighttpd, IIS i Caddy 2 blokują .git tylko w katalogu głównym dokumentu. Nieuwierzytelnieni atakujący mogą żądać zagnieżdżonych repozytoriów, takich jak user/.git, aby pobrać konfigurację Git, refs i obiekty, odtwarzając nieopublikowaną historię lub ujawnione sekrety.

Grav od wersji 2.0.22 przed 2.1.7 zawiera podatność obejścia uwierzytelnienia w profilerze Clockwork, który ufa wartościom REMOTE_ADDR z pętli zwrotnej. Nieuwierzytelnieni atakujący za pośrednictwem proxy HTTP na tym samym hoście mogą odczytać rekordy profilera ujawniające konfigurację systemu i wtyczek, sekrety, metadane żądań i zapytania.

Grav Git Sync od wersji 1.0.2 do 3.4.12 zawiera podatność wstrzykiwania poleceń, która pozwala uwierzytelnionym edytorom treści na wykonywanie poleceń systemu operacyjnego poprzez wstrzykiwanie substytucji powłoki do pól profilu. Gdy tryb autora gravuser lub gravfull jest włączony, atakujący mogą ustawić złośliwą nazwę użytkownika, pełną nazwę lub adres e-mail, który dociera do PHP exec() przez git commit --author, wykonując polecenia jako konto serwera WWW.

Grav grav-plugin-api przed wersją 1.0.36 zawiera podatność eskalacji uprawnień, która pozwala delegowanym menedżerom użytkowników na uzyskanie dostępu super-admina poprzez przechowywanie dodatnich skalarnych uprawnień admin lub api parent. Atakujący z api.users.write mogą edytować mapy dostępu kont lub zaproszenia, tak aby dziedziczący resolver uprawnień spełniał wymagania requireSuper, uzyskując dostęp do endpointów API tylko dla super-admina.

Grav Login plugin od wersji 1.2.0 przed 3.9.9 zawiera podatność ujawniania informacji, która pozwala wydawcom na uzyskanie tokenów resetowania hasła poprzez utworzenie strony w ścieżce resetowania. Gdy ofiara otworzy wysłany e-mailem link resetujący, strona kontrolowana przez wydawcę, renderowana przez Login::getPage(), ujawnia nazwę użytkownika i token bearer, umożliwiając przejęcie kont o wyższych uprawnieniach.

Wtyczka Grav Login w wersjach od 2.7.0 do 3.9.9 zawiera podatność na ominięcie uwierzytelniania, która pozwala atakującemu z ważnym hasłem pominąć dwuskładnikowe uwierzytelnianie (2FA) poprzez przywrócenie trwałego ciasteczka remember-me. Atakujący może uzyskać takie ciasteczko po kroku z hasłem i przywrócić je jako w pełni autoryzowaną sesję bez ukończenia drugiego składnika.

Wtyczka Grav Login w wersjach od 2.7.0 do 3.9.9 zawiera podatność na ominięcie uwierzytelniania w funkcji processUserProfile(), która sprawdza, czy użytkownik sesji istnieje, ale nie sprawdza, czy oczekująca sesja 2FA jest w pełni autoryzowana. Atakujący z hasłem ofiary, który może opublikować formularz strony bez reguły dostępu, może wywołać update_user przed ukończeniem 2FA, aby wyłączyć twofa_enabled i przejąć konto.

Craft CMS w wersjach 4.0.0 do 4.18.7 oraz 5.0.0 do 5.10.14 przekazuje surowy parametr 'updates' w AppController::actionCacheUpdates do UpdatesModel bez użycia Component::cleanseConfig(), co pozwala na wstrzyknięcie zachowań i handlerów zdarzeń. Zautentykowani użytkownicy panelu z uprawnieniami performUpdates lub dostępem do narzędzia Updates mogą podać klucze 'as' lub 'on', takie jak gadżet AttributeTypecastBehavior, aby wykonać dowolny kod.

Craft CMS w wersjach od 5.10.2 do 5.10.14 zawiera podatność na ominięcie piaskownicy Twig, która pozwala nieadministracyjnym użytkownikom na wywoływanie callable PHP przez operatory "has some" i "has every". Użytkownicy z uprawnieniami System Messages mogą podać dwuargumentowe callable, takie jak passthru lub system, w szablonach w piaskownicy, aby wykonać kod jako użytkownik webowy.

Open WebUI w wersjach od 0.6.33 do 0.11.4 zawiera podatność na cross-site scripting (XSS), która pozwala zautentykowanym użytkownikom na wykonanie skryptu w sesjach ofiar poprzez przechowywanie adresów URL javascript: w polach embed_url cytatów. Atakujący mogą udostępnić spreparowany czat, którego cytat po kliknięciu jest przekazywany do window.open, co pozwala ukraść localStorage.token i działać jako ofiara.

Open WebUI w wersjach od 0.11.1 do 0.11.4 zawiera podatność na przechowywane cross-site scripting (XSS) w DocxPreview.svelte, która pozwala zautentykowanym użytkownikom na wykonanie skryptu poprzez przesłanie spreparowanych załączników DOCX. Atakujący mogą osadzić część HTML OOXML altChunk lub hiperłącze ze schematem script, aby ukraść token sesji administratora podglądającego dokument z local storage i przejąć instancję.

Open WebUI w wersjach od 0.7.0 do 0.11.4 zawiera podatność na przechwytywanie komunikatów między domenami w komponencie SyncStatsModal, która pozwala dowolnej stronie internetowej ukraść token sesji zalogowanego użytkownika poprzez wysyłanie niezweryfikowanych komunikatów verify:chat. Atakujący może użyć ścieżki traversal w identyfikatorze czatu, aby przekierować uwierzytelnione żądanie eksportu statystyk do punktu końcowego auths i otrzymać JWT ofiary, uzyskując pełny dostęp do API.

FreeRDP przed wersją 3.0.0 oraz w wersjach 3.6.0 do 3.32.0 renderuje niezainicjalizowaną pamięć sterty z nieodkodowanych kafelków progresywnych, ponieważ bufor tile->current jest alokowany bez zerowania. Złośliwy serwer RDP może wysłać spreparowaną sekwencję WBT_TILE_FIRST i WBT_TILE_UPGRADE, aby wyświetlić bajty sterty na ekranie lub przerwać działanie klienta.

Crawl4AI w wersjach od 0.7.0 do 0.9.4 zawiera podatność na fałszowanie żądań po stronie serwera (SSRF), która pozwala klientom API na dostęp do wewnętrznych adresów poprzez włączenie link_preview_config w żądaniach /crawl. Atakujący mogą dostarczyć kontrolowaną stronę z ustawionymi include_external i include_patterns, co powoduje, że AsyncUrlSeeder pobiera wewnętrzne, prywatne i cloud-metadata linki i zwraca ich sparsowane dane nagłówka.

Crawl4AI w wersjach od 0.9.0 do 0.9.4 zawiera podatność na obejście bramki niezaufanej konfiguracji, która pozwala nieadministracyjnym klientom API na konstruowanie zabronionych obiektów konfiguracji poprzez opakowanie ich w typy dyktujące. Atakujący mogą wysłać wyprany LLMConfig z api_token ustawionym na referencję środowiskową przez /config/dump, aby odczytać SECRET_KEY i klucze dostawców, umożliwiając fałszowanie JWT administratora.

Podatność typu Path Traversal w bibliotece hex (w wersjach od 0.6.0 do 2.5.2) pozwala złośliwemu wydawcy pakietu na usunięcie katalogu poza katalogiem deps projektu i rozpakowanie plików pakietu do niego, gdy programista pobiera zależności. Etykieta aplikacji w wymaganiach pakietu nie jest walidowana, co pozwala na ustawienie wartości takiej jak ../../target, co prowadzi do usunięcia katalogu i zapisu plików poza projektem.

W @neo4j/graphql w wersjach od 7.0.0 do 7.6.4, kwantyfikator none w filtrach @authorization na relacjach i połączeniach nie jest negowany podczas tłumaczenia na Cypher, więc zachowuje się jak some. Reguła taka jak "żaden z powiązanych zabronionych użytkowników nie pasuje do podmiotu JWT" zwraca dokładnie rekordy, które miała wykluczyć, i wyklucza te, które miała zwrócić. Uwierzytelniony użytkownik, którego taka reguła ma odrzucić, może odczytać chronione rekordy. Dotyczy to również mutacji, więc wrażliwe dane mogą być tworzone i usuwane przez użytkowników, którzy nie powinni mieć do nich dostępu zgodnie z typedefs. Naprawiono w 7.6.4.

Progress MarkLogic Server w wersjach 12.x przed 12.1.0 oraz 11.x przed 11.3.7 może oceniać wartości kontrolowane przez użytkownika dostarczone do niektórych funkcji XQuery wyższego rzędu w podwyższonym kontekście bezpieczeństwa, co może prowadzić do eskalacji uprawnień ponad przyznane atakującemu.

Progress MarkLogic Server w wersjach 12.x przed 12.1.0 oraz 11.x przed 11.3.7 zawiera uprzywilejowane moduły InfoStudio, które nie walidują wystarczająco ścieżek plików i wartości kontekstu użytkownika. Eksploatacja może prowadzić do nieautoryzowanego dostępu do plików serwera lub wykonania pod niezamierzoną tożsamością.

Progress MarkLogic Server na systemach Linux w wersjach 12.x przed 12.1.0 oraz 11.x przed 11.3.7 zawiera podatność na fałszowanie żądań po stronie serwera (SSRF), która może pozwolić uwierzytelnionemu atakującemu na dostęp do wewnętrznych usług chmurowych, potencjalnie prowadząc do nieautoryzowanego dostępu do poświadczeń chmurowych.