Katalog podatności CVE

Podatność w Temporal Server umożliwia połączonemu klastrowi modyfikację lokalnych przestrzeni nazw (namespaces) w klastrze docelowym, które nie powinny być replikowane. Odbierający klaster nie sprawdza, czy przestrzeń nazw jest globalna, i nadpisuje jej stan, opis, właściciela, retencję, ustawienia archiwizacji oraz listę klastrów, a także aktywny klaster, jeśli zadanie niesie wyższą wersję failover. Atakujący kontrolujący odpowiedzi zarejestrowanego peera może zmienić dowolną lokalną przestrzeń nazw bez poświadczeń na klastrze docelowym, np. oznaczyć ją jako Deprecated, co spowoduje błędy przy uruchamianiu nowych workflowów.

Podatność w obsidian-tc, serwerze Model Context Protocol dla vaultów Obsidian, przed wersją 1.3.1, nie waliduje nagłówków Host lub Origin ani nie włącza ochrony przed DNS-rebinding w transporcie Streamable HTTP. Przy konfiguracji loopback z auth.mode ustawionym na none, złośliwa strona internetowa może wysyłać żądania do lokalnego punktu końcowego MCP i uzyskać nieograniczony dostęp do vaultu przez wywołanie http-local. Wersja 1.3.1 naprawia problem poprzez włączenie walidacji hosta, origin i DNS-rebinding.

Podatność w routerze Edimax BR-6208AC w wersji 1.32 dotyczy nieznanego kodu w pliku /goform/formAccept. Manipulacja argumentem submit-url prowadzi do wstrzyknięcia komend (command injection). Atak może być przeprowadzony zdalnie, a exploit został opublikowany. Producent nie odpowiedział na zgłoszenie, a produkt nie jest już wspierany.

Podatność typu Cross-Site Request Forgery (CSRF) w wtyczce Patreon WordPress (patreon-connect) do wersji 1.10.0. Umożliwia ona atakującemu zmuszenie uwierzytelnionego użytkownika do wykonania niepożądanych działań w kontekście jego sesji.

Podatność typu Cross-Site Request Forgery (CSRF) w wtyczce Patreon WordPress (patreon-connect) do wersji 1.9.17. Umożliwia atakującemu zmuszenie uwierzytelnionego użytkownika do wykonania niepożądanych działań w kontekście jego sesji.

Progress MarkLogic Server w wersjach 12.x przed 12.1.0 oraz 11.x przed 11.3.7 może domyślnie używać transportu nieszyfrowanego (cleartext) dla połączeń z Amazon S3. Atakujący znajdujący się w sieci może przechwycić dane lub poświadczenia przesyłane przez takie połączenie.

Progress MarkLogic Server w wersjach 12.x przed 12.1.0 oraz 11.x przed 11.3.7 nie weryfikuje spójnie nazw hostów w certyfikatach TLS dla niektórych połączeń wychodzących. Atakujący w sieci może wykorzystać tę słabość do przechwycenia lub modyfikacji komunikacji z daną usługą.

Progress MarkLogic Server w wersjach 12.x przed 12.1.0 może używać transportu nieszyfrowanego (cleartext) dla niektórych komunikacji związanych z zarządzaniem klastrem. Atakujący w sieci może przechwycić lub zmodyfikować informacje przesyłane przez takie połączenie.

Progress MarkLogic Server w wersjach 12.x przed 12.1.0 oraz 11.x przed 11.3.7 nie weryfikuje wystarczająco tożsamości usługi uwierzytelniania Kerberos w niektórych konfiguracjach uwierzytelniania opartego na haśle. Atakujący w sieci może podszyć się pod zaufaną infrastrukturę uwierzytelniania, co może skutkować nieautoryzowanym dostępem lub modyfikacją chronionych danych.

Progress MarkLogic Server w wersjach 12.x przed 12.1.0 oraz 11.x przed 11.3.7 nadaje zbyt szerokie uprawnienia systemu operacyjnego niektórym plikom dziennika, co może pozwolić lokalnemu użytkownikowi na odczyt lub modyfikację danych logów. Poprawione domyślne uprawnienia dotyczą nowo tworzonych i rotowanych logów; istniejące logi zachowują dotychczasowe uprawnienia do czasu ich naprawienia.

Progress MarkLogic Server w wersjach 12.x przed 12.1.0 oraz 11.x przed 11.3.7 domyślnie włącza przetwarzanie zewnętrznych encji XML (XXE) w wielu ścieżkach serwera. Spreparowany dokument XML może wywołać żądania po stronie serwera lub ujawnienie plików lokalnych.

Progress MarkLogic Server w wersjach 12.x przed 12.1.0 oraz 11.x przed 11.3.7 zawiera podatność typu out-of-bounds write w niektórych funkcjach przetwarzania języka. Zdalny uwierzytelniony atakujący może wykorzystać tę podatność do wywołania niestabilności serwera lub ograniczonej modyfikacji danych.

Progress MarkLogic Server w wersjach 12.x przed 12.1.0 zawiera podatność typu out-of-bounds read w niektórych funkcjach przetwarzania zapytań. Zdalny uwierzytelniony atakujący może wykorzystać tę podatność do wywołania niestabilności serwera lub ujawnienia ograniczonych informacji z pamięci procesu.

Progress MarkLogic Server w wersjach 12.x przed 12.1.0 oraz 11.x przed 11.3.7 nie ogranicza wystarczająco dostępu do niektórych informacji wrażliwych pod względem bezpieczeństwa. Zdalny uwierzytelniony atakujący z ograniczonymi uprawnieniami zarządzającymi może uzyskać te informacje, co może skutkować nieautoryzowanym dostępem do chronionych zasobów.

Progress MarkLogic Server w wersjach 12.x przed 12.1.0 oraz 11.x przed 11.3.7 zawiera defekty bezpieczeństwa pamięci w integracji silnika JavaScript, które mogą skutkować uszkodzeniem pamięci, kontrolowanym awarią procesu lub niestabilnością serwera.

Podatność w Progress MarkLogic Server przed wersjami 12.1.0 i 11.3.7 pozwala uwierzytelnionemu użytkownikowi Query Console na podanie niebezpiecznych ścieżek do uprzywilejowanego pomocnika systemu plików, co może skutkować ujawnieniem dowolnych plików serwera.

Progress MarkLogic Server przed wersjami 12.1.0 i 11.3.7 zawiera przestarzałą funkcjonalność OpsDirector ze słabościami, które mogą pozwolić nieuwierzytelnionemu zdalnemu atakującemu na wysyłanie nieautoryzowanych żądań do wewnętrznych usług lub fałszowanie zaufanych żądań, co może prowadzić do nieautoryzowanego dostępu do chronionych informacji.

Progress MarkLogic Server przed wersjami 12.1.0 i 11.3.7 zawiera podatność nieprawidłowego uwierzytelniania w przetwarzaniu SAML. W środowiskach używających uwierzytelniania SAML, nieuwierzytelniony zdalny atakujący może spowodować, że serwer zaakceptuje asercję, która powinna zostać odrzucona, co może prowadzić do nieautoryzowanego dostępu.

W środowiskach Azure, Progress MarkLogic Server przed wersjami 12.1.0 i 11.3.7 może zapisywać wrażliwe informacje uwierzytelniające w dziennikach diagnostycznych w określonych konfiguracjach. Atakujący z dostępem do tych dzienników może wykorzystać te informacje do uzyskania nieautoryzowanego dostępu do chronionych zasobów chmurowych.

Progress MarkLogic Server przed wersjami 12.1.0 i 11.3.7 używa przewidywalnych tokenów CSRF w Query Console. Zdalny atakujący, który zwabi uwierzytelnionego użytkownika Query Console na złośliwą stronę, może wysyłać nieautoryzowane żądania i wykonywać kod po stronie serwera z uprawnieniami ofiary.