Katalog podatności CVE

Podatność na odmowę usługi w rozszerzeniu Footnote biblioteki commonmark w wersjach od 1.5.0 do 2.8.4. Brak deduplikacji definicji przypisów pozwala atakującemu na stworzenie dokumentów z duplikatami, co prowadzi do kwadratowej ekspansji wyjścia i nadmiernego zużycia pamięci oraz CPU.

Podatność na odmowę usługi w league/commonmark w wersjach >= 2.0.0 i < 2.8.4 (poprawiona w 2.9.0) w funkcji UniqueSlugNormalizer::normalize(). Przy kolizji slugów wyszukiwanie sufiksu zaczyna się od 1, co prowadzi do złożoności O(K^2) dla wielu nagłówków o tym samym slugu. Ścieżka jest osiągalna, gdy zarejestrowano HeadingPermalinkExtension, FootnoteExtension lub TableOfContentsExtension.

Podatność na odmowę usługi w rozszerzeniu Attributes biblioteki commonmark w wersjach od 1.5.0 do 2.8.4. Funkcja AttributesListener::findTargetAndDirection() wykonuje kwadratowe skanowanie listy rodzeństwa. Nieuwierzytelnieni atakujący mogą przesłać około 32 KB powtarzających się bloków atrybutów, co powoduje, że parsowanie trwa ponad 5 sekund i wyczerpuje zasoby serwera.

Biblioteka commonmark w wersjach od 2.0.0 przed 2.8.4 zawiera podatność na atak DoS w XmlRenderer, który generuje wcięcia proporcjonalne do głębokości dla każdego tagu XML. Atakujący mogą dostarczyć głęboko zagnieżdżone struktury Markdown lub AST, powodując kwadratowe zużycie pamięci i amplifikację wyjścia, wyczerpując zasoby serwera.

Podatność na cross-site scripting (XSS) w AttributesExtension biblioteki league/commonmark w wersjach >= 2.7.0 i < 2.9.1. Poprzedzenie nazwy atrybutu pojedynczym bajtem U+000C (np. {\x0Conclick="alert(1)"}) omija filtr 'on*' w AttributesHelper::filterAttributes(), ponieważ PHP-owa funkcja trim() nie usuwa U+000C. Atrybut jest zapisywany dosłownie w wyniku, gdzie przeglądarka interpretuje go jako prawdziwy handler zdarzeń. Ten sam prefiks omija również sprawdzenie allow_unsafe_links, umożliwiając użycie javascript: URI w atrybutach href/src nawet gdy allow_unsafe_links jest false.

W bibliotece league/commonmark przed wersją 2.9.1 występuje wiele podatności na odmowę usługi w wykrywaniu bloków kodu, wyszukiwaniu etykiet linków referencyjnych oraz przetwarzaniu delimiterów emfazy, które wykonują ponadliniową pracę na spreparowanych danych wejściowych. Atakujący mogą wysyłać specjalnie spreparowany Markdown z długimi ciągami backticków, zagnieżdżonymi nawiasami lub sekwencjami delimiterów, co powoduje nadmierne zużycie CPU i uniemożliwia realizację prawidłowych żądań.

Biblioteka league/commonmark w wersjach >= 1.5.0 i < 2.9.1 zawiera kwadratową złożoność parsowania w rozszerzeniach SmartPunctExtension i AttributesExtension. Gdy którekolwiek z tych rozszerzeń jest jawnie zarejestrowane w środowisku (nie są domyślnie włączone i są wykluczone ze standardowych konwerterów CommonMark i GitHub-Flavored Markdown), nieuwierzytelniony atakujący może wysłać małe, specjalnie spreparowane dokumenty Markdown, takie jak tekst z nieparzystymi cudzysłowami, ciągłe bloki atrybutów lub powtarzające się atrybuty klas, aby wywołać nieproporcjonalne zużycie CPU i spowodować odmowę usługi.

Podatność na odmowę usługi w commonmark w wersjach od 1.5.0 do 2.10.0 w rozszerzeniu AttributesExtension podczas przetwarzania atrybutów o różnych nazwach. Atakujący mogą wysłać Markdown z wieloma różnymi nazwami atrybutów, co powoduje kwadratowe scalanie i filtrowanie atrybutów, zużywając nieproporcjonalne zasoby CPU i uniemożliwiając realizację prawidłowych żądań.

LibreNMS przed wersją 26.8.0 zawiera podatność na wstrzykiwanie argumentów w parametrze graph_title, która pozwala uwierzytelnionym atakującym na wstrzykiwanie dowolnych argumentów rrdtool poprzez złamanie escapowania podwójnych cudzysłowów. Atakujący mogą wstrzyknąć argumenty DEF i LINE, aby odczytać pliki RRD z nieautoryzowanych urządzeń, lub użyć wstrzyknięcia nowej linii do wykonania dowolnych poleceń rrdtool, omijając kontrolę autoryzacji per urządzenie.

LibreNMS przed wersją 26.8.0 zawiera podatność na ominięcie uwierzytelniania w REST API, która pozwala nieuwierzytelnionym atakującym na dostęp do chronionych punktów końcowych poprzez wysyłanie wartości numerycznych zamiast tokenów tekstowych. Atakujący mogą wykorzystać koercję typów w MySQL, wysyłając małe liczby całkowite, takie jak 0-9, aby dopasować hasze tokenów, uzyskując dostęp do funkcji API, w tym do poświadczeń urządzeń i funkcji administracyjnych, które umożliwiają zdalne wykonanie kodu przez szablony alertów.

ImageMagick przed wersją 7.1.2-30 oraz 6.9.x przed 6.9.13-55 zawiera podatność use-after-free w metodzie Layer biblioteki PerlMagick. Atakujący, dostarczając spreparowaną listę obrazów, może wywołać dostęp do pamięci po jej zwolnieniu, co prowadzi do awarii (odmowa usługi).

ImageMagick przed wersją 7.1.2-30 oraz 6.9.13-55 zawiera podatność TOCTOU w dekoderze wideo, która pozwala atakującym ominąć ograniczenia zapisu w polityce ścieżek poprzez podmianę dowiązań symbolicznych. Atakujący może podmienić dowiązanie symboliczne między walidacją polityki a operacją zapisu, aby zapisać dane w lokalizacjach zabronionych przez politykę.

ImageMagick przed wersją 7.1.2-30 oraz 6.9.x przed 6.9.13-55 zawiera podatność use-after-free w metodzie GetList biblioteki PerlMagick. Spreparowane wywołanie metody GetList może wywołać użycie po zwolnieniu, co prowadzi do awarii (odmowa usługi).

ImageMagick przed wersją 7.1.2-30 zawiera podatność TOCTOU w egzekwowaniu polityki ścieżek na systemie Windows, która pozwala atakującym ominąć ograniczenia odczytu lub zapisu poprzez wykorzystanie wyścigu na dowiązaniach symbolicznych. Atakujący mogą podmieniać dowiązania symboliczne między walidacją polityki a dostępem do pliku, aby odczytać lub zapisać pliki zabronione przez politykę.

ImageMagick przed wersją 7.1.2-30 oraz 6.9.13-55 zawiera wyciek pamięci w dekoderze obrazów MSL. Spreparowany obraz MSL powoduje alokację pamięci bez odpowiedniego zwolnienia, co pozwala atakującemu wyczerpać pamięć i spowodować odmowę usługi.

ImageMagick przed wersją 7.1.2-30 oraz 6.9.13-55 nie obniża prawidłowo budżetu pamięci, gdy operacja wewnątrz OpenPixelCache zakończy się niepowodzeniem. Wielokrotne wywoływanie takich błędów może wyczerpać budżet pamięci procesu i doprowadzić do odmowy usługi.

Dotknięte wersje MISP zawierają niewystarczającą walidację wychodzących połączeń HTTP po stronie serwera w funkcjach pobierania feedów i odkrywania TAXII. W przetwarzaniu feedów przekierowania były śledzone bez walidacji schematu lub celu, a oryginalne nagłówki żądań były ponownie używane, co mogło prowadzić do przekazania nagłówków autoryzacyjnych lub poświadczeń API do innego hosta. Przekierowania mogły również celować w wewnętrzne zasoby sieciowe, powodując SSRF. Poprawka dodaje walidację przekierowań, blokuje wewnętrzne cele dla przekierowań między hostami, usuwa poświadczenia feedu przed przekierowaniem do innego hosta i przypina zweryfikowane wyniki DNS. Endpoint TAXII discovery miał podobną niekompletną obronę przed SSRF, używając gethostbyname() i porównując wynik tylko z kilkoma dosłownymi adresami, co pomijało przypadki takie jak IPv6 loopback (::1), numeryczne kodowania hostów jak 0x7f000001 i wiele rekordów DNS. Poprawka przenosi TAXII discovery do wspólnego walidatora egress URL.

Podatne wersje MISP ujawniają metadane organizacji poprzez selektor organizacji na pulpicie nawigacyjnym, nie stosując tych samych ograniczeń widoczności, które są egzekwowane przez zwykły indeks organizacji i widok pojedynczej organizacji. Endpoint zwracał pola takie jak ID organizacji, UUID oraz nazwa. Gdy opcja Security.hide_organisation_index_from_users była włączona, normalne wyliczanie organizacji było ograniczone, ale selektor na pulpicie nadal odpytywał wszystkie organizacje, co pozwalało uwierzytelnionym użytkownikom odkryć organizacje, które powinny pozostać ukryte. Poprawka wywołuje Organisation::createConditions($this->Auth->user()) i dołącza wynikające warunki ACL do zapytania selektora. Wersja podatna: ≤2.5.45.

MISP w wersjach do 2.5.45 niespójnie egzekwował widoczność adresów e-mail w DashboardsController::listTemplates(). Zapytanie zawsze pobierało User.email, a redakcja następowała tylko w gałęzi nie-REST. W rezultacie uwierzytelniony użytkownik, który widział zredagowane dane w normalnym interfejsie HTML, mógł zażądać reprezentacji REST/JSON i otrzymać adresy e-mail właścicieli szablonów bez odpowiedniego sprawdzenia uprawnień.

ILIAS w wersjach przed 9.23, 10.11 i 11.4 zawiera podatność na obejście autoryzacji w ilObjGroupGUI, gdzie funkcje saveMapSettingsObject() i updateGroupTypeObject() wykonują operacje zmieniające stan bez sprawdzenia uprawnień do zapisu. Uwierzytelnieni użytkownicy z tylko dostępem do odczytu grupy mogą wysyłać żądania POST, aby modyfikować ustawienia mapy grupy i przypisania szablonów dydaktycznych, zmieniając tryby grupy i uprawnienia dla wszystkich członków.