Katalog podatności CVE

modern-tar od 0.3.5 do 0.8.5 zawiera podatność wyczerpania pamięci, która umożliwia atakującym wygenerowanie ujemnych rozmiarów wpisów przez nieósemkowe bajty parsowane przez readOctal(). Atakujący mogą dostarczyć spreparowane, opcjonalnie skompresowane gzip archiwum do unpackTar(), które buforuje fragmenty w nieskończoność, wyczerpując pamięć procesu i tłumiąc późniejsze wpisy.

IBM Maximo Application Suite 8.10, 8.11, 9.0, 9.1 i 9.2 może umożliwić zdalnemu atakującemu przeglądanie katalogów w systemie. Atakujący może wysłać specjalnie spreparowane żądanie URL zawierające sekwencje „dot dot” (/../), aby wyświetlić dowolne pliki w systemie.

fast-toml do wersji 0.5.4 zawiera podatność zanieczyszczenia prototypu, która umożliwia atakującym modyfikację Object.prototype przez dostarczenie TOML zawierającego segmenty kluczy __proto__, constructor lub prototype. Atakujący mogą przekazać nagłówki tabel [__proto__] lub [constructor.prototype] albo klucze kropkowe __proto__.x do parse(), aby zanieczyścić wszystkie obiekty, powodując odmowę usługi lub obejście autoryzacji.

Servor od 1.0.0 do 4.0.2 zawiera podatność przechodzenia przez katalogi, która umożliwia nieuwierzytelnionym zdalnym atakującym opuszczenie serwowanego katalogu głównego przez wysyłanie zakodowanych w URL segmentów kropek. Atakujący mogą wysyłać sekwencje %2e%2e/, które decodeURI() dekoduje przed path.join() w serveStaticFile i serveDirectoryListing, aby czytać dowolne pliki i listować katalogi poza katalogiem głównym.

cbor-sync do wersji 1.0.4 zawiera podatność na wyczerpanie zasobów w funkcji CBOR.decode, która ufa zadeklarowanym długościom tablic i map bez sprawdzania pozostałych danych wejściowych. Zdalny atakujący może dostarczyć mały, spreparowany ładunek CBOR deklarujący ogromne długości, co prowadzi do miliardów iteracji i wyczerpania CPU oraz pamięci procesu.

easy-pdf-merge w wersjach 0.1.0 do 0.2.6 zawiera podatność na wstrzykiwanie poleceń systemu operacyjnego, która pozwala atakującym wykonywać polecenia poprzez wstrzyknięcie metaznaków powłoki do ścieżek źródłowych, ścieżki docelowej lub opcji maxHeap. Atakujący mogą dostarczyć nazwy plików lub opcje zawierające cudzysłowy, średniki, $() lub backticks, które child_process.exec() uruchamia przez powłokę z uprawnieniami procesu Node.js.

containerd to open-source'owy runtime kontenerów. Od wersji 2.1.0 do 2.2.7 i 2.3.4, przywracanie punktu kontrolnego CRI CreateContainer jest podatne, ponieważ CRIU przywraca stan bezpieczeństwa procesu z danych punktu kontrolnego zamiast egzekwować docelowy ContainerConfig. Atakujący, który może utworzyć kontener z przygotowanego punktu kontrolnego, może dostarczyć przywrócone poświadczenia, capabilities, no_new_privs i stan seccomp. Przywrócony proces może działać jako root z pełnymi capabilities i bez egzekwowanych filtrów seccomp, podczas gdy CRI raportuje żądaną konfigurację. Systemy, które nie używają CRI checkpoint restore, nie są dotknięte. Problem naprawiono w wersjach 2.2.7 i 2.3.4.

OWASP Coraza WAF to biblioteka zapory aplikacji webowych w Go, kompatybilna z modsecurity. Od wersji 3.0.0 do 3.8.1, Coraza po cichu pomija argumenty po przekroczeniu SecArgumentsLimit w internal/corazawaf/transaction.go, podczas gdy internal/bodyprocessors/urlencoded.go zapisuje ARGS_POST bez egzekwowania limitu. Błąd jest wyzwalany, gdy nieuwierzytelniony atakujący wysyła więcej argumentów niż SecArgumentsLimit lub dostarcza ciała, które rozszerzają się poza skonfigurowane budżety argumentów i spłaszczania. Nieuwierzytelniony atakujący może zalać żądania argumentami, aby nadmiarowe wartości były po cichu pomijane z ARGS, ARGS_GET, ARGS_NAMES, ARGS_GET_NAMES, ARGS_POST lub ARGS_PATH przed sprawdzeniem przez reguły bezpieczeństwa; dotknięte przetwarzanie urlencoded i JSON może również zużywać nadmierną pamięć. Pominięcie może ominąć reguły WAF chroniące aplikację downstream, a nieograniczone lub wzmocnione przetwarzanie argumentów może powodować zużycie pamięci i degradację usługi. Problem naprawiono w wersji 3.8.1.

Klient NetEase Cloud Music dla Windows (cloudmusic.exe) w wersjach 3.1.38 i 3.1.39.205426 zawiera podatność na walidację certyfikatów TLS, która pozwala atakującemu w sieci lokalnej na przechwycenie i odszyfrowanie ruchu HTTPS poprzez brak weryfikacji łańcucha certyfikatów serwera, nazwy hosta lub konsultacji z magazynem zaufania certyfikatów Windows. Atakujący może przeprowadzić atak man-in-the-middle przy użyciu fałszywego urzędu certyfikacji, aby odszyfrować ruch, przechwycić poświadczenie sesji MUSIC_U wysyłane w uwierzytelnionych żądaniach API i modyfikować odpowiedzi serwera w tranzycie, co umożliwia przejęcie konta i fałszowanie odpowiedzi na poziomie transportu.

Klient NetEase Cloud Music dla Windows (cloudmusic.exe) w wersjach 3.1.38 i 3.1.39.205426 zawiera podatność na zdalne wykonanie kodu w moście IPC procesu renderowania os.navigateExternal, który przekazuje adresy URL dostarczone przez wywołującego do ShellExecuteW bez walidacji schematu URL. Atakujący, który może wstrzyknąć treść do procesu renderowania, na przykład poprzez sfałszowanie odpowiedzi API /pc/upgrade/get przy użyciu publicznie znanego klucza AES przez niezweryfikowane połączenie TLS, może wywołać os.navigateExternal z adresem URL file:// poprzez ładunek img onerror, aby wykonać dowolne lokalne pliki binarne na koncie zalogowanego użytkownika.

Biblioteka Privasys Remote Attestation TLS Clients przed wersją 0.9.1 przeprowadza atestację tylko raz, w momencie nawiązania połączenia TLS. Atakujący z dostępem lokalnym może w dowolnym momencie po ustanowieniu połączenia zmodyfikować kod, dane i konfigurację workloadu, a weryfikujący peer nadal uznaje stan za zgodny z pierwotnym Evidence.

W openstack-network-exporter wykryto błąd fail-open: gdy operator skonfiguruje uwierzytelnianie użytkownika, ale pominie lub błędnie skonfiguruje TLS, mechanizm basic authentication jest po cichu pomijany. Atakujący z sąsiedniej sieci może wtedy bez poświadczeń uzyskać dostęp do metryk dataplane OVS i OVN.

W PHPCSUtils od wersji 1.0.0-alpha1 do 1.2.3 metoda AbstractArrayDeclarationSniff::getActualArrayKey() ocenia kontrolowane przez atakującego wyrażenia kluczy tablicy za pomocą eval(). Umożliwia to wykonanie dowolnych poleceń na hoście skanującym, gdy skanowany jest niezaufany kod PHP zawierający klucze w formie callback.

W ConvertX przed wersją 0.18.0 endpoint /delete/{id} używa metody HTTP GET do trwałego usuwania bez ochrony CSRF. Jeśli uwierzytelniony użytkownik odwiedzi treści kontrolowane przez atakującego, przeglądarka wyśle cookie sesji i usunie wskazane zadanie.

W ConvertX przed wersją 0.18.0 konwerter ImageMagick używa niesanityzowanego parametru convert_to do budowy ścieżki wyjściowej. Uwierzytelniony (lub nieuwierzytelniony, gdy dostęp jest dozwolony) użytkownik może przesłać obraz bez rozszerzenia i podać sekwencje directory traversal w convert_to przez /convert, co pozwala zapisać wynik poza docelowym katalogiem.

W PraisonAI przed wersją praisonaiagents 1.6.62 funkcje searxng_search oraz dostawca SearxNG w search_web przekazują kontrolowany przez LLM parametr searxng_url bezpośrednio do requests.get bez walidacji schematu, hosta, portu ani rozwiązanego adresu. Treści z prompt injection mogą kierować wyszukiwanie do wewnętrznych usług JSON, rozróżniać otwarte i zamknięte porty oraz próbować żądań do metadanych chmury.

IBM Db2 w wersjach 11.5.0–11.5.9 oraz 12.1.0–12.1.5 dla Linux, UNIX i Windows (w tym DB2 Connect Server) może pozwolić zdalnemu uwierzytelnionemu atakującemu na uzyskanie informacji wrażliwych z powodu niewłaściwej autoryzacji przy użyciu polecenia CREATE WRAPPER.

W KusalkaSilva Learning-Management-System do commita ffeb873f8803f1e9664384ff75000c7da45466d2 wykryto lukę w funkcji mysql_query w pliku remove_announcements.php. Manipulacja argumentem ID prowadzi do braku uwierzytelniania, a atak można przeprowadzić zdalnie; exploit jest publicznie dostępny.

IBM Db2 w wersjach 11.5.0–11.5.9 oraz 12.1.0–12.1.5 jest podatny na eskalację uprawnień, gdy db2locssh jest włączone w instancji db2. Luka pozwala atakującemu na uzyskanie wyższych uprawnień w systemie.

IBM Db2 w wersjach 11.5.0–11.5.9 oraz 12.1.0–12.1.5 dla Linux, UNIX i Windows (w tym DB2 Connect Server) może pozwolić lokalnemu atakującemu na uzyskanie podwyższonych uprawnień z powodu niewłaściwego zarządzania uprawnieniami.