Katalog podatności CVE

Serwer MCP Azure Data Explorer zawiera podatności na wstrzykiwanie KQL w trzech handlerach narzędzi MCP: `get_table_schema`, `sample_table_data` oraz `get_table_details`. Wersje do 0.1.1 interpolują parametr `table_name` bez walidacji, co pozwala atakującemu na wykonywanie dowolnych zapytań KQL.

Express XSS Sanitizer to middleware dla Express 4.x i 5.x, które sanitizuje dane wejściowe użytkownika, aby zapobiec atakom Cross Site Scripting (XSS). W wersjach przed 2.0.2 zidentyfikowano podatność, w której restrykcyjne konfiguracje sanitizacji są ignorowane. W wersji 2.0.2 zaktualizowano logikę walidacji, aby respektować podane puste konfiguracje.

Notesnook to aplikacja do robienia notatek. W wersjach przed 3.3.11 na platformach Web/Desktop występuje podatność typu cross-site scripting w narzędziu do porównywania historii notatek, która może prowadzić do zdalnego wykonania kodu w aplikacji desktopowej.

LinkAce to samodzielnie hostowany archiwum do zbierania linków do stron internetowych. Wersje przed 2.5.3 blokują bezpośrednie żądania do prywatnych adresów IP, ale nadal wykonują żądania po stronie serwera do zasobów dostępnych tylko wewnętrznie, gdy te zasoby są odwoływane przez wewnętrzną nazwę hosta.

Podatność w bibliotece Happy DOM (wersje 15.10.0 do 20.8.7) umożliwia zdalne wykonanie kodu (RCE) poprzez wstrzyknięcie złośliwych wyrażeń JavaScript w deklaracjach `export { }` w modułach ES. Kompilator `ECMAScriptModuleCompiler` bezpośrednio interpoluje niesprawdzone dane do generowanego kodu, a filtr cytatów nie usuwa znaków backtick, co pozwala na ominięcie zabezpieczeń za pomocą literałów szablonowych.

Podatność w Handlebars CLI precompiler (wersje 4.0.0 do 4.7.8) pozwala na wstrzyknięcie kodu JavaScript poprzez niesanitowane nazwy plików szablonów i argumenty CLI. Atakujący może wykorzystać to do wykonania dowolnego kodu w środowisku Node.js lub przeglądarce podczas ładowania wygenerowanego pakietu.

Podatność w bibliotece Handlebars (wersje 4.0.0 do 4.7.8) pozwala atakującemu na zdalne wykonanie kodu na serwerze poprzez wstrzyknięcie spreparowanego obiektu do kontekstu szablonu. Obiekt ten omija zabezpieczenia w funkcji `resolvePartial()` i powoduje skompilowanie złośliwego kodu JavaScript przez `env.compile()`. Problem został naprawiony w wersji 4.7.9.

Podatność w bibliotece Handlebars (wersje 4.0.0 do 4.7.8) powoduje awarię procesu Node.js podczas przetwarzania szablonu z niezarejestrowanym dekoratorem. Błąd typu TypeError występuje, gdy runtime próbuje wywołać niezdefiniowaną wartość jako funkcję.

Substance3D - wersje Stager 3.1.7 i wcześniejsze są podatne na lukę typu Use After Free, która może prowadzić do wykonania dowolnego kodu w kontekście aktualnego użytkownika. Wykorzystanie tej luki wymaga interakcji użytkownika, ponieważ ofiara musi otworzyć złośliwy plik.

UniFi Network Controller przed wersją 5.10.22 oraz 5.11.x przed 5.11.18 zawiera podatność na niewłaściwą weryfikację certyfikatów, co umożliwia atakującym w sieci lokalnej przeprowadzenie ataków typu man-in-the-middle poprzez prezentację fałszywego certyfikatu SSL podczas połączeń SMTP. Atakujący mogą przechwytywać ruch SMTP i uzyskiwać dane uwierzytelniające.

Ubiquiti UniFi Network Controller w wersjach przed 5.10.12 (z wyjątkiem 5.6.42) oraz oprogramowanie układowe UAP, USW i USG przed określonymi wersjami wykorzystują szyfrowanie AES-CBC do komunikacji między urządzeniami a kontrolerem. Szyfrowanie to zawiera słabości kryptograficzne, które umożliwiają atakującym odzyskanie kluczy szyfrujących z przechwyconego ruchu.

Wykryto podatność w urządzeniu Totolink LR350 w wersji 9.3.5u.6369_B20220309, która dotyczy funkcji setWiFiGuestCfg w pliku /cgi-bin/cstecgi.cgi. Manipulacja argumentem ssid prowadzi do przepełnienia bufora, co umożliwia zdalne przeprowadzenie ataku.

Langflow przed wersją 1.5.1 zawiera podatność w helperze _read_flow w pliku src/backend/base/langflow/api/v1/flows.py, gdzie przy włączonym uwierzytelnianiu (AUTO_LOGIN False) brakowało sprawdzania właściciela. Uwierzytelniony użytkownik mógł odczytać, zmodyfikować lub usunąć przepływy innych użytkowników, w tym osadzone klucze API.

Podatność w bibliotece Handlebars (wersje 4.0.0 do 4.7.8) pozwala na zdalne wykonanie kodu JavaScript na serwerze. Specjalna zmienna `@partial-block` jest przechowywana w kontekście danych szablonu i może być nadpisana przez helpery akceptujące dowolne obiekty. Gdy helper nadpisze `@partial-block` spreparowanym AST Handlebars, kolejne wywołanie `{{> @partial-block}}` kompiluje i wykonuje to AST, umożliwiając atakującemu wykonanie dowolnego kodu.

Ella Core to rdzeń 5G zaprojektowany dla prywatnych sieci. Przed wersją 1.7.0 rola NetworkManagera miała uprawnienia do tworzenia kopii zapasowych i przywracania, co pozwalało na przyjęcie dowolnego pliku SQLite bez weryfikacji jego zawartości.

Podatność w bibliotece node-forge przed wersją 1.4.0 pozwala na obejście wymogów RFC 5280 dotyczących ograniczeń podstawowych (basicConstraints) podczas weryfikacji łańcucha certyfikatów. Brak wymuszenia tych ograniczeń umożliwia certyfikatowi liścia (bez rozszerzeń basicConstraints i keyUsage) działanie jako urząd certyfikacji i podpisywanie innych certyfikatów, które node-forge uzna za prawidłowe.

Biblioteka node-forge przed wersją 1.4.0 akceptuje niekanoniczne podpisy Ed25519, w których skalar S nie jest zredukowany modulo rząd grupy (S >= L). Oznacza to, że zarówno prawidłowy podpis, jak i jego wariant S+L są uznawane za ważne, podczas gdy zgodna ze specyfikacją implementacja OpenSSL odrzuca wariant S+L.

Biblioteka node-forge przed wersją 1.4.0 zawiera podatność w weryfikacji podpisów RSASSA PKCS#1 v1.5 dla kluczy z niskim wykładnikiem publicznym (e=3). Atakujący może sfałszować podpis poprzez dodanie „śmieciowych” bajtów w strukturze ASN, co umożliwia atak typu Bleichenbacher. Podatność jest podobna do CVE-2022-24771, ale różni się miejscem wstawiania danych.

W bibliotece node-forge przed wersją 1.4.0 występuje podatność na atak typu DoS spowodowana nieskończoną pętlą w funkcji BigInteger.modInverse(). Wywołanie tej funkcji z wartością zero powoduje zawieszenie procesu i 100% wykorzystanie CPU.

Windmill to otwartoźródłowa platforma deweloperska do wewnętrznego kodu, która ma problem z interpolacją wartości zmiennych środowiskowych w JavaScript. Administratorzy workspace mogą wprowadzać złośliwy kod JavaScript poprzez ustawienie niestandardowej zmiennej środowiskowej zawierającej pojedynczy apostrof, co prowadzi do wstrzyknięcia kodu.