Katalog podatności CVE

Przed wersjami 1.123.76, 2.37.7 i 2.38.2 platformy n8n, wyzwalacz GitHub generował sekret webhooka, ale odrzucał go, gdy GitHub zwracał HTTP 422 i węzeł ponownie używał istniejącego webhooka. Dane statyczne workflowu zachowywały wtedy webhookId bez webhookSecret, a weryfikacja X-Hub-Signature-256 akceptowała dostarczone wiadomości bez zapisanego sekretu.

Przed wersjami 1.123.76, 2.37.7 i 2.38.2 platformy n8n, węzły Elasticsearch i ElasticSecurity interpolowały identyfikatory indeksów i dokumentów kontrolowane przez workflow bezpośrednio do ścieżek żądań REST. Identyfikator zawierający separatory ścieżek lub segmenty kropkowe mógł wybrać inny indeks lub punkt końcowy administracji klastra pod zapisanym poświadczeniem Elasticsearch.

Przed wersjami 2.37.7 i 2.38.2 platformy n8n, podsumowanie workflowu AI instancji używało nazw węzłów i kluczy połączeń z zapisanych workflowów jako zwykłych kluczy obiektów. Workflow przesłany przez API REST mógł zawierać __proto__ lub constructor, powodując, że zagnieżdżone zapisy docierały do Object.prototype w głównym procesie n8n i zakłócały późniejsze żądania.

Przed wersjami 2.37.7 i 2.38.2 platformy n8n, trasa WebSocket /chat akceptowała resumeToken i wznawiała wstrzymane wykonanie bez sprawdzania, czy docelowy węzeł obsługuje wiadomości czatu. Anonimowy użytkownik formularza, który otrzymał ten token, mógł go ponownie użyć na trasie czatu, aby zwolnić bramkę zatwierdzenia Send-and-Wait, HITL nie-czat lub Wait.

W n8n przed wersjami 1.123.76, 2.37.7 i 2.38.2, kompilator wyrażeń w procesie sanityzacji rozwiązywał odwołania przez dynamicznie zakresowane this i nie odrzucał zarezerwowanych nazw składowych klas. Pole klasy o nazwie __sanitize mogło ponownie powiązać sanityzator i dotrzeć do konstruktora Function, umożliwiając wykonanie kodu po stronie backendu oraz wykonanie JavaScript w podglądzie edytora.

W n8n przed wersjami 2.37.7 i 2.38.2, endpoint OAuth Dynamic Client Registration ograniczał redirect_uris, ale akceptował dowolnie duże wartości client_name i grant_types. Nieuwierzytelniony zdalny wywołujący mógł wielokrotnie zapisywać nadmiernie duże wartości w oauth_clients i wyczerpać przestrzeń dyskową bazy danych.

Concrete CMS poniżej wersji 9.5.3 rejestrował zasoby widoku dla każdego podbloku Stosu, Kontenera lub obszaru układu bez sprawdzania, czy żądający użytkownik może zobaczyć ten podblok. Nieuwierzytelniony odwiedzający mógł odzyskać wartości konfiguracyjne emitowane przez rejestrację zasobów ograniczonego podbloku — takie jak skonfigurowany klucz API Google Maps — z dowolnej publicznej strony osadzającej dotknięty Stos, Kontener lub obszar układu, pomimo ograniczeń uprawnień na poziomie bloku.

Maravel, framework PHP zorientowany na wstrzykiwanie zależności, przed wersją 10.73.1 ma problem z ujawnianiem informacji przez kanał boczny. Gdy trasa została skompilowana z dynamicznymi symbolami zastępczymi (np. `/api/v1/users/{id}`), surowy klucz symbolu zastępczego został błędnie zarejestrowany na płaskiej liście kontrolnej tras statycznych. Atakujący skanujący endpointy mógł celowo przekazać dosłowną składnię szablonu (np. `GET /api/v1/users/{id}`), aby wymusić nieoczekiwane dopasowanie do mapy statycznej. Ponieważ silnik drzewa dynamicznego został ominięty, żadne argumenty nie zostały przechwycone. To zmuszało nowoczesne wersje PHP 8+ do rzucania natywnego `ArgumentCountError`, co skutkowało błędem 500 Internal Server Error zamiast jednolitego 404 Not Found. Śledząc, które wzorce fuzzowania eksplodowały błędem 500, złośliwy aktor mógł programowo profilować i mapować wewnętrzne nazwy parametrów tras oraz schematy kontrolerów.

To CVE zostało odrzucone lub wycofane przez CVE Numbering Authority.

To CVE zostało odrzucone lub wycofane przez CVE Numbering Authority.

To CVE zostało odrzucone lub wycofane przez CVE Numbering Authority.

Ten identyfikator CVE został odrzucony lub wycofany przez jego CVE Numbering Authority.

Waves Central dla macOS zawiera lokalną eskalację uprawnień w usłudze pomocniczej z uprzywilejowanym dostępem. Usługa autoryzuje łączących się klientów XPC przez porównanie łańcucha certyfikatów podpisu kodu wywołującego z własnym, zamiast weryfikować wywołującego względem przypiętego wymagania kodowego (identyfikator aplikacji i Team ID). Lokalny, uwierzytelniony użytkownik może wykonać kod w procesie podpisanym przez producenta, spełnić kontrolę klienta usługi i spowodować wykonanie skryptu z uprawnieniami roota.

Auth0 AD/LDAP Connector nieprawidłowo przetwarza wartość konfiguracyjną podczas uruchamiania usługi. Umożliwia to użytkownikowi z niskimi uprawnieniami na systemie hosta modyfikację konfiguracji łącznika. Po ponownym uruchomieniu usługi zmodyfikowana konfiguracja może prowadzić do wykonania kodu z uprawnieniami konta usługi.

Łącznik Auth0 AD/LDAP jest podatny na trwały Cross-Site Scripting (XSS) z powodu nieprawidłowego kodowania HTML danych w wynikach wyszukiwania i treści dzienników aktualizacji wyświetlanych w panelu administracyjnym. Uwierzytelniony użytkownik z uprawnieniami do modyfikacji atrybutów katalogu lub lokalny użytkownik o niskich uprawnieniach na hoście może wstrzyknąć skrypt, który wykona się w przeglądarce administratora.

Panel administracyjny Auth0 AD/LDAP Connector (wersje 6.5.0 i wcześniejsze) nasłuchuje na interfejsie lokalnym (loopback) bez wymaganego uwierzytelnienia. Umożliwia to lokalnemu użytkownikowi lub procesowi o niskich uprawnieniach dostęp do punktów zarządzania panelu bez poświadczeń. Poprzez te punkty można odczytać dane konfiguracyjne, w tym poświadczenia konta usługi Active Directory w postaci jawnego tekstu, oraz modyfikować ustawienia łącznika.

Implementacja webowa SDK react-native-auth0 nie ogranicza pamięci podręcznej tokenów w pamięci do poszczególnych sesji użytkownika w środowisku renderowania po stronie serwera (SSR), gdzie stan modułu utrzymuje się między żądaniami HTTP. Przy spełnieniu określonych warunków tokeny z pamięci podręcznej mogą być pobierane przez kolejne żądania przetwarzane przez ten sam serwer.

Acrobat Reader jest dotknięty podatnością na niekontrolowane zużycie zasobów, co może prowadzić do odmowy usługi aplikacji. Atakujący może wykorzystać tę podatność do wyczerpania zasobów systemowych, powodując warunek odmowy usługi. Wykorzystanie wymaga interakcji użytkownika – ofiara musi otworzyć złośliwy plik.

Acrobat Reader jest dotknięty podatnością na nieprawidłową autoryzację, co może skutkować obejściem funkcji bezpieczeństwa. Atakujący może wykorzystać tę podatność do obejścia środków bezpieczeństwa i uzyskania nieautoryzowanego dostępu do zapisu. Wykorzystanie wymaga interakcji użytkownika – ofiara musi otworzyć złośliwy plik. Zakres podatności jest zmieniony.

Acrobat Reader jest dotknięty podatnością nieprawidłowej autoryzacji, która może prowadzić do eskalacji uprawnień. Atakujący z niskimi uprawnieniami może wykorzystać tę podatność do uzyskania podniesionego dostępu. Eksploatacja nie wymaga interakcji użytkownika. Zakres jest zmieniony.