Katalog podatności CVE

Sylius, framework e-commerce oparty na Symfony, zawiera podatność w wersjach od 2.0.0 do 2.0.17, 2.1.14 i 2.2.5. Punkty końcowe API GET i PUT dla płatności nie weryfikują własności zasobu na podstawie hasha, co pozwala atakującemu na odczyt danych płatności i zamówienia oraz modyfikację pól przekierowań. Podobny problem dotyczy tworzenia płatności, gdzie nie sprawdza się właściciela zamówienia.

Sylius, framework e-commerce oparty na Symfony, zawiera podatność polegającą na obejściu autoryzacji w API konta sklepu. Endpoint PATCH /api/v2/shop/account/orders/{tokenValue}/payments/{paymentId} nie sprawdza, czy wybrana metoda płatności jest włączona dla kanału zamówienia, co pozwala uwierzytelnionemu klientowi przypisać dowolną globalnie włączoną metodę płatności do swojego zamówienia, w tym metody wykluczone przez operatora sklepu.

Sylius, framework e-commerce oparty na Symfony, zawiera podatność polegającą na niewłaściwym egzekwowaniu przepływu pracy w komponencie koszyka FormComponent. Gdy zamówienie jest finalizowane, a strona koszyka pozostaje otwarta, nieaktualny LiveComponent nie wykrywa zmiany stanu zamówienia i nadal pozwala na akcje koszyka, umożliwiając uwierzytelnionemu klientowi modyfikację lub trwałe usunięcie już sfinalizowanego zamówienia.

OPNsense to platforma zapory sieciowej oparta na FreeBSD. Przed wersją 26.1.9 opnsense/core i 26.4_20 BE/opnsense/core, podatność na przechodzenie po ścieżce w module konfiguracji NTP pozwala atakującemu nadpisać dowolne pliki w systemie jako użytkownik root. Manipulując parametrem portu szeregowego GPS lub PPS, atakujący z dostępem do konfiguracji NTP może wyjść poza zamierzony katalog i zapisać dane w dowolnym pliku.

source-controller, operator Kubernetes służący do pozyskiwania artefaktów z zewnętrznych źródeł, zawiera podatność w wersjach 0.0.17 do 1.8.4. Osoba mogąca wpływać na zawartość bucketa (zasobu Bucket) może spowodować zapis danych poza katalog roboczy, a użytkownik z uprawnieniami do tworzenia/aktualizacji zasobów GitRepository może enumerować ścieżki plików na podzie kontrolera (tylko w wersjach 1.6.0+).

W bibliotece gdk-pixbuf znaleziono błąd, który pozwala zdalnemu atakującemu na spowodowanie odczytu poza granicami sterty poprzez dostarczenie specjalnie spreparowanego pliku Apple Icon Image (.icns). Funkcja uncompress(), która obsługuje dane ikon ICNS zakodowane RLE, nie sprawdza granic bufora źródłowego podczas dekompresji, co może prowadzić do odmowy usługi lub ujawnienia informacji z sąsiedniej pamięci.

n8n, platforma do automatyzacji przepływów pracy, przed wersjami 2.37.7 i 2.38.2 nie egzekwowała ustawienia przepływu pracy 'Ten przepływ może być wywoływany przez' w przypadku, gdy przepływ był dołączony do Agenta jako narzędzie. Użytkownik mogący zbudować Agenta mógł wywołać ograniczony przepływ i odczytać jego zwracane dane.

n8n, platforma do automatyzacji przepływów pracy, przed wersjami 1.123.76, 2.37.7 i 2.38.2 zawierała podatność w węźle Git. Funkcja setUpstream zapisywała wartość branch..remote do konfiguracji repozytorium bez walidacji, a późniejszy fetch lub pull używał tej konfiguracji zamiast sprawdzonego parametru. Uwierzytelniony edytor przepływów mógł wskazać Git na dowolne lokalne repozytorium czytelne przez proces n8n i otrzymać jego zawartość.

Przed wersjami 1.123.76, 2.37.7 i 2.38.2 platformy n8n, endpoint /rest/active-workflows zwracał identyfikatory wszystkich aktywnych workflowów każdemu członkowi, niezależnie od udostępniania. Zdarzenia aktywacji, dezaktywacji i publikacji workflowów były również wysyłane do klientów bez dostępu do danego workflowu, ujawniając identyfikatory workflowów, wersji oraz szczegóły błędów aktywacji.

Przed wersjami 1.123.76, 2.37.7 i 2.38.2 platformy n8n, miejsce docelowe zdarzeń Log Streaming mogło odwoływać się do ogólnego poświadczenia HTTP i odszyfrowywać dowolne poświadczenie o podanym identyfikatorze bez sprawdzania własności. Użytkownik z niestandardową rolą globalną z uprawnieniami Log Streaming mógł wybrać poświadczenie należące do innego projektu i wysłać jego odszyfrowany sekret do kontrolowanego przez atakującego endpointu.

Przed wersjami 2.37.7 i 2.38.2 platformy n8n, endpointy /rest/roles/:slug/assignments i /rest/roles/:slug/assignments/:projectId/members sprawdzały tylko, czy wywołujący może zarządzać typem roli. Osoba z uprawnieniem role:manageProject mogła wskazać projekt, którego nie mogła wyświetlić, i uzyskać nazwy członków oraz adresy e-mail.

Przed wersjami 1.123.76, 2.37.7 i 2.38.2 platformy n8n, publiczne endpointy logowania i wywołania zwrotnego OIDC kończyły uwierzytelnianie nawet wtedy, gdy OIDC nie było włączoną aktywną metodą uwierzytelniania. Administrator Enterprise, który skonfigurował, a następnie wyłączył dostawcę tożsamości, nadal wystawiał działającą trasę, która mogła wydawać ważne sesje.

n8n to platforma automatyzacji przepływów pracy o otwartym kodzie źródłowym. Przed wersjami 1.123.76, 2.37.7 i 2.38.2, stary silnik wyrażeń generował tekst źródłowy, wywołując mutowalny globalny JSON.stringify podczas drukowania syntetycznych literałów łańcuchowych i interpolacji danych strefy czasowej. Wyrażenie mogło zastąpić JSON.stringify i spowodować, że później wygenerowany kod zawierał wykonywalny kod kontrolowany przez atakującego. Podatność nie dotyczy silnika wyrażeń vm. Problem został naprawiony w wersjach 1.123.76, 2.37.7 i 2.38.2.

n8n to platforma automatyzacji przepływów pracy o otwartym kodzie źródłowym. Przed wersjami 1.123.76, 2.37.7 i 2.38.2, węzeł OpenAI Chat Model egzekwował ograniczenia domen dla poświadczeń podczas normalnych wywołań, ale nie dla listy rozwijanej wyszukiwania modeli. Edytor przepływu pracy mógł ustawić options.baseURL na dowolny host i sprawić, że ścieżka searchModels wysyłała tam poświadczenia openAiApi. Problem został naprawiony w wersjach 1.123.76, 2.37.7 i 2.38.2.

W n8n przed wersjami 1.123.76, 2.37.7 i 2.38.2 operacja klonowania węzła Git dopasowywała ścieżkę docelową kontrolowaną przez atakującego do domyślnego wzorca regularnego N8N_BLOCK_FILE_PATTERNS. Wzorzec ^(./).git(/.)$ umożliwiał katastrofalne cofanie (backtracking) i działał synchronicznie w głównym procesie n8n. Uwierzytelniony edytor przepływów pracy mógł zamrozić instancję pojedynczym wykonaniem przepływu.

Przed wersjami 1.123.76, 2.37.7 i 2.38.2 platformy n8n, wyzwalacz GitHub generował sekret webhooka, ale odrzucał go, gdy GitHub zwracał HTTP 422 i węzeł ponownie używał istniejącego webhooka. Dane statyczne workflowu zachowywały wtedy webhookId bez webhookSecret, a weryfikacja X-Hub-Signature-256 akceptowała dostarczone wiadomości bez zapisanego sekretu.

Przed wersjami 1.123.76, 2.37.7 i 2.38.2 platformy n8n, węzły Elasticsearch i ElasticSecurity interpolowały identyfikatory indeksów i dokumentów kontrolowane przez workflow bezpośrednio do ścieżek żądań REST. Identyfikator zawierający separatory ścieżek lub segmenty kropkowe mógł wybrać inny indeks lub punkt końcowy administracji klastra pod zapisanym poświadczeniem Elasticsearch.

Przed wersjami 2.37.7 i 2.38.2 platformy n8n, podsumowanie workflowu AI instancji używało nazw węzłów i kluczy połączeń z zapisanych workflowów jako zwykłych kluczy obiektów. Workflow przesłany przez API REST mógł zawierać __proto__ lub constructor, powodując, że zagnieżdżone zapisy docierały do Object.prototype w głównym procesie n8n i zakłócały późniejsze żądania.

Przed wersjami 2.37.7 i 2.38.2 platformy n8n, trasa WebSocket /chat akceptowała resumeToken i wznawiała wstrzymane wykonanie bez sprawdzania, czy docelowy węzeł obsługuje wiadomości czatu. Anonimowy użytkownik formularza, który otrzymał ten token, mógł go ponownie użyć na trasie czatu, aby zwolnić bramkę zatwierdzenia Send-and-Wait, HITL nie-czat lub Wait.

W n8n przed wersjami 1.123.76, 2.37.7 i 2.38.2, kompilator wyrażeń w procesie sanityzacji rozwiązywał odwołania przez dynamicznie zakresowane this i nie odrzucał zarezerwowanych nazw składowych klas. Pole klasy o nazwie __sanitize mogło ponownie powiązać sanityzator i dotrzeć do konstruktora Function, umożliwiając wykonanie kodu po stronie backendu oraz wykonanie JavaScript w podglądzie edytora.