Katalog podatności CVE

LibreNMS przed 26.9.0 zawiera podatność na wstrzyknięcie filtra LDAP w trybach ldap-authorization i ad-authorization, ponieważ nazwy użytkowników są wstawiane bez escapowania do filtrów wyszukiwania LDAP, a uwierzytelnianie sprawdza tylko istnienie użytkownika. Gdy REMOTE_USER nie jest przekazywany, nieuwierzytelnieni atakujący mogą wysłać nazwę użytkownika z wildcardem przez HTTP Basic Authorization (PHP_AUTH_USER), aby dopasować wszystkich użytkowników i grupy i uzyskać dostęp administratora.

LibreNMS przed 26.9.0 zawiera podatność na wstrzyknięcie SQL, która pozwala nieuprzywilejowanym użytkownikom na wstrzyknięcie SQL poprzez dostarczenie parametru notification_id w postaci tablicy do notifications.inc.php. Atakujący mogą przeprowadzać odczyty między tabelami, w tym hashy haseł użytkowników, a wyniki są zapisywane w notifications_attribs i czytelne przez interfejs.

Adminer przed 6.1.1 zawiera podatność na zdalne wykonanie kodu, która pozwala uwierzytelnionym użytkownikom SQLite na ominięcie ograniczeń ATTACH i VACUUM INTO poprzez poprzedzenie instrukcji znakiem BOM UTF-8. Atakujący mogą dołączyć plik bazy danych w ścieżce serwowanej przez PHP i utworzyć tabelę z kodem PHP, aby wykonać go jako użytkownik serwera WWW.

better-auth w wersjach od 1.3.8-beta.3 do 1.7.0-rc.3 zawiera podatność polegającą na błędnym przedstawieniu interfejsu w pluginie deviceAuthorization, ponieważ GET /device pomija identyfikator klienta i zakres. Atakujący może rozpocząć żądanie urządzenia przez /device/code, nakłonić zalogowanych użytkowników do zatwierdzenia kodu, a następnie wykorzystać go w /device/token do uzyskania aktywnego tokena sesji.

SurrealDB przed wersją 3.3.0 umożliwia dostęp między dzierżawcami, ponieważ instrukcja SurrealQL USE przełącza sesję na dowolną przestrzeń nazw/bazę danych bez sprawdzania, czy poziom uwierzytelnienia wywołującego go obejmuje. Uwierzytelnieni użytkownicy przestrzeni nazw, baz danych lub rekordów mogą przełączyć się na innego dzierżawcę i czytać, tworzyć, aktualizować lub usuwać wiersze w tabelach, których PERMISSIONS na to pozwalają, takich jak PERMISSIONS FULL.

SurrealDB przed wersją 3.3.0 zawiera podatność obejścia autoryzacji, która pozwala wywołującym z uprawnieniami zapisu na poziomie tabeli na odczyt pól ograniczonych przez SELECT poprzez rozwiązywanie wskaźników JSON Patch względem niezredukowanego rekordu. Atakujący mogą użyć operacji PATCH copy lub move, aby skopiować ukryte pola do czytelnych miejsc, lub nadużyć błędów niezgodności testu jako wyroczni ujawniającej.

SurrealDB przed wersją 3.3.0 nie sprawdza wybranej przez wywołującego przestrzeni nazw lub bazy danych względem poziomu, na którym uwierzytelniony jest użytkownik systemowy na poziomie przestrzeni nazw lub bazy danych, co umożliwia dostęp między dzierżawcami. Uwierzytelniony atakujący może ustawić nagłówki Surreal-NS/Surreal-DB na /sql lub wywołać metodę RPC use, aby czytać, tworzyć, modyfikować i usuwać wiersze oraz odczytywać wartości DEFINE PARAM w innym dzierżawcy, jeśli PERMISSIONS tabel na to pozwalają.

Network-AI od wersji 5.14.0 przed 5.15.2 zawiera podatność obejścia kontroli bezpieczeństwa w hooku ClaudeHookBridge PreToolUse, który dopasowuje wzorce deny tylko do pierwszego obecnego pola kandydata. Agent z prompt injection może umieścić niebezpieczne ładunki w polach takich jak Write content lub parametr skryptu MCP obok nieszkodliwego file_path lub command, omijając denyPatterns w celu zapisania web shelli lub wykonania skryptów.

Grav przed wersją 2.1.7 zawiera podatność ujawniania informacji, ponieważ dołączone konfiguracje nginx, lighttpd, IIS i Caddy 2 blokują .git tylko w katalogu głównym dokumentu. Nieuwierzytelnieni atakujący mogą żądać zagnieżdżonych repozytoriów, takich jak user/.git, aby pobrać konfigurację Git, refs i obiekty, odtwarzając nieopublikowaną historię lub ujawnione sekrety.

Grav od wersji 2.0.22 przed 2.1.7 zawiera podatność obejścia uwierzytelnienia w profilerze Clockwork, który ufa wartościom REMOTE_ADDR z pętli zwrotnej. Nieuwierzytelnieni atakujący za pośrednictwem proxy HTTP na tym samym hoście mogą odczytać rekordy profilera ujawniające konfigurację systemu i wtyczek, sekrety, metadane żądań i zapytania.

Grav Git Sync od wersji 1.0.2 do 3.4.12 zawiera podatność wstrzykiwania poleceń, która pozwala uwierzytelnionym edytorom treści na wykonywanie poleceń systemu operacyjnego poprzez wstrzykiwanie substytucji powłoki do pól profilu. Gdy tryb autora gravuser lub gravfull jest włączony, atakujący mogą ustawić złośliwą nazwę użytkownika, pełną nazwę lub adres e-mail, który dociera do PHP exec() przez git commit --author, wykonując polecenia jako konto serwera WWW.

Grav grav-plugin-api przed wersją 1.0.36 zawiera podatność eskalacji uprawnień, która pozwala delegowanym menedżerom użytkowników na uzyskanie dostępu super-admina poprzez przechowywanie dodatnich skalarnych uprawnień admin lub api parent. Atakujący z api.users.write mogą edytować mapy dostępu kont lub zaproszenia, tak aby dziedziczący resolver uprawnień spełniał wymagania requireSuper, uzyskując dostęp do endpointów API tylko dla super-admina.

Grav Login plugin od wersji 1.2.0 przed 3.9.9 zawiera podatność ujawniania informacji, która pozwala wydawcom na uzyskanie tokenów resetowania hasła poprzez utworzenie strony w ścieżce resetowania. Gdy ofiara otworzy wysłany e-mailem link resetujący, strona kontrolowana przez wydawcę, renderowana przez Login::getPage(), ujawnia nazwę użytkownika i token bearer, umożliwiając przejęcie kont o wyższych uprawnieniach.

Wtyczka Grav Login w wersjach od 2.7.0 do 3.9.9 zawiera podatność na ominięcie uwierzytelniania, która pozwala atakującemu z ważnym hasłem pominąć dwuskładnikowe uwierzytelnianie (2FA) poprzez przywrócenie trwałego ciasteczka remember-me. Atakujący może uzyskać takie ciasteczko po kroku z hasłem i przywrócić je jako w pełni autoryzowaną sesję bez ukończenia drugiego składnika.

Wtyczka Grav Login w wersjach od 2.7.0 do 3.9.9 zawiera podatność na ominięcie uwierzytelniania w funkcji processUserProfile(), która sprawdza, czy użytkownik sesji istnieje, ale nie sprawdza, czy oczekująca sesja 2FA jest w pełni autoryzowana. Atakujący z hasłem ofiary, który może opublikować formularz strony bez reguły dostępu, może wywołać update_user przed ukończeniem 2FA, aby wyłączyć twofa_enabled i przejąć konto.

Craft CMS w wersjach 4.0.0 do 4.18.7 oraz 5.0.0 do 5.10.14 przekazuje surowy parametr 'updates' w AppController::actionCacheUpdates do UpdatesModel bez użycia Component::cleanseConfig(), co pozwala na wstrzyknięcie zachowań i handlerów zdarzeń. Zautentykowani użytkownicy panelu z uprawnieniami performUpdates lub dostępem do narzędzia Updates mogą podać klucze 'as' lub 'on', takie jak gadżet AttributeTypecastBehavior, aby wykonać dowolny kod.

Craft CMS w wersjach od 5.10.2 do 5.10.14 zawiera podatność na ominięcie piaskownicy Twig, która pozwala nieadministracyjnym użytkownikom na wywoływanie callable PHP przez operatory "has some" i "has every". Użytkownicy z uprawnieniami System Messages mogą podać dwuargumentowe callable, takie jak passthru lub system, w szablonach w piaskownicy, aby wykonać kod jako użytkownik webowy.

Open WebUI w wersjach od 0.6.33 do 0.11.4 zawiera podatność na cross-site scripting (XSS), która pozwala zautentykowanym użytkownikom na wykonanie skryptu w sesjach ofiar poprzez przechowywanie adresów URL javascript: w polach embed_url cytatów. Atakujący mogą udostępnić spreparowany czat, którego cytat po kliknięciu jest przekazywany do window.open, co pozwala ukraść localStorage.token i działać jako ofiara.

Open WebUI w wersjach od 0.11.1 do 0.11.4 zawiera podatność na przechowywane cross-site scripting (XSS) w DocxPreview.svelte, która pozwala zautentykowanym użytkownikom na wykonanie skryptu poprzez przesłanie spreparowanych załączników DOCX. Atakujący mogą osadzić część HTML OOXML altChunk lub hiperłącze ze schematem script, aby ukraść token sesji administratora podglądającego dokument z local storage i przejąć instancję.

Open WebUI w wersjach od 0.7.0 do 0.11.4 zawiera podatność na przechwytywanie komunikatów między domenami w komponencie SyncStatsModal, która pozwala dowolnej stronie internetowej ukraść token sesji zalogowanego użytkownika poprzez wysyłanie niezweryfikowanych komunikatów verify:chat. Atakujący może użyć ścieżki traversal w identyfikatorze czatu, aby przekierować uwierzytelnione żądanie eksportu statystyk do punktu końcowego auths i otrzymać JWT ofiary, uzyskując pełny dostęp do API.