Katalog podatności CVE

W jądrze Linux sterownik phy: rockchip-samsung-dcphy ma nieprawidłową wartość max_register ustawioną na 0x10000, podczas gdy blok rejestrów PHY ma 64KB, więc ostatni dostępny rejestr znajduje się pod offsetem 0xfffc. Zrzut rejestrów przez regmap debugfs odczytuje poza zmapowany region i powoduje oops na niezmapowanej stronie.

W jądrze Linux funkcja ubifs_sb_verify_signature() sprawdza pole ubifs_sig_node->len z błędnym znakiem, dodając rozmiar nagłówka zamiast go odejmować. To akceptuje zadeklarowaną długość do 2 * UBIFS_SIG_NODE_SZ większą niż węzeł faktycznie zawiera, co prowadzi do odczytu poza granicami bufora c->sbuf podczas przetwarzania podpisu PKCS7.

W jądrze Linux funkcja read_block_state() w zram oblicza nr_pages przed zdobyciem dev_lock. Jeśli urządzenie zostanie zresetowane i ponownie zainicjowane z mniejszym disksize przed zdobyciem blokady, nr_pages nadal opisuje starą tablicę, a pętla może wywołać slot_lock() poza końcem nowo przydzielonej tablicy.

W jądrze Linux funkcja writeback_store() w zram oblicza granice skanowania tablicy przed zdobyciem dev_lock. Reset i rekonfiguracja z mniejszym disksize może zastąpić zram->table, podczas gdy writeback_store() czeka na blokadę, co po jej zdobyciu prowadzi do skanowania nowej tablicy ze starą górną granicą i dostępu poza granicami.

W jądrze Linux funkcja zram_destroy_comps() resetuje wszystkie kompresory i pozostawia je ustawione na NULL, w tym kompresor główny, co jest nieprawidłowym stanem urządzenia. Może to prowadzić do wywołania strcmp() na wskaźniku NULL w comp_algorithm_show().

W jądrze Linux w module zram brakowało walidacji parametrów deflate. Wartość winbits podana przez użytkownika nie była sprawdzana przed przekazaniem do zlib_deflate_workspacesize(), co wywoływało BUG_ON() przy wartościach spoza dozwolonego zakresu.

W jądrze Linux w mechanizmie NFS/localio występuje wyciek referencji, gdy funkcja nfs_uuid_add_file() napotka wyścig z nfs_uuid_put() i zwróci błąd -ENXIO. W takiej sytuacji ścieżka obsługi błędu nie zwalnia referencji do nfsd_file oraz nfsd_net, co uniemożliwia poprawne zamknięcie zasobów sieciowych.

W jądrze Linux występuje wyciek pamięci w podsystemie NFS. Funkcja nfs4_server_common_setup() alokuje tablicę delegation_hash_table, ale wskaźnik server->destroy, który odpowiada za jej zwolnienie, jest przypisywany dopiero na końcu funkcji. Jeśli którykolwiek z pośrednich kroków zakończy się błędem, tablica nie zostaje zwolniona, co prowadzi do wycieku 4 KiB pamięci jądra przy każdej nieudanej próbie montowania NFSv4.

W jądrze Linux funkcja nfsd_setattr() sprawdzała uprawnienie NFSD_MAY_TRUNC na podstawie rozmiaru pliku odczytanego bez blokady inode, a faktyczna zmiana rozmiaru następowała później pod inode_lock(). Tworzyło to okno TOCTOU dla plików append-only, w którym równoległe dopisanie mogło rozszerzyć plik przed wykonaniem rzeczywistego obcięcia bez wymaganej weryfikacji.

W jądrze Linux funkcja nfsd4_ssc_expire_umount() przechodziła listę nfsd_ssc_mount_list, zwalniając nfsd_ssc_lock na czas mntput(), ale zachowywała wskaźnik tmp z makra list_for_each_entry_safe. Inny wątek NFSD mógł w tym oknie usunąć i zwolnić element będący zapisanym tmp, co prowadziło do użycia zwolnionej pamięci.

W jądrze Linux usunięto błędny WARN_ON_ONCE z funkcji nfsd_mode_check(). Założenie uzasadniające ostrzeżenie było nieprawidłowe w przypadku reeksportu NFS, gdzie funkcja może napotkać dentry bez i_op->lookup. Zwracanie nfserr_notdir pozostaje konieczne, aby chronić ścieżkę lookup_one_unlocked() przed wywołaniem wskaźnika NULL.

W jądrze Linux ścieżka out_forget w funkcji pnfs_layout_process() nie opróżniała listy free_me, co prowadziło do wycieku segmentów layoutu. Poprzednie poprawki dodawały i usuwały opróżnianie listy, a obecna zmiana przywraca wywołanie pnfs_free_lseg_list().

W jądrze Linux wskaźnik nlmsvc_ops był publikowany i czyszczony zwykłymi zapisami, a lockd odwoływał się do niego bez zabezpieczenia z miejsc dyspozycji w fs/lockd/svcsubs.c. Po usunięciu modułu nfsd nieaktualne odwołanie mogło prowadzić do dereferencji NULL lub use-after-free tekstu modułu.

W jądrze Linux naprawiono podatność use-after-free w module nfsd (serwer NFS). Po zniszczeniu sesji (DESTROY_SESSION) wątek rpciod mógł nadal odwoływać się do zwolnionej struktury sesji poprzez wskaźnik cl_cb_session, co prowadziło do dostępu do zwolnionej pamięci. Problem rozwiązano poprzez objęcie wskaźnika cl_cb_session ochroną RCU oraz zmianę zwalniania sesji z kfree() na kfree_rcu().

W jądrze Linux funkcja nfsd_cross_mnt() przy błędzie follow_down() przechodziła do etykiety out bez zwolnienia referencji ścieżki pobranych przez mntget() i dget(). Powodowało to wyciek referencji przy każdym nieudanym cross-mount, blokując odmontowanie i przypinając dentries.

W jądrze Linux w module nfsd nie resetowano weryfikatora zapisu (write verifier) po niepowodzeniu asynchronicznego zapisu wstecznego operacji COPY. Gdy zapis wsteczny się nie powiódł, serwer zgłaszał klientowi NFS_UNSTABLE, ale nie rotował weryfikatora, przez co klient po wykonaniu COMMIT uznawał dane za trwałe, mimo że zapis się nie udał.

W jądrze Linux funkcja nfsd_dispatch() nie przywracała rq_status_counter do wartości parzystej na wszystkich ścieżkach wyjścia (cache-hit, drop, błąd kodowania). Pozostawiony nieparzysty licznik powodował, że bezblokadowy czytnik w nfsd_nl_rpc_status_get_dumpit() uznawał pola rqstp za stabilne i mógł odczytać dane poza końcem 8-elementowej tablicy ops.

W jądrze Linux funkcja _nfsd_copy_file_range() próbkowała kursor błędu zapisu wstecznego (dst->f_wb_err) po pętli kopiowania, a nie przed nią. Współbieżne COMMIT lub stabilny WRITE mogły przesunąć kursor, przez co błąd zapisu nie był wykrywany i ustawiano NFSD4_COPY_F_COMMITTED mimo niepowodzenia zapisu.

W jądrze Linux funkcja nfsd4_drop_revoked_stid() obsługująca FREE_STATEID dla delegacji odwołanych przez administratora nie ustawiała flagi SC_STATUS_FREED przed zwolnieniem cl_lock. Bez tej flagi zwolniona delegacja była dodawana do cl_revoked, co prowadziło do use-after-free przy późniejszym przechodzeniu po tej liście w __destroy_client().

W jądrze Linux naprawiono podatność w podsystemie nfsd dotyczącą punktów śledzenia nfsd_fh_verify i nfsd_fh_verify_err. Slot adresu serwera w buforze trace był rozmiarowany według xpt_remotelen, ale wypełniany danymi o długości xpt_locallen, co przy xpt_locallen większym niż xpt_remotelen powodowało zapis poza zarezerwowanym miejscem w buforze pierścieniowym. Problem jest osiągalny dla żądań NFSv2/v3 przez UDP, gdzie xpt_remotelen pozostaje zerowe przez cały czas życia transportu.