Katalog podatności CVE

OpenClaw przed wersją 2026.4.8 zawiera podatność na obejście ról w funkcji device.token.rotate, która umożliwia tworzenie tokenów dla niezatwierdzonych ról. Atakujący mogą ominąć proces parowania ról urządzenia, aby zachować lub tworzyć role i zakresy, które nie przeszły zamierzonej akceptacji.

OpenClaw przed wersją 2026.4.8 zawiera podatność typu server-side request forgery (SSRF) w ścieżkach pobierania mediów QQ Bota, która omija zabezpieczenia SSRF. Atakujący mogą wykorzystać niechronione punkty końcowe pobierania mediów do uzyskania dostępu do zasobów wewnętrznych oraz obejścia polityk dozwolonych.

OpenClaw w wersjach przed 2026.4.8 zawiera lukę umożliwiającą obejście polityki ochrony przed fałszywymi żądaniami serwera (SSRF). Atakujący mogą wykorzystać interakcje przeglądarki do ominięcia zabezpieczeń SSRF i uzyskać dostęp do zastrzeżonych zasobów.

OpenClaw przed wersją 2026.3.31 analizuje treści żądań webhooków MS Teams przed przeprowadzeniem walidacji JWT, co pozwala nieautoryzowanym atakującym na wywołanie wyczerpania zasobów. Zdalni atakujący mogą wysyłać złośliwe ładunki webhooków Teams, aby wyczerpać zasoby serwera, omijając kontrole autoryzacji.

OpenClaw przed wersją 2026.3.31 zawiera niekompletną podatność na usuwanie zakresów w trybie uwierzytelniania trusted-proxy, co pozwala na eskalację uprawnień operator.admin. Atakujący mogą wykorzystać tę podatność, deklarując zakresy operatora na klientach, którzy nie są kontrolerami UI.

OpenClaw przed wersją 2026.3.28 akceptuje nieograniczone równoległe aktualizacje WebSocket bez wymaganego uwierzytelnienia i alokacji budżetu przed uwierzytelnieniem. Atakujący mogą wykorzystać tę podatność do zakłócenia dostępności WebSocket dla prawidłowych klientów.

OpenClaw przed wersją 2026.3.31 pozwala na nadpisanie zmiennej środowiskowej OPENCLAW_BUNDLED_PLUGINS_DIR przez pliki .env w workspace, co narusza weryfikację zaufania do wtyczek. Atakujący mogą wprowadzać złośliwe wtyczki, mając kontrolę nad konfiguracją workspace.

OpenClaw przed wersją 2026.3.28 zawiera podatność na powtórne odtwarzanie webhooków w weryfikacji podpisu Plivo V3, która kanonizuje kolejność zapytań dla podpisów, ale hashuje surowe adresy URL w celu wykrywania powtórzeń. Atakujący mogą zmieniać kolejność parametrów zapytania, aby obejść wykrywanie pamięci podręcznej powtórzeń i wywołać duplikację przetwarzania połączeń głosowych z przechwyconym ważnym podpisanym webhookiem.

OpenClaw przed wersją 2026.3.31 zawiera podatność na obejście uwierzytelniania, w której nieautoryzowane trasy HTTP dla wtyczek otrzymują uprawnienia do zapisu w czasie rzeczywistym. Atakujący mogą uzyskać dostęp do tych tras bez uwierzytelnienia, co pozwala im na wykonywanie uprzywilejowanych działań w czasie rzeczywistym, które są przeznaczone dla autoryzowanych operatorów.

OpenClaw przed wersją 2026.3.28 zawiera lukę umożliwiającą obejście listy dozwolonych poleceń, gdzie trwałość ustawień 'allow-always' nie rozpakowuje /usr/bin/script i podobnych wrapperów przed zapisaniem decyzji o zaufaniu. Atakujący mogą uzyskać zgodę użytkownika na jedno polecenie opakowane, co pozwala na utrzymanie zaufania dla binarnych wrapperów wykonujących różne programy.

OpenClaw przed wersją 2026.3.22 zawiera niekompletną podatność na sanitizację zmiennych środowiskowych w plikach host-env-security-policy.json i host-env-security.ts. Umożliwia to atakującym wykorzystanie zatwierdzonych żądań wykonania do przekierowania rozwiązywania pakietów lub uruchamiania do infrastruktury kontrolowanej przez atakującego oraz wykonanie złośliwego kodu.

OpenClaw w wersjach przed 2026.3.24 zawiera podatność na wstrzykiwanie zmiennych środowiskowych w backendzie CLI, co pozwala atakującym na wstrzykiwanie złośliwych zmiennych środowiskowych poprzez konfigurację przestrzeni roboczej.

OpenClaw w wersjach przed 2026.4.2 zawiera podatność na nieautoryzowane usuwanie katalogów w trybie mirror, co pozwala atakującym na usuwanie zdalnych katalogów poprzez manipulację wartościami konfiguracyjnymi remoteWorkspaceDir i remoteAgentWorkspaceDir.

OpenClaw przed wersją 2026.3.28 zawiera podatność na zatwierdzanie wykonania w pliku exec-approvals-allowlist.ts, która pozwala na trwałe zaufanie do nośników wykonywalnych zamiast do docelowych. Atakujący mogą wykorzystać trasowanie nośników wykonywalnych przez opakowania dispatch, aby ustanowić szersze wpisy na liście dozwolonych niż zamierzono.

OpenClaw przed wersją 2026.3.28 zawiera podatność na eskalację uprawnień, która pozwala uwierzytelnionym operatorom z uprawnieniami do zapisu na dostęp do trwałej konfiguracji Talk Voice, przeznaczonej tylko dla administratorów. Atakujący z uprawnieniami operator.write mogą wykorzystać punkt końcowy chat.send do modyfikacji wrażliwych ustawień konfiguracji głosowej.

OpenClaw przed wersją 2026.3.31 zawiera podatność na eskalację uprawnień, która pozwala sparowanym węzłom z rolą 'node' na wysyłanie żądań agenta node.event z nieograniczonym dostępem do narzędzi po stronie bramy.

W wersji 3.1.1 aplikacji HTMLy występuje podatność typu Cross-Site Scripting (XSS) w funkcjonalności tworzenia treści na końcówce /add/content?type=image. Aplikacja nieprawidłowo sanitizuje dane wejściowe od użytkownika, co umożliwia wstrzykiwanie dowolnego kodu.

NVIDIA NeMoClaw zawiera podatność w komponencie inicjalizacji środowiska sandbox, która pozwala zdalnemu atakującemu na niewłaściwe kontrolowanie dostępu poprzez wysyłanie treści z wstrzykniętymi poleceniami. Może to prowadzić do ujawnienia informacji poprzez odczyt i eksfiltrację zmiennych środowiskowych hosta.

SDK NVIDIA FLARE zawiera podatność w FOBS, która pozwala atakującemu na deserializację nieufnych danych poprzez wysłanie złośliwej wiadomości zakodowanej w FOBS. Udane wykorzystanie tej podatności może prowadzić do wykonania kodu.

W wersjach Netmaker przed 1.5.0 występuje podatność na obejście uwierzytelniania. Funkcja VerifyHostToken w pliku logic/jwts.go nieprawidłowo weryfikuje podpis JWT podczas weryfikacji tokenów hosta, co pozwala atakującemu na sfałszowanie tokena JWT i podszycie się pod dowolny host w sieci.