Katalog podatności CVE

W Google Chrome na Androidzie przed wersją 147.0.7727.138 wykryto podatność use-after-free w komponencie WebView, umożliwiającą zdalnemu atakującemu wykonanie dowolnego kodu w sandboxie poprzez spreparowaną stronę HTML. (Wysoka dotkliwość wg Chromium)

W Google Chrome przed wersją 147.0.7727.138 wykryto podatność use-after-free w komponencie WebRTC, umożliwiającą zdalnemu atakującemu wykonanie dowolnego kodu w sandboxie poprzez spreparowaną stronę HTML. (Wysoka dotkliwość wg Chromium)

W Google Chrome przed wersją 147.0.7727.138 wykryto podatność przepełnienia bufora sterty w komponencie WebRTC, która pozwalała zdalnemu atakującemu na potencjalne wykorzystanie uszkodzenia sterty poprzez spreparowaną stronę HTML. (Krytyczność: Średnia)

Podatność use-after-free w komponencie Cast przeglądarki Google Chrome przed wersją 147.0.7727.138. Atakujący w lokalnym segmencie sieci może potencjalnie wykorzystać uszkodzenie sterty poprzez złośliwy ruch sieciowy.

Google Chrome przed wersją 147.0.7727.138 zawiera podatność typu Type Confusion w V8, która pozwala zdalnemu atakującemu na wykonanie dowolnego kodu w piaskownicy za pomocą spreparowanej strony HTML.

Podatność use-after-free w komponencie WebRTC w przeglądarce Google Chrome przed wersją 147.0.7727.138. Zdalny atakujący może wykorzystać spreparowaną stronę HTML do wykonania dowolnego kodu w piaskownicy.

Podatność use-after-free w komponencie media przeglądarki Google Chrome przed wersją 147.0.7727.138. Zdalny atakujący może wykorzystać specjalnie spreparowaną stronę HTML do wykonania dowolnego kodu w piaskownicy.

W Google Chrome na Macu przed wersją 147.0.7727.138 występuje podatność use-after-free w komponencie Views, która może być wykorzystana przez zdalnego atakującego za pomocą spreparowanej strony HTML do potencjalnego uszkodzenia sterty. (Wysoka dotkliwość)

Podatność w module mod_sql w ProFTPD przed wersją 1.3.9a umożliwia zdalnemu atakującemu wykonanie dowolnego kodu poprzez nazwę użytkownika, gdy rejestrowane są żądania USER z rozwinięciem takim jak %U, a backend SQL pozwala na wykonywanie poleceń (np. COPY TO PROGRAM).

W elinsky execution-system-mcp 0.1.0 stwierdzono podatność na path traversal w funkcji _get_context_file_path pliku server.py, w narzędziu add_action Tool, poprzez argument context.

W narzędziu eiliyaabedini aider-mcp do wersji 667b914301aada695aab0e46d1fb3a7d5e32c8af wykryto podatność na wstrzykiwanie poleceń w funkcji code_with_ai pliku aider_mcp.py. Argumenty working_dir i editable_files są nieprawidłowo walidowane, co umożliwia zdalne wykonanie poleceń.

W eiceblue spire-pdf-mcp-server 0.1.1 stwierdzono podatność na path traversal w funkcji get_pdf_path pliku src/spire_pdf_mcp/server.py. Manipulacja argumentem filepath umożliwia zdalny atak.

W eiceblue spire-doc-mcp-server 1.0.0 wykryto podatność na path traversal w funkcji get_doc_path pliku src/spire_doc_mcp/api/base.py. Manipulacja argumentem document_name umożliwia zdalny atak.

Outline w wersjach od 0.86.0 do 1.7.0 zawiera podatność na niebezpieczne bezpośrednie odwołanie do obiektu (IDOR) w punkcie końcowym API `shares.create`. Gdy w żądaniu podano zarówno `collectionId`, jak i `documentId`, logika autoryzacji sprawdza tylko dostęp do kolekcji, ignorując dokument. Umożliwia to uwierzytelnionemu atakującemu wygenerowanie publicznego linku udostępniania dla dowolnego dokumentu na platformie, w tym dokumentów z innych obszarów roboczych.

OpenClaw przed wersją 2026.4.8 zawiera podatność na eskalację uprawnień, która pozwala wcześniej sparowanym węzłom na ponowne połączenie z poleceniami wymagającymi uprawnień bez potrzeby posiadania zakresu operator.admin.

OpenClaw przed wersją 2026.4.8 zawiera lukę w zabezpieczeniach, która pozwala na obejście mechanizmu ochrony przed modyfikacją trwałych profili przeglądarki. Atakujący mogą wykorzystać tę lukę do zmiany konfiguracji przeglądarki.

OpenClaw przed wersją 2026.4.8 zawiera podatność na eskalację uprawnień w mechanizmie uwierzytelniania HTTP wtyczki bramy, która podnosi żądania operator.read do uprawnień operator.write. Atakujący mogą wykorzystać to, wysyłając żądania z zakresem odczytu przez trasę uwierzytelniania bramy, aby uzyskać nieautoryzowany dostęp do operacji zapisu.

Wersje OpenClaw przed 2026.4.8 nie wymuszają weryfikacji integralności pobranych archiwów wtyczek. Atakujący mogą zainstalować złośliwe lub zmodyfikowane pakiety wtyczek bez wykrycia, co zagraża lokalnemu środowisku asystenta.

OpenClaw przed wersją 2026.4.8 zawiera lukę w autoryzacji, w której metoda node.pair.approve akceptuje zakres operator.write zamiast węższego zakresu operator.pairing. To pozwala nieuprzywilejowanym użytkownikom na zatwierdzanie parowania węzłów.

OpenClaw w wersjach przed 2026.4.8 zawiera mechanizm awaryjny dla limitu czasu zatwierdzenia, który omija wymagania dotyczące jawnej zgody na wykonanie poleceń inline eval na hostach bramowych i węzłowych. Atakujący mogą wykorzystać ten mechanizm do wykonania poleceń inline eval, które powinny wymagać wyraźnej zgody użytkownika.