Katalog podatności CVE

IBM DataStage on Cloud Pak for Data 5.4.0.0 zawiera podatność na przejście ścieżki, która może prowadzić do odmowy usługi. Zdalny uwierzytelniony atakujący może wykorzystać tę podatność do zakłócenia działania usługi.

IBM Maximo AI Service 9.1.0 i 9.2.0 zawiera podatność związaną z nieprawidłową kontrolą generowania kodu. Zdalny atakujący może wykorzystać tę podatność do wykonania dowolnego kodu.

Qexo w wersjach od 4.0.0 do 4.2.0 udostępnia endpoint /api/init_step/ bez uwierzytelnienia, autoryzacji ani zabezpieczenia przed ponownym uruchomieniem konfiguracji. Nieuwierzytelniony atakujący z ważnym tokenem CSRF może zresetować ustawienie INIT i ponownie wejść w proces konfiguracji, co może ujawnić przechowywane dane uwierzytelniające PROVIDER.

Rapyd Admin w wersjach od 9.0.0 do przed 9.20.0 zawiera twardo zakodowane poświadczenia, które pozwalają zdalnym nieuwierzytelnionym atakującym uzyskać dostęp super-administratora przez konto admin@laravel z hasłem admin. Konto jest tworzone przez instalator i cicho odtwarzane przy każdym uruchomieniu rpd:make, umożliwiając atakującym ominięcie autoryzacji i ograniczeń dzierżawy.

Netcore NR268 w wersji 1.7.121109 zawiera podatność na wstrzykiwanie argumentów w funkcji execvp pliku /router/DDNSset.cgi w komponencie DDNS. Manipulacja argumentem Hostname może prowadzić do wstrzyknięcia argumentów, a atak może być przeprowadzony zdalnie.

GPT-SoVITS do wersji 20250606v2pro zawiera podatność na wstrzykiwanie poleceń systemu operacyjnego w pliku tools/uvr5/vr.py, która pozwala nieuwierzytelnionym atakującym wykonywać polecenia przez ścieżki folderów wyjściowych. Atakujący mogą wprowadzić substytucje powłoki, takie jak $(...), w polach tekstowych folderu wyjściowego UVR5 WebUI z eksportem mp3 lub m4a, aby uruchomić polecenia jako użytkownik serwera.

IBM Db2 Mirror for i w wersjach 7.4, 7.5 i 7.6 jest podatny na eskalację uprawnień. Uwierzytelniony atakujący może wysłać złośliwe żądanie, które omija dodatkowe kontrole autoryzacji i walidacji danych wejściowych, aby wykonać złośliwy kod i uzyskać podwyższone uprawnienia.

HAProxy Data Plane API w wersjach od 2.2.0 do 3.4.3 (oraz odpowiednie wydania Enterprise Edition) zawiera globalną logikę uwierzytelniania, która nieprawidłowo usuwa zabezpieczenia dla wielu typów transportu. Gdy skonfigurowano TLS CA i określono numeryczny port TLS, aplikacja globalnie wyłącza podstawowe uwierzytelnianie na współdzielonym wewnętrznym handlerze żądań, co pozwala nieuwierzytelnionym atakującym na dostęp do endpointów HTTP lub UNIX, całkowicie omijając poświadczenia i uzyskując pełny dostęp administracyjny do API.

W bibliotece Privasys Remote Attestation TLS Clients przed wersją 0.11.0 dowody atestacji TEE są akceptowane bez wymagania jawnie autoryzowanej tożsamości platformy. Atakujący w sieci może sfałszować dowody lub wydobyć sekrety atestacji z przejętej, nieunieważnionej platformy, a weryfikator zaakceptuje pomiary z innej platformy TEE jako pochodzące od zamierzonego Atestera. Umożliwia to podszycie się pod atestowany punkt końcowy TLS.

W Quarkus REST Data Panache wykryto lukę, która pozwala nieuwierzytelnionym atakującym ominąć mechanizmy kontroli bezpieczeństwa na generowanych endpointach. Gdy deweloper dostosowuje konkretną operację za pomocą @MethodProperties bez ponownego zadeklarowania ról bezpieczeństwa, generator kodu po cichu usuwa wymagania bezpieczeństwa zdefiniowane na poziomie klasy. W efekcie endpoint domyślnie staje się dostępny bez uwierzytelnienia.

W systemie PraisonAI przed wersją praisonaiagents 1.6.59 funkcje AgentTeam.launch oraz alias Agents rejestrują endpointy GET /{path}/list, POST /{path} i POST /{path}/{agent_id} bez kontroli dostępu. Zdalnie wystawiony serwer pozwala nieuwierzytelnionym klientom wyliczać agentów, zużywać zasoby modeli, uzyskiwać dostęp do prywatnego kontekstu oraz wywoływać narzędzia agentów lub efekty uboczne workflow.

W obsidian-tc przed wersją 1.3.1 dyspozytor narzędzi nie porównuje wartości input.vault kontrolowanej przez wywołującego z sejfem przypisanym do wywołującego, token JWT nie zawiera roszczenia vault, a lista kontroli dostępu do folderów jest współdzielona globalnie. Każdy ważny token może wybrać inny skonfigurowany sejf i odczytywać, zapisywać lub usuwać jego zawartość.

W urządzeniu Edimax BR-6208AC w wersji 1.32 wykryto lukę w nieznanej funkcji pliku /goform/formWlanMP. Manipulacja argumentem readE2P prowadzi do wstrzyknięcia poleceń. Atak można przeprowadzić zdalnie, a exploit jest publicznie dostępny i może być wykorzystany.

W urządzeniu Edimax BR-6208AC w wersji 1.32 wykryto lukę w nieznanym fragmencie pliku /goform/formAutoFWupgrade. Manipulacja argumentem tftpsIP prowadzi do wstrzyknięcia poleceń. Atak można przeprowadzić zdalnie, a exploit został publicznie ujawniony i może być wykorzystany.

W urządzeniu Edimax BR-6208AC w wersji 1.32 wykryto lukę w nieznanej części pliku /goform/formWlanMP. Manipulacja argumentem ateBW prowadzi do przepełnienia bufora. Atak można przeprowadzić zdalnie, a exploit został ujawniony publicznie i może być wykorzystany.

Wtyczka Grav Login OAuth (grav-plugin-login-oauth) przed wersją 1.4.3 tworzy konta OAuth jako zwykłych użytkowników Grav z deterministyczną nazwą '<provider>.<id>' i hasłem będącym niesolonym hashem MD5 identyfikatora dostawcy, bez wyłączania logowania hasłem. Nieuwierzytelniony zdalny atakujący, który pozna lub odgadnie identyfikator dostawcy, może odtworzyć te poświadczenia i zalogować się, uzyskując kontrolę administracyjną nad uprzywilejowanymi kontami.

W urządzeniu Edimax BR-6208AC w wersji 1.32 wykryto podatność w nieznanej funkcji pliku '/goform/formWlSiteSurvey'. Manipulacja argumentem 'ifname' powoduje przepełnienie bufora, które można wykorzystać zdalnie. Exploit został publicznie ujawniony i może być użyty; producent nie odpowiedział na zgłoszenie, a produkt nie jest już wspierany.

W urządzeniu Netcore NR268 w wersji 1.7.121109 wykryto podatność w funkcji 'user_ok' komponentu CGI Execution. Manipulacja tą funkcją prowadzi do nieprawidłowego uwierzytelniania, a atak można przeprowadzić zdalnie. Exploit został publicznie ujawniony i może być wykorzystany; producent nie odpowiedział na zgłoszenie.

Progress MarkLogic Server w wersjach 12.x przed 12.1.0 oraz 11.x przed 11.3.7 nie izoluje wystarczająco kodu dostarczonego przez użytkownika, wykonywanego przez niektóre ścieżki ewaluacji REST i XDBC, od stanu żądania HTTP, odpowiedzi i sesji. Atakujący mogący wykonać kod przez podatną ścieżkę może przeprowadzić nieautoryzowane działania lub przejąć uwierzytelnioną sesję.

W pakiecie @neo4j/graphql w wersjach do 7.6.3 włącznie dyrektywy @authentication stosowane na poziomie schematu lub na typach Query/Mutation są po cichu ignorowane dla pól najwyższego poziomu oznaczonych @cypher. Egzekwowane są tylko dyrektywy @authentication umieszczone bezpośrednio na poszczególnych polach. Aplikacja wystawiająca pole @cypher najwyższego poziomu i polegająca na ochronie na poziomie schematu lub typu pozwala nieuwierzytelnionym wywołującym uruchomić skonfigurowane zapytanie Cypher z uprawnieniami konta usługi GraphQL, co może umożliwić odczyt i modyfikację danych. Poprawiono w 7.6.4.