Katalog podatności CVE

IBM AIX 7.2, 7.3 i IBM PowerVM VIOS 4.1 mogą pozwolić zdalnemu atakującemu na wykonanie dowolnego kodu z powodu przepełnienia liczby całkowitej podczas obliczania rozmiaru.

IBM AIX 7.2, 7.3 oraz IBM PowerVM VIOS 4.1 mogą pozwolić zdalnemu atakującemu na wykonanie dowolnego kodu z powodu przepełnienia bufora stosu.

IBM AIX 7.2, 7.3 oraz IBM PowerVM VIOS 4.1 mogą pozwolić zdalnemu atakującemu na wykonanie dowolnego kodu z powodu przepełnienia bufora.

IBM AIX 7.2, 7.3 oraz IBM PowerVM VIOS 4.1 mogą pozwolić zdalnemu atakującemu na wykonanie dowolnego kodu z powodu nieprawidłowego zarządzania uprawnieniami.

IBM AIX 7.2, 7.3 oraz IBM PowerVM VIOS 4.1 mogą pozwolić zdalnemu atakującemu na wykonanie dowolnych poleceń z powodu nieprawidłowego uwierzytelniania.

IBM AIX 7.2, 7.3 oraz IBM PowerVM VIOS 4.1 mogą pozwolić zdalnemu atakującemu na wykonanie dowolnego kodu z powodu przepełnienia bufora.

IBM AIX 7.2, 7.3 oraz IBM PowerVM VIOS 4.1 mogą pozwolić zdalnemu atakującemu na wykonanie dowolnego kodu z powodu podatności na format string.

IBM AIX 7.2, 7.3 oraz IBM PowerVM VIOS 4.1 mogą pozwolić zdalnemu atakującemu na wykonanie dowolnego kodu z powodu przepełnienia bufora opartego na stosie.

IBM AIX 7.2, 7.3 oraz IBM PowerVM VIOS 4.1 mogą pozwolić zdalnemu atakującemu na wykonanie dowolnego kodu z powodu podatności use-after-free.

IBM AIX 7.2, 7.3 oraz IBM PowerVM VIOS 4.1 mogą pozwolić zdalnemu atakującemu na wykonanie dowolnego kodu z powodu przepełnienia bufora.

Centrifugo przed wersją 6.9.0 pozwala zdalnemu klientowi na sfałszowanie nagłówków, takich jak x-trusted-user, w wywołaniach proxy connect, refresh, subscribe, publish, RPC i pokrewnych, gdy backend polega na tym nagłówku do uwierzytelniania lub autoryzacji. Podatność wynika z kopiowania nagłówków kontrolowanych przez klienta do kontekstu połączenia i przekazywania ich jako zaufanych nagłówków backendu.

Podatność w komponencie multicloud-operators-subscription umożliwia najemcy z uprawnieniami do tworzenia zasobów HelmRelease ominięcie kontroli bezpieczeństwa. Kontroler HelmRelease przetwarza szablony chartów z podwyższonymi uprawnieniami ServiceAccount bez odpowiedniej walidacji, co pozwala na wdrożenie dowolnych zasobów w całym klastrze.

Pojedyncza spreparowana wiadomość SSH umożliwia nieuwierzytelnionemu atakującemu sieciowemu zapis poza granicami stosu o długości i treści kontrolowanej przez atakującego w każdej aplikacji zbudowanej na swift-nio-ssh. Podatność została zaadresowana w wersji 0.14.1.

Podatność w urządzeniu Comfast CF-N1-S w wersji 2.6.0.1 dotyczy funkcji sub_44B50C w pliku /cgi-bin/mbox-config?method=SET&section=ptest_channel. Manipulacja prowadzi do przepełnienia bufora na stosie, a atak może być przeprowadzony zdalnie. Exploit został opublikowany i może być wykorzystany.

Podatność w Lighthouse pozwala zdalnemu atakującemu, po skompromitowaniu klastra spoke, na wstrzyknięcie nieautoryzowanych zasobów EndpointSlices i ServiceImports do dowolnej przestrzeni nazw w klastrach peer, w tym do krytycznych systemowych przestrzeni nazw. Dzieje się tak, ponieważ docelowa przestrzeń nazw jest wyprowadzana z kontrolowanej przez atakującego etykiety lub adnotacji na obiekcie brokera.

Podatność przed uwierzytelnieniem w bramach Omada skonfigurowanych jako serwer OpenVPN umożliwia zdalnemu atakującemu wstrzyknięcie komend systemu operacyjnego poprzez specjalnie spreparowane dane podczas nawiązywania połączenia OpenVPN. Wymagane jest włączenie funkcji OpenVPN Server i dostępność usługi VPN dla atakującego.

Podatność w Mongoose przed wersją 7.22 pozwala zdalnemu nieuwierzytelnionemu atakującemu na wysłanie żądania HTTP zawierającego zarówno Content-Length, jak i Transfer-Encoding: chunked. Kontrolery cl_count i te_count akceptują oba nagłówki i priorytetyzują kodowanie chunked, co prowadzi do desynchronizacji CL.TE i umożliwia wstrzyknięcie żądań w kontekście innego użytkownika.

Podatność w Mongoose przed wersją 7.22 umożliwia zdalnemu nieuwierzytelnionemu atakującemu wykorzystanie wdrożenia z odwrotnym proxy HTTP/1.0 poprzez wysłanie żądania z Transfer-Encoding: chunked i sprzecznym framingiem. Funkcja http_cb() testuje hm.proto.len z niemożliwym warunkiem większym niż osiem, co powoduje, że is_http_1_0 nigdy nie jest ustawiane, a Mongoose przetwarza chunked encoding, które proxy HTTP/1.0 może zignorować.

Podatność w Mongoose przed wersją 7.22 pozwala atakującemu sieciowemu z certyfikatem wildcard dla domeny nadrzędnej na podszywanie się pod głębsze subdomeny wobec klienta używającego wbudowanego stosu TLS. Funkcje mg_tls_verify_cert_san() i mg_tls_verify_cert_cn() wywołują mg_match(), którego wildcard może przekraczać granice etykiet DNS, więc wzorzec taki jak *.example.com może pasować do foo.bar.example.com.

Podatność w Mongoose przed wersją 7.23 pozwala atakującemu sieciowemu na podszywanie się pod serwer TLS wobec klienta Mongoose skonfigurowanego z pakietem wielu certyfikatów CA. Funkcja mg_tls_init() przechowuje pakiet w tls->ca_bundle_der, podczas gdy tls->ca_der.len pozostaje zerowe, a mg_tls_recv_cert() używa tls_bundle_find() do akceptacji dopasowania Common Name bez weryfikacji podpisu certyfikatu.