Katalog podatności CVE

W rozwiązaniu Temporary Elevated Access Management (TEAM) dla AWS IAM Identity Center w wersji przed 1.5.1 występuje nieprawidłowe przypisanie uprawnień. Uwierzytelniony zdalny użytkownik z dostępem na poziomie aplikacji może odczytywać, zatwierdzać, modyfikować lub odwoływać dowolne wnioski o dostęp, uzyskując nieprzewidziany tymczasowy dostęp do kont AWS.

Wtyczka Really Simple Security dla WordPressa przed wersją 9.8.2 zawiera podatność polegającą na braku kontroli autoryzacji, co pozwala uwierzytelnionym atakującym z niskimi uprawnieniami na ominięcie wymuszonego uwierzytelniania dwuskładnikowego (2FA) w nieskończoność. Atakujący może wysłać spreparowane żądanie POST bez pola 2FA, aby pominąć weryfikację nonce i zresetować znacznik czasu okresu przejściowego.

W CPython 3.13 i wcześniejszych filtry ekstrakcji danych i archiwów tar w module tarfile są podatne na spreparowane archiwa zawierające twardy link do linku symbolicznego. Takie archiwa mogą podczas ekstrakcji zmienić uprawnienia lub czas modyfikacji pliku poza katalogiem docelowym albo ujawnić jego zawartość w rozpakowanym drzewie.

PyMuPDF do wersji 1.28.2 zawiera podatność path traversal w gałęzi obsługi czcionek funkcji extract_objects() w pliku src/__main__.py. Nazwa pliku wyjściowego jest tworzona przez połączenie nazwy BaseFont kontrolowanej przez dokument z katalogiem wyjściowym podanym przez użytkownika, bez usuwania separatorów ścieżek ani sekwencji ../. Atakujący może dostarczyć spreparowany plik PDF, EPUB, XPS lub FB2 z nazwą BaseFont zawierającą zakodowane separatory ścieżek, co prowadzi do zapisu dowolnych plików poza docelowym katalogiem.

Aplikacja Gallery - Private Photo Vault 1.0.41 uruchamia nieuwierzytelniony serwer HTTP dostępny z sieci lokalnej. Serwer nasłuchuje na porcie TCP 8080 i udostępnia pliki oraz listy katalogów z pamięci zewnętrznej Androida.

W wersjach ESPHome Device Builder Dashboard przed 1.0.12 zmieniono nazwy zmiennych środowiskowych uwierzytelniania z $USERNAME/$PASSWORD na $ESPHOME_USERNAME/$ESPHOME_PASSWORD bez mechanizmu fallback. W efekcie instancje zabezpieczone starymi nazwami traciły uwierzytelnianie po aktualizacji i dashboard stawał się dostępny dla każdego, kto mógł połączyć się z jego portem. Problem naprawiono w wersji 1.0.12, przywracając stare nazwy jako przestarzały fallback z ostrzeżeniem przy starcie.

IBM Common Licensing Agent 9.0, 9.0.0.1, 9.0.0.2 oraz ART 9.0, 9.0.0.1, 9.0.0.2 przeprowadza walidację danych wejściowych wyłącznie po stronie klienta, nie egzekwując tych samych ograniczeń po stronie serwera. Atakujący może modyfikować żądania, aby ominąć kontrolę walidacji i przesłać nieautoryzowane wartości, co może prowadzić do nieoczekiwanego zachowania aplikacji.

IBM i 7.6, 7.5, 7.4 i 7.3 mogą pozwolić zdalnemu uwierzytelnionemu atakującemu na umieszczanie plików w systemie plików za pomocą Navigator for i, nawet jeśli konfiguracja Navigator powinna to blokować. Atakujący może przesyłać pliki do miejsc, których Navigator nie zamierzał udostępniać, ale tylko jeśli profil już mógł to zrobić samodzielnie.

IBM i 7.6, 7.5, 7.4 i 7.3 mogą pozwolić zdalnemu uwierzytelnionemu atakującemu na uzyskanie wrażliwych informacji z powodu wyścigu (race condition) podczas procesu uzgadniania WebSocket.

W Zephyr OS funkcja net_if_ipv6_calc_reachable_time() w subsys/net/ip/net_if.c nieprawidłowo oblicza czas osiągalności sąsiada (ND reachable time), gdy base_reachable_time wynosi 1, co prowadzi do wartości 0. Atakujący może wysłać nieuwierzytelniony Router Advertisement z polem Reachable Time ustawionym na 1, co powoduje wyzerowanie czasu osiągalności. W efekcie, gdy sąsiad zostanie potwierdzony jako osiągalny, może wystąpić asercja jądra (jeśli CONFIG_ASSERT jest włączone) lub natychmiastowe wygaśnięcie timera, co prowadzi do ciągłych ponownych zapytań i degradacji Neighbor Discovery.

CVE zostało odrzucone lub wycofane przez organizację numerującą CVE. Zostało przypisane do starego problemu w demonie brltty i nigdy nie zostało w pełni opublikowane.

Docs do wersji 5.6.1 zawiera podatność na atak typu Server-Side Request Forgery (SSRF) w punkcie końcowym cors-proxy, która pozwala anonimowym atakującym na wysyłanie żądań wychodzących poprzez podanie publicznego UUID dokumentu. Atakujący mogą wykorzystać wyścigi DNS TOCTOU oraz obejścia wspólnej przestrzeni adresowej, aby uzyskać dostęp do wewnętrznych zasobów sieciowych i eksfiltrować zawartość obrazów.

webhook do wersji 2.8.3 wczytuje całe ciało żądania do pamięci przed oceną reguł wyzwalających, co pozwala nieuwierzytelnionym atakującym na wyczerpanie pamięci poprzez wysyłanie zbyt dużych ciał żądań. Atakujący mogą wysyłać wielogigabajtowe ciała żądań z nieprawidłowymi sygnaturami, aby wywołać warunki braku pamięci i awarię usługi.

Huly Platform do wersji 0.7.426 zawiera podatność server-side request forgery w usłudze drukowania z powodu braku walidacji listy dozwolonych nazw hostów. Uwierzytelnieni członkowie przestrzeni roboczej mogą podać dowolne adresy URL do punktu końcowego drukowania, które Puppeteer renderuje i zwraca jako pliki PDF lub obrazy do pobrania, umożliwiając dostęp do wewnętrznych usług metadanych i hostów sieciowych.

Trilium Notes w wersji v0.103.0 i wcześniejszych zawiera podatność na przechowywany atak XSS w rendererze udostępniania notatek typu webView z powodu nieprawidłowego escapowania HTML wartości #webViewSrc kontrolowanych przez użytkownika. Podatność pozwala atakującym z uprawnieniami do tworzenia notatek na wstrzyknięcie dowolnego kodu JavaScript, który wykona się u każdego użytkownika otwierającego udostępnioną notatkę, w tym u administratorów.

DeepWiki-Open do commita d92819a zawiera podatność dowolnego odczytu plików w nieuwierzytelnionym punkcie końcowym WebSocket /ws/chat, który przyjmuje repo_url jako ścieżkę systemu plików bez ograniczeń. Atakujący mogą podać dowolne ścieżki katalogów, aby odczytać wszystkie pliki o obsługiwanych rozszerzeniach, w tym pliki Python, JavaScript, YAML i JSON zawierające zakodowane na stałe sekrety i poświadczenia.

Crawlab do wersji 0.6.3 używa wbudowanego, stałego sekretu HMAC-SHA256 do podpisywania tokenów JWT, którego nie można zmienić przez konfigurację ani zmienne środowiskowe. Nieuwierzytelniony atakujący może sfałszować ważne tokeny administratora, uzyskać dostęp do API administracyjnych i wykonać kod na węzłach roboczych.

Krayin CRM do wersji 2.2.6 udostępnia punkt końcowy POST /admin/mail/inbound-parse bez uwierzytelnienia, co pozwala nieuwierzytelnionym atakującym na wstrzykiwanie dowolnych wiadomości e-mail do skrzynki odbiorczej CRM. Atakujący mogą dostarczyć spreparowane wiadomości RFC 2822 ze sfałszowanymi informacjami o nadawcy i nagłówkami, aby wstawić wiadomości o dowolnym temacie i treści, w tym odpowiedzi do istniejących wątków konwersacji.

Casdoor do wersji 4.4.0 nie maskuje prawidłowo wbudowanego, instancyjnego klucza prywatnego certyfikatu w endpointach /api/get-certs i /api/get-cert, umożliwiając jego pobranie administratorom organizacji. Ujawniony klucz pozwala sfałszować tokeny JWT dla dowolnego użytkownika w dowolnej organizacji, w tym globalnych administratorów.

W nanocoai NanoClaw do wersji 2.1.17 znaleziono podatność w funkcji forwardAttachedFiles w pliku src/modules/agent-to-agent/agent-route.ts komponentu Attachment Handler. Manipulacja prowadzi do podążania za linkami (link following). Atak może być przeprowadzony zdalnie. Exploit został opublikowany i może być wykorzystany. Poprawka jest zidentyfikowana jako 3f9ed607b7e7a4872747295f75286f1c377d7c33.