Katalog podatności CVE

Mantis Bug Tracker (MantisBT) w wersjach 2.11.0 do 2.28.1 pozwala uwierzytelnionemu użytkownikowi na wstrzyknięcie dowolnego HTML poprzez zmianę czcionki w profilu. Atak XSS odbija się na każdej stronie MantisBT.

Niebezpieczna deserializacja w komponencie przetwarzania wyników zadań w Amazon Braket SDK przed wersją 1.117.0. Zdalny, uwierzytelniony użytkownik z dostępem do zapisu S3 w buckecie wyników może uzyskać zdalne wykonanie kodu na maszynie przetwarzającej wyniki.

Flaga --use-api-socket w Docker CLI omija ograniczenia Enhanced Container Isolation (ECI) w Docker Desktop. Gdy ECI jest włączone, montowanie gniazda Dockera z kontenerów jest domyślnie blokowane, chyba że jawnie dozwolone w konfiguracji admin-settings. Flaga --use-api-socket dodaje montowanie gniazda przez pole HostConfig.Mounts zamiast HostConfig.Binds, a mechanizm ECI sprawdza tylko Binds, co pozwala na niekontrolowane montowanie. Daje to kontenerowi pełny dostęp do gniazda silnika Dockera, a jeśli użytkownik hosta jest zalogowany do rejestrów kontenerów, także do jego poświadczeń uwierzytelniających.

W authentik przed wersjami 2025.12.5 i 2026.2.3, interfejs API PATCH /api/v3/core/users/{pk}/ pozwala osobie z uprawnieniem change_user na przypisywanie dowolnych grup, w tym grup z is_superuser=True, bez wymaganego enable_group_superuser, co prowadzi do eskalacji uprawnień.

W authentik przed wersjami 2025.12.5 i 2026.2.3, uwierzytelnieni użytkownicy niebędący administratorami, posiadający co najmniej jeden token OAuth2, mogą pobrać client_secret poufnych dostawców OAuth2, z którymi wcześniej się uwierzytelnili. Dzieje się to przez API GET /api/v3/oauth2/access_tokens/, które zwraca zagnieżdżony obiekt provider zawierający client_id i client_secret dla dostawców z client_type: confidential.

TypeBot w wersjach do 3.15.2 zawiera krytyczną podatność na trwałe XSS w formularzu przesyłania zdjęcia profilowego w app.typebot.io. Aplikacja nie oczyszcza plików SVG/XML, co pozwala na przesłanie złośliwego pliku SVG z osadzonym JavaScriptem, który jest wykonywany w przeglądarce ofiary.

TypeBot w wersjach 3.15.2 i wcześniejszych ma niekompletną poprawkę dla GHSA-4xc5-wfwc-jw47. Mimo że endpoint getCredentials tRPC został załatany, środowisko wykonawcze bot-engine nadal pozwala uwierzytelnionym użytkownikom na używanie poświadczeń z dowolnego obszaru roboczego przez endpoint podglądu czatu. Funkcja getCredentials() używa fałszywego sprawdzenia (if (workspaceId && ...)), a atakujący może podać workspaceId: "" aby ominąć weryfikację własności.

W Ruby 4 przed wersją 4.0.5 wykryto podatność typu use-after-free w obsłudze timeoutu getaddrinfo opartej na pthread (rb_getaddrinfo w ext/socket/raddrinfo.c). Wyścig (race condition) pozwala zdalnemu atakującemu, który opóźnia odpowiedzi DNS blisko timeoutu ustawionego przez użytkownika, na crash procesu Ruby wywołującego Addrinfo.getaddrinfo(..., timeout:) lub Socket.tcp(..., resolv_timeout:). Teoretycznie możliwa jest eksploatacja prowadząca do uszkodzenia pamięci.

TypeBot w wersjach do 3.15.2 włącznie zawiera podatność SSRF przez obejście przekierowania. Funkcja validateHttpReqUrl() blokuje prywatne adresy IP i hosty metadanych chmury, ale klienci HTTP (ky i fetch) podążają za przekierowaniami 302 bez ponownej walidacji celu.

Kiro CLI przed wersją 1.28.0 nie waliduje źródła danych wejściowych w monicie autoryzacji narzędzia. Lokalny atakujący może wykonać dowolne narzędzia, w tym polecenia powłoki, bez zgody użytkownika, przesyłając spreparowaną treść przez stdin.

Podatność w ClipBucket v5.5.2 umożliwiająca zdalnemu atakującemu wykonanie dowolnego kodu poprzez interfejs uwierzytelniania, stronę logowania i nagłówki odpowiedzi HTTP.

W Easy Chat Server 3.1 wykryto przepełnienie bufora w funkcjonalności czatu, które pozwala zdalnemu atakującemu na uzyskanie poufnych informacji oraz wykonanie dowolnego kodu.

TypeBot w wersjach przed 3.16.0 ma niedoskonałą ochronę SSRF dla bloków Webhook/HTTP Request. Walidacja sprawdza tylko literały nazw hostów i formaty IP, ale nie rozwiązuje DNS przed zezwoleniem na żądanie.

Typebot w wersji 3.15.2 i wcześniejszych zawiera podatność na wstrzykiwanie HTML/JS w komponencie RatingButton, który renderuje pole customIcon.svg bez sanityzacji za pomocą innerHTML. Atakujący może wstrzyknąć złośliwy kod, który wykona się w kontekście uwierzytelnionego użytkownika w panelu budowniczego, omijając sandbox Web Worker.

Nieprawidłowe zarządzanie stanem klucza czynnika w funkcji zarządzania uwierzytelnianiem wieloskładnikowym w Devolutions Server umożliwia atakującemu znającemu hasło użytkownika ominięcie uwierzytelniania wieloskładnikowego po rekonfiguracji czynników przez użytkownika.

Nieprawidłowa autoryzacja w funkcji przeglądania Active Directory w Devolutions Server. Niskouprzywilejowany uwierzytelniony użytkownik może uzyskać materiały uwierzytelniające powiązane z kontem usługi PAM poprzez przekierowanie uwierzytelniania na serwer kontrolowany przez atakującego.

Podatność w module ngx_http_rewrite_module NGINX Plus i NGINX Open Source występuje, gdy dyrektywa rewrite używa wzorca regex z nakładającymi się przechwyceniami PCRE, a ciąg zastępczy odwołuje się do wielu takich przechwyceń. Nieuwierzytelniony atakujący może wysłać spreparowane żądania HTTP, powodując przepełnienie bufora sterty w procesie roboczym NGINX, co prowadzi do jego restartu.

W Ivanti Secure Access Client przed wersją 22.8R6 występuje podatność polegająca na nieprawidłowej walidacji certyfikatu, która umożliwia zdalnemu, nieuwierzytelnionemu atakującemu wykonanie dowolnego kodu.

Follett Software's Destiny Library Manager w wersji 22_0_2_rc1 zawiera lukę typu directory traversal, która pozwala zdalnym atakującym na odczyt dowolnych plików systemowych i aplikacji za pomocą parametru image. Luka została naprawiona w wersji v.22.5 AU1.

W shell-quote funkcja quote() nie walidowała tokenów obiektowych względem modelu operatorów używanego przez parse(). Pole .op było escapowane znak po znaku za pomocą wyrażenia regularnego /(.)/g, które w JavaScript nie dopasowuje terminatorów linii (\n, \r, U+2028, U+2029). Terminator linii w .op przechodził więc nieescapowany do wyniku; powłoki POSIX traktują nową linię jako separator poleceń, więc zawartość po niej jest wykonywana jako drugie polecenie. Podatność jest osiągalna przez bezpośrednie konstruowanie { op: '...\n...' } lub przez parse(cmd, envFn) gdy envFn zwraca tokeny obiektowe z polem .op kontrolowanym przez atakującego. Poprawka polega na zastąpieniu escapowania znak po znaku ścisłą walidacją kształtu.