Katalog podatności CVE

Funkcja "Firma Circolare" w motywie WordPress "Design Scuole Italia" umożliwia uwierzytelnionemu atakującemu wstrzyknięcie dowolnego kodu HTML przez parametr sign, co pozwala na wymuszone przekierowanie odwiedzających użytkowników na adres URL kontrolowany przez atakującego (Stored HTML Injection / Open Redirect).

OneNav w wersji 1.2.4 zawiera podatność uwierzytelnionego użytkownika na dowolne usunięcie pliku w metodzie Api::upload() w pliku class/Api.php. Administrator może przesłać nazwę pliku niebędącą HTML, która odpowiada istniejącemu plikowi w katalogu roboczym aplikacji. Nazwa kontrolowana przez użytkownika jest przekazywana do funkcji unlink() przy odrzucaniu przesłania, co może prowadzić do usunięcia pliku i odmowy usługi.

SmartAdmin API Java17 SpringBoot3 w wersji 3.30.0 zawiera podatność nieprawidłowej autoryzacji w punkcie końcowym /employee/queryAll. Punkt końcowy nie egzekwuje wymaganych uprawnień na poziomie funkcji ani autoryzacji zakresu danych, co pozwala uwierzytelnionemu pracownikowi o niskich uprawnieniach na pobranie rekordów pracowników należących do innych działów i użytkowników.

1024-lab SmartAdmin w wersji 3.30.0 zawiera podatność braku autoryzacji w module zarządzania zadaniami zaplanowanymi. AdminSmartJobController udostępnia punkty końcowe zarządzania zadaniami zaplanowanymi bez kontroli uprawnień na poziomie metody, co pozwala uwierzytelnionemu użytkownikowi o niskich uprawnieniach na dostęp do funkcji przeznaczonych dla uprawnionych administratorów.

Motyw WordPress "Design Scuole Italia" jest podatny na odzwierciedlony XSS w pliku filters-scheda-didattica.php, co pozwala nieuwierzytelnionemu atakującemu na wykonanie dowolnego JavaScript w przeglądarce ofiary poprzez spreparowany URL zawierający złośliwy parametr archive.

Motyw WordPress "Design Scuole Italia" jest podatny na wiele luk obejścia autoryzacji w funkcjach dsi_pdf_generator i dsi_csv_generator, umożliwiając nieuwierzytelnionemu atakującemu dostęp do zastrzeżonych treści "Circolare" oraz danych zarejestrowanych użytkowników. Eksploatację ułatwia nieuwierzytelniony kanał RSS pod /circolare/feed/.

W motywie WordPress "Design Scuole Italia" istnieje luka path traversal w funkcji reserved_file_check w pliku functions.php. Luka umożliwia nieuwierzytelnionemu atakującemu pobranie dowolnych plików dostępnych dla procesu serwera WWW.

W environment-modules wykryto lukę, którą lokalny atakujący może wykorzystać, umieszczając złośliwie nazwany plik modułu w lokalizacji widocznej w MODULEPATH ofiary. Gdy ofiara użyje uzupełniania Bash dla poleceń module lub ml, złośliwa nazwa modułu zawierająca metaznaki powłoki zostanie zinterpretowana jako polecenie.

Podatność typu Time-of-check Time-of-use (TOCTOU) w Slab safeurl pozwala atakującemu kontrolującemu odpowiedzi DNS hostname na dotarcie do wewnętrznych celów sieciowych, które walidacja odrzuciła. Walidacja zwraca werdykt, a nie adres, który zatwierdziła, więc klienci HTTP dostarczani z biblioteką otrzymują oryginalny hostname i rozwiązują go ponownie przy wysyłaniu żądania. Atakujący kontrolujący autorytatywny DNS dla nazwy może odpowiedzieć na pierwsze zapytanie dozwolonym adresem, a na drugie zablokowanym, przez co żądanie dociera do celu, którego walidacja nigdy nie zatwierdziła. To samo okno otwiera się bez atakującego, gdy nazwa legalnie rozwiązuje się na różne adresy między zapytaniami, np. przy krótkim czasie życia rekordów lub rotacji między kilkoma adresami. Problem dotyczy safeurl od wersji 0.1.0.

Podatność Server-Side Request Forgery (SSRF) w Slab safeurl pozwala atakującemu kontrolującemu zwalidowany URL na dotarcie do wewnętrznych celów sieciowych, które biblioteka ma blokować. Tylko adresy IPv4 są dopasowywane do zarezerwowanych zakresów i blocklisty. Każdy inny adres jest traktowany jako niepasujący do niczego, więc cel odrzucony w formie IPv4 jest akceptowany, gdy jest zapisany jako adres IPv6, wpisy IPv6 w blockliście nigdy nie pasują, a host, który nie rozwiązuje się na żaden adres IPv4, jest akceptowany niezależnie od tego, gdzie wskazuje. Wdrożenia opierające się na allowliście są nienaruszone, ponieważ tam niedopasowany adres jest odrzucany. Problem dotyczy safeurl od wersji 0.1.0.

ArcadeDB przed wersją 26.7.1 pozwala użytkownikowi z rolą czytelnika na wysłanie POST /api/v1/command/{database} z language: js, ponieważ PolyglotQueryEngine.command, analyze i registerFunctions nie egzekwują autoryzacji administratora bazy danych. GraalPolyglotEngine pozwala również obejść whitelistę allowedPackages poprzez odbicie z obiektu bazy danych do dowolnych klas hosta.

W bibliotekach mcp-from-openapi (2.3.0–2.5.0) oraz frontmcp i @frontmcp/adapters (1.2.1–1.5.0) funkcja loadOpenAPISpec() przekazuje niezaufane adresy URL i dane wejściowe OpenAPI do generatora narzędzi bez prawidłowej walidacji adresów docelowych. Zabezpieczenie przed zewnętrznymi odwołaniami $ref sprawdza tylko nazwy hostów, nie rozwiązując adresów, nie przypinając zwalidowanych adresów, nie rewalidując przekierowań ani nie normalizując adresów IPv4-mapped IPv6. Uwierzytelniony użytkownik mogący importować specyfikację OpenAPI może wymusić żądania do usług wewnętrznych.

Wtyczka @jhb.software/payload-alt-text-plugin w wersji 0.7.0 dla Payload CMS udostępnia punkty końcowe POST /api/alt-text-plugin/generate i /bulk z domyślnym zabezpieczeniem akceptującym dowolnego uwierzytelnionego użytkownika. Wywołania req.payload.findByID i req.payload.update nie ustawiają overrideAccess: false, przez co Payload domyślnie pomija funkcje kontroli dostępu kolekcji. Uwierzytelniony użytkownik o niskich uprawnieniach może odczytać chronione dokumenty i nadpisać ich pola alt oraz keywords.

webhookd przed wersją 1.22.0 przekazuje wszystkie nagłówki HTTP do środowiska skryptów hooków bez listy dozwolonych, gdy nie skonfigurowano uwierzytelniania htpasswd. Jeśli odwrotne proxy nie usuwa nagłówka X-WebAuthn-User dostarczonego przez klienta, a skrypt ufa tej zmiennej, zdalny nieuwierzytelniony atakujący może podszyć się pod innego użytkownika, ominąć zabezpieczenia skryptów i uzyskać dostęp do zasobów.

ToolHive przed wersją 0.31.0 zawiera podatność w zdalnym uwierzytelnianiu, gdzie klient ufa serwerowi MCP w kwestii celów odkrywania uwierzytelniania, co pozwala złośliwemu serwerowi na wysyłanie żądań GET do wewnętrznych usług (link-local, RFC1918, metadata chmury) poza kontenerem. Może to prowadzić do wycieku danych lub eskalacji uprawnień.

W Docker MCP Gateway od wersji 0.21.0 do 0.42.2 etykieta obrazu OCI io.docker.server.metadata kontrolowana przez atakującego była deserializowana do struktury catalog.Server dla odwołań docker:// i importów migawek katalogu. Pola kształtujące środowisko uruchomieniowe, w tym Volumes, User i ExtraHosts, były dołączane do argumentów docker run bez listy dozwolonych źródeł. Złośliwy autor obrazu może wymusić montowanie systemu plików hosta lub gniazda Docker oraz wykonanie jako UID 0.

W GeoNetwork przed wersjami 4.2.17 i 4.4.12 punkt końcowy POST /api/tools/ogc/sld przyjmował adres URL serwera WMS podany przez wywołującego i wykonywał po stronie serwera żądanie HTTP GET bez walidacji celu. Anonimowy atakujący mógł wymusić na serwerze GeoNetwork żądania do wewnętrznych hostów nieosiągalnych publicznie. Gdy odpowiedź była w formacie XML, punkt końcowy mógł zapisać i zwrócić pobraną treść.

qbee transport przed wersją 1.26.25 ma podatność w procedurze extractTar, która używa wyłącznie leksykalnej walidacji ścieżek, nie uwzględniając dowiązań symbolicznych tworzonych wcześniej. Spreparowane archiwum tar może wykorzystać łańcuch dowiązań do zapisu plików poziom wyżej niż zamierzony katalog, a przy uprawnieniach roota umożliwia zapis poza docelowe miejsce.

OpenBao przed wersją 2.5.5 ma podatność, w której uwierzytelniony użytkownik z dostępem do zapisu do transit/keys/* może spowodować zakończenie procesu serwera, ustawiając derived na true przy typie klucza rsa-, ecdsa- lub ed25519. Błąd w obsłudze mutexa prowadzi do paniki, braku odpowiedzi HTTP i odmowy usługi.

OpenBao przed wersją 2.5.5 pozwala użytkownikom z uprawnieniami do /sys/namespaces/root w nie-rootowej przestrzeni nazw wykorzystać specjalne traktowanie ścieżki root w kanonizacji przestrzeni nazw. Kontrole ACL odbywają się przed kanonizacją root do pustej ścieżki, przez co /sys/namespaces/root rozwiązuje się do przestrzeni nazw zawierającej backend systemowy, umożliwiając dozwolone operacje wyszukiwania, usuwania, blokowania lub zmiany metadanych na tej przestrzeni.